Het HondenForum

heb er zelf tranen van in mijn ogen... je hebt veel met haar moeten doorstaan! heel veel sterkte!

Heel veel sterkte met dit grote verlies!

Heel veel sterkte met het verlies van Vita.
Elke keer kwam ze er weer boven op en nu toch het gevecht verloren

Ogen op sap wat vreselijk

Heel veel sterkte

Vita werd ondertussen gisteren ochtend om 10u20 verast.
(zie topic Begraven of verassen voor meer info).
We hadden dan wel donderdagochtend al een afspraak maar zijn wegens fileproblemen nooit op de autostrade geraakt en heb ik haar terug naar de DA moeten brengen want ze was al serieus aan het ontdooien in mijn auto :N:

Gisterenochtend nieuwe poging...

Ik vrees echter dat ze me niet haar assen hebben meegegeven

Hoe weet ik dat ? Wat is er gebeurd ?

Nou eerst en vooral moet je weten dat het hier niet hetzelfde is als in Belgie of Ndl...maar zo rudimentair had ik nou ooit niet verwacht...

Het was te doen in de hangar van een asiel, daar een afgezonderd metalen-stenen kot en daar stond een oven in....een ronde tuub van in de jaren stillekes (30-50 jaar oud), lelijk, verroest,...

Nu was ik iets vroeger en lag er nog een katje in de oven...oven ging open en er kwam een onvoorstelbare hitte uit...snel heb ik Vita van de tafel genomen en haar in de hangar op de grond gelegd...
Na een 10 tal minuten werden de assen met stukjes been uit de oven geveegd en dat lag op een metalen plaat op de grond af te koelen.

Na een bijkomende 20 min werd die plaat verwijderd en Vita in de oven gelegd, werd de oven handmatig met een grote vijsdraai dichtgeschroefd en werd het vuur hoger gezet (dieselbrander): een vlam langs elke zijde..Al gauw rook het naar verbrand haar...

Nu had de man aan de telefoon woensdag gezegd dat een hond van 30 kg minstens 2 uur en waarschijnlijk meer in de oven moest liggen.
Nu gisteren werd de vraag van de medewerkster daar aan de werkman gevraagd die Vita erin legde en ook die zei..."Oei das minstens 2 uur in de oven voor zo'n gewicht..."

Ik stelde voor om ondertussen wat te gaan wandelen met de asielhonden (sommigen zaten met 4 op 4 m²) doch ik mocht de hangar niet buiten met hun honden want ze hadden angst dat er één zou gaan lopen (ja wat nog eigenlijk ?)

Ik ging dus even een ritje doen met de auto om de omgeving te bekijken.

Omdat ik zeker wou zijn dat ze achter mijn rug niet nog snel een ander dier bij Vita zouden hebben gelegd ging ik ruim op tijd terug voordat de 2 uur voorbij waren...zo zou ik erbij zijn als de oven openging en haar assen eruit zouden worden genomen.

Ik ging het kantoor binnen in de hangar en de medewerkster zei me..."zie...hier liggen haar assen al"
Ik zei "wat ? wat is dat ? das poeder ? waar zijn de assen, de stukjes been enzo ? (was zo bij mijn hond 23 jaar geleden).
"Ach" zei de verantwoordelijke, "alles wordt hier daarna vermalen".
"Maar dat wou ik helemaal niet"
"Tja dat had uw DA u dan maar moeten zeggen"
"En trouwens, dat kan mijn hond toch helemaal niet zijn, want zij moet nu nog in de oven liggen "
"Maar nee madam, das hier uw hond"
Ik begon echt te koken, nam het transparante zakje kwaad op, draaide me om en ging naar mijn auto.

En toen viel mijn frank en ging ik terug naar binnen...
"Sorry dat ik mij zo moet gedragen maar als dit mijn hond is, dan wil ik nu uw lege oven zien"

Tja en daar was geen sprake van natuurlijk ...

Als een razende roeland ben ik weg gegaan...de verantwoordelijke is nog naar buiten gekomen, heeft me aangekeken
Ik heb mijn raam verder opengedaan en hem gezegd dat ik RAZEND KWAAD was.

Thuisgekomen heb ik dadelijk hondencrematoriums opgezocht en opgebeld. Zo ook naar Somnia in België...Zo wou ik informatie vergaren over de tijdsduur edm...

