Het HondenForum

Het is in ieder geval een stapje verder en je weet nu ook welke dingen hte dan niet kunnen zijn. En natuurlijk ben je niet gek, maar het is wel fijn dat er nu blijkbaar iets meer duidelijkheid is. Heb je al een lijstje gemaakt met de vragen die je hebt voor de DA? Ik hoop dat er snel meer duidelijkheid komt en dat er iest aan te doen is zodat hij een acceptabel leventje kan houden!

Het hele proces van een diagnose stellen is dus nog in volle gang. En al gaat het dan met babystapjes, hopelijk krijg je hierdoor uiteindelijk precies te horen wat hem nou mankeert. En waar ik nog meer op hoop; ook de juiste medicatie waardoor hij weer beter in zijn vel gaat zitten.

meis, ik hoop en duim met je mee.

Er valt nog weinig over te zeggen dus.

Ik duim gewoon door

Doerak schreef:Heb je topic met belangstelling gevolgd.
Ook mijn hond heeft een stofwisselingsziekte .......
Er zijn zoveel verschillende soorten stofwiselingsziekten dat er geen doorkomen aan is...........
De urine van mijn hond is indertijd opgestuurd naar Amerika en het bleek een opeenstapeling van bepaalde stoffen te zijn waardoor de werking
van de stofwisseling verstoord wordt.
De vermoeidheidsklachten van Moos herken ik goed .......
Het filmpje heb ik ook bekeken ......ook mijn hondje had aanvallen
Deze waren iets heftiger in die zin dat ze erbij plast en overgeeft.......
(gelukkig zijn deze de laatste maanden uitgebleven)
Heb hier ook een filmpje van gemaakt als je dat wilt zien kan ik proberen de link te plaatsen in een pb tje
Doordat ze aanzienlijk minder actief is (ze is 4 en dit is al ruim 2 jaar aan de gang) wordt ze helaas steeds zwaarder.
Op advies van de specialist krijgt ze nu diverse soorten aanvullende
voedingssupplementen in de vorm van Q10, creatine, zalmoliecapsules
en antioxidanten. Bij haar speelt helaas ook de vertraagde schildklierwerking nog mee waarvoor ze forthyron krijgt.
Helaas zie ik tot nu toe nog geen echte verbetering.
Wat opvallend is dat de specialist me vertelde dat een dergelijke stofwisselingsziekte voorzover hij wist alleen nog maar was waargenomen bij een malthezer.
Hopelijk komt er bij Moos iets anders uit en zijn daar wel goede medicijnen voor.

Goh dit is wel heel, tja hoe zal ik het noemen, bijzonder? om te lezen.
Heeft deze stofwisselingsziekte ook een naam? Of weten ze niet zo heel goed wat het nou exact is?

Heel sneu dat het bij jouw hondje niet beter gaat...

Moon schreef:
Ben je al met een pollepel op stap geweest ?

Haha, nee. Maar bij Moos hou ik er gewoon en bekertje onder hoor; da's zo makkelijk aan een reu

Ik wil vanmiddag even langs de apotheek om te kijken of ik daar dus zo'n speciale doos kan krijgen.

Nou, je bent iig weer een klein stapje dichterbij gekomen... Nou maar hopen dat ze snel weten wat het nu echt is en dat het behandelbaar blijkt !! Ik duim gewoon door !!

Inge O schreef:je bent dus halfweg met de diagnose, laten we het positief bekijken .

ik vind het overigens ook alleen maar positief dat de specialist zo hardnekkig doet over welk labo hij wil voor het onderzoeken van de urine. als dat hele specialistische onderzoeken zijn heeft het weinig zin dat door 'zomaar' een labo te laten nakijken. heb dit twee jaar terug toen bij mezelf nog meegemaakt : ik moest zelf uitleggen in het labo hoe het juist zat met het prikken van bloed in liggende en staande positie. hadden ze nog nooooit van gehoord. je mag raden hoe betrouwbaar zo'n onderzoek dan is .

we blijven dus nog steeds doorduimen voor iets wat minstens een halt kan worden toegeroepen .

