Het HondenForum

christo schreef:

Kyra- schreef:@ christo: Als jij het oke vind dat je hond bijt als jij word bedreigd dan kan je er wel eens naast zitten. Je moet ten allertijden voor zorgen dat je hond niet KAN bijten. Er is echter maar 1 situatie waarin het mag en dat is puur uit noodweer. Mocht er een aangifte tegen je komen moet jij nog maar zorgen dat het daadwerkelijk noodweer was anders kan je nog voor verrassingen komen te staan

Ik was al uitgediscussieerd hoor, maar als jij er nog eens overheen wil gaan, prima.
Kreeg bij je laatste woorden ineens hele andere beelden

Ik las ergens iets over een kuiken en een shiba maar kan het ff niet meer vinden. Je kan iedere hond leren om een levend kuiken of een ei te apporteren zelfs een Shiba, Deense dog of een chihuahua van mijn part

Was mij niet bedoeld om een discussie aan te gaan of iets te starten, was meer ter info


@ Anne Panne: Wat dacht je van kip met een gebakken ei

Ps: ik heb nog nooit een topic zo snel zien gaan. Als je denk dat je kan reageren dan staan er weer 5 reacties bij tegen de tijd je klaar ben met typen :p

tineke schreef:Volgens mij kan waken overgaan in verdedigen ,eerst wordt er gewaakt en bij echte dreiging kan er evt, verdedigd worden.
Maar een hond die totaal geen neiging heeft tot waken zal mi ook niet snel tot verdedigen overgaan.

Nou heb ik dus totaal geen waak- of verdedigingshonden (integendeel zou ik zeggen. Als er morgen een inbreker in huis staat, wijzen ze hem vast de weg naar de spullen ). Maar deze opmerking doet mij denken aan mijn eerste collie Robyn. Zo'n doedel die, als je hard 'Boe!' riep, al op de grond lag. Maar op een mooie zomeravond liep ik met haar in het park, geen kip te zien en Robyn liep in de struiken te snuffelen.
Komt er ineens een vent aan (zo'n Tokkie, inclusief tattoo's, bierbuik en een bierkegel van hier tot Tokio) en die grijpt me bij mijn arm.
Voor ik zelf kon reageren kwam die doedel van mij vervaarlijk grommend uit de bosjes gevlogen. Man liet mijn arm los en zette het op een lopen en Robyn er achteraan en bijt hem zo een stuk uit de broek (alleen stofschade hoor, géén wondjes :N: ).
Nadag ik van mijn stomme verbazing bekomen ben, heb ik eerst nog gekeken of het wel mijn hond was en haar toen pas teruggeroepen.
Ik moet zeggen dat ik best wel aangenaam verrast was dat de hond waarvan ik dacht dat ik háár moest beschermen uiteindelijk toch een echte waakhond bleek te zijn!

Nanna schreef:

lieke schreef: op een mooie zomeravond liep ik met haar in het park, geen kip te zien en Robyn liep in de struiken te snuffelen.
Komt er ineens een vent aan (zo'n Tokkie, inclusief tattoo's, bierbuik en een bierkegel van hier tot Tokio) en die grijpt me bij mijn arm.
Voor ik zelf kon reageren kwam die doedel van mij vervaarlijk grommend uit de bosjes gevlogen. Man liet mijn arm los en zette het op een lopen en Robyn er achteraan en bijt hem zo een stuk uit de broek (alleen stofschade hoor, géén wondjes :N: ).
Nadag ik van mijn stomme verbazing bekomen ben, heb ik eerst nog gekeken of het wel mijn hond was en haar toen pas teruggeroepen.
Ik moet zeggen dat ik best wel aangenaam verrast was dat de hond waarvan ik dacht dat ik háár moest beschermen uiteindelijk toch een echte waakhond bleek te zijn!

