Het HondenForum

Heel veel sterkte

Mellow schreef:Die ipad foto zegt al genoeg.
Sterkte

Ja, dat vond ik ook.
Nogmaals sterkte.

Nanna schreef:Ik zit hier gewoon bloedzenuwachtig te zijn.
Nog wat laatste momentjes in haar geliefde zonnetje.

Och hemel, crisis wat een ellende is dit toch Verstand en gevoel... knalboem en je bent ineens een wrak

Op de foto's zie ik echt wel een meisje wat op is, haar blik, haar lijfje, het is uitgeput.

Ik denk aan je, sterkte!

Ach hemel, het is alsof ik Luna zie op haar laatste dag. Pas toen ik daar later een foto van zag besefte ik hoe op ze was.
Heel veel sterkte.

Hoop dat alles rustig verlopen is. En ja het meisje was op, je hebt gekozen voor haar, voor het leven lijden werd. Sterkte voor jullie beiden.

Wij hadden dat ook met buster . We zijn s morgens nog met hem naar het bos geweest voor de laatste wandel en komt hij nog met een stok aan lopen.
Gooien baasje en wel nu . Hij was nog zo vrolijk .

Snapt hij veel dat hij dan omvalt door die rotte dm .

Verder was hij niet ziek dus zag er ook nog prachtig uit in tegenstelling tot tops . Die is er echt helemaal aan toe . Je bespaart haar verder lijden maar het blijft moeilijk

Ik hoop dat ze net zo rustig is ingeslapen als buster en wil je veel sterkte wensen met het verdriet wat er nu zal zijn

Ach Nanna toch Je knappe oude topsi,, sterkte

Verstand en gevoel zijn zo lastig te verenigen
Maar dit moment is helemaal oké. Nou ja, niet natuurlijk, maar je snapt wat ik bedoel.
Je maatje missen, maar haar waardig laten gaan. Het is zo verdomde moeilijk en verdrietig

Ik wens je heel veel sterkte.

Dag tops

Ik ken het gevoel. Het was goed.

Dag lieve Topsi.

Heel veel sterkte Nanna.

Nanna schreef:Ze is heel rustig en vredig ingeslapen. Het ging echt heel mooi.
Ze was ook heel snel dood; daaraan kon je ook wel zien dat ze op was.
Nu zo dood is ben ik wel heel verdrietig maar ook een stuk rustiger. Vanmorgen hád ik het niet meer.

Wat fijn dat het zo rustig en vredig is gegaan en dat ze ook zo snel overleden was, ze was echt op.
Ik herken het, een soort paniek wat je overvalt en je gevoel vliegt alle kanten op. Maar ik denk echt wel dat je de enige juiste
beslissing hebt gemaakt voor haar.

Veel sterkte voor jullie, het zal allemaal heel vreemd zijn nu

ach Nanna, heel veel sterkte met dit grote verlies!


dag Tops

Ik snap wat je bedoeld. Toen we Biry lieten inslapen was ik die dag ook op van de zenuwen, maar daarna voelde het goed, het was beter voor haar.

Heel veel sterkte!

Heel veel sterkte

Heel veel sterkte.

Nanna schreef:Ze is heel rustig en vredig ingeslapen. Het ging echt heel mooi.
Ze was ook heel snel dood; daaraan kon je ook wel zien dat ze op was.
Nu zo dood is ben ik wel heel verdrietig maar ook een stuk rustiger. Vanmorgen hád ik het niet meer.

Zo herkenbaar. Dat wachten is een drama. Daarna is er rust.
Tomas was ook heel snel dood, zo snel heb ik het nog niet meegemaakt.
Goed gedaan Nanna

Dag Tops, je zult gemist worden. Thuis, maar ook hier op het forum

Ik snap precies wat je bedoelt. Heb een paar maanden geleden zoiets gehad met mijn ouwetje Noeska, het zit er aan te komen, je peilt haar al een hele tijd op hoe leuk ze het nog heeft end an gaat het ineens heel hard.... Ook Noes kreeg last van incontinentie (ook onderzocht op o.a. blaasontsteking maar dat was niet de oorzaak), ook al at ze nog wel goed, maar je merkte dat ze er echt onder leed. Toen ze 's morgens in een zeiknat mandje lag, drong het tot me door dat ik dat echt niet meer voor haar wilde, dat ze dat nog meer moest meemaken. En zeker niet totdat ze ook haar andere dingen zou verliezen en ze die schim zou worden.

Maar het verdriet en gemis hakt erin, ondanks dat je weet dat je de goede beslissing hebt genomen. Je laatste windhond, wat een prachtige dame was ze en wat heeft ze een fijn leven gehad.

Heel veel sterkte voor jullie Nanna.

Het is ook bijna niet te doen; wakker worden op zo'n dag met je hond aan je zijde en weten wat er gaat gebeuren terwijl ze je vol vertrouwen aan kijken. Je bent het grote lijden voor geweest, je hebt het goed gedaan. Nu kun je treuren.
Jij en Martijn waren een paar van die mensen die mij hielpen die keuze voor Jorla op tijd te maken.
Daar denk ik nog weleens aan. Ik hoop dat je onze steun ook een beetje hebt kunnen voelen..
Het is alles wat we kunnen doen voor elkaar, helaas.

wauw het is altijd weer zwaar ook om te lezen.
heel veel sterkte met dit verlies.

Pfff, mijn ogen schieten vol. Wat een dappere, maar moeilijke beslissing. Sterkte!

Bah, krijg er toch een brok van in mijn keel. Maar wat fijn dat ze zo rustig gegaan is.

Fijn dat het zo rustig is gegaan.
Heel veel sterkte!

Nanna schreef:Het is kutterdekutkutkut als je je hondje in de auto zet om naar de dierenarts te gaan. Daar zit ze dan, blij dat ze mee mag. En dan voél je je toch een Judas
Bij de dierenarts hebben we de auto wat verder weggezet en nog wat over het gras gelopen en haar laten snuffelen en plassen.
En daarna gaat het allemaal heel snel. Bij de dierenarts naar binnen, meteen door kunnen lopen, Topsi op haar meegenomen eigen kleed gezet waar ze haar eerste prik krijgt. Geen piep. Met de dierenarts over koetjes en kalfjes praten want ik wil niet dat ze meekrijgt dat ik in de paniek vlieg. Het moet kalm gaan. Ze zakte al na een halve minuut bewusteloos tegen me aan, vol vertrouwen. Ze is geen moment overstuur geweest.

Ik ben wel blij met het forum geweest vanmorgen, dat ik toch de zenuwen wat van me af kon praten.

Is ook kut.
Maar die foto's waren toch wel erg duidelijk.
Je hebt een goede beslissing genomen uit liefde voor je hond.
Hoe rot het ook voor jou is.

Ach jeetje. Wat enorm verdrietig. Ik weet er ook alles van. De ergste bij mij was Tom. Die was nog geen 2.5 jaar en door wanbeleid van die stichting dus reddeloos verloren ondanks alles wat we gedaan hebben. Domweg vreselijk. De oudjes kom je sneller overheen. Sterkte.

Het blijft altijd een pijnlijk gebeuren, zelfs al is het beter voor de hond. Als ik je laatste foto van haar op de bank zie en ze in haar doen en laten een schim van zichzelf werd, was het tijd om waardig afscheid te nemen.

Sterkte