Het HondenForum

Carma schreef: Gek hè, dat hij er niet meer is? Ik vind het zo'n raar idee.... ik vraag me af wanneer ik me echt ga beseffen dat hij niet meer terugkomt....

dat kan nog wel even duren hoor
amos ben ik ook zo plotseling kwijt geraakt nu anderhalf jaar geleden en ondanks dat ik inmiddels buster heb blijft het verlangen naar amos knagen
de ene dag meer dan de andere maar toch....

buster is een fijne hond een vrolijkerd en een clown kortom een heerlijk lief gek beest

maar amos was mijn maatje once in a time

Ik ken je wel niet maar ik heb een aantal keren je verhaal gelezen en steeds krijg ik tranen in m'n ogen.
Wat zal jij je maatje missen.
Heel veel sterkte!!

Carma, ik lees het nu pas.
Heel veel sterkte met dit vreselijke grote verlies.

Oh wat een schrik, wat een angst, wat een nachtmerrie! Heel veel sterkte!

Qal schreef:Carma, ben je gisteren nog wel een beetje goed de dag door gekomen?

Het gaat....Ik ben helemaal leeg nu. Alle tranen lijken op. Ik weet niet meer wat ik wil en wat ik niet wil, wat ik wel moet doen en niet moet doen. Als een zombie laat ik me leiden door dat gene wat op mijn pad komt. Heel gek, net of ik niets meer kan voelen. Vandaag hebben er drie mensen in tranen voor mij gestaan, omdat ze het zo erg vinden en ik ben geneigd om hen te troosten.... mijn eigen gevoelens zijn op dit moment onbereikbaar voor mij.....

Carma schreef:

Qal schreef:Carma, ben je gisteren nog wel een beetje goed de dag door gekomen?

Het gaat....Ik ben helemaal leeg nu. Alle tranen lijken op. Ik weet niet meer wat ik wil en wat ik niet wil, wat ik wel moet doen en niet moet doen. Als een zombie laat ik me leiden door dat gene wat op mijn pad komt. Heel gek, net of ik niets meer kan voelen. Vandaag hebben er drie mensen in tranen voor mij gestaan, omdat ze het zo erg vinden en ik ben geneigd om hen te troosten.... mijn eigen gevoelens zijn op dit moment onbereikbaar voor mij.....

heel herkenbaar..... en ja, dat is ook een soort van leeg zijn, verdoofd.
ik kon me daar vreselijk schuldig over voelen, waarom huil ik niet? waarom ben ik zo vlak? ik sliep ook erg slecht, eten ging moeilijk, dus was mijn energie wel een beetje kwijt ook, logisch dat je dan ook in een soort "stilstaande" staat verandert.
hier kwam het wel weer terug, de tranen, woede, onmacht, gemis, verdriet ... alleen wel beter in de hand te houden en niet zo constant.

geef jezelf de tijd en de rust meis, het is niet niks.
soms weet je lijf of geest prima waarom iets zo is, om jezelf te beschermen.
heel cliché , maar elke dag is er weer 1, neem hem zoals hij komt. huil, praat, lach of geen van allen.. van mij krijg je iig een hele dikke knuffel, ik voel enorm met je mee en moet veel aan je denken

Carma schreef:

Qal schreef:Carma, ben je gisteren nog wel een beetje goed de dag door gekomen?

Het gaat....Ik ben helemaal leeg nu. Alle tranen lijken op. Ik weet niet meer wat ik wil en wat ik niet wil, wat ik wel moet doen en niet moet doen. Als een zombie laat ik me leiden door dat gene wat op mijn pad komt. Heel gek, net of ik niets meer kan voelen. Vandaag hebben er drie mensen in tranen voor mij gestaan, omdat ze het zo erg vinden en ik ben geneigd om hen te troosten.... mijn eigen gevoelens zijn op dit moment onbereikbaar voor mij.....

Je bent aan het rouwen om je maatje, je allesie is ineens van je weggerukt.
Het is normaal dat je je zo voelt en heel herkenbaar.
De bereikbaarheid van je eigen gevoelens komt wel.

Ik voelde me toen helemaal lam,leeg, verdoofd alsof alles stil stond.
De wereld denderde door en ik had er geen besef van.

Neem je tijd.

Wat afschuwelijk..... Veel sterkte.

Het mag. Laat alles maar komen en gaan, daar heeft iedereen begrip voor. Ik zou heel graag iets voor je doen, maar weet dat er eigenlijk niets is wat ik kan doen. Als je iets bedenkt geef je maar een gil! Hoe gaat het met Reijer? Kunnen jullie elkaar steunen?




Weet je nog? Ik dacht echt dat het mis zou gaan, maar hij mocht dat van Panna

Aan je vastgeplakt


Nog een hele dikke knuffel

Die laatste foto is echt typisch Carma en Luka

Ik lees dit nu pas,
Heel veel sterkte met het gemis van je mannetje!

Afgelopen week was ik op vakantie maar daar toch je afschuwelijke bericht even kunnen lezen..
Ik heb zo met je te doen!
Nog geen week geleden PBden we nog over hoe het met Luka ging en dat we als de fysio groen licht zou geven we de 2 naamgenoten eens aan elkaar zouden voorstellen. Omdat we dachten dat die 2 elkaar wel zouden liggen. Een paar dagen later dit vreselijke bericht...

Carma, nogmaals vreselijk veel sterkte. hoe leeg&hol het ook klinkt....

