En we beginnen weer met het eerste stuk wat ik schreef....
Van levertumor naar geen tumor naar bijniertumor naar een betere Cujo enweer terug bij af, of eigenlijk verder dan af
Alle honden hebben hier kennelhoest, alles hoest niest en rochelt. De een gooit er soms wat slijm uit de ander niet
Alleen Cujo was op de ab gezet, omdat men bang was voor een longontsteking. Clavubactin, de ab waar ze zeer waarschijnlijk resistent voor is geworden. Dit vermeld, maar nee het moest toch clavubactin zijn.
Elke nacht, nu een week lang, werd ze rond half vier/vier uur wakker en begon echt hard te hoesten zoals een kennelhoest klinkt alsof er eengraatje oid in haar keel zat.
Afgelopen nacht half vier gebeurde dit weer. Alleen nu ging ze daarna niet slapen en viel mij op dat haar ademhaling enorm snel was, veel en veel te hoog. Ze lag met haar hoofd omhoog om lucht te krijgen. Niet goed maar weer naar de vallei. Daar aangekomen luisterde ze even naar haar hart en longen en zei ze zit tegrn een longontsteking aan. Dus leek het mij logisch om antibiotica te geven waar ze niet resistent voor is. Nee dat kreeg ik niet, we kregen dexamethason mee.
Ik wilde een foto van haar longen om andere dingen uit te sluiten uiteindelijk mocht dat.
Toen ze terug kwam zei ze; slecht nieuws tumor op haar hart. Meer zei ze niet alleen of ik mee wilde komen. Fotos samen bekeken (staan in een ander topic) en ja ik zag uiteraard ook dat het niet zo eruit hoorde te zien.
Op mijn vraag hoe zeker ze wist dat het een tumor was omdat het binnen een paar uur zo slecht ging kreeg ik geen duidelijk antwoord. Ja, dat het maar lastige fotos waren.
Terug bij Michael kreeg ze dezelfde vragen van hem, maar ze wist het niet. Dexamethason, want dan ging ze in ieder geval weer eten.
Maar als het nou wel een ontsteking was vroegen we. Nee tumor punt.
Ik was er klaar mee vroeg of ze de fotos naar mij wilde mailen heb netjes de medicijnen aangepakt, ze heeft ook vochtafdrijvers, en we zijn rechtsreeks naar mijn eigen dierenarts gereden.
Helaas was er maar 1 dierenarts op dat moment en het was spreekuur. De assistentes bekeken de fotos en opmerking 1 was slechte kwaliteit fotos. Opmerking 2 dat ze ook zagen dat er iets goed mis was, maar tumor kan je nooit zomaar zeggen
Dankzij een tip uit mijn andere topic fotos naar de wagenrenk gestuurd. Eind van de middag belde mijn eigen dierenarts. Enorm geschrokken van de fotos, 2 dagen ervoor was er toevallig nog geluisterd naar haar hart en longen en toen klonk het nog goed, maar ook zij zei kwaliteit is niet heel goed, rare verschijnsel van licht, maar wat ze zag was niet goed.
Zij zei meteen is ontsteking van haar longen ivm de kennelhoest en vroeg welke antibiotica ik meegekregen had. Niks dus. Ik hoorde dat ze kwaad was, maar dierenartsen vallen geen andere dierenartsen af tegenover hun klanten (en dat hoort ook zo).
Ondertussen toen ik haar aan de lijn had was de mail met de beoordeling ook terug van de wagenrenk.
En eigenlijk zei de radiologe ongeveer hetzelfde als mijn eigen dierenarts;erg bang voor tumor(en) primair maar absoluut geen ontsteking uitsluiten ivm longontsteking.
Dus antibiotica gehaald bij mijn dierenarts en een hele lage dosering dexamethason (5mg) gegeven en 2 vochtafdrijvers (jemig wat kwam er allemaal uit leken wel liters gewoon....)
En toen knapte ze wat op werd rustig ging ontspannen slapen. Toen ik de andere eten gaf kwam ze naar de keuken metzo'n koppie van he waar is mijn eten. Dus eten gegeven en dat at ze op. Sterker nog alles wat we gaven at ze op (en nu ben ik bang dat ze straks overgeeft, want haar maag heeft heel lang niets vets gehad) alleen michael zei niet wat hij gaf en ik zei ook niet wat ik gaf conclusie; halve rookworst gedroogde pens, worstenbroodjes, pedigree en een bak puppenbrokken die eigenlijk voor Amy waren, dus dat was veel meer dan dat ze normaal zou krijgen.
Tja en nu. Bij beide is de prognose slecht
Het hele kleine beetje hoop is dat het toch een ontsteking is en dat we op tijd zijn met de antibiotica.
Een tumor kan goedaardig of kwaadaardig zijn, maar dat maakt niet uit, want uiteindelijk gaat het ergens tegenaan drukken als deze blijft groeien.
Zitten ook nog met de dexamethason. Dat stagneert de groei van tumoren, maar legt ook je weerstand plat. Dus ook die keuze is moeilijk. Wel of niet geven
Ondertussen slaapt ze gelukkig nu hier bij mij op bed. Wel nog iets rochelend, maar Kenzo, ligt op bed in zijn mand ( ja ik weet het ik ben erg) krijgt ook echt moeilijk lucht door zijn neus, ik hoor constant snot met af en toe hoesten.
Ik heb het vandaag al een paar keer gezegd en het zal wel aan mij liggen hoor, maar waarom is er nou geen een dierenarts die kan zeggen; dat is het. Dan weten wij ook waar we aan toe zijn. Heb je nou een hond die het constant slecht heeft is het duidelijk, maar dat is ze niet. Ze eet wil mee speelt waakt, gewoon Cujo.
Mijn gevoel zegt tumor, maar dat zeggen we al anderhalf jaar. Haar conditie werd slechter sneller hijgen veel slapen erg hard snurken etc. Er is zo vaak geluisterd met een stetoscoop maar dat was altijd goed. Twee dagen geleden nog zei mijn dierenarts toen hij luisterde Cujo je wordt met zo'n hart zeker 14. En nu dit ineens
We weten het niet, kan alleen maar hopen dat ze er morgen nog is. Ze heeft geen koorts, maar haar temperatuur is 38,8 en normaal heeft ze 37,6/37,4 dus toch hoger dan normaal
(Sorry voor de spelfouten zit op de ipad en heb geen zin om daarna te kijken)