Het HondenForum

IK lees het topic nu pas, wat afschuwelijk zeg..
Hopelijk gaat het goed met de prednison en mag ze nog een tijdje bij jullie blijven!

Heel erg veel sterkte

Potver, wat een ellende. Zo plotseling en dan gaat het zo hard. Hopelijk gaat het met de pred nog een tijdje goed.
Sterkte Mascha

heel veel sterkte

Jee, sterkte met het op het juiste moment nemen van de beslissing.

Ik lees het allemaal nu pas.
Heel veel sterkte

Wij hebben hier 2 Golden-beelden op het terras staan. Een Saar en een Miep. Zo gelijkend, dat we ze móesten kopen toen we Miep erbij kregen (de oudere hond is dubieus, volgens de verkoper was het een Spaniël, maar volgens ons was het exact Saar).

Afijn, de beelden staan hier dus al dik 11 jaar op het terras bij de keuken. Vanochtend roept Pieter me, "kom eens kijken!". Piept er tussen de voorpoten van 'Saar' (en achter de kont van 'Miep') zomaar een kerstroosje tussen de tegels door....



Op de plek waar ze ligt begraven bloeien nog wat kleine roosjes, dus ik ga deze kerstroos niet verplanten. Deze mag hier blijven groeien.

M@scha schreef:Haar longen zitten helemaal vol tumoren Marc, dat bleek vrijdag toen ze een foto gemaakt hebben

Dan zou ik haar snel laten gaan. Maargoed, dat zullen jullie ook wel doen denk ik. Heel veel sterkte, arme hond en arme jullie

laeken schreef:

M@scha schreef:Haar longen zitten helemaal vol tumoren Marc, dat bleek vrijdag toen ze een foto gemaakt hebben

Dan zou ik haar snel laten gaan. Maargoed, dat zullen jullie ook wel doen denk ik. Heel veel sterkte, arme hond en arme jullie

jep, we hebben het over dagen, niet over weken. maar god wat is het makkelijk om dat te zeggen.. tot je een concrete dag moet noemen

en verwennen gaat goed.. gisteren heeft de verjaardagsvisite haar bedolven onder de knuffeltjes en samen met haar grote liefde het baasje heeft ze een bakje filet american op en olijfjes

M@scha schreef:

laeken schreef:

M@scha schreef:Haar longen zitten helemaal vol tumoren Marc, dat bleek vrijdag toen ze een foto gemaakt hebben

Dan zou ik haar snel laten gaan. Maargoed, dat zullen jullie ook wel doen denk ik. Heel veel sterkte, arme hond en arme jullie

jep, we hebben het over dagen, niet over weken. maar god wat is het makkelijk om dat te zeggen.. tot je een concrete dag moet noemen

Pf, verschrikkelijk om de beslissing daadwerkelijk te moeten nemen .

M@scha schreef:en verwennen gaat goed.. gisteren heeft de verjaardagsvisite haar bedolven onder de knuffeltjes en samen met haar grote liefde het baasje heeft ze een bakje filet american op en olijfjes

Helemaal goed .

Het is zo'n afschuwelijke ziekte. Ik heb het met Liesje meegemaakt. De ene week stond ik nog op het trainingsveld en was ze volop aan het racen en een week later zat ik bij de dierenarts en kreeg dezelfde diagnose. En een paar dagen later was het al voorbij.
Ik heb nog heel lang met het ongeloof rondgelopen. Hoe had ik de signalen kunnen missen?

Verwen je meisje nog maar lekker en nogmaals heel veel sterkte.

Fijn dat het verwennen goed gaat! Wat is het klote en moeilijk

Vreselijk moeilijk om echt te plannen wanneer het klaar is. Ik denk dat ik zou kijken hoe goed (of slecht) ze het doet
op de prednison. Gaat dat echt zodanig goed dat ze nog lekker hond kan zijn, zou ik het afwachten en slaat het niet genoeg
aan, dan zou ik de vreselijke beslissing nemen.
Maar goed... het is altijd mooi redeneren totdat je ervoor staat

Caro. schreef:Vreselijk moeilijk om echt te plannen wanneer het klaar is. Ik denk dat ik zou kijken hoe goed (of slecht) ze het doet
op de prednison. Gaat dat echt zodanig goed dat ze nog lekker hond kan zijn, zou ik het afwachten en slaat het niet genoeg
aan, dan zou ik de vreselijke beslissing nemen.
Maar goed... het is altijd mooi redeneren totdat je ervoor staat

het probleem is dat ze 's nachts goed slaapt, overdag redelijk tot goed is. alleen de avonden zijn zwaar. ik denk dat het gewoon ook heel vermoeiend is.

M@scha schreef:

Caro. schreef:Vreselijk moeilijk om echt te plannen wanneer het klaar is. Ik denk dat ik zou kijken hoe goed (of slecht) ze het doet
op de prednison. Gaat dat echt zodanig goed dat ze nog lekker hond kan zijn, zou ik het afwachten en slaat het niet genoeg
aan, dan zou ik de vreselijke beslissing nemen.
Maar goed... het is altijd mooi redeneren totdat je ervoor staat

het probleem is dat ze 's nachts goed slaapt, overdag redelijk tot goed is. alleen de avonden zijn zwaar. ik denk dat het gewoon ook heel vermoeiend is.

Dat zal zeker meespelen. Kan je de prednison nog zo verdelen dat het s'avonds optimaal werkt of is dat een rare gedachte van mij?

M@scha schreef:
het probleem is dat ze 's nachts goed slaapt, overdag redelijk tot goed is. alleen de avonden zijn zwaar. ik denk dat het gewoon ook heel vermoeiend is.

In theorie klinkt het ook een heel stuk eenvoudiger dan in de praktijk

Verwen je meisje maar goed , en als t moment daar is weet je wat je moet doen

Heel veel sterkte

M@scha en familie, heel veel sterkte! De keuze maken over leven of dood voor je lieveling lijkt mij zo zwaar!

Ik hoop dat de prednison goed zijn werk gaat doen, een juiste moment is er toch niet.

lieke schreef: Hoe had ik de signalen kunnen missen?

Omdat je redenen vindt vindt voor dingen.
Rinne had last van de warmte, de aankomende loopsheid, noem maar op.
Legitieme dingen die heel goed kunnen. Alleen was het dus niet zo, maar dat komt niet bij je op.
Het menselijk brein is een raar iets.

Onze da begreep toen ze de foto zag niet dat Rinne zelfs nog kon ademen.
En toen ze haar zag, kwispelend en wel, ging ze aan de foto twijfelen.
Onvoorstelbaar maar wel waar.

Marjoleine schreef:

lieke schreef: Hoe had ik de signalen kunnen missen?

Omdat je redenen vindt vindt voor dingen.
Rinne had last van de warmte, de aankomende loopsheid, noem maar op.
Legitieme dingen die heel goed kunnen. Alleen was het dus niet zo, maar dat komt niet bij je op.
Het menselijk brein is een raar iets.

Onze da begreep toen ze de foto zag niet dat Rinne zelfs nog kon ademen.
En toen ze haar zag, kwispelend en wel, ging ze aan de foto twijfelen.
Onvoorstelbaar maar wel waar.

Ik had dat ook met Moritz dat ik toen dacht 'hoe kan dat nu, ik let altijd zo goed op, hoe heb ik het niet kunnen zien'.
Hij had weliswaar niet hetzelfde, maar was dus ook doodziek. Toen ik naar de dierenarts ging met hem, vond bijna iedereen
het zelfs onzin 'hond is kerngezond, je ziet ze vliegen' en dus ik in mijn uppie naar de dierenarts, waar na bloedonderzoek al
direct meegedeeld werd dat hij doodziek was: kanker of leishmania/ehrlichia.
Ik kon mezelf wel voor m'n kop slaan, zat steeds maar terug te denken wat ik dan over het hoofd gezien heb... ja, wat diarree, maar
ja met ander voedsel was dat opgelost en maar denken en denken.

Honden zijn vaak keihard (net zoals katten) en soms laten ze pas wat merken als ze echt al doodziek zijn, tot die conclusie ben ik
gekomen. Hoe goed je ook oplet, soms valt er niets of nauwelijks iets te merken.

Herkenbaar, bij Sjefke merkte ik ook pas echt iets toen het al te laat was en de tumor bij haar endeldarm te groot was. Daarvoor had ze wel meer moeite gekregen met poepen maar dat weten we aan ouderdom en wellicht rugklachten, waar ze nog voor bij een dierfysiotherapeut is geweest. Veel honden zijn gewoon knetterhard voor zichzelf en laten pas zien dat er wat is als het eigenlijk al te laat is.

Gewoon even een want verder weet ik het ook niet.

Rotziekte, een tijdbom. Sterkte en geniet nog samen!

Bah ook al zo ziek
Wat ontzettend lastig, je lieve vriendinnetje.. Ik wil je heel veel sterkte wensen.

Hoe is het vandaag ?
Ik hoop toch zo iedere keer dat ik hier iets lees dat ze een beetje lekker opkrabbelt op die prednison...

sterkte morgen en vandaag en de tijd die komen gaat

oh Mascha (en Pascal) toch

Ik denk aan jullie en wens jullie ontzettend veel sterkte toe morgen...
Ik hoop dat jullie vandaag, hoe moeilijk en verdrietig ook, nog even optimaal kunnen genieten van jullie meisje en koppeltje...

helaas hilje. ze begint pijn te krijgen.. we dachten gisterochtend al dat ze een piep gaf toen ze opstond maar hebben dat weggewuifd. zal wel niks zijn. gistermiddag heeft ze weer een piep gegeven en toen ze gisteravond bij mij op bed lag en ik haar een beetje wilde verleggen omdat ze al mijn dekens had gilde ze....

en toen kwam wat MJ me al aan de telefoon zei en hier ook mensen: als het klaar is weet je het en is de beslissing niet meer zo wanhopig moeilijk. en dat gebeurde ook.

ik heb net gebeld en morgen komt de dierenarts om 2 uur. we gaan niet meer vechten hiertegen. meisje verdient beter.

enorm verdriet en opluchting dat dat moment zich inderdaad aandeed en we het besluit konden nemen wisselen elkaar af.

Sterkte Mascha, geniet nog van je meisje

Heel veel sterkte straks