Het HondenForum

ranetje schreef:Ha lekker zwemmen
Leuke foto's heb je gepost

Het grappige is dat Sam nooit echt vrijwillig het water in gaat. Maar nu kwam hij gewoon keer op keer naar mij toe.

Ik ben heel blij, dat ik er toch voor gekozen heb Sam niet in een porseleinen kastje te stoppen. De eerste week na het horen van de diagnose deed ik dat en liet ik Sam niet op harde ondergrond lopen, zoals het advies was. Ook moest ik Sam evt. uitsluitend wat laten struinen op gras. Dus vnl. met doggyride op pad richting gras.

Maar nu laat ik Sam toch echt gewoon lopen, alles best met mate, met afwisseling zachte/harde ondergrond etc., maar toch....

Ik merk, dat dit Sam meer voldoening geeft en dat dit hem ook gewoon gezond moe maakt, waardoor hij ook beter slaapt.

Het doet blijkbaar de tumor geen kwaad, want de poot ziet er heel erg goed uit. Als je het niet weet, dat er kanker zit, zie je het inmiddels amper.

Hilly45 schreef:

ranetje schreef:Ha lekker zwemmen
Leuke foto's heb je gepost

Het grappige is dat Sam nooit echt vrijwillig het water in gaat. Maar nu kwam hij gewoon keer op keer naar mij toe.

Ik ben heel blij, dat ik er toch voor gekozen heb Sam niet in een porseleinen kastje te stoppen. De eerste week na het horen van de diagnose deed ik dat en liet ik Sam niet op harde ondergrond lopen, zoals het advies was. Ook moest ik Sam evt. uitsluitend wat laten struinen op gras. Dus vnl. met doggyride op pad richting gras.

Maar nu laat ik Sam toch echt gewoon lopen, alles best met mate, met afwisseling zachte/harde ondergrond etc., maar toch....

Ik merk, dat dit Sam meer voldoening geeft en dat dit hem ook gewoon gezond moe maakt, waardoor hij ook beter slaapt.

Het doet blijkbaar de tumor geen kwaad, want de poot ziet er heel erg goed uit. Als je het niet weet, dat er kanker zit, zie je het inmiddels amper.

Super
Is volgens mij ook veel beter voor een hond (ook geestelijk)

wat fijn Hilly , ik hoop dat jullie samen nog een mooie en lange tijd van elkaar mogen genieten!

Die laatste foto met zijn pootje op je schoot zo lief.

wat een leuke foto's Heerlijk dat jullie nog wat van elkaar mogen genieten

Hij ziet er tevreden uit, fijn dat het naar omstandigheden zo goed met hem gaat en dat jullie zo nog een fijne tijd kunnen hebben!

hij ziet er in ieder geval happy uit Hoop dat jullie nog een leuke en goede tijd tegemoet gaan

Wat doen jullie het goed zeg

Fijn dat het zo goed gaat Hilly, genieten jullie maar lekker!

Hoe is het nu met jullie?

Ri@nne schreef:Hoe is het nu met jullie?

Sam doet het gek genoeg best redelijk. Wat betreft de kanker; je moet goed kijken, wil je nog zien dat de poot anders is dan de andere poot. De gekke bloemkoolachtige dikke bobbels en ontstekingsweefsel zijn geheel weg. Ik begrijp het bijna niet, hoe het kan. Hij wordt ondersteund door de eerder beschreven homeopatische kuur met verschillende onderdelen, dagelijks. Zal dit dan deze werking hebben? De prognose van de dierenarts was absoluut niet zo.

De geriatrische aanvallen, die Sam tot 3x toe had, zijn niet meer teruggekomen. Ik zie een bepaald herstel ook hiervan. Vanmorgen kwam Sam aangelopen met de oppas, waar hij heerlijk geslapen had. Ik had nachtdienst gehad en stond klaar met mijn auto en Sam was helemaal dol enthousiast, sprong bijna zelf de auto in en was zo vrolijk, dat ik even niet wist wat ik zag.

De dementie maakt wel, dat ik Sam niet zonder toezicht kan laten w.b. het loslopen/in de tuin scharrelen. Dan kan hij wel lopen om het lopen en zo zijn rondje uitbreiden naar even hier linksaf en daar rechtsaf en zo het laantje hier uitlopen, beetje in zijn eigen wereldje.

Ik anticipeer hierop. Als hij wel buiten rondscharrelt omdat het hier heel groot is incl. tuin, dan laat ik hem lekker scharrelen, maar dan aan een lange lijn als ik bijv. even binnen wat moet/wil doen. Ben ik wel buiten dan loopt hij gewoon onaangelijnd, maar ben ik wel alert.

Met de wandelingen is Sam wisselend langzaam lopend, als we van huis weggaan, tot zeer snel lopend, als we weer richting huis/auto gaan. Hij trekt soms nog op zijn manier sprintjes, geniet van het eten enz. Hij loopt los, daar waar het kan, maar dan moet ik wel goed op hem letten. Hij volgt mij niet automatisch, hij kan ook zo even ergens toch afslaan of omdraaien en dan even een eigen bedachte weg lopen.

Het wel altijd alert zijn op hem, vind ik soms wel pittig, dat moet ik wel zeggen. Het is niet meer onbekommerd wandelen met soms blik op oneindig, verstand op nul.....

Maar ik kan er ook heel verwonderd naar kijken, hoe Sam het doet.

Klinkt hartstikke goed Hilly

Klinkt goed zeg, hij mag dan geen kwantiteit misschien meer hebben maar als ik lees hoe jullie toch nog veel genieten dan noem ik dat kwaliteit, súper.

Kan er geen fout zijn gemaakt wat betreft de diagnose van zijn poot?
Ik vind het herstel zoals jij het beschrijft bizar.
Wel fijn natuurlijk dat hij nog lekker mee hobbelt

Pemba schreef:Kan er geen fout zijn gemaakt wat betreft de diagnose van zijn poot?
Ik vind het herstel zoals jij het beschrijft bizar.
Wel fijn natuurlijk dat hij nog lekker mee hobbelt

Dat weet ik niet. Alles is opgestuurd naar een speciaal lab, die weefselonderzoek doet. Ook de oncoloog heeft er naar gekeken.

Ik zal het eind augustus de dierenarts voorleggen. Er kunnen altijd fouten gemaakt worden, maar ik het het idee of gevoel, dat er zeer nauwkeurig onderzoek naar is gedaan.

Feit is dat Sam het geweldig doet. Dat is iets om super blij mee te zijn.
Jij blij en daardoor Sammie ook een stuk opgewekter.
Ik ben ook superblij voor je.

Jeetje wat doet hij het nog goed zeg, echt super fijn!
Dat onbekommerd genieten van wandelen of juist extra moeten opletten herken ik ook wel, Bowie wordt ook ouder en heeft af en toe ook last van wazigheid noem ik het maar.. gedrag wat ze eerst echt niet had .. ook ik kijk weer extra naar haar als ze losloopt, hou haar net even extra in de gaten... ze worden ouder en dan hebben ze net als pups weer even extra aandacht nodig.. toen Bowie jong was heb ik altijd geroepen dat ik niet kan wachten totdat ze eindelijk eens volwassen en ouder zou zijn maar nu is ze dat en realiseer ik me dat we nog maar zo kort hebben
Maarja, genieten van wat we hebben, dat ze het goed doen en lekker hun dingetje doen en blij zijn... en dan maar extra opletten.
Ik hoop dat Sam nog lekker een tijdje mee kan en mag hobbelen.

Ik had bij Rana een belletje aan de halsband toen ze oud was en af en toe wat meer haar eigen ding deed zonder na te denken of te reageren.
Daarmee kreeg ik een waarschuwing als het belletje stil viel of als ze (nu hoorbaar) een ander pad in liep dan ik had genomen.
Zo kon ik ontspannener lopen en toch mijn ouwetje in de gaten houden.

Een Franse jachtbel in dit geval.
Eentje die goed helder geluid maakt.

ranetje schreef:Ik had bij Rana een belletje aan de halsband toen ze oud was en af en toe wat meer haar eigen ding deed zonder na te denken of te reageren.
Daarmee kreeg ik een waarschuwing als het belletje stil viel of als ze (nu hoorbaar) een ander pad in liep dan ik had genomen.
Zo kon ik ontspannener lopen en toch mijn ouwetje in de gaten houden.

Een Franse jachtbel in dit geval.
Eentje die goed helder geluid maakt.

Dat is best nog wel een goed idee, alhoewel Sam ongelooflijk kan schrikken van onverwachts geluid.

Rana hield ook niet zo van geluiden, maar dit vond ze helemaal prima.
Haar gehoor was toen ook niet zo best meer, dus bij haar kwam het minder hard binnen denk ik.

Het gaat qua poot nog steeds wonderbaarlijk goed. Ik kijk dan steeds en denk dan; Zie ik het nu niet of wil ik het niet zien? Maar het is echt nog lastig te zien. Het tumorweefsel was eerst zo lelijk, dik, gevuld ook met ontstekingsweefsel etc en nu kan ik het nog moeilijk traceren, ook qua voelen amper waarneembaar.

Ik ga binnenkort nog weer voor controle naar de dierenarts en zal het dan ook haar voorleggen, of ik nu zo kippig kijk of dat het echt zo onwijs veel beter is geworden.

Gezonde poot:



Zieke poot met kanker:



Links gezond, rechts ziek:



Je moet echt gewoon goed kijken

Ziet er inderdaad keurig uit. Maar je hebt het dan ook uitstekend verzorgd, wat ik van je gelezen heb. Dus ik denk als leek dat jij in ieder geval het ontstekingsgedeelte de kop in heb gedrukt.
Heel erg fijn Hilly voor jou en die lieve Sam.

Je moet wel een vergrootglas gebruiken om het nog te zien.
Ziet er super mooi uit Hilly

Wat bijzonder dat het zo verbeterd is en wat heerlijk dat jullie zo nog een prachtige tijd kunnen hebben samen. Verzorg je de poot nu nog telkens of laat je het met rust?

Zamunda schreef:Wat bijzonder dat het zo verbeterd is en wat heerlijk dat jullie zo nog een prachtige tijd kunnen hebben samen. Verzorg je de poot nu nog telkens of laat je het met rust?

Nee, ik laat de poot met rust. Ik bekijk het wel van dag tot dag, maar heb het advies gekregen, om het ook te laten ventileren aan de buitenlucht. En ik zie, dat dit de poot van Sam geen kwaad doet. Daarom voor nu dus niet meer afdekken etc. Er zit ook totaal geen ontstekingsweefsel meer en ook qua tumor moet ik goed kijken/voelen.

Het zou kunnen dat er wel mogelijk intern iets zit, wat ik nu niet kan zien, maar dat het bijv. naar binnen is getrokken? Ik weet het niet. Ik zie wel dat Sam z'n achterpoot wat ontziet, maar dat kan ook een stukje aangeleerd gedrag nu zijn of dat er toch ook wel artrose zit vanuit een blessure in 2010, toen zijn hele hak is geïmmobiliseerd.

Voor 1 september ga ik nog weer op consult bij de dierenarts.

Sterre schreef:Ziet er inderdaad keurig uit. Maar je hebt het dan ook uitstekend verzorgd, wat ik van je gelezen heb. Dus ik denk als leek dat jij in ieder geval het ontstekingsgedeelte de kop in heb gedrukt.
Heel erg fijn Hilly voor jou en die lieve Sam.

Ja, de ontstekingen zijn denk ik heel goed behandeld. Ook met de baden en met het alginaat-compres. Dat heeft op zich al weken gekost, om het de kop in te drukken, maar gelukkig ziet dat er compleet rustig uit.

Ik probeer Sam zo optimaal mogelijk te verzorgen en blijf kijken, ook gezien zijn dementie, hoeveel plezier Sam nog heeft. Voor nu is dat overduidelijk nog teveel en blijven wij daarom ook nog intens van elkaar genieten, zolang het nog kan.

Gezien de prognose van de dierenarts blijf ik wel denken dat Sam wat engeltjes op zijn schouder soms heeft.

Hilly45 schreef:Nee, ik laat de poot met rust. Ik bekijk het wel van dag tot dag, maar heb het advies gekregen, om het ook te laten ventileren aan de buitenlucht. En ik zie, dat dit de poot van Sam geen kwaad doet. Daarom voor nu dus niet meer afdekken etc. Er zit ook totaal geen ontstekingsweefsel meer en ook qua tumor moet ik goed kijken/voelen.

Dat idee had ik al, het ziet er rustig uit.

De tumor vind ik wel heel goed te zien, voor het grootste gedeelte in (de uitbreiding van) het voetkussen. Het ziet er heel mooi rustig uit en het is een klein geluk dat er voetkussenweefsel overheen zit, dat beschermt het tegen steeds open gaan.

Zamunda schreef:

Hilly45 schreef:Nee, ik laat de poot met rust. Ik bekijk het wel van dag tot dag, maar heb het advies gekregen, om het ook te laten ventileren aan de buitenlucht. En ik zie, dat dit de poot van Sam geen kwaad doet. Daarom voor nu dus niet meer afdekken etc. Er zit ook totaal geen ontstekingsweefsel meer en ook qua tumor moet ik goed kijken/voelen.

Dat idee had ik al, het ziet er rustig uit.

De tumor vind ik wel heel goed te zien, voor het grootste gedeelte in (de uitbreiding van) het voetkussen. Het ziet er heel mooi rustig uit en het is een klein geluk dat er voetkussenweefsel overheen zit, dat beschermt het tegen steeds open gaan.

Het rare is, dat juist het tumorweefsel aan beide kanten van het voetkussen zat en fiks ook. Je zag daarbij dan ook wel een soort van ontwrichting van het grote voetkussen, maar vooral ook de zijkanten waren vreselijk. Dat is helemaal weg.

Hilly45 schreef:

Zamunda schreef:

Hilly45 schreef:Nee, ik laat de poot met rust. Ik bekijk het wel van dag tot dag, maar heb het advies gekregen, om het ook te laten ventileren aan de buitenlucht. En ik zie, dat dit de poot van Sam geen kwaad doet. Daarom voor nu dus niet meer afdekken etc. Er zit ook totaal geen ontstekingsweefsel meer en ook qua tumor moet ik goed kijken/voelen.

Dat idee had ik al, het ziet er rustig uit.

De tumor vind ik wel heel goed te zien, voor het grootste gedeelte in (de uitbreiding van) het voetkussen. Het ziet er heel mooi rustig uit en het is een klein geluk dat er voetkussenweefsel overheen zit, dat beschermt het tegen steeds open gaan.

Het rare is, dat juist het tumorweefsel aan beide kanten van het voetkussen zat en fiks ook. Je zag daarbij dan ook wel een soort van ontwrichting van het grote voetkussen, maar vooral ook de zijkanten waren vreselijk. Dat is helemaal weg.

Ja dat is bijzonder en super . Ik denk dat ofwel er echt minder tumorweefsel is ofwel dat er zoveel ontstekingsweefsel door de hele tumor heen zat dat nu je de ontsteking helemaal weg gekregen hebt je pas de ware grootte van de tumor ziet. Ik ben benieuwd wat de DA erover zegt.

Bewoon lekker van Sam blijven genieten zo lang het kan