Het HondenForum

wat een gezeur trouwens over een pagina een beetje off-topic geleuter vergeleken met de pagina's gezever over van alles en nog wat behalve over honden.

Zoie schreef:wat een gezeur trouwens over een pagina een beetje off-topic geleuter vergeleken met de pagina's gezever over van alles en nog wat behalve over honden.

Met alle respect... als er over gezever gesproken kan worden.... voerden jij en frenk de boventoon

blondie schreef:

Zoie schreef:wat een gezeur trouwens over een pagina een beetje off-topic geleuter vergeleken met de pagina's gezever over van alles en nog wat behalve over honden.

Met alle respect... als er over gezever gesproken kan worden.... voerden jij en frenk de boventoon

ja, zullen we nu kijken hoeveel pagina's jij en ik het volhouden

Zoie schreef:

blondie schreef:

Zoie schreef:wat een gezeur trouwens over een pagina een beetje off-topic geleuter vergeleken met de pagina's gezever over van alles en nog wat behalve over honden.

Met alle respect... als er over gezever gesproken kan worden.... voerden jij en frenk de boventoon

ja, zullen we nu kijken hoeveel pagina's jij en ik het volhouden

Inge O schreef:het enige wat jan volgens mij probeerde (en doen er hier al niet veel meer) was frenk proberen aan te tonen dat er euhhh, onduidelijkheden in haar betoog zitten.

Wat wil je hier nu weer mee zeggen Inge? Het is toch jammer dat je het iedere keer nodig vindt om zo "op de man" te reageren. Vooral die bijzin tussen haakjes is weer

Inge O schreef:

Frenk schreef:

Inge O schreef:het enige wat jan volgens mij probeerde (en doen er hier al niet veel meer) was frenk proberen aan te tonen dat er euhhh, onduidelijkheden in haar betoog zitten.

Wat wil je hier nu weer mee zeggen Inge? Het is toch jammer dat je het iedere keer nodig vindt om zo "op de man" te reageren. Vooral die bijzin tussen haakjes is weer

ik wil er exact mee zeggen wat er staat : in de meeste discussies met jou draait het erop uit dat mensen finaal echt niet meer begrijpen wat je bedoelt, waar je heen wilt, wat je wel of niet denkt - maar nooit komt het in jou op dat dit ook wel een keer een ietsepietsie aan jou zou kunnen liggen, nee, telkens weer is het toevallig de 'tegenpartij' die de dingen niet begrijpt of wil begrijpen, dingen verdraait, jou verkeerd quote enzovoort.

Tja sorry Inge, maar dat komt nou juist wel in me op . Waarom denk je anders dan ik zo m'n best doe om uit te leggen wat ik bedoel? Dan zou ik toch niet zoveel tijd en energie stoppen in mijn reacties? Ik wil er juist graag in slagen om goed te verwoorden wat ik nou precies bedoel. (Waarmee ik dus niet bedoel dat we het eens "moeten" worden )

Nou heb ik een vraag: als ik lees dat iemand mijn opmerking heel anders heeft gelezen dan ik het heb bedoeld, wat moet ik dan doen?

Inge O schreef:

Frenk schreef: Nou heb ik een vraag: als ik lees dat iemand mijn opmerking heel anders heeft gelezen dan ik het heb bedoeld, wat moet ik dan doen?

als dit één keer gebeurt : niks .

als dit twee keer gebeurt : nog niks . ze zoeken het maar uit.

maar als dit tig keer gebeurt : misschien eens proberen uit te vogelen voor jezelf waar dit aan zou kunnen liggen?