Feit is en blijft:
Vita moest minstens hier volgens alle betrokkenen meer dan 2 uur in de oven liggen (spoaanse methode want oude niet computergestuurde ovens edm.); vervolgens moesten haar assen op de metalen plaat afkoelen; vervolgens zouden de resten verbrijzeld worden en vervolgens moest de as voldoende zijn afgekoeld om in het transparante boterzakje te worden gedaan (anders smelt dat zakje natuurlijk). En dan moet je dat nog terugbrengen naar het kantoor waar het me ligt op te wachten...

Nou als je dat samentelt in tijd zit je zowat aan 3 uur en nu was mijn Vita ineens klaar in minder dan 2 uur En hoe lang lag ze daar trouwens al in het kantoor ?

Bij Somnia gaat het wel sneller, zij hebben nieuwe apparatuur (te zien op hun website)...Ze waren ook zo vriendelijk om me in te lichten dat ik de assen kan laten analyseren, wat wel een pak geld zou kosten.

Ik heb mijn DA aangeschreven en gevraagd tussen te komen. Zien wat dat opleverd...
Ik heb Vita speciaal laten cremeren omdat ik in de toekomst nog verder ga emigreren en haar deels wil kunnen meenemen...
Daarom wil ik ook de assen van MIJN hond...of ik ze ooit krijgen zal

Ik heb me op de terugweg mijn stem kapot gekrest in mijn auto op mijn ééntje, allez met wat assen naast me... :N: en de tranen laten vloeien zodat ik wat zou kalmeren...ik was zooooooooooooooo razend

Dit kan toch niet waar zijn....
Het is te hopen dat er een logische verklaring gegeven wordt, en dat je toch de as van je eigen Vita hebt.
Sterkte.....

Ook dit nog, gatverdamme .
Ik hoop dat jouw da hier iets aan kan doen en dat je dan duidelijkheid krijgt.
Zoals jij het schrijft zou ik zeker ook mijn twijfels hebben, stelletje tuig om je zo in onduidelijkheid weg te laten gaan .
Nogmaals heel veel sterkte, ik vindt dit echt een hele k#tsituatie voor jou.

Wat een rotsituatie zeg, nu heb je haar nog niet thuis...

Och meid ook dit nog
Wat een diep triest verhaal.

Wat vreselijk voor je dat je ook dit nog zo moet meemaken ..... Kan me je kwaadheid en verdriet goed voorstellen en de twijfel die aan je knaagt of dit wel de as is van jouw hond.
Denk je het allemaal zo te doen dat je zelf je innerlijke rust kunt terug krijgen en dan dit allemaal ....... ongelooflijk.
Sterkte met al dit verdriet, kwaadheid en spanning!!

Niemand, maar dan ook niemand kan jouw meisje uit je hart krijgen.
As of geen as, Vita leeft voort in jou. Haar geblaf heeft je dat bewijs gegeven. Zij heeft met jou het beste voor, probeert je kracht te geven.
Geef haar die kans, dat is het mooiste wat je voor haar kan doen, al gaat alles mis. Tastbaar is relatief, in je hart is de werkelijkheid.

Ik kan me je woede en verdriet heel goed begrijpen en vind het in en intriest dat het zo (waarschijnlijk) gelopen is. Maar ik ben het met de vorige posting eens; Vita zit in je hart en of het nu wel of niet haar as is kan daar niets aan veranderen.
Hoe boos je je er nu verder nog over maakt; je verandert helaas niets aan de situatie dat het stoffelijke van Vita er niet meer is. Steek je energie in je rouw, geef het een plek... Daar heb je uiteindelijk zelf zoveel meer aan...

Canecorsosultan schreef:Niemand, maar dan ook niemand kan jouw meisje uit je hart krijgen.
As of geen as, Vita leeft voort in jou. Haar geblaf heeft je dat bewijs gegeven. Zij heeft met jou het beste voor, probeert je kracht te geven.
Geef haar die kans, dat is het mooiste wat je voor haar kan doen, al gaat alles mis. Tastbaar is relatief, in je hart is de werkelijkheid.

Wow, wat mooi geschreven...

Wat verschrikkelijk! Zo is het net of je je maatje dubbel kwijtraakt.


Heel veel sterkte.

veel sterkte...

jeetje... dat maakt het er niet makkelijker op... succes en sterkte ermee...

Ben je inmiddels al wat wijzer geworden wat betreft Vita haar as?
En wat ik ook heel belangrijk vind, hoe gaat het met jou?