Ik heb ook echt het volste vertrouwen in hem hoor

Ik vind het een fijne neuroloog, die naast interesse in zijn vak ook interesse in het dier zelf heeft. Hij begon het gesprek met te vragen hoe het nou met Moos ging, en niet meteen met zus en zo hebben we gevonden en dus doen we nu dit. Voordat hij het EMG en biopt ging doen kwam hij ook eerst even uitgebreid Moos aaien.

Weet jij Inge, bij de stofwisselingsziektes waar wel iets van medicatie voor is; roep je het dan dus alleen een halt toe? Of kan hij dan weer gewoon oude Moosie worden en nog 10 jaar blijven?

Oh, die speciale piepschuim koeldoos is trouwens binnen! Mocht hem compleet met koelelement gratis meenemen van de apotheek

Inge O schreef:
Moos schreef:Weet jij Inge, bij de stofwisselingsziektes waar wel iets van medicatie voor is; roep je het dan dus alleen een halt toe? Of kan hij dan weer gewoon oude Moosie worden en nog 10 jaar blijven?
wat hier al gezegd is : eigenlijk kan je daar niks over voorspellen voor je weet over welke stofwisselingsziekte het gaat .

Nee, dat snap ik

Maar ik vroeg me af of er ook varianten bestaan waarbij hij met medicatie weer echt zijn oude zelf kan worden, of dat die mogelijk er eigenlijk niet is. Snap je?

Omdat er toch gezegd is "hij zal er nooit van genezen", vraag ik me dus af of dat betekent dat hij altijd symptomen zal houden, of dat hij de ziekte wel heeft maar dat je daar bij bepaalde varianten niks meer van hoeft te merken met medicatie.

Goh dit is wel heel, tja hoe zal ik het noemen, bijzonder? om te lezen.
Heeft deze stofwisselingsziekte ook een naam? Of weten ze niet zo heel goed wat het nou exact is?

Het lijkt het meest nog op een malonzuuracidurie (= een stofwisselingsziekte). Die komt bij bij maltersers voor en kenmerkt zich door het gecombineerd voorkomen van epilepsie met daarnaast onder andere lever en nier problemen

Heb de specialist uiteraard ook gevraagd of ie een naam wist maar hij kwam niet verder dan de hierboven geplaatste quote.
Ze gaat trouwens naar dezelfde specialist als Moos

Doerak schreef:
Goh dit is wel heel, tja hoe zal ik het noemen, bijzonder? om te lezen.
Heeft deze stofwisselingsziekte ook een naam? Of weten ze niet zo heel goed wat het nou exact is?

Het lijkt het meest nog op een malonzuuracidurie (= een stofwisselingsziekte). Die komt bij bij maltersers voor en kenmerkt zich door het gecombineerd voorkomen van epilepsie met daarnaast onder andere lever en nier problemen
Heb de specialist uiteraard ook gevraagd of ie een naam wist maar hij kwam niet verder dan de hierboven geplaatste quote.
Ze gaat trouwens naar dezelfde specialist als Moos

Dank je wel

Toevallig dat ze naar dezelfde specialist gaan, alhoewel er ook niet zo heel veel neurologen zijn natuurlijk..

Moos heeft wel uitgebreide bloedonderzoeken gehad en daar kwamen geen lever- en nierproblemen uit. De neuroloog heeft helemaal in het begin epilepsie eigenlijk ook uitgesloten. Alhoewel ik dan weer niet weet of hij daarmee ook epileptiforme aanvallen uitsluit.

Moos schreef: Moos heeft wel uitgebreide bloedonderzoeken gehad en daar kwamen geen lever- en nierproblemen uit. De neuroloog heeft helemaal in het begin epilepsie eigenlijk ook uitgesloten. Alhoewel ik dan weer niet weet of hij daarmee ook epileptiforme aanvallen uitsluit.