Hahaha, datzelfde heb ik met Charles gehad.
Ik liet de honden 's avonds laat uit en er kwam zo'n wat typische jongen , wat zwalkend, op me afgestapt met een capuchon op zijn hoofd. Ik nog denken: wat heeft die een rare brommende muziek op zijn walkman :N: maar het was Charles die dreigend grommend naar voren stapte
Moet je nagaan: Charles, de ultieme lamlul

Ik geloof ook niet dat hoe harder een hond gilt, hoe gevaarlijker hij is. Integendeel. Ik stap veel liever door het hek een terrein op waar twee herders staan te blaffen dan dat ik door een hek ga waar een Komondor me licht peinzend aankijkt

Nou is en was Max geen lamlul,maar hij heeft wel een keer iemand een haag in gejaagd(voor zover dat kon natuurlijk)en daar gehouden tot ik eraan kwam om te zien wie er nou zo gilde op de volkstuin van een bekende

marian* schreef:

Nanna schreef:Hahaha, datzelfde heb ik met Charles gehad.
Ik liet de honden 's avonds laat uit en er kwam zo'n wat typische jongen , wat zwalkend, op me afgestapt met een capuchon op zijn hoofd. Ik nog denken: wat heeft die een rare brommende muziek op zijn walkman :N: maar het was Charles die dreigend grommend naar voren stapte
Moet je nagaan: Charles, de ultieme lamlul

Ik geloof ook niet dat hoe harder een hond gilt, hoe gevaarlijker hij is. Integendeel. Ik stap veel liever door het hek een terrein op waar twee herders staan te blaffen dan dat ik door een hek ga waar een Komondor me licht peinzend aankijkt

Nou is en was Max geen lamlul,maar hij heeft wel een keer iemand een haag in gejaagd(voor zover dat kon natuurlijk)en daar gehouden tot ik eraan kwam om te zien wie er nou zo gilde op de volkstuin van een bekende

Grappig dat juist honden die het summum van zachtheid zijn zich toch ineens kunnen ontpoppen tot een gevaarlijk waakmonster
Overigens, schrik je natuurlijk dan des te meer omdat je het niet verwacht van zo'n sukkeltje waar je eigenlijk altijd een beetje meewarig naar kijkt. Ik snap jouw vergelijking met de Komondor en de herders dan maar al te goed, Nanna .

lieke schreef:Grappig dat juist honden die het summum van zachtheid zijn zich toch ineens kunnen ontpoppen tot een gevaarlijk waakmonster

Max kon en kan in 1 seconde veranderen van een (nu dan oude) sul in een dog from hell.Daar kwam ik pas goed achter toen hij meende mijn auto te moeten verdedigen tegen mijn broer :N:
Is gelukkig niks gebeurd in de vorm van verwondingen of zo maar ik wist ineens erg goed wat ik aan hem had.

marian* schreef:

lieke schreef:Grappig dat juist honden die het summum van zachtheid zijn zich toch ineens kunnen ontpoppen tot een gevaarlijk waakmonster

Max kon en kan in 1 seconde veranderen van een (nu dan oude) sul in een dog from hell.Daar kwam ik pas goed achter toen hij meende mijn auto te moeten verdedigen tegen mijn broer :N:
Is gelukkig niks gebeurd in de vorm van verwondingen of zo maar ik wist ineens erg goed wat ik aan hem had.

Robyn is 12 geworden en behalve die ene keer heeft ze never nooit haar tanden laten zien (anders dan om een kluifje te eten ) of een grommetje laten horen. Eigenlijk leek ze erg veel op zo'n Bart Smit-hondje. Behalve dan dat ik haar wel moest uitlaten en te eten geven...
In haar hele leven heeft ze één keer als pup een schoen opgevreten en één keer als puber met haar snuit in de vuilnisbak gezeten. Verder heeft ze nooit iets ondeugends gedaan, iets kapot gemaakt, weggelopen (mevrouw sliep toch liever ) of iets anders. Ze had een hekel aan regen, in plassen lopen of vies te worden.
Kortom, de volmaakte dame die zich niet druk wenste te maken en het liefst op schoot lag.