Sus sus sus....
In mijn ouderlijk huis hebben wij altijd mislukte, oude konijnen opgevangen en mijn moeder doet dat nog steeds. Wat begon met een rennetje en nachthok is nu hun halve tuin en 2 mega hokken.
Zij heeft een ren van zo'n 4 m2 en 2 grote nachthokken waar zo'n benedenverdieping onder zit. We hebben 3 dames en 1 ram. Dat is natuurlijk gezien een ideale combi. De ram bewaart de vrede tussen de dames.
De ren is compleet afgezet, ze kunnen graven tot 1,5m diep (wat ze ook veel doen) en een dak boven hun hoofd. Als er iemand thuis is gaan ze vrijwel altijd los in de tuin die afgezet is met gaas langs de schuttingen. De achterzijde van het huis is geheel glas dus er is toezicht op de gehele tuin. Om te voorkomen dat ze gaan graven in de stukjes aarde die er zijn wordt die grond nat gemaakt. Ze hebben namelijk een hekel aan natte pootjes.
Klinkt best ideaal toch? We hebben nu 1 tam konijn die voor zijn ogen en vacht regelmatig verzorgd moet worden en opgepakt wordt. De rest is tamelijk "wild" en kun je niet eens aaien. Ze zijn heel erg "konijn".
Als je bovenstaande zo leest zijn ze dus best goed beschermd denk ik zo?
We hebben 1 van de dames al 3x met stilliggende darmen naar de dierenarts moeten brengen waarna ze onder toezicht met een kacheltje in een hok moest, apart van de rest en kleine beetjes mocht eten en drinken. Haar darmen liggen stil van de stress van de buurtkat die hier af en toe op de ren af vliegt. Iedere keer dezelfde.
Alle kosten (om nog niet te spreken over tijd) lopen op tot ruim 200 euro. Mijn moeder is de grootste dierenliefhebber die ik ken maar ze kan die kat wel wat aan doen. Eigenaar van de kat doet er niks mee.
Ik vind het toch van de zotte dat dit zomaar kan.
Er zitten honderden euro's in die konijnen die mijn moeder hun laatste jaren bij een goed thuis gunt. Waarom kunnen de eigenaren van die terrorkat niet net als mijn brave moeder, een mooi omheinde tuin maken?!