Het HondenForum

Lieve Martijn, wat hou je toch vreselijk veel van je meisjes.....ik vind je verschrikkelijk dapper en heb respect voor je dat je deze beslissing kan nemen.

Ik 'ken' Cleo nog uit de tijd dat ik jaren geleden op het forum kwam, voordat ik er een paar jaar tussenuit ben geweest. Toen was Wuilus er nog en jullie hadden zúlke verhalen over die twee. En nu....Wuilus is er niet meer en Cleo straks ook weg.....een tijdperk afgesloten.....

Sterkte.

En Marc, jij ook natuurlijk.

Cleva schreef:

Biene schreef:Sterkte voor donderdag gewenst met het afscheid nemen van je meisje.

Haha! Oh wat lief van je!

Bij Dapper's vertrek heb ik van Rea een hele mooie foto op canvas gekregen. Ik denk dat ik deze ook laat drukken. Dan hang ik hem erbij.
Mierzoet maar dat mag best. En dan zo'n kaarsje erbij wat je soms aan kunt steken.

Dankjewel lieve biene.

Graag gedaan hoor Cleva! Ik ben niet zo goed met woorden maar wou je d.m.v dit plaatje een hart onder de riem steken; zoals Selene al schreef; het gaat om de symbolische waarde die het weergeeft. Mocht het gedenkplekje te zoetig worden door dit plaatje hang je er ter compensatie gewoon wat ingelijste klodders snot naast van Cleo, dat maakt het dan weer wat "aardser".

Ik heb vanmorgen de dierenarts gebeld en een afspraak gemaakt. Maar ja "We moeten de hond wel eerst even zien. Dat gaat zo maar niet."
Ik ben nogal verhuisd en loop niet zo bij de dierenarts en ben tussendoor bij de goedkope geweest voor prikjes enzo.
Cleo is al 5 jaar niet bij de echte geweest.

Dus nu willen ze haar eerst zien en er over praten.
Groot gelijk natuurlijk maar ik zie er wel tegenop. Straks zeggen ze dat het niet mag of juist, hebben ze ineens wel DE oplossing. Is natuurlijk niet zo maar je hoopt tegen beter weten in.

Ik heb het geprobeerd uit te leggen maar de mevrouw aan de telefoon hield stand bij haar "U hoeft het mij niet uit te leggen, hoor. De dierenarts laat gewoon nooit honden inslapen zonder gesprek, als ze geen vaste patiënt zijn."

Ik begrijp het prima maar ik vind dit geen leuke manier van afscheid nemen.

Ik begrijp best dat ze de hond willen zien en maar goed ook. Mensen vinden nogal snel dat een hond moet inslapen als het hun uitkomt.
Maar als Cleo inderdaad zo ziek is, is er toch geen vuiltje aan de lucht?
Ik neem nooit zulk een beslissing zonder dat de dierenarts mij zegt dat het beter is voor het dier. Ik heb een grenzeloos vertrouwen in mijn dierenarts, ze heeft me ook nog nooit nutteloos op kosten gejaagd. Ik ben tenslotte geen dokter en weet niet wat een bepaalde ziekte inhoudt, ik zou dus best de beslissing kunnen nemen om nog eens iets uit te proberen omdat ik geen afscheid wil nemen, mijn dierenarts legt mij alles uit en samen wegen we de voor- en nadelen voor het dier af. Nooit bekijk ik het nadeel voor mij, het gaat hier tenslotte over een levend wezen dat, als alles goed ging, mijn beste vriend(in) was, het is ook mijn plicht om tot de laatste dag het juiste te doen voor mijn dier.
Jij vervult je plicht ook als je de juiste beslissing neemt, waarom zou die dierenarts dan moeilijk doen?

Sterkte ermee.

Cleva schreef:Nee, niet alleen thuis of in de auto. Ze zijn geen vriendinnen maar desalniettemin erg aan elkaar gehecht.
Het zou erg raar zijn als ik Eva weg zou sluiten.

