Het HondenForum

Cashel Vale schreef:Bewoon lekker van Sam blijven genieten zo lang het kan

Ga ik absoluut doen.

Vandaag weer een controle gehad bij de dierenarts.

De GVS aanvallen zijn na dat setje van 3 in 1 week, niet meer voorgekomen. Hij lijkt er ook goed van hersteld te zijn. Krijgt wel als aanvulling van mij Vitamine B12.

De Temgesic (soort morfine) krijgt Sam niet meer, omdat Sam geen pijn lijkt te hebben.

De Carporal met de maagbeschermer, die Sam al die tijd nog kreeg, gaan we even staken, om te kijken wat de poot dan doet. In feite is er geen ontsteking meer. De tumor wakkert mogelijk wel ontstekingen aan, maar dat kan ik ook observeren aan Sam. Dus voor nu stoppen en observeren hoe het gaat.

Sam krijgt wel voor de onrust 's nachts 0,5mg Alprazolam. Overdag krijgt hij niet wat. Hij mocht eerder 2x per dag 0,25mg Alprazolam, maar daar deed Sam niet heel veel op. Wel had hij 's nachts veel onrust, wat ook heel belastend dan is voor de oppas, als ik nachtdienst heb. Dus nu 1 tablet (0,5mg) voor de nacht. Zo kan Sam ook zelf weer goed opladen voor de dag die dan volgt.

Wat krijgt Sam dan nog wel?

Hij krijgt nog de ondersteuning van de homeopaat, gericht op de kanker. (Symphytum ...... smeerwortel, dit werkt geweldig goed om botweefsel te herstellen. Elk letstel van beenvlies en bot, vooral als dit gepaard gaat met heftige pijn. Calc.Ph. ....... een van de belangrijkste weefselzouten voor bot en beenderen, zorgt voor betere kwaliteit hiervan, zorgt ervoor dat botten minder broos en week worden. Carcinosinum .......heeft een gunstige werking op en modificatie van symptomen en klachten behorend bij kanker)

Voor de epilepsie krijgt Sam alleen nog de levetiracetam. Deze ga ik langzaam afbouwen. De Pexion, die hij eerder ook kreeg, is al volledig afgebouwd. Sam is inmiddels ruim een jaar aanvalsvrij t.a.v. de epilepsie. (vanaf het ontstoren door homeopaat aanvalsvrij)

Voor het slapengaan dus de Alprazolam.

De dierenarts was verbaast, hoe goed de poot van Sam er uit ziet. Er is nog wel verdikking te voelen en een kleine afwijking, maar het is bijna 80% verbeterd met hoe het er uit zag. Ze wil graag weten, weten ondersteuning Sam krijgt van de homeopaat, want dit was niet voorstelbaar, dat het er zo goed uit zou zien.

Sam heeft verder een stuk hoektand die is afgebroken en een ondertandje. Normaliter willen ze dan nog wel eens de tanden trekken, omdat er anders ontstekingen kunnen komen. Maar omdat de narcose heel triggy is voor Sam (dementie/stille epilepsie), durven we dat niet goed. Dus dat blijft even observeren hoe het gaat.

Hebben jullie daar ervaring mee, als tanden afbreken? Wat doen jullie dan?

Ik heb voor nu weer medicatie mee en heb een hele diepvries vol vlees weer gekocht. Daarmee reken ik er dus in feite wel op, dat Sam me nog een tijdje gezelschap houdt.

Wat fijn Hilly. Heeft Sam toch voor een heel groot deel aan jouw verzorging te danken dat het zo goed gaat. Afgebroken tanden bij een hond heb ik geen ervaring mee. Wel met een mens. Een oude dame waarbij na een val de helft van een hoektand afbrak. Die heeft de tandarts laten zitten en alleen geslepen zodat er geen scherpe rand meer was. Dat is nu twee jaar geleden en de tand is verder prima gebleven.

Kells schreef:Fijn dat het zo goed gaat! Aan die tand zou ik niets doen zolang hij er geen last van heeft.

Het schijnt dat het lastig te traceren is of ze er last van krijgen of niet. Pas wanneer je het merkt is bijv. een ontsteking al ver in de kaak 'gewoekerd'.

Maar ja, het 'kan'. Hoeft niet dus....

En narcose is voor Sam funest, dat is iets wat wel zeker is. Dus ik ga nu ook voor de optie 'even niets doen'. Over 2 maand gaan we weer en nemen we ook onderzoek gebit mee qua observatie. (verdikkingen kaak etc.)

Hopelijk leiden die kapotte tanden niet tot ontstekingen.
Voor de rest is het wel een succesverhaal
Klinkt geweldig Hilly!