Epileptiforme aanvallen kunnen bij sommige (stofwisselings en auto-immuun)ziekten voorkomen dacht ik (?).
Dus ik vermoed dat hij dat niet kan uitsluiten voor hij precies weet wat er aan de hand is

ranetje schreef:
Moos schreef: Moos heeft wel uitgebreide bloedonderzoeken gehad en daar kwamen geen lever- en nierproblemen uit. De neuroloog heeft helemaal in het begin epilepsie eigenlijk ook uitgesloten. Alhoewel ik dan weer niet weet of hij daarmee ook epileptiforme aanvallen uitsluit.
Epileptiforme aanvallen kunnen bij sommige (stofwisselings en auto-immuun)ziekten voorkomen dacht ik (?).
Dus ik vermoed dat hij dat niet kan uitsluiten voor hij precies weet wat er aan de hand is

Nee dat dacht ik ook inderdaad

Ik denk dat hij bedoelt zal hebben dat hij primaire epilepsie uitsluit.
En nou ja, dat klopt dus ook wel blijkt. Nog steeds schiet af en toe door mijn hoofd dat als ik niet zelf had gezegd dat ik gewoon doorgestuurd wilde worden dat Moos nu als test een half jaar op de anti-epileptica zou staan.
Moet je toch niet aan denken; een half jaar totaal verspild, plus die medicatie in zijn lijf :N:

Positief bekeken ben je in ieder geval weer een klein stapje verder.
Ik hoop dat het urine onderzoek ook weer wat oplevert.

Moos schreef:
ranetje schreef:
Moos schreef: Moos heeft wel uitgebreide bloedonderzoeken gehad en daar kwamen geen lever- en nierproblemen uit. De neuroloog heeft helemaal in het begin epilepsie eigenlijk ook uitgesloten. Alhoewel ik dan weer niet weet of hij daarmee ook epileptiforme aanvallen uitsluit.
Epileptiforme aanvallen kunnen bij sommige (stofwisselings en auto-immuun)ziekten voorkomen dacht ik (?).
Dus ik vermoed dat hij dat niet kan uitsluiten voor hij precies weet wat er aan de hand is
Nee dat dacht ik ook inderdaad Ik denk dat hij bedoelt zal hebben dat hij primaire epilepsie uitsluit.
En nou ja, dat klopt dus ook wel blijkt. Nog steeds schiet af en toe door mijn hoofd dat als ik niet zelf had gezegd dat ik gewoon doorgestuurd wilde worden dat Moos nu als test een half jaar op de anti-epileptica zou staan.
Moet je toch niet aan denken; een half jaar totaal verspild, plus die medicatie in zijn lijf :N:

Precies!
Medicatie die misschien ook nog wel helemaal verkeerd zou kunnen zijn bij de ziekte die hij misschien heeft :N:
Hartstikke goed dat je er voor hebt gezorgd dat je werd doorgestuurd

Meedenken blijft heel belangrijk dat blijkt maar weer

ranetje schreef: Meedenken blijft heel belangrijk dat blijkt maar weer

Ja precies, maar toch ergens vind ik dat toch niet he-le-maal kloppen

Er is mij toen gezegd dat alles wat onderzocht kon worden al onderzocht was, en dat het enige wat we nog konden proberen was anti-epileptica. Toen ik dat weigerde was dan de laatste optie nog iets homeopathisch tegen hernia (wat hij ook een weekje gekregen heeft).
Nu vind ik mijn vaste da echt een lief mens, en zowel de hondjes asl ik komen daar 'graag', maar ik vind het ergens toch krom dat er dan gezegd wordt dat alles onderzocht is.
Alles onderzocht, mijn neus! Moet je eens zien wat er allemaal nog onderzocht kan worden als je bij een specialist komt :N:
Als ik niet o.a hier actief was geweest, en sowieso zonder het bestaan van internet, dan had ik dat blind geloofd, en Moos dus maar op anti-epileptica gezet als "laatste redmiddel".
En lang niet elke hondenbezitter is actief op internet, of weet uberhaupt dat er nog iets meer bestaat dan een 'gewone' da

