yuki schreef:alm@ schreef:Dag Kief, rust zacht vent. Waak maar over je eigen bos
wat verschrikkelijk om hem daar zo te zien liggen met zijn knuffeltje 
Dat was ook mijn gedachte

Hoe mooi zijn plek ook is, hoe vredig en het feit dat hij nu rust heeft, het gevoel dat het nog niet zover had moeten zijn overheerst. Ik weet niet waarom

Hier hetzelfde gevoel
Ik kan hem in mijn gedachten wel uit die kuil trekken ..ik wil hem voor me uit zien hobbelen met Lijf aan zijn zij
Het is toch bij de konijnen af en onvoorstelbaar waarom JUIST dit soort speciale honden die zo ontzettend veel mensen geraakt heeft, er
na 6 en een half jaar niet meer is?
Wat is dat toch....We hadden met zijn allen nog lang niet genoeg van Kiefer gezien, gehoord en meegemaakt..
Ik denk soms weleens dat mensen en dieren hier zijn om ons wat mee te geven, wat te leren etc en dat sommige van die mensen en dieren dat zo goed kunnen dat ze dat in een heel kort tijdsbestek doen...
daaropvolgend KAN het zijn dat iemands leven dan "klaar" is, maar in even zoveel gevallen is het dat niet en lijkt het wel of er "iets" ego zit te zijn en dat prachtige moois waar we hier met zijn allen zoveel plezier van hebben voor zichzelf wil hebben...
Ohhh....ik kan er zoooo niet over uit