Hoe ik dat vervolgens met werken ga doen weet ik niet. Ik hoop heel erg dat Eva niet te veel moeite heeft met helemaal alleen zijn.
Maar goed, dat is dan. Vrijdag om precies te zijn. God, wat snel.

Ik twijfel zo.

Ik vond het heel erg fijn om Aidan zonder twijfel in te kunnen laten slapen. Ik hoop dat dat voor jou ook zo zal zijn - dat juist de dierenarts deze twijfel voor je wegneemt.

Aidan had een milttumor en alles hing ervan af of het uitgezaaid was. De dierenarts maakte hem open en liet me zijn lever zien. En toen was het afgesloten, afgerond - ik had hem niet in de steek gelaten. Ook ik had er zoveel moeite mee om hem steeds zo ziek te zien, ook hij had zoveel moeite om nog iets te eten. Ook voor mij was het een opluchting, met daarbij het geschenk om te weten dat het voor hem ook echt het beste was. Al was Aidan jonger, wilde nog zo graag leven, en had ik zowat alles eraan gedaan om hem nog wat langer bij me te kunnen houden. (En heb ik, terwijl ik dit schrijf, er nog steeds ergens geen vrede mee.)

Als die dierenarts straks voor jou de twijfel weg kan nemen is dat een veel betere afsluiting.

En toch hoop ik voor je dat ze toch nog iets aan haar neusje kunnen doen. En dat het afscheid iets later komt.

Ik vond het heel erg fijn om Aidan zonder twijfel in te kunnen laten slapen. Ik hoop dat dat voor jou ook zo zal zijn - dat juist de dierenarts deze twijfel voor je wegneemt.

Aidan had een milttumor en alles hing ervan af of het uitgezaaid was. De dierenarts maakte hem open en liet me zijn lever zien. En toen was het afgesloten, afgerond - ik had hem niet in de steek gelaten. Ook ik had er zoveel moeite mee om hem steeds zo ziek te zien, ook hij had zoveel moeite om nog iets te eten. Ook voor mij was het een opluchting, met daarbij het geschenk om te weten dat het voor hem ook echt het beste was. Al was Aidan jonger, wilde nog zo graag leven, en had ik zowat alles eraan gedaan om hem nog wat langer bij me te kunnen houden. (En heb ik, terwijl ik dit schrijf, er nog steeds ergens geen vrede mee.)

Afschuwelijk hé. Wij hebben dit twee keer gehad. De eerste keer bij Evita was het uitgezaaid en is ze ingeslapen tijdens de operatie. Het probleem voor mij was, dat alles zo snel gebeurde en ik geen afscheid kon nemen.
De tweede keer was het bij Ylena, zij had géén uitzaaiïngen maar zij is 's nachts gestorven aan een inwendige bloeding. Wéér die verrassing omdat we 's avonds nadat ze wakker was geworden nog met DA gesproken hadden en we zo blij waren dat er geen uitzaaiïngen waren. DA had wel gezegd dat de eerste 48u gevaarlijk waren, maar wij dachten "onze Ylena is een sterke meid en een vechter, zij komt erdoor "
Langs de ene kant ben je blij dat je alles hebt gedaan en laten doen om ze te redden, langs de andere kant ging het te snel

Vitalia schreef:

Ik vond het heel erg fijn om Aidan zonder twijfel in te kunnen laten slapen. Ik hoop dat dat voor jou ook zo zal zijn - dat juist de dierenarts deze twijfel voor je wegneemt.

Aidan had een milttumor en alles hing ervan af of het uitgezaaid was. De dierenarts maakte hem open en liet me zijn lever zien. En toen was het afgesloten, afgerond - ik had hem niet in de steek gelaten. Ook ik had er zoveel moeite mee om hem steeds zo ziek te zien, ook hij had zoveel moeite om nog iets te eten. Ook voor mij was het een opluchting, met daarbij het geschenk om te weten dat het voor hem ook echt het beste was. Al was Aidan jonger, wilde nog zo graag leven, en had ik zowat alles eraan gedaan om hem nog wat langer bij me te kunnen houden. (En heb ik, terwijl ik dit schrijf, er nog steeds ergens geen vrede mee.)