Moos schreef:
ranetje schreef: Meedenken blijft heel belangrijk dat blijkt maar weer
Ja precies, maar toch ergens vind ik dat toch niet he-le-maal kloppen
Er is mij toen gezegd dat alles wat onderzocht kon worden al onderzocht was, en dat het enige wat we nog konden proberen was anti-epileptica. Toen ik dat weigerde was dan de laatste optie nog iets homeopathisch tegen hernia (wat hij ook een weekje gekregen heeft).
Nu vind ik mijn vaste da echt een lief mens, en zowel de hondjes asl ik komen daar 'graag', maar ik vind het ergens toch krom dat er dan gezegd wordt dat alles onderzocht is.
Alles onderzocht, mijn neus! Moet je eens zien wat er allemaal nog onderzocht kan worden als je bij een specialist komt :N:
Als ik niet o.a hier actief was geweest, en sowieso zonder het bestaan van internet, dan had ik dat blind geloofd, en Moos dus maar op anti-epileptica gezet als "laatste redmiddel".
En lang niet elke hondenbezitter is actief op internet, of weet uberhaupt dat er nog iets meer bestaat dan een 'gewone' da

Dat blijft een moeilijk punt ja.
Daar komt bij dat de meeste dierenartsen niet veel weten over epilepsie en andere, ook wat ingewikkelder ziektes.
Hoeft van mij ook niet hoor, een gewone huisarts weet ook niet alles

maar eerste lijns artsen weten dat er specialisten zijn die daar een hele berg meer over weten.
Waarom ze dan niet zelf gewoon doorsturen is mij echt een raadsel

ranetje schreef: Dat blijft een moeilijk punt ja.
Daar komt bij dat de meeste dierenartsen niet veel weten over epilepsie en andere, ook wat ingewikkelder ziektes.
Hoeft van mij ook niet hoor, een gewone huisarts weet ook niet alles maar eerste lijns artsen weten dat er specialisten zijn die daar een hele berg meer over weten.
Waarom ze dan niet zelf gewoon doorsturen is mij echt een raadsel

Precies; ik verwacht ook absoluut niet dat ze alles weten. Maar ze moeten toch zelf dus ook weten dat ze niet alles weten en dat er specialisten zijn die de hond in kwestie beter, en verder, kunnen helpen?
Zeker zoals ik met Moos daar zo vreselijk vaak gekomen ben na bijna elke aanval, na een periode van mank lopen, in het weekend toen hij opeens bijna helemaal niet meer kon lopen, etc etc. En bovendien steeds zelf heb aangedrongen op foto's e.d. Dan geef je hem toch ook de indruk dat je graag verder wil gaan met onderzoeken zou je denken?

Maar jij hebt het idee dat dit veel vaker gebeurt, of eigenlijk niet gebeurt; uit zichzelf doorsturen naar specialisten terwijl dat wel zou moeten?

Moos schreef:
Maar jij hebt het idee dat dit veel vaker gebeurt, of eigenlijk niet gebeurt; uit zichzelf doorsturen naar specialisten terwijl dat wel zou moeten?

Bij epilepsie is dat bijna standaard het geval.

Bovendien zijn er behoorlijk veel DA's die geen volledig bloedonderzoek doen en een neurologisch onderzoek. Geen rekening houden met de leeftijd van de hond (bij een oudere of heel jonge hond behoorlijk grote kans dat de aanval een uiting is van een andere ziekte)
Na een nieuwe aanval wordt er dan een anti-epilecticum voorgeschreven. Daarbij ook nog wel eens in een verkeerde dosering.

Specialisten moeten misschien wat meer aan de weg timmeren

edit: Het is ook moeilijk bij honden (en andere huisdieren) natuurlijk.
Ze kunnen zelf geen bijdrage leveren over wat ze voelen en wanneer

Diagnoses lijken me daardoor wel een stuk moeilijker te stellen.

ranetje schreef: Bij epilepsie is dat bijna standaard het geval.
Bovendien zijn er behoorlijk veel DA's die geen volledig bloedonderzoek doen en een neurologisch onderzoek. Geen rekening houden met de leeftijd van de hond (bij een oudere of heel jonge hond behoorlijk grote kans dat de aanval een uiting is van een andere ziekte)
Na een nieuwe aanval wordt er dan een anti-epilecticum voorgeschreven. Daarbij ook nog wel eens in een verkeerde dosering.