Maar als iemand je verkeerd begrepen heeft, dan leg je het toch gewoon nog een keer uit. Zo doe ik het in het echte leven ook

En ik weet waar het aan ligt. Het is een combinatie van slecht of onduidelijk verwoorden en de aannames (vanzelfsprekendheden) van mijn kant terwijl ik schrijf en de bril (ook aannames) waarmee andere mensen je lezen. Oh en daarnaast moet je (in z'n algemeenheid) onbegrip en het verschillen van mening ook niet verwarren

Edit: ik zit er nog eens over na te denken en ik ga ook stoppen ook met me steeds zo in de verdediging te laten drukken. Ieder vogeltje zingt zoals het gebekt is en ik steek toevallig zo in elkaar.

Inge O schreef:

blondie schreef:

Zoie schreef:wat een gezeur trouwens over een pagina een beetje off-topic geleuter vergeleken met de pagina's gezever over van alles en nog wat behalve over honden.

Met alle respect... als er over gezever gesproken kan worden.... voerden jij en frenk de boventoon

het enige wat jan volgens mij probeerde (en doen er hier al niet veel meer) was frenk proberen aan te tonen dat er euhhh, onduidelijkheden in haar betoog zitten.

er worden hier wel gekker dingen geschreven, véél en véél gekker.

Ja sorry, het kwam wat botter over dan ik bedoelde gezever is het niet, wel vond ik er op een gegeven moment moeilijk door te komen door bepaalde woordkeuzes en omdat er telkens een soort van `ja maar`reactie lijkt te komen..en dat gebeurd in veel topics waar Frenk inene reageert... alsof je altijd je gelijk wilt hebben .. en dat vind ik persoonlijk best wel eens vermoeiend..maar de topics an sich vind ik interessant om te lezen en hoe meerdere mensen er tegenaan kijken..
Is geen aanval op jouw overigens Frenk.. het is puur hoe ik het ervaar als lezer..

blondie schreef:Ja sorry, het kwam wat botter over dan ik bedoelde gezever is het niet, wel vond ik er op een gegeven moment moeilijk door te komen door bepaalde woordkeuzes en omdat er telkens een soort van `ja maar`reactie lijkt te komen..en dat gebeurd in veel topics waar Frenk inene reageert... alsof je altijd je gelijk wilt hebben .. en dat vind ik persoonlijk best wel eens vermoeiend..maar de topics an sich vind ik interessant om te lezen en hoe meerdere mensen er tegenaan kijken..
Is geen aanval op jouw overigens Frenk.. het is puur hoe ik het ervaar als lezer..

Gelukkig reageer ik niet in zo heel veel topics :N:

Nanna schreef:

Zoie schreef:wat een gezeur trouwens over een pagina een beetje off-topic geleuter vergeleken met de pagina's gezever over van alles en nog wat behalve over honden.

Ik vond het helemaal geen gezever, best interessant eigenlijk

ik vond het op zich ook best wel een leuke discussie om te voeren, en zo heel erg oninteressant was het volgens mij nu ook weer niet. Maar goed, dit ter beoordeling van anderen.

Wel is het zo dat als een discusie dreigt te verzanden in persoonlijk gehakketak en vliegenafvangen, het moment daar is er even mee te stoppen, want dat is doorgaans niet leuk om te lezen. Vooral als de discussie toch al off topic is.

We pakken, schat ik zo in, de draad vast wel weer eens ergens op

Goed, terug naar het onderwerp, wat mij betreft.

ik heb de afgelopen dagen wat gelezen in het boekje " VECHTEN ! " van Jean Donaldson. Hierin worden therapievoorstellen gedaan voor bepaalde type agressie op basis van de klassieke en operante conditioneringstheorie. Een interessant en doorwrocht werkje, dat ik even zal "misbruiken "voor mijn eigen doeleinden ( In haar therapievoorstellen maakt ze veelvuldig gebruik van begeleiding, therapiehonden en gecontroleerde omstandigheden, wat je niet zomaar kunt vertalen naar de situaties waarin wij als bazen met agressie te maken hebben in het dagelijkse leven. )

In het boekje kwam ik een stroomschema tegen dat ik erg interessant vond.

het heet 'negatieve correctie voor intimidatie '.