Sterre schreef:Wat fijn Hilly. Heeft Sam toch voor een heel groot deel aan jouw verzorging te danken dat het zo goed gaat. Afgebroken tanden bij een hond heb ik geen ervaring mee. Wel met een mens. Een oude dame waarbij na een val de helft van een hoektand afbrak. Die heeft de tandarts laten zitten en alleen geslepen zodat er geen scherpe rand meer was. Dat is nu twee jaar geleden en de tand is verder prima gebleven.

Dank je wel. Ik ben ook heel blij met de mening van de dierenarts. Ik bied wel een zo goed mogelijke verzorging, al denk ik oprecht dat ieder ander dat zou doen. Een huisdier, een eigen hond is iets, waar je voor kiest en dus verantwoordelijk voor bent. Vandaar uit, doe ik er alles aan, om Sam kwaliteit te bieden.

Zou ik evt naar een tandarts deskundige moeten??

Mijn oude Bulldog had ook een afgebroken hoektand. Gezien zijn leeftijd (hij was toen 8 jaar) en het feit dat er bij Bulldoggen een gigantische wortel aan een relatief kleine hoektand zit, hebben we er voor gekozen een stevige antibiotica kuur te geven en verder te kijken hoe het zou gaan. Het geheel is zeer regelmatig gecontroleerd, maar er is nooit een ontsteking ontstaan.

Wat fijn dat de dierenarts bevestigd heeft wat je zelf ook al vermoedde, dat het naar omstandigheden beter dan verwacht gaat met Sam!

Wat betreft de afgebroken tand, Sjefke had een in de lengte doormidden gespleten hoektand, daar heeft ze jaren en jaren mee rondgelopen zonder dat haar dat ooit pijn of ongemak heeft bezorgd.
Bij Tapas is ook een stukje van een tand afgebroken na een botsing met het gebit van een andere hond. Ook bij haar heb ik er niets aan gedaan/laten doen, en ook al weer een paar jaar zonder verdere problemen.

Ik zou er dus zelf niet snel iets aan doen als het tandvlees er omheen ook gewoon rustig blijft. Als dat rood of gevoelig wordt lijkt het me vroeg genoeg om eventueel in te grijpen.

Mijn oudje heeft al jaren een afgebroken voortandje. Mijn dierenarts zei dat ze, zolang hij geen last heeft, het laat zitten. We zijn denk ik 8 jaar verder en hij loopt er nog vrolijk mee rond. Ik hou het in de gaten maar so far, so good.

Ik ben super blij met jullie reacties w.b. de tanden.

Ik blijf het tandvlees goed observeren, net als het kauw gedrag van Sam. Verder blijft Sam w.b. de poot 1x per 2 maand gezien worden door de dierenarts, dan kan ook het gebit weer even meegenomen worden bij de controle.

Operatief ingrijpen blijf ik echt voor terug deinzen, puur vanwege de narcose.

Mika heeft destijds zeker 2 jaar met 3 afgebroken hoektanden gelopen. Onfortuinlijk ongelukje met een maaskei.
Hij heeft er nooit last van gehad. De DA adviseerde niks te doen als Mika gewoon kon eten en dat kon hij prima. Zelfs botten knaagde hij kaal.
Zolang Sam er geen last van heeft zou ik er niks mee doen inderdaad.

Met Sam gaat het nog steeds goed.

Vandaag maar weer eens een foto van zijn voetje. Het ziet er ongelooflijk rustig uit en met het lopen is niet waarneembaar, dat hij er pijn of wat dan ook aan heeft.



Wel zie je dat het linker hoofdkussentje anders gevormd nu is, dan het rechter.



Mijn boefje



Zijn enthousiasme in het lopen ....

Wat ligt hij er heerlijk bij . Die onrust 's nachts, heb je een idee waar dat vandaan komt? Dementie?

Zamunda schreef:Wat ligt hij er heerlijk bij . Die onrust 's nachts, heb je een idee waar dat vandaan komt? Dementie?

Ja, Sam kan heerlijk liggen.

W.b. die onrust 's nachts. Die lijkt geheel weg te zijn.

Of het is verschoven naar de avond? Sam kan bijv. eindeloos 'ijsberen' van keuken naar woonkamer en weer terug. Niet op het kleed (dat dempt), maar dan net op de houten vloer. Gekker kun je mij af en toe niet maken. Ik doorbreek dat dan ook en leg Sam op 'af'. Ook om hem de rust te geven. Maar ben er nog niet achter, hoe ik dit het best aan kan pakken. Ik wijt het 100% aan de dementie.

wat fijn, die reservetijd
Lizzy is ook dementerend en kan ook zo onrustig zijn 's avonds. Als ze echt geen rust vindt, sluit ik haar op in een apart, donker kamertje (met een comfortable bank ) en dat helpt eigenlijk altijd. Dan kàn ze niet meer drentelen en komt de rust vanzelf. Niet zo gezellig, maar uiteindelijk voor haar wel beter.

Wat een mooie voetjes
Hopelijk krijg je heel veel reservetijd

ranetje schreef:Wat een mooie voetjes
Hopelijk krijg je heel veel reservetijd

Dat hoop ik ook absoluut. Ik heb op mijn werk de stoute schoenen aangetrokken en gevraagd of Sam met de feestdagen eind december mee mag tijdens mijn diensten. Dit, omdat het altijd wel veel stress voor mij geeft, om Sam dan te kunnen en te willen onderbrengen. Ik heb toestemming. Yes!!!!! Maar eronder zit wel het gegeven, dat ik blijkbaar vertrouwen erin heb, dat Sam mij deze feestdagen nog gezelschap biedt.

Fijn dat hij meegaat met je werk straks.

Je geeft geen morfine meer aan Sam toch? Anders had de onrust daar nog vandaan kunnen komen. Maar als hij goed reageert op de gedwongen rust lijkt me dat al een fijne oplossing.

Zamunda schreef:Fijn dat hij meegaat met je werk straks.

Je geeft geen morfine meer aan Sam toch? Anders had de onrust daar nog vandaan kunnen komen. Maar als hij goed reageert op de gedwongen rust lijkt me dat al een fijne oplossing.

Nee, Sam krijgt al ern hele tijd geen morfine meer.

Gister heb ik Sam gemasseerd van kop tot puntje staart langs alle werveltjes. Hij lag er toen heerlijk bij.

Tamara81 schreef:Fijn dat het zo goed gaat en dat zijn poot er zo rustig uit ziet!

En met de feestdagen mag hij dus mee naar werk, gezellig!

Ja, heerlijk.

Ik ben nog steeds zo blij dat ik niet voor amputatie heb gekozen. Zoals hij hier ook op me af rent......

Hilly45 schreef:

ranetje schreef:Wat een mooie voetjes
Hopelijk krijg je heel veel reservetijd

Dat hoop ik ook absoluut. Ik heb op mijn werk de stoute schoenen aangetrokken en gevraagd of Sam met de feestdagen eind december mee mag tijdens mijn diensten. Dit, omdat het altijd wel veel stress voor mij geeft, om Sam dan te kunnen en te willen onderbrengen. Ik heb toestemming. Yes!!!!! Maar eronder zit wel het gegeven, dat ik blijkbaar vertrouwen erin heb, dat Sam mij deze feestdagen nog gezelschap biedt.

Geweldig

kan mij voorstellen dat je blij bent dat je niet geamputeerd hebt, want hij komt er nog zo vrolijk en goed aan rennen

Jeannet schreef:kan mij voorstellen dat je blij bent dat je niet geamputeerd hebt, want hij komt er nog zo vrolijk en goed aan rennen

Ja, was heel bijzonder voor mij, zo lekker rennend.

Met Sam gaat het nog steeds qua kanker poot wonderbaarlijk goed.

Hij rent elke dag nog wel even, naast natuurlijk ook gewoon lekker slenteren, ruiken aan van alles en nog wat en samen genieten.

Afgelopen 2 dagen vond ik Sam echt mindere dagen hebben. Z'n lopen ging in slowmotion en alles leek wel teveel.

Vandaag echter is Sam weer lekker blij, rende nog met Karel (buurhondje) in het park en genoot zichtbaar.

Vandaag was de beroemde 4 mijl van Groningen. Heb daarom even de doggyride gepakt en Sam daarin geparkeerd, toen ik even langs de kant wilde staan aanmoedigen.
Later Karel opgehaald en ook een lift geboden met de doggyride.









Baasje even de tekst oefenen....



Elkaar uitlaten



Mijn alles....

wat een leuke foto's! Fijn dat Sam het nog zo goed doet

Nanna schreef:Hij doet het goed hè. Ik had de afgelopen twee dagen trouwens een dip, door die verziekende hitte Dat zal Sam ook parten gespeeld hebben.

Ja, dat werd mij ook gezegd, dat wel meer honden/mensen last hadden van de hitte. Ik had echt even fikse schrik, zo van 'haalt de dementie qua klachten nu de kanker in?'

Ik blijf er hoe dan ook alert op, dat er voor Sam kwaliteit moet blijven en genietmomenten.

Ingrid48 schreef:wat een leuke foto's! Fijn dat Sam het nog zo goed doet

Ja, ben ook heel blij, dat hij nog bij me is en dat we elke dag nog genieten van elkaar.

Wat gaat het nog steeds goed met Sam
Ik zou haast aan de diagnose gaan twijfelen.
In ieder geval heeft jouw behandeling van die poot beslist goed gedaan
Houden zo