Specialisten moeten misschien wat meer aan de weg timmeren

Nou lekker dan

Mijn eigen da bleef trouwens ook steeds zeggen dat ze het niet echt op primaire epilepsie vond lijken, maar tja, anders wist ze het ook niet.
Waarom ze dan bij dat "anders weet ik het ook niet", niet zelf meteen door gaan sturen

Misschien moeten specialisten gaan adverteren

edit: Het is ook moeilijk bij honden (en andere huisdieren) natuurlijk.
Ze kunnen zelf geen bijdrage leveren over wat ze voelen en wanneer

Is ook zo natuurlijk

Maar goed, juist dan zou je denken dat je als da sneller denkt "oke, ik kom hier niet uit, stuur maar door". Toch?

Dus nog geen duidelijke diagnose. Ik blijf nog even doorduimen dat er uit het urineonderzoek bepaalt kan worden welke stofwisselingsziekte het is en dat het behandelbaar is, zodat Moos weer de oude Moos wordt

Moos schreef:
ranetje schreef: edit: Het is ook moeilijk bij honden (en andere huisdieren) natuurlijk.
Ze kunnen zelf geen bijdrage leveren over wat ze voelen en wanneer
Is ook zo natuurlijk Maar goed, juist dan zou je denken dat je als da sneller denkt "oke, ik kom hier niet uit, stuur maar door". Toch?

Dat zou wel handig zijn als een DA zo zou denken.
Maar dat is geloof ik nog niet zo gebruikelijk.
Jammer genoeg.

ranetje schreef:
Moos schreef:
ranetje schreef: edit: Het is ook moeilijk bij honden (en andere huisdieren) natuurlijk.
Ze kunnen zelf geen bijdrage leveren over wat ze voelen en wanneer
Is ook zo natuurlijk Maar goed, juist dan zou je denken dat je als da sneller denkt "oke, ik kom hier niet uit, stuur maar door". Toch?
Dat zou wel handig zijn als een DA zo zou denken.
Maar dat is geloof ik nog niet zo gebruikelijk.
Jammer genoeg.

Ik moet zeggen dat ik af en toe de neiging heb om een gesprek met mijn da aan te vragen om (niet uit boosheid maar omdat het me wel wat hoog zit) eens het hier over te hebben.
Moos gaat achteruit, dat is helaas gewoon zo. Niet qua aanvallen, omdat ik hem rustig hou,maar qua energie level en qua algehele vrolijkheid. Hij is soms gewoon echt een sneu hondje, niet gelukkig. Soms ligt hij in zijn mand, dan kom ik hem aaien en dan tilt hij zijn kop niet op, geen kwispeltje niks. Gewoon geen reactie

Stel nou dat ik hen blind had geloofd dat alles onderzocht was en dat ze echt niet meer konden doen behalve anti-epileptica

Voor hetzelfde geld heeft hij een stofwisselingsziekte waar wel met medicatie iets aan te doen is, en dan zou ik dat nooit geweten hebben, alleen maar met een hond gezeten die steeds zwakker werd.
En zelfs als er niks aan te doen is, dan nog scheelt het een slok op een borrel of je weet wat er aan de hand is, en hoe er het beste mee om te gaan.
Eigenlijk zou ik weleens aan willen kaarten waarom ze niet uit zichzelf doorsturen (behalve dan die hartecho, dat doorsturen was wel hun idee, moet ik ze nageven

), en of het niet iets is om over na te denken...

Moos moet trouwens eigenlijk volgende week ge-ent worden. Tot nog toe is hij braaf elk jaar ge-ent, ene jaar alles, andere jaar alleen parvo en weil.

Maar niet laten enten nu zeker he? Hebben entingen nog invloed op stofwisslingsziektes uberhaupt? Weet iemand dat toevallig?

Inge O schreef:
Moos schreef:Moos moet trouwens eigenlijk volgende week ge-ent worden. Tot nog toe is hij braaf elk jaar ge-ent, ene jaar alles, andere jaar alleen parvo en weil.

