Vanmiddag mocht Tis in haar uppie mee in de auto. Nou gaat het in de auto wel goed (hoewel het niet haar lust en haar leven is), maar ze was voorheen steeds geflankeerd door een hond en/of een mens, dus dit was nieuw. En het beviel haar niet; het arme beessie zat en lag te trillen. Maar ik was voorbereid en had een arsenaal aan lekkers meegenomen

. Dus stak ik geregeld mijn hand naar haar uit, met een stukje gehaktbal erin. Nou, dat lustte ze wel

. Het trillen was er niet mee over, maar het gaf toch maar mooi even afleiding van het hele gebeuren. De koekjes die ik op de achterbank mikte konden in eerste instantie niet op tegen de angst en liet ze liggen, dus ging ik maar verder met de gehakt.
Ondertussen kwebbelde ik aan een stuk door over het autorijden (dat het maar raar was in zo'n auto, dat het herrie maakte, in welke versnelling ik reed

) en over de omgeving (bomen die wel en bomen die nog niet groen waren, de bloemetjes en de bijtjes, de scharrelkippen die buiten liepen

). Van lieverlee werd ze rustiger en begon ze een beetje in beweging te komen. Beetje draaien, beetje zitten, beetje naar buiten kijken en zelfs de gestrooide koekjes gingen naar binnen. Tussendoor heeft ze voornamelijk gelegen en dat zag er steeds meer ontspannen uit.
Op de terugweg was het eerst weer even wat trillen geblazen, maar algauw was ze mijn oeverloze gelul zo zat dat ze er maar rustig bij ging liggen

. Gekheid natuurlijk, maar ze was beduidend minder gespannen dan op de heenweg.
Het lijkt trouwens alweer zo gewoon, maar ze gaat erg mooi zelf de auto in, zo super. Toen we haar van Diana overnamen moesten we haar echt de auto intillen, ze wilde er helemaal niet in. De keer daarna wilde ze ook niet en had ze nog wat hulp nodig (was na een week of drie), maar sindsdien gaat ze helemaal zelf. Erg mooi om te zien.
Inmiddels vindt ze het speuren naar brokjes in de tuin ook wel een leuke bezigheid, dus mag ze (als ik alle katten binnen heb) zo een deel van haar voer samen met de andere twee bij elkaar zoeken. Ze is nu ook ingeburgerd in het 'konggebeuren' hier, dus we hebben nu drie lebberende kongeters. In het begin vond ze het wel errug lekker ruiken, maar was het nog echt te moeilijk voor haar dus heb ik het even zo gelaten. Als de andere twee hun kong ophadden ging ze ze nog wel uitlebberen (en sprong ze trots en enthousiast met haar schat door de kamer

). Na een maand heb ik het nog maar weer eens geprobeerd en ja hoor, madam lukt het nu ook. Ze is er als de kippen bij als ze merkt dat de kongs uitgedeeld worden

.
En dan - speciaal voor Diana - nog een paar foto's.
Huh, watte?
Hmmm, wat zit hier allemaal in?
Wat lig je daar toch te doen

:
