Het HondenForum

och meisie, wat vreselijk zwaar moet dit zijn .. die grote lieverd, daar ligt ie dan ..

niks en geen enkele andere hond kan Kiefer vervangen, kan zijn gemis opvullen en je verdriet minder maken, maar daar zul je het dan niet om doen, je zou het doen voor lijf en dat is prima, ook al ben je nu verscheurt van verdriet, echt en heus is er ook nog plek om van een andere hond te houden, dat neemt niks weg van de plek die Kiefer inneemt.

sterkte zeggen klinkt zo hol, maar er is niet veel meer dat ik kan zeggen. dikke kus dan iig ook

Kan het nog steeds niet bevatten, hoe moet jij je dan voelen

Dag Kief, rust zacht vent. Waak maar over je eigen bos wat verschrikkelijk om hem daar zo te zien liggen met zijn knuffeltje

alm@ schreef:Dag Kief, rust zacht vent. Waak maar over je eigen bos wat verschrikkelijk om hem daar zo te zien liggen met zijn knuffeltje

Dat was ook mijn gedachte Hoe mooi zijn plek ook is, hoe vredig en het feit dat hij nu rust heeft, het gevoel dat het nog niet zover had moeten zijn overheerst. Ik weet niet waarom

Die laatse foto komt even binnen zeg pfffff

Sterkte

Slaap lekker Kief

wat een prachtige plek Dag Kiefer

ik weet even helemaal niks meer te zeggen

Hé dikkop, wat ben ik blij dat ik jou in het echt heb gezien.
Een echte Bull Mastiff, in alle opzichten.
Zwaar, zwaar kut dat het nu zo snel afgelopen moest zijn.
Maar omdat ik jou ben tegen gekomen, na Biet, wil ik nog steeds een Bull Mastiff.
Dan maar die leegte om de zoveel jaar.
Life is (soms) a bitch.

pff Jes, die foto's. Ik hou het er niet droog bij.

arme Lijfje, denk je niet dat ze kan wennen aan de aandacht voor haar alleen? Ik bedoel je kunt het vinden van een goed maatje simpelweg niet afdwingen, zeker niet als je er zelf eigenlijk niet klaar voor bent.

die foto's komen enorm binnen... maar wat een mooie rustplek. Dag Kiefje <3
Lijfje is idd geen hond om alleen te leven, en je hart is groot genoeg. Niemand vervangt Kiefer maar mijn ervaring met de komst van Sproet is dat hij de scherpe kantjes van het enorme gemis en verdriet kon halen. Gewoon omdat ik ook zielsveel van Sproet houd. Neemt niet weg dat ik Storm elke dag nog mis, door Sproet geniet ik echt weer. De bassen hebben weer iemand die ze kunnen volgen en hoef ik niet elke dag meer om Storm te huilen.
Sterkte met alles voor jullie

Hier zijn geen woorden voor.... heel veel sterkte!

Jeetje zeg Heel veel sterkte!

Kieffielieffiepieffie, slaap zacht

Vreselijk wat een verdriet , heel veel sterkte met dit grote verlies .

Sucha schreef:die foto's komen enorm binnen... maar wat een mooie rustplek. Dag Kiefje <3
Lijfje is idd geen hond om alleen te leven, en je hart is groot genoeg. Niemand vervangt Kiefer maar mijn ervaring met de komst van Sproet is dat hij de scherpe kantjes van het enorme gemis en verdriet kon halen. Gewoon omdat ik ook zielsveel van Sproet houd. Neemt niet weg dat ik Storm elke dag nog mis, door Sproet geniet ik echt weer. De bassen hebben weer iemand die ze kunnen volgen en hoef ik niet elke dag meer om Storm te huilen.
Sterkte met alles voor jullie

En zo was het hier ook... Als ik had moeten wachten met het nemen van een andere hond tot ik geen verdriet meer had, had Pasha er denk ik niet meer geweest en had ik nog steeds geen andere hond, want verdriet heb ik nog steeds om Bowie.

Genoot altijd van de foto's die je plaatste. Heel veel sterkte gewenst.

Het is niet te bevatten.....

Zo oneerlijk is het

prachtige plek en een BM waardig, maar dit had gewoon niet zo moeten zijn - hij had nog jaren in real live door de bossen moeten struinen
rust zacht Kiefer

heel veel sterkte!

Heel veel sterkte!

.........................

Dag mooie lieve man ,rust zacht.

Rust zacht daar op je mooie plekje in het bos Kief, alleen had je er nog lang niet moeten liggen...

Heel veel sterkte....

Heel veel sterkte, wat erg dit.

Wat een mooie plek heb je voor hem uitgekozen...
Dag Kieffer
Rust zacht...

Sterkte met het verwerken van dit alles

Wat een prachtige plek heeft hij gekregen

yuki schreef:

alm@ schreef:Dag Kief, rust zacht vent. Waak maar over je eigen bos wat verschrikkelijk om hem daar zo te zien liggen met zijn knuffeltje

Dat was ook mijn gedachte Hoe mooi zijn plek ook is, hoe vredig en het feit dat hij nu rust heeft, het gevoel dat het nog niet zover had moeten zijn overheerst. Ik weet niet waarom

Hier hetzelfde gevoel
Ik kan hem in mijn gedachten wel uit die kuil trekken ..ik wil hem voor me uit zien hobbelen met Lijf aan zijn zij
Het is toch bij de konijnen af en onvoorstelbaar waarom JUIST dit soort speciale honden die zo ontzettend veel mensen geraakt heeft, er
na 6 en een half jaar niet meer is?

Wat is dat toch....We hadden met zijn allen nog lang niet genoeg van Kiefer gezien, gehoord en meegemaakt..
Ik denk soms weleens dat mensen en dieren hier zijn om ons wat mee te geven, wat te leren etc en dat sommige van die mensen en dieren dat zo goed kunnen dat ze dat in een heel kort tijdsbestek doen...
daaropvolgend KAN het zijn dat iemands leven dan "klaar" is, maar in even zoveel gevallen is het dat niet en lijkt het wel of er "iets" ego zit te zijn en dat prachtige moois waar we hier met zijn allen zoveel plezier van hebben voor zichzelf wil hebben...
Ohhh....ik kan er zoooo niet over uit

Lieve kiefer rust zacht op je vredig plekje in het bos.

Nogmaals veel sterkte en een dikke knuf voor lijfje.
Je weet zdlf wat je het beste moet doen voor jou en lijfje.