Afschuwelijk hé. Wij hebben dit twee keer gehad. De eerste keer bij Evita was het uitgezaaid en is ze ingeslapen tijdens de operatie. Het probleem voor mij was, dat alles zo snel gebeurde en ik geen afscheid kon nemen.
De tweede keer was het bij Ylena, zij had géén uitzaaiïngen maar zij is 's nachts gestorven aan een inwendige bloeding. Wéér die verrassing omdat we 's avonds nadat ze wakker was geworden nog met DA gesproken hadden en we zo blij waren dat er geen uitzaaiïngen waren. DA had wel gezegd dat de eerste 48u gevaarlijk waren, maar wij dachten "onze Ylena is een sterke meid en een vechter, zij komt erdoor "
Langs de ene kant ben je blij dat je alles hebt gedaan en laten doen om ze te redden, langs de andere kant ging het te snel

Twee keer een milttumor? (vanwege die inwendige bloeding?)

Ik had met Aidan een week de tijd om afscheid te nemen. Dat was nog te kort.

Sterkte....

ik vind het niet zo gek van die dierenarts. hij kent jou en je honden nauwelijks toch?
het is waarschijnlijk ook voor zijn eigen gemoedsrust dat hij zegt dat hij eerst erover wil praten.
wel extra gedoe natuurlijk waar je niet op zit te wachten. maar ik zou me er niet druk om maken.
sterkte hoor, het komt vast allemaal 'goed'

Lieve Martijn, ik huil met je mee..die gekke Cleo met haar altijd aparte karaktertje en haar eigen specifieke dingetjes..haar geloei als de riem verscheen, vroeger Dapper altijd in zijn donder grijpen, heerlijk jagen door de bosjes..maar als het op is en de balans slaat langzaam door naar meer ellende dan pret, dan is het goed zo..!
Ik wil je enorm veel sterkte wensen; nu met het afscheid nemen en straks als het ineens leeg en stil is. Ik denk aan je!
Marc, ook voor jou een dikke kus!

Lieve Cleo, meisje, je bent altijd een aparte dame geweest en ik denk dat je een leven hebt mogen hebben waar je volop van hebt kunnen genieten. Met Martijn als baas heb je gehad wat ,denk ik, veel weldenkende andere bazen je niet gegeven hadden; zoveel vertrouwen, zoveel ruimte en zoveel plezier om je bv te buiten te gaan aan lekker rennen! Al was je gewoon "even pleite", het werd je altijd gegund en je hebt altijd mogen zijn wie je was.
Cleo, geniet nog even voor zover het gaat en doe Nelson strakjes maar een hele dikke lebber van ons hier!
Dag mooie meid!

Man wat moeilijk! Maar je doet wat het beste is voor Cleo, probeer dat vast te houden.

Heel veel sterkte voor morgen en wat komen gaat!

Cleva schreef: Maar goed, dat is dan. Vrijdag om precies te zijn. God, wat snel.

Ik twijfel zo.

Ik snap je twijfel zo goed. Wat is het ontzettend moeilijk om deze keuze te maken.
Maar je kiest voor Cleo, voor haar welzijn. Omdat je vindt dat het zo niet meer gaat. Je houdt van die pittige tante en zult daarom geen verkeerde keuze maken. Daar ben je te reëel en te eerlijk voor.

Heel veel sterkte....

Zit net je hele topic door te spitten, heftig zeg!
Houden van is ook los durven laten....en je liefde voor je honden is duidelijk! Heel veel sterkte morgen en voor de tijd daarna...