Wat vreselijk dat je je maatje zo verloren bent.
Heel veel sterkte en een dikke knuffel.

Ik lees dit nu pas en ben echt ff stil ervan....
Wat ontzettend vreselijk

Ik heb laatst nog op je bruiloftssite zitten lezen en moest zo lachen
dat bij bruidsjonker Luka ineens naar voren kwam.
En nu lees ik dit....
Het is zo onwerkelijk.

Heel, heel veel sterkte toegewenst.
Dag Luka... rust zacht...

yamie schreef:

Carma schreef:

Qal schreef:Carma, ben je gisteren nog wel een beetje goed de dag door gekomen?

Het gaat....Ik ben helemaal leeg nu. Alle tranen lijken op. Ik weet niet meer wat ik wil en wat ik niet wil, wat ik wel moet doen en niet moet doen. Als een zombie laat ik me leiden door dat gene wat op mijn pad komt. Heel gek, net of ik niets meer kan voelen. Vandaag hebben er drie mensen in tranen voor mij gestaan, omdat ze het zo erg vinden en ik ben geneigd om hen te troosten.... mijn eigen gevoelens zijn op dit moment onbereikbaar voor mij.....

heel herkenbaar..... en ja, dat is ook een soort van leeg zijn, verdoofd.

Verdoofd,....dat is inderdaad het goede woord....

Panna schreef:Weet je nog? Ik dacht echt dat het mis zou gaan, maar hij mocht dat van Panna

Andersom net zo: Vaak mocht er niemand aan Luka's stok komen, maar Panna wel, hij was echt heel erg van haar gecharmeerd....

Carma schreef:Het gaat....Ik ben helemaal leeg nu. Alle tranen lijken op. Ik weet niet meer wat ik wil en wat ik niet wil, wat ik wel moet doen en niet moet doen. Als een zombie laat ik me leiden door dat gene wat op mijn pad komt. Heel gek, net of ik niets meer kan voelen. Vandaag hebben er drie mensen in tranen voor mij gestaan, omdat ze het zo erg vinden en ik ben geneigd om hen te troosten.... mijn eigen gevoelens zijn op dit moment onbereikbaar voor mij.....

Ook hier heel erg herkenbaar. Laat het gaan meis, laat het gaan. Komt vanzelf weer.

och jongens wat een verdriet spat er van mijn scherm af
Wat vreselijk en wat zomaar-zinloos-veel te jong....

Sterkte voor nu, straks en de komende tijd

fenneke schreef:

Carma schreef: Gek hè, dat hij er niet meer is? Ik vind het zo'n raar idee.... ik vraag me af wanneer ik me echt ga beseffen dat hij niet meer terugkomt....

dat kan nog wel even duren hoor
amos ben ik ook zo plotseling kwijt geraakt nu anderhalf jaar geleden en ondanks dat ik inmiddels buster heb blijft het verlangen naar amos knagen
de ene dag meer dan de andere maar toch....

buster is een fijne hond een vrolijkerd en een clown kortom een heerlijk lief gek beest

maar amos was mijn maatje once in a time

Heel herkenbaar... Mijn Isabelle is nu ruim 5 jaar overleden (niet plotseling) en nog mis ik haar. Hoe gek ik ook ben op de andere honden die in mijn leven zijn gekomen, Isabelle was een wereldhond, mijn maatje, mijn steun en toeverlaat. Ik mis haar nog steeds, maar het verdriet is er bijna niet meer, alleen maar mooie herinneringen. Maar dat heeft lang geduurd, heel lang.
En toch, ondanks het gemis is het een fijn gevoel om zo terug te denken aan haar. Ik ben dankbaar dat ze in mijn leven is geweest en ik zal haar nooit vergeten.

Carma; nogmaals heel veel sterkte. Ik zit nog niet lang op het forum, maar jij en Luka waren mij al heel snel opgevallen. Die band en die liefde tussen jullie was (en is) goed te merken. Luka had zich geen beter maatje dan jij kunnen voorstellen. Het is veel te snel voorbij gegaan, maar wat jullie hadden neemt niemand jullie meer af.

Nog een paar extra knuffels.

Pff Carma,

Ik ken je niet eens eigenlijk ja ik heb je twee keer gezien met die mooierd en ik denk er echt zo vaak aan...Vind het zo erg voor je..

O mensen wat een nachtmerrie.
Heel veel sterkte

Ik lees het nu pas, mijn eerste reactie: Dat méén je niet! Dat kán niet waar zijn!
De tranen schieten in mijn ogen, een brok in mijn keel.

Luka, je was een prachthond, ik ben blij dat ik je heb mogen zien op een wandeling.

Sterkte Carma

Wat vreselijk ... heel veel sterkte ...

Ik wil even zeggen, Carma, dat je een prachtig onderschrift hebt! Sterkte

Ïk zag net in een ander topic je onderschrift. Wat een prachtige foto en gedicht. Zat ik weer met tranen achter het beeldscherm. Het blijft toch onvoorstelbaar dat Luka er opeens niet meer is, na al je verhalen hier op het forum, en dan opeens weg.

jeejtje wat k* t !!! heel veel strekte met dit grote verlies!

ik lees het nu pas... wat vreselijk om zo je maatje te moeten verliezen... heel veel sterkte!

Dag mooie Luka......

Heel veel sterkte Carma, wat zal hij een leegte achter laten.
Veels te jong en jullie waren zo'n team.... heel veel sterkte

Wat een drama