Maar dan moet iedereen ook in zijn achterhoofd houden dat dit kan gebeuren als je met je hond de straat op gaat Tara.Tara schreef:Maar dus wel iets om in je achterhoofd te houden als je je katten de straat op laat.kooi schreef:Ik ga er helemaal niet naar kijken.
Denk dat daar een kat wordt gegrepen door een hond.
Ik zou ook niet kijken als het een hond was die werd gegrepen door een andere hond.
Deze dingen gebeuren nu eenmaal dat is als wetenschap al triest genoeg.
Als die katten hun buurt moeten delen met sommige honden, dan kan het inderdaad een keer zo zijn dat je kat de verkeerde tuin uitkiest en niet meer thuiskomt.
En onderschat het niet, veel meer honden dan mensen willen beseffen zijn potentiële kattenmeppers.
Veel meer honden dan mensen beseffen zijn hondenmeppers.
en honden, zeker als ze aangelijnd zijn, zijn dan veel weerlozer dan katten.
Wanneer je je op openbaar terrein begeeft zijn er risico's, voor alle levende wezens.
Men zou kunnen proberen tenminste respect op te brengen voor de keuzes die gemaakt worden door degene met de verantwoording voor van hem/ haar afhankelijke levende wezens.
Het geeft geen pas om keihard te beweren dat die niet om hun geliefden geven en ze je mededogen te onthouden en zelfs op voorhand te gniffelen en uitwisselen hoe jouw beest zo'n wezen wel even aan flarden zou scheuren.
Of om die eigenaren meteen te betitelen als asociaal en alsof die allemaal ongecastreerde katten 24/7 de straat op pleuren en er niet naar omkijken.
Mensen worden aangevallen op iets wat ze lief is, dat zou je zelf ook niet fijn vinden als het over jouw geliefde dier gaat.
en ook niet als mensen dan op de persoon gaan spelen en je compleet afserveren alsof je niet je eigen som der delen bent.
Of zelfs proberen je op andere belangrijke terreinen in je leven onderuit te halen, dat vind ik nu ook niet meteen getuigen van
sociaal begaafd gedrag.
Ik denk maar zo dat er hier veel meer mensen komen die de bewuste keuze maken om hun kat naar buiten te laten en daarvoor de overlast en het risico zoveel mogelijk beperken.
In mijn geval is de overlast die ik op deze manier veroorzaak zeker in evenwicht met die ik zelf ondervind.
Zeker waar ik woon, dat is vrij uniek, daar gaat het niet alleen om naaste buren maar om een complex van zestig woningen in een gemeenschap op het randje van park, weiland, water en plantsoen...
Dan wordt er beweerd dat ik me niet in anderen kan verplaatsen, maar de reacties blijven over het algemeen even ongenuanceerd en vijandig.
en ik ben dan zo stom om te blijven opkomen voor iets dat essentieel is voor mijn leven.