/---> gaat door met intimidatie ----> aanwijzing time out ----> time out.
/
waarschuwing
\
\---> stopt met intimidatie -----> brave hond -----> toezicht houden.

Ik hoop dat ik het voldoende duidelijk heb neergezet.

Ik vind het interessant omdat ik het met allerlei type agressie net zo doe, met dit verschil dat ik wel gebruik maak van een positieve correctie ( stemcorrectie en dreiggedrag. )

JD is op dit laatste tegen, en ze zal het vast ook niet op de vormen van agressie toepassen waar ik dat wel doe. Maar ik gebruik het schema alleen maar even als kapstok om te proberen het onderwerp wat verder uit te diepen.

Het mooie van dit schema vind ik de waarschuwing, waarna de hond als het ware de keuze heeft tussen de beloning en de straf.

In tegenstelling tot wangedrag achteraf straffen.

Ik zal een aantal uitspraken doen, en ik ben benieuwd hoe jullie dat zien:

- er wordt wel gezegd 'het knopje gaat om ', maar als je je hond leert kennen en hem van jongs af aan inperkt in zijn agressieve uitingen ( als jij dat nodig vindt, wat natuurlijk bij heel veel honden niet of nauwelijks het geval zal zijn ) is de kans dat a. hij ernstige vormen van agressei gaat ontwikkelen kleiner, net als b. de kans dat je geen invloed meer op zijn agressieve neigingen kunt uitvoefenen;

-positief straffen is in dit schema gemakkelijker ( in de betekenis dat je het minder snel fout doet, c.q. dat het minder makkelijk fout gaat) , en verdient daarom de voorkeur boven negatief straffen mits deze straffen de vertrouwensrealie met de baas niet aantasten.

Voor het moment laat ik het hier even bij.

Ik heb even terug gelezen op blz. 1 wat de discussie ook al weer was . Ik heb heel weinig ervaring met agressie, in de zeven jaar met Dante heb ik maar een paar keer iets meegemaakt. Dante weet alle narigheid meestal goed te ontwijken . Wat in me opkomt, zou het niet zoiets kunnen zijn als jachtgedrag? Als Dante echt aan het jagen is hoort hij me volgens mij zelfs niet als ik roep . Zou dat bij agressie (en dan bedoel ik echte razernij) ook niet het geval kunnen zijn? Dat bij een hond het adrenaline-peil zo hoog is dat hij de baas echt niet hoort, in het midden van de strijd?

Zoie schreef:
- er wordt wel gezegd 'het knopje gaat om ', maar als je je hond leert kennen en hem van jongs af aan inperkt in zijn agressieve uitingen ( als jij dat nodig vindt, wat natuurlijk bij heel veel honden niet of nauwelijks het geval zal zijn ) is de kans dat a. hij ernstige vormen van agressei gaat ontwikkelen kleiner, net als b. de kans dat je geen invloed meer op zijn agressieve neigingen kunt uitvoefenen;

Ja, dat denk ik wel. Ik denk dat als ze geen succeservaringen opdoen ze minder snel heftigere agressie zullen gaan ontwikkelen wellicht? En als ze nog redelijk 'gematigd agressief' zijn kan je ze makkelijker bereiken.

Ik denk alleen dat dat bij het overgrote deel van de honden gewoon niet te trainen is van pup af aan, omdat ze vaak tot een jaar of 2 helemaal geen agressie (naar andere honden ging het om toch?) vertonen.
Wat je denk ik wel kan trainen is op zo goed mogelijk luisteren naar hierkomen, zodat je de hond bij je kan krijgen als later blijkt dat er soms wat agressie naar soortgenoten bij komt kijken.

Zoie schreef:We pakken, schat ik zo in, de draad vast wel weer eens ergens op

Moon schreef:Ik heb even terug gelezen op blz. 1 wat de discussie ook al weer was . Ik heb heel weinig ervaring met agressie, in de zeven jaar met Dante heb ik maar een paar keer iets meegemaakt. Dante weet alle narigheid meestal goed te ontwijken . Wat in me opkomt, zou het niet zoiets kunnen zijn als jachtgedrag? Als Dante echt aan het jagen is hoort hij me volgens mij zelfs niet als ik roep . Zou dat bij agressie (en dan bedoel ik echte razernij) ook niet het geval kunnen zijn? Dat bij een hond het adrenaline-peil zo hoog is dat hij de baas echt niet hoort, in het midden van de strijd?

dat kan op een moment het geval zijn. Maar hoe kom je daar, is er dan iets fout gegaan onderweg ( in de opvoeding en de begeleiding. )

Zoie schreef:

Moon schreef:Ik heb even terug gelezen op blz. 1 wat de discussie ook al weer was . Ik heb heel weinig ervaring met agressie, in de zeven jaar met Dante heb ik maar een paar keer iets meegemaakt. Dante weet alle narigheid meestal goed te ontwijken . Wat in me opkomt, zou het niet zoiets kunnen zijn als jachtgedrag? Als Dante echt aan het jagen is hoort hij me volgens mij zelfs niet als ik roep . Zou dat bij agressie (en dan bedoel ik echte razernij) ook niet het geval kunnen zijn? Dat bij een hond het adrenaline-peil zo hoog is dat hij de baas echt niet hoort, in het midden van de strijd?

dat kan op een moment het geval zijn. Maar hoe kom je daar, is er dan iets fout gegaan onderweg ( in de opvoeding en de begeleiding. )

Daar zit wellicht een verschil met jagen? Daar beginnen ze vaak wel vrij jong mee (iig de interesse om sporen te ruiken e.d), dus daar kan je wel van heel jongs af aan echt specifiek mee aan de slag. Met die specifieke prikkel dus.
Niet dat je dan altijd een jachthond krijgt die niet meer zal jagen

Moos schreef:

Zoie schreef:

Moon schreef:Ik heb even terug gelezen op blz. 1 wat de discussie ook al weer was . Ik heb heel weinig ervaring met agressie, in de zeven jaar met Dante heb ik maar een paar keer iets meegemaakt. Dante weet alle narigheid meestal goed te ontwijken . Wat in me opkomt, zou het niet zoiets kunnen zijn als jachtgedrag? Als Dante echt aan het jagen is hoort hij me volgens mij zelfs niet als ik roep . Zou dat bij agressie (en dan bedoel ik echte razernij) ook niet het geval kunnen zijn? Dat bij een hond het adrenaline-peil zo hoog is dat hij de baas echt niet hoort, in het midden van de strijd?

dat kan op een moment het geval zijn. Maar hoe kom je daar, is er dan iets fout gegaan onderweg ( in de opvoeding en de begeleiding. )

Daar zit wellicht een verschil met jagen? Daar beginnen ze vaak wel vrij jong mee (iig de interesse om sporen te ruiken e.d), dus daar kan je wel van heel jongs af aan echt specifiek mee aan de slag. Met die specifieke prikkel dus.
Niet dat je dan altijd een jachthond krijgt die niet meer zal jagen

Maar hebben jullie het nu over vechten uit lijfsbehoud of over zeg maar "vechtpassie"? Of zit daar geen onderscheid tussen?

Frenk schreef:

Moos schreef:

Zoie schreef:

Moon schreef:Ik heb even terug gelezen op blz. 1 wat de discussie ook al weer was . Ik heb heel weinig ervaring met agressie, in de zeven jaar met Dante heb ik maar een paar keer iets meegemaakt. Dante weet alle narigheid meestal goed te ontwijken . Wat in me opkomt, zou het niet zoiets kunnen zijn als jachtgedrag? Als Dante echt aan het jagen is hoort hij me volgens mij zelfs niet als ik roep . Zou dat bij agressie (en dan bedoel ik echte razernij) ook niet het geval kunnen zijn? Dat bij een hond het adrenaline-peil zo hoog is dat hij de baas echt niet hoort, in het midden van de strijd?

dat kan op een moment het geval zijn. Maar hoe kom je daar, is er dan iets fout gegaan onderweg ( in de opvoeding en de begeleiding. )

Daar zit wellicht een verschil met jagen? Daar beginnen ze vaak wel vrij jong mee (iig de interesse om sporen te ruiken e.d), dus daar kan je wel van heel jongs af aan echt specifiek mee aan de slag. Met die specifieke prikkel dus.
Niet dat je dan altijd een jachthond krijgt die niet meer zal jagen

Maar hebben jullie het nu over vechten uit lijfsbehoud of over zeg maar "vechtpassie"? Of zit daar geen onderscheid tussen?

Gezien het openingsbericht van Jan heb ik het over honden die andere honden af lopen te tuigen nu
Dus niet over terugvechten als je zelf echt goed aangevallen wordt.

Moos schreef:Gezien het openingsbericht van Jan heb ik het over honden die andere honden af lopen te tuigen nu
Dus niet over terugvechten als je zelf echt goed aangevallen wordt.

Ok duidelijk, dat had ik niet meer goed in m'n hoofd zitten. Dank. Voortaan maar weer even teruglezen. Komt door al die mensen die maar offtopic gaan de hele tijd

Moos schreef:[Ik denk alleen dat dat bij het overgrote deel van de honden gewoon niet te trainen is van pup af aan, omdat ze vaak tot een jaar of 2 helemaal geen agressie (naar andere honden ging het om toch?) vertonen..

spok en sien waren natuurlijk geen pup meer, en ook Luna was al een paar maanden toen ik met haar uit gng laten,maar dit is niet mijn ervaring. Luna was meteen al pittig, en spok op zijn manier ook al snel in bepaalde situaties. Een plotselinge omslag zag ik bij sien wel, maar dat had niks te maken met volwassen worden.

Ik denk overigens niet dat je hier al met een pup mee moet beginnen, wel dat je andere dingen moet doen ( pos. ervaringen met andere pups en honden. )

Moos schreef:[
Gezien het openingsbericht van Jan heb ik het over honden die andere honden af lopen te tuigen nu
Dus niet over terugvechten als je zelf echt goed aangevallen wordt.

idd, en het hoeft ook niet perse heel ernstig te zijn, het gaat mij erom dat de baas er geen invloed meer op heeft, het niet kan laten stoppen ( of, nog beter, zijn hond kennende, kan voorkomen. )

Zoie schreef:

Moos schreef:[Ik denk alleen dat dat bij het overgrote deel van de honden gewoon niet te trainen is van pup af aan, omdat ze vaak tot een jaar of 2 helemaal geen agressie (naar andere honden ging het om toch?) vertonen..

spok en sien waren natuurlijk geen pup meer, en ook Luna was al een paar maanden toen ik met haar uit gng laten,maar dit is niet mijn ervaring. Luna was meteen al pittig, en spok op zijn manier ook al snel in bepaalde situaties.

Ik denk overigens niet dat je hier al met een pup mee moet beginnen, wel dat je andere dingen moet doen ( pos. ervaringen met andere pups en honden. )

Ja maar er is toch een behoorlijk verschil tussen 'pittig' en echt agressief? Of niet??

Ik denk dat je er met die positieve ervaringen niet komt als de hond-agressie echt gewoon IN de hond zit Ik denk dat je wel met je hond altijd bij je kunnen roepen (voor zover "altijd" mogelijk is) een heel eind kan komen. Honden die niet bij mijn honden komen kunnen ze ook niet grijpen.

Moos schreef:

Zoie schreef:

Moos schreef:[Ik denk alleen dat dat bij het overgrote deel van de honden gewoon niet te trainen is van pup af aan, omdat ze vaak tot een jaar of 2 helemaal geen agressie (naar andere honden ging het om toch?) vertonen..

spok en sien waren natuurlijk geen pup meer, en ook Luna was al een paar maanden toen ik met haar uit gng laten,maar dit is niet mijn ervaring. Luna was meteen al pittig, en spok op zijn manier ook al snel in bepaalde situaties.

Ik denk overigens niet dat je hier al met een pup mee moet beginnen, wel dat je andere dingen moet doen ( pos. ervaringen met andere pups en honden. )

Ja maar er is toch een behoorlijk verschil tussen 'pittig' en echt agressief? Of niet??

zeker, maar een hond kan zich toch van pittig naar echt of onacceptabel agressief ontwikkelen ?

Ik denk dat je er met die positieve ervaringen niet komt als de hond-agressie echt gewoon IN de hond zit

nee, maar omgekeerd, begin je al niet goed te socialiseren, dan is de kans op vormen van agressie ( en angstgedrag ) wel beduidend groter.

Ik denk dat je wel met je hond altijd bij je kunnen roepen (voor zover "altijd" mogelijk is) een heel eind kan komen. Honden die niet bij mijn honden komen kunnen ze ook niet grijpen.

sommige honden zal je vanaf een bepaald punt bij vreemde moeten kunnen weghuden, dat ben ik met je eens. Dan valt er eigenlijk behoudens bijzondere situaties ook niet zoveel meer te oefenen.

maar toch zijn er ook wel voorbeelden van b.v. vechtpitulls die door zeer ervaren trainers weer in sociale interaktie met andere honden kunnen treden. Heb ik me laten vertellen. Hoe dat precies weet ik niet, en voor gewone hondenbazen zijn zulke dingen w.s. te hoog gegrepen.

Maar toch, wat er mogelijk is met een bepaalde hond,ligt ook aan de baas ( en de omstandigheden )

Zoie schreef:
zeker, maar een hond kan zich toch van pittig naar echt of onacceptabel agressief ontwikkelen ?

Ja, dat is zeker waar

nee, maar omgekeerd, begin je al niet goed te socialiseren, dan is de kans op vormen van agressie ( en angstgedrag ) wel beduidend groter

Ja, dat denk ik ook wel inderdaad. Aan de andere kant verzeil je dan denk ik al snel in een andere discussie van "wat is goed socialiseren"

sommige honden zal je vanaf een bepaald punt bij vreemde moeten kunnen weghuden, dat ben ik met je eens. Dan valt er eigenlijk behoudens bijzondere situaties ook niet zoveel meer te oefenen.

Oh maar je hoeft ze toch niet altijd weg te houden dan? Alleen als je hond op bepaalde honden (vaak sexegenoten denk ik) agressief reageert kom je al een heel eind als je hem in dat geval meteen terug kan roepen denk ik.

maar toch zijn er ook wel voorbeelden van b.v. vechtpitulls die door zeer ervaren trainers weer in sociale interaktie met andere honden kunnen treden. Heb ik me laten vertellen. Hoe dat precies weet ik niet, en voor gewone hondenbazen zijn zulke dingen w.s. te hoog gegrepen.

Maar toch, wat er mogelijk is met een bepaalde hond,ligt ook aan de baas ( en de omstandigheden )

Ja, die verhalen heb ik inderdaad ook ergens gehoord. Maar dat is net wat jij zegt niet haalbaar voor de 'gewone hondenbaas' denk ik.

Moos schreef:[
Ja, dat denk ik ook wel inderdaad. Aan de andere kant verzeil je dan denk ik al snel in een andere discussie van "wat is goed socialiseren"
.

dat lijkt me in dit verband ook een hele zinnige discussie, ik hoop niet dat ik ergens de indruk heb gewekt dat ik het alleen in correcties zoek, dat doe ik zeker niet.

Zoie schreef:

Moos schreef:[
Ja, dat denk ik ook wel inderdaad. Aan de andere kant verzeil je dan denk ik al snel in een andere discussie van "wat is goed socialiseren"
.

dat lijkt me in dit verband ook een hele zinnige discussie, ik hoop niet dat ik ergens de indruk heb gewekt dat ik het alleen in correcties zoek, dat doe ik zeker niet.

Nee hoor, die indruk kreeg ik in ieder geval niet
Maar de discussie over wat goed socialiseren is, is wel weer een behoorlijk zijpad natuurlijk
Daarnaast denk ik ook dat je wel een prachtig plan kan hebben van exact hoe je wilt dat de socialisatie van jouw pup met andere honden verloopt, maar dat dat nooit precies zo zal gaan omdat de rest van de (honden)wereld niet datzelfde plan heeft.

Moos schreef:

Zoie schreef:

Moos schreef:[
Ja, dat denk ik ook wel inderdaad. Aan de andere kant verzeil je dan denk ik al snel in een andere discussie van "wat is goed socialiseren"
.

dat lijkt me in dit verband ook een hele zinnige discussie, ik hoop niet dat ik ergens de indruk heb gewekt dat ik het alleen in correcties zoek, dat doe ik zeker niet.

Nee hoor, die indruk kreeg ik in ieder geval niet
Maar de discussie over wat goed socialiseren is, is wel weer een behoorlijk zijpad natuurlijk
Daarnaast denk ik ook dat je wel een prachtig plan kan hebben van exact hoe je wilt dat de socialisatie van jouw pup met andere honden verloopt, maar dat dat nooit precies zo zal gaan omdat de rest van de (honden)wereld niet datzelfde plan heeft.

nee, in de echte werld is het altijd weer anders.

Maar om op dat punt mbt correties nog even wat dieper in te gaan, loop ik b.v. met de drie intakte reuen en sien dan zal ik vormen van agressie al veel sneller willen indammen om de kans op vlam in de pan te verminderen, en pos. correcties zijn dan ook makkelijker uit voeren dan b.v. een time out. Want hoe doe ik dat in het veld met nog een paar honden onder mijn begeleiding ?

(bij voorkeur kom ik met het complete groepje niemand tegen, maar het is zoals je zegt, in de echte wereld lukt dat niet altijd. )

Ik denk dat socialiseren en opvoeden ongelofelijk belangrijk is. Socialiseren met honden van alle soorten, maten, leeftijden. Met allerlei soorten mensen en met andere dieren. En met opvoeden bedoel ik dat je naast appel ook vooral duidelijk maakt wat gewenst gedrag is en wat ongewenst is.

Maar hoe weet je wat het risicogedrag is bij een pup wat je de kop in moet drukken om die echte agressie te voorkomen? En wat nou als dat niet het gedrag is wat je ongewenst vindt of wat je eigenlijk zou willen behouden. Want bij sommige honden zal het daarbij blijven, terwijl het bij andere honden wel doorslaat naar echte aftuig-agressie
En er zijn natuurlijk ook rassen waar de selectiecriteria de kans op agressie (aanzienlijk) in de hand werken. En, zoals ik hier op het forum eerder heb gelezen, de mensen die stellen dat je de agressie er niet uit kunt fokken, omdat dan andere gedragseigenschappen ook zullen verdwijnen.

Aan de andere kant geloof ik ook dat er honden zijn die niet bij te sturen zijn. Maar wat daar dan precies de oorzaak van is, of dat aan de baas in kwestie ligt en de socialisatie of aan bijvoorbeeld een aangeboren of een medisch iets, dat durf ik echt niet zeggen

Inge O schreef:

Zoie schreef: - er wordt wel gezegd 'het knopje gaat om ', maar als je je hond leert kennen en hem van jongs af aan inperkt in zijn agressieve uitingen ( als jij dat nodig vindt, wat natuurlijk bij heel veel honden niet of nauwelijks het geval zal zijn ) is de kans dat a. hij ernstige vormen van agressei gaat ontwikkelen kleiner, net als b. de kans dat je geen invloed meer op zijn agressieve neigingen kunt uitvoefenen;

-positief straffen is in dit schema gemakkelijker ( in de betekenis dat je het minder snel fout doet, c.q. dat het minder makkelijk fout gaat) , en verdient daarom de voorkeur boven negatief straffen mits deze straffen de vertrouwensrealie met de baas niet aantasten.

ben ik het mee eens, zowel met eerste als met de tweede paragraaf. sette is hier ook een mooi voorbeeld van : zij is echt het type hond die bij heel veel bazen niet meer los had gekund omwille van agressief gedrag naar honden in bepaalde situaties - terecht of onterecht laat ik hierbij even in het midden.

ik heb ook niet gewacht tot dit gedrag helemaal 'full blown' ontwikkeld was om dan te kijken of ik er nog wel of geen vat kon op krijgen - nee, daar heb ik wel meteen mijn grenzen aan gesteld.

dat houdt niet in dat haar aanleg of karakter veranderd is, maar wel dat ze wél nog bereikbaar is, ook in moeilijke omstandigheden.

Kan je daar wat meer over vertellen Inge?
Hoe heb je geregeld dat ze ook in moeilijke omstandigheden bereikbaar blijft?

Inge O schreef:

Zoie schreef: - er wordt wel gezegd 'het knopje gaat om ', maar als je je hond leert kennen en hem van jongs af aan inperkt in zijn agressieve uitingen ( als jij dat nodig vindt, wat natuurlijk bij heel veel honden niet of nauwelijks het geval zal zijn ) is de kans dat a. hij ernstige vormen van agressei gaat ontwikkelen kleiner, net als b. de kans dat je geen invloed meer op zijn agressieve neigingen kunt uitvoefenen;

-positief straffen is in dit schema gemakkelijker ( in de betekenis dat je het minder snel fout doet, c.q. dat het minder makkelijk fout gaat) , en verdient daarom de voorkeur boven negatief straffen mits deze straffen de vertrouwensrealie met de baas niet aantasten.

ben ik het mee eens, zowel met eerste als met de tweede paragraaf. sette is hier ook een mooi voorbeeld van : zij is echt het type hond die bij heel veel bazen niet meer los had gekund omwille van agressief gedrag naar honden in bepaalde situaties - terecht of onterecht laat ik hierbij even in het midden.

ik heb ook niet gewacht tot dit gedrag helemaal 'full blown' ontwikkeld was om dan te kijken of ik er nog wel of geen vat kon op krijgen - nee, daar heb ik wel meteen mijn grenzen aan gesteld.

dat houdt niet in dat haar aanleg of karakter veranderd is, maar wel dat ze wél nog bereikbaar is, ook in moeilijke omstandigheden.

En toch is dat laatste ook weer afhankelijk van het karakter. Is tenminste mijn ervaring

Als ik hier kijk naar mijn twee ettertjes .... In Kaya zit in feite meer agressie, of meer gevaarlijkere agressie, dan in Puchu.
En zij is vele malen makkelijker bij te sturen én te bereiken in moeilijke omstandigheden.
Naar mijn idee omdat ze veel 'gevoeliger' is voor mij, veel baasgerichter zou je het ook kunnen noemen.

Puch is eigenlijk gewoon een etterstraaltje, een macho-reu en hier zou ik het woord agressie eigenlijk niet in de mond moeten nemen.
Maar hoewel het dus in veel mindere graad bij hem is, is hij véél moeilijker bereikbaar. Als hij zo even uit zijn dak gaat, boeit de rest hem eigenlijk niet, dit zeer in tegenstelling tot Kaya.

Ondanks dat zij dus 'agressiever' is, kan zij in veel meer situaties los lopen omdat ze altijd luistert en er altijd grip op haar is.
Oké, goed, ze is 7 jaar en Puch pas 2 jaar, maar ik merk toch een heel duidelijk verschil hierin.