Het HondenForum

Dat zal een pak van je hart zijn!

Alfilillo schreef:Dat zal een pak van je hart zijn!

Jazeker
Ik zag natuurlijk zelf ook wel dat het prima met hem gaat, dus wat dat betreft maakte ik me eigenlijk geen zorgen meer en hij had zelf ook niet echt last van die operatiewond. Maar om de dag die bezoekjes aan de dierenarts waarbij ze met een spuit in de operatiewond gingen om het vanbinnen schoon te spoelen, waren natuurlijk allesbehalve fijn voor hem. Amoz heeft het perfect gedaan hoor, hij vond het verschrikkelijk maar onderging het zonder pogingen om weg te duiken of te bijten. Ik ben vooral blij voor hem dat hij daar nu vanaf is!
En wat betreft die Leishmania: ook daarover maakte ik me niet direct zorgen, maar het leek mij en de dierenarts wel verstandig uit voorzorg alles weer even te testen, zodat we er op tijd bij zouden zijn als het niet goed zou zijn. Toch fijn om te weten dat zijn lichaam die narcoses, operatie en stress nog prima aankan en dat zijn immuunsysteem onveranderd sterk blijft.

Wat goed dat alles onder controle is, gefeliciteerd!

Fijn dat alles onder controle is en dat hij niet meer hoeft t spoelen
Moest je daarvoor steeds naar de DA

Nou ja, gelukkig is hij daar vanaf

ranetje schreef:Fijn dat alles onder controle is en dat hij niet meer hoeft t spoelen
Moest je daarvoor steeds naar de DA

Nou ja, gelukkig is hij daar vanaf

Ja, ze wilden het goed in de gaten houden omdat het er in eerste instantie wat gezwollen en ontstoken uitzag. Maar dat is helemaal weggetrokken.
Ik hoefde niks te betalen voor al die bezoekjes hoor Maar voor Amoz was het niet prettig natuurlijk.

knappe Amoz, goed gedaan

SUper.

Een vreselijke ervaring, ik weet het. En ook al is het voor het bestwil van je hond, het is akelig om te zien hoe de maag geleegd wordt.
Gelukkig is het goed afgelopen. Blijft wel spannend de komende tijd. Sterkte!

Fijn!

Super dat het zo goed gaat!!!

Wat een fijne update. Wat heb je dan een zorgen he?

Wat een fijne update
Kun je dat angst voor nog een keer ook een beetje opzij zetten?

Rebble schreef:Wat een fijne update
Kun je dat angst voor nog een keer ook een beetje opzij zetten?

Hmm, wel enigszins, maar ik merk inderdaad wel dat ik wat meer op hem let en de neiging heb zijn buik wat vaker te checken. Logisch, ik denk dat de ergste bezorgdheid vanzelf wel wat zal slijten. En zijn maag is nu vastgezet, wat in ieder geval de kans op een kanteling flink verkleint en dat is ook wel enigszins geruststellend.

Wat een goede berichten, hartstikke fijn!

DeDiana schreef:

ranetje schreef:Fijn dat alles onder controle is en dat hij niet meer hoeft t spoelen
Moest je daarvoor steeds naar de DA

Nou ja, gelukkig is hij daar vanaf

Ja, ze wilden het goed in de gaten houden omdat het er in eerste instantie wat gezwollen en ontstoken uitzag. Maar dat is helemaal weggetrokken.
Ik hoefde niks te betalen voor al die bezoekjes hoor Maar voor Amoz was het niet prettig