Maar niet laten enten nu zeker he? Hebben entingen nog invloed op stofwisslingsziektes uberhaupt? Weet iemand dat toevallig?
nee, zo dringend is een enting toch al nooit, ik zou zeker even wachten en dat met de specialist overleggen .

Oke, dat dacht ik al wel inderdaad. Zal het ook overleggen als er hopenlijk eindelijk een diagnose is

Hoe kan zo'n stofwisselingziekte dan zorgen voor zo'n aanval? Hij heeft een bepaald te kort aan iets en daarom gaat z'n lichaam raar doen, zoiets?

Je bent in ieder geval wel wat verder, maar het is allemaal wel lastig hoor. Sterkte!

Moos schreef:Moos moet trouwens eigenlijk volgende week ge-ent worden. Tot nog toe is hij braaf elk jaar ge-ent, ene jaar alles, andere jaar alleen parvo en weil.

Maar niet laten enten nu zeker he? Hebben entingen nog invloed op stofwisslingsziektes uberhaupt? Weet iemand dat toevallig?

Ik zou helemaal niet meer enten denk ik. Enten is zo'n aanslag op het lichaam, en dat zou ik een ongezond lichaam niet aandoen.....

Zoek stok! schreef:Hoe kan zo'n stofwisselingziekte dan zorgen voor zo'n aanval? Hij heeft een bepaald te kort aan iets en daarom gaat z'n lichaam raar doen, zoiets?

Je bent in ieder geval wel wat verder, maar het is allemaal wel lastig hoor. Sterkte!

Nou, volgens mij sluit dat aan op wat Inge zei nadat hij zo'n zware aanval kreeg na het EMG. Toen zei ze volgens mij iets van dat door dat EMG een bepaalde stof in zijn spieren uitgeput geraakt zou kunnen zijn. Correct me if I'm wrong, Inge

Zoek stok! schreef:
Moos schreef:Moos moet trouwens eigenlijk volgende week ge-ent worden. Tot nog toe is hij braaf elk jaar ge-ent, ene jaar alles, andere jaar alleen parvo en weil.

Maar niet laten enten nu zeker he? Hebben entingen nog invloed op stofwisslingsziektes uberhaupt? Weet iemand dat toevallig?
Ik zou helemaal niet meer enten denk ik. Enten is zo'n aanslag op het lichaam, en dat zou ik een ongezond lichaam niet aandoen.....

Ik ben zo'n miep die dan toch bang is als je echt langdurig niet ent dat hij toch niet meer beschermd is dan

Maar ik ga het overleggen met de neuroloog ook. Ik ga hem niet enten als dat slecht(er) voor hem is

Dan maar nooit meer enten.

Moos schreef:
Zoek stok! schreef:
Moos schreef:Moos moet trouwens eigenlijk volgende week ge-ent worden. Tot nog toe is hij braaf elk jaar ge-ent, ene jaar alles, andere jaar alleen parvo en weil.

Maar niet laten enten nu zeker he? Hebben entingen nog invloed op stofwisslingsziektes uberhaupt? Weet iemand dat toevallig?
Ik zou helemaal niet meer enten denk ik. Enten is zo'n aanslag op het lichaam, en dat zou ik een ongezond lichaam niet aandoen.....
Ik ben zo'n miep die dan toch bang is als je echt langdurig niet ent dat hij toch niet meer beschermd is dan
Maar ik ga het overleggen met de neuroloog ook. Ik ga hem niet enten als dat slecht(er) voor hem is Dan maar nooit meer enten.

Rustig maar, ik ent al zeker vijftien jaar niet meer. En omdat ik veel oudere honden opvang verandert de samenstelling van mijn roedel toch best vaak. Nooit last gehad van enge ziektes.

De enige reden om te enten is als ik met een hond naar een training/wedstrijd wil waar de entingsboekjes gecontroleerd worden.

Ik ben jarenlang bevriend geweest met een DA, en die zei ook altijd dat jaarlijks enten vooral goed was voor de boterham van de DA

Het HondenForum

EMG en spierbiopt Moos-uitslag p. 26....