Ga je naar die da Martijn die toch zeker wil weten dat jouw wens om het leven te beeindigen ok is?
Kennis van me zag ook dat zijn hond "op" was. Da kwam, maar vond toch niet dat het zo was. Eigen da die de hond al jaren kende. 3 dagen later moest hij toch weer bellen, het ging gewoon écht niet. Die hond had ook zijn momenten, paar dagen voor zijn dood had ik nog foto's gemaakt en ging hij los met pakwerk in de kantine. Geen idee dat dat de laatste foto's zouden zijn die ik van de hond maakte.
Drie dagen nadat da had gezegd dat het niet nodig was schrok de da. Het was inderdaad tijd. Persoonlijk hoop ik niet dat als ik de moeilijke knoop door moet gaan hakken dat da daar niet in mee gaat. Je gaat al niet over 1 nacht ijs, je zegt ook niet zomaar dat het genoeg is.
Blijft verdomde moeilijk Martijn, lees je liefde voor Cleo overal in. Nogmaals heel veel sterkte.

Heel veel sterkte gewenst Martijn.

Cleva schreef: Maar goed, dat is dan. Vrijdag om precies te zijn. God, wat snel.

Ik twijfel zo.

Dat snap ik heel goed. Mijn dalmatiër heeft haar laatste jaar ook zo geleefd, niet meer weten waar ze was, uitvallen naar de katten omdat ze ze niet meer herkende, noem het maar op.
Steeds maar grenzen verleggen, want ze at goed, rende haar benen onder haar lijf vandaan op goede dagen en pikte nog best wel eens een theedoek om te verscheuren. Maar toen we het eens eerlijk gingen bekijken was er niets meer af en toe maar alleen nog heel sporadisch een schaduw van de Estrea die we ooit kenden.
Het afscheid was zwaar, maar haar rustige gelaatsuitdrukking die ze had toen het voorbij was zal ik nooit meer vergeten. Het was en is goed.

Ik wens je een goed afscheid van Cleo en veel schouders om op uit te huilen.

Pfff wat een gedoe. Joh dan dóe je toch even aan symptoombestrijding? Kijk Cleo inslapen is nu een gerechtvaardige keuze hoor, daar twijfel ik niet aan, maar met door laten hobbelen doe je haar ook niets verkeerds aan. Dus als ik zie hoe jij nog twijfelt, en als de snot nu minder wordt dan heb je mijn zegen (niet dat je daar op zit te wachten maar vooruit) om gewoon nog even door te gaan. Het is geen verplichting haar nu in te laten slapen. Kun je nog even van haar genieten als het wat beter gaat, intussen maak jij jezelf mentaal klaar, en spreek jij vast goed en duidelijk met de dierenarts, dat als het straks opeens weer veel minder is je de beslissing meteen kunt nemen en het in 1 keer duidelijk is.

Groetjes, Kees

Casey schreef:Pfff wat een gedoe. Joh dan dóe je toch even aan symptoombestrijding? Kijk Cleo inslapen is nu een gerechtvaardige keuze hoor, daar twijfel ik niet aan, maar met door laten hobbelen doe je haar ook niets verkeerds aan. Dus als ik zie hoe jij nog twijfelt, en als de snot nu minder wordt dan heb je mijn zegen (niet dat je daar op zit te wachten maar vooruit) om gewoon nog even door te gaan. Het is geen verplichting haar nu in te laten slapen. Kun je nog even van haar genieten als het wat beter gaat, intussen maak jij jezelf mentaal klaar, en spreek jij vast goed en duidelijk met de dierenarts, dat als het straks opeens weer veel minder is je de beslissing meteen kunt nemen en het in 1 keer duidelijk is.

Groetjes, Kees

Hier kan ik het ook weer mee eens zijn.

blondie schreef:

Casey schreef:Pfff wat een gedoe. Joh dan dóe je toch even aan symptoombestrijding? Kijk Cleo inslapen is nu een gerechtvaardige keuze hoor, daar twijfel ik niet aan, maar met door laten hobbelen doe je haar ook niets verkeerds aan. Dus als ik zie hoe jij nog twijfelt, en als de snot nu minder wordt dan heb je mijn zegen (niet dat je daar op zit te wachten maar vooruit) om gewoon nog even door te gaan. Het is geen verplichting haar nu in te laten slapen. Kun je nog even van haar genieten als het wat beter gaat, intussen maak jij jezelf mentaal klaar, en spreek jij vast goed en duidelijk met de dierenarts, dat als het straks opeens weer veel minder is je de beslissing meteen kunt nemen en het in 1 keer duidelijk is.

Groetjes, Kees

Hier kan ik het ook weer mee eens zijn.

Ook mee eens

Klinkt misschien heel stom maar ik heb een papegaai zonder neus, en die had heel veel last van slijm en slikte de hele dag en nacht en rochelde, een vogelarts zei we proberen gentapol B, dat zijn eigenlijk oogdruppels, maar ik heb het twee keer gebruikt en ze heeft het nooit meer gehad in die mate, ze snottert nog wel eens wat, maar het benauwde en slijm slikken is weg.
Zie net dat Kees heeft gereageerd, misschien weet jij wat over dit medicijn.
Met het risico dat ik nu wat raars zeg, maar wie weet

Volgens mij gaat Rymadil niet echt wat doen maar als haar nieren ongeveer ok zijn zal het ook geen kwaad doen. Vraag idd maar aan je dierenarts morgen.

Je moet het maar zo zien: je kunt het eigenlijk niet fout doen nu. Als je haar in laat slapen is dat prima, en als je besluit dat het nog even kan wachten (om dan bij het begin van de volgende snotaanval meteen de knoop definitief door te hakken) is dat ook prima. Beide keuzes zijn prima te verdedigen.

Groetjes, Kees

Cleva schreef: Wat een gezeur!

Dat is iets wat ik altijd zeg als het wat moeilijk wordt. Fijn dat Marc is langs geweest.

Ik vind je teveel twijfelen.
Vandaar dat ik denk wacht nog even. Helemaal als ze nu weer wat beter lijkt te gaan.
Maar jij kent je hond het beste.

Sterkte morgen en de komende tijd.

billy schreef:

blondie schreef:

Casey schreef:Pfff wat een gedoe. Joh dan dóe je toch even aan symptoombestrijding? Kijk Cleo inslapen is nu een gerechtvaardige keuze hoor, daar twijfel ik niet aan, maar met door laten hobbelen doe je haar ook niets verkeerds aan. Dus als ik zie hoe jij nog twijfelt, en als de snot nu minder wordt dan heb je mijn zegen (niet dat je daar op zit te wachten maar vooruit) om gewoon nog even door te gaan. Het is geen verplichting haar nu in te laten slapen. Kun je nog even van haar genieten als het wat beter gaat, intussen maak jij jezelf mentaal klaar, en spreek jij vast goed en duidelijk met de dierenarts, dat als het straks opeens weer veel minder is je de beslissing meteen kunt nemen en het in 1 keer duidelijk is.

Groetjes, Kees

Hier kan ik het ook weer mee eens zijn.

Ook mee eens

Klinkt misschien heel stom maar ik heb een papegaai zonder neus, en die had heel veel last van slijm en slikte de hele dag en nacht en rochelde, een vogelarts zei we proberen gentapol B, dat zijn eigenlijk oogdruppels, maar ik heb het twee keer gebruikt en ze heeft het nooit meer gehad in die mate, ze snottert nog wel eens wat, maar het benauwde en slijm slikken is weg.
Zie net dat Kees heeft gereageerd, misschien weet jij wat over dit medicijn.
Met het risico dat ik nu wat raars zeg, maar wie weet

dit heb ik ook vaker gehoord idd.

Dee schreef:Ik vind je teveel twijfelen.

Ik ook En Cleo lijkt niet echt te lijden. Hond lijkt geen haast te hebben om al te gaan en baasje is er nog niet klaar voor, dus mijn idee zou zijn hobbel nog maar even rustig door. Maar nu stoppen is ook geen misdaad hoor. Dus daarom mijn opmerking dat je het gewoon niet fout kunt doen, eigenlijk.

is dat geen bevrijdende gedachte?

Kees

Casey schreef:

Dee schreef:Ik vind je teveel twijfelen.
/quote]
Ik ook En Cleo lijkt niet echt te lijden. Hond lijkt geen haast te hebben om al te gaan en baasje is er nog niet klaar voor, dus mijn idee zou zijn hobbel nog maar even rustig door. Maar nu stoppen is ook geen misdaad hoor. Dus daarom mijn opmerking dat je het gewoon niet fout kunt doen, eigenlijk.

Kees

Ja precies, dat idee heb ik ook.

Cleva, ik heb je irritaties gelezen. Hoewel dat voor mijzelf nog niet de reden zou zijn, snap ik het wel. Maar nu weet je dat het geen jaren meer zal gaan duren. Je ziet het nu iets beter gaan.
Geef het de tijd die het nodig heeft. Cleva heeft volgens mij een mooi leven bij je gehad, maar ik heb echt heel sterk het gevoel dat jullie nog niet zover zijn. Kan volgende week zomaar anders zijn. Maar zoals Casey zegt, Cleo lijkt geen haast te hebben nu.
Ik snap dat je je leven wilt leiden, maar ik denk wel dat je echt het gevoel moet hebben dat het ok is.
En dat heb je nog niet/ niet meer helemaal volgens mij.

Maar ja, dat is mijn gevoel bij je tekst en ik ken je verder helemaal niet.

Luister naar je hart Martijn! Inslapen kan altijd en als het nu niet goed voelt moet je daarnaar luisteren denk ik. Als ik alles zo lees zou ik ieder geval de selgian een kans geven en verder uitproberen of er iets helpende is.
Je moet vrede hebben met je beslissing en twijfelen geeft aan dat je dat nog niet volledig hebt.
Kijk Cleo in haar ogen en luister naar wat je ziet..
En als ze opknapt maakt het het leven voor jou mogelijk ook gemakkelijker.
man, wat lastig....

Casey schreef: Je moet het maar zo zien: je kunt het eigenlijk niet fout doen nu. Als je haar in laat slapen is dat prima, en als je besluit dat het nog even kan wachten (om dan bij het begin van de volgende snotaanval meteen de knoop definitief door te hakken) is dat ook prima.

Dit dus.
Succes met het gesprek vandaag met de dierenarts, gewoon je overwegingen én twijfels op tafel leggen en kijken wat de DA daarop te zeggen heeft.
Sterkte!

Kun je onder een roesje haar neus laten spoelen? Dat ze er wat dat betreft weer even tegen kan? Dan kun je ook zien of dat een verschil maakt met hoe het in haar koppie zit.

En (sorry, sorry ): een traphekje.

Overleggen met de dierenarts, zeggen dat je met je handen in je haren zit en het echt niet meer weet; het gaat even goed, dan gaat het weer niet, enz. enz.
Overleg de mogelijkheden die er nog zijn en of het zin heeft nog het één en ander uit te proberen en bespreek wat te doen als het niet helpt en weer zo erg wordt, of deze dierenarts er dan achterstaat dat je haar laat inslapen.

Bespreken, als je er niet meer uitkomt, alles open op tafel leggen bij de dierenarts en de boel bespreken.

Sterkte!

Heb je onlangs nog wel eens haar bloedwaarden op Lm laten testen? Zoals ik je in een pm heb gemaild, kan dit heel goed de oorzaak zijn van haar neusproblemen.

Ben benieuwd wat het gaat doen voor haar! (en jou natuurlijk)