LongFields schreef:Rekening houden met elkaar is in mijn ogen helemaal niet voorbehouden aan een groep (of dat nou joggers zijn of mensen met honden), maar aan iedereen.
Maar je kunt (vind ik) van een jogger niet verlangen dat hij met iedere inidividuele hond rekening gaat houden omdat die misschien wel eens achter hem aan zou willen rennen, of gewoon niet wil luisteren.
En ja, soms gaat het wel eens mis doordat een hond achter een jogger aanrent. Dat is zoals ik al schreef niet het probleem van de jogger en is ook niet reëel om dat probleem daar wél neer te willen leggen. Een attente jogger zal misschien inderdaad even stoppen tot de eigenaar bij de hond is om de hond aan te lijnen of even vast te houden. Ik zou dat zelf ook wel even doen, maar ik kan me net zo goed voorstellen dat iemand die met een schema loopt daar niet om zit te springen.
En ik heb aan dat 'ik loop met een schema' dus geen boodschap aan - en dat hoef je van andere mensen ook niet te verwachten. Net als dat anderen er geen boodschap aan hebben dat een wielrenner een bepaalde snelheid vast wil houden, of een mountainbiker nu net over de bospaadjes wil racen waar jij met je pup rustig wilt lopen.
'Als je in een hondenlosloopgebied wilt joggen, en er komt een hond achter je aan, en de eigenaar vraagt je even om te stoppen, dan stop je even' zou een goede regel zijn. Simpele regel, en er zou amper een hond zijn die dat nog zou doen, want: niet leuk.
Een jogger die een halve kilometer doorrende met mijn hond vlak langs zijn been was honderden keer leuker dan koekjes, speeltjes of wat dan ook, dus nee, tenzij ik het aan kon zien komen was dat onbegonnen werk. Dan had ik er een TT om moeten hangen of hem nooit meer los moeten laten. Vreemd genoeg, beide voor mij geen optie.
Zal ik nog beginnen over die ene jogger die terwijl ik mijn hond uitliet, midden in de stad, per sé op nog geen vijftig centimeter van achteren vlak langs mij en mij hond heen moest? Stadsverkeer, en dat je hem dan niet aan ziet komen? A/ Je kunt weten dat een ander je niet ziet of hoort aankomen en /B dat die persoon er dan niet op zit te wachten dat je er zó vlak langs passeert, C/ hij neemt op dat moment zelf het risico dat dit nu net een hond is waarbij je dit niet kunt doen (ik had gelukkig een andere bij me dan degene met die eenzijdige liefde voor joggers), en D/

als het wel misgegaan was dan had het mijn schuld geweest en dat van 'die valse kuthond'. Terwijl hij alleen uit speelsheid zou willen happen, in rennende benen, die hij op vijftig centimeter afstand op een presenteerblaadje gepresenteerd krijgt. Maar hoe en aan wie leg je het verschil uit?
Maar uiteraard had ik voor dat soort zeldzame incidenten mijn hond ook midden in de stad, nergens in de buurt van het park, een muilkorf om moeten doen. Omdat het voor een ander teveel moeite is, omwille van 'de sport' om even die anderhalve meter ruimte aan te houden die maakt dat ik de tijd krijg om in te grijpen en hem bij me te houden. En om sowieso niet onaangekondigd, van achteren vlak langs iemand met een hond te willen passeren. Omwille van de sport en 'om niet uit het ritme te komen.' Waar iedereen dan maar rekening mee moet houden.
Wou je ze ook nog de kost geven die, als ik hem vast had, aan de lijn, in het park, constant alert op joggers, hem vast en bij me houdend nog ver voordat ze langskwamen, per sé een rechte lijn aan wilden houden die dan maakte dat ze ons op minder dan een meter afstand passeerden? Het gaat je toch om de lichaamsbeweging? Maak een bochtje. Geef een ander de ruimte. Hou even rekening met iemand met een hond aan de lijn, die midden in de stad loopt, iemand die je niet kan zien of horen aankomen, en jog daar niet op minder dan een halve meter afstand van achteren er vlak heen.
Maar joggers, in tegenstelling tot, zeg, wielrenners, mountainbikers... gedragen zich tijdens het beoefenen van hun sport nóóit asociaal.
Daarom zeg ik ook - joggen, als het gewoon gaat om een beetje beweging krijgen, recreatief, leuk, en dat je rekening blijft houden met andere medegebruikers van welk gebied dan ook waar je op dat moment aan het joggen bent, prima.
Zodra je het op zodanig inspannende wijze als een sport gaat beoefenen dat je het niet meer door hebt dat het teveel moeite is geworden om even rekening met een ander te houden, dan hoort het op een sportveld thuis. Dat, of je realiseert je dat net als met wielrenners, net als met mountainbikers, niet alles en iedereen hoeft te wijken voor jouw sport.