MARC_S schreef:En om even te laten zien dat wij echt de enige niet zijn met een scherpe laekense teef

:
http://link.marktplaats.nl/356669369" onclick="window.open(this.href);return false;
Ik moet eerlijk zeggen dat ik in deze hond niet echt een Laekense kan ontdekken. Het zal misschien wel een kruising zijn waar ergens de Laekense in terug komt, maar mijn ervaring is dat er met het ras de Laekense Herder weinig nesten zijn waarbij niet beide ouders een Laekense zijn. Het kan natuurlijk best wel zo zijn, maar evengoed kan het asiel de omschrijving van de kruising bedacht hebben op basis van de kleur en de iets ruwe vacht.
Overigens moet me wel van het hart dat ik in dit topic wel een beetje de indruk gewekt krijg dat Laekense alleen maar moeilijk en lastig en waaks zijn, en dat vind ik toch wel een klein beetje jammer.
Gisteren ben ik op een evenement geweest waar meer dan 70 Laekense aanwezig waren, en daar heb ik genoten van alle verschillende uiterlijke verschijningsvormen maar ook van de open gedragingen naar de aanwezige bezoekers/liefhebbers. Er liepen er een flink aantal de hele dag gewoon los tussendoor (zou ik zelf nooit doen trouwens, maar goed) en op af en toe een grauw en grom na van de honden onderling was het algemene beeld gewoon een hele bups gezellige honden en mensen bij elkaar, zonder dat er problemen zijn geweest. En er waren hele diverse honden aanwezig, van verschillende kennels en lijnen en uit verschillende landen.
Natuurlijk zijn het geen honden waar iedereen zomaar aan zou moeten beginnen, natuurlijk is er behoorlijk wat werk te verzetten bij de meeste honden voordat ze helemaal stabiel als volwassen hond door het leven gaan, maar net zoals alle rassen is de Laekense er in allerlei varianten, zowel qua uiterlijk maar ook qua karakter en gedrag. Deels aangeboren, deels aangeleerd.
Mijn eigen honden zijn ook niet probleemloos, ik heb er zat mee te stellen (gehad), ze zijn inderdaad behoorlijk waaks maar dat is toch ook deels wat me aantrekt in het ras. Ik probeer hun "mankementen" zo goed mogelijk in goede banen te leiden en blijf vooral met de honden die nog niet helemaal geestelijk volwassen zijn, zoals nu met Tapas, heel veel oefenen en aandacht besteden aan de minder handige puntjes, zoals in haar geval het blaffend willen naderen van aankomende honden.
En blijf me bewust van de rol die ik hier zelf bij speel en gespeeld heb. Ik ben niet de rustigste persoon van huis uit, en merk dat als ik die rust niet uitstraal, ik dit overbreng op de honden, die dit haarfijn oppakken. Als ik met de honden ga lopen, zoals vanmorgen en Tapas rent opeens op een andere hond af die ik nog niet gespot heb, en ik ga dan heel hysterisch haar terugroepen, dan wordt ze alleen maar meer opgewonden. Maar als ik me inhoud en heel rustig en uitnodigend "hier" roep, dan komt ze ook gewoon weer netjes bij me. En hebben de andere 2 niet de neiging gehad om Tapas te gaan helpen.
Wat dat betreft heb ik ook best veel aan de serie van CM, het wordt daarin heel goed benadrukt dat de eigenaar in principe zo goed als altijd degene is die op wat voor manier dan ook de hond triggert (zonder het in de gaten te hebben doorgaans), en dat vind ik een heel goed principe. Hoe vaker mensen dat zien, hoe sneller ze de fout toch bij zichzelf zullen gaan zoeken, denk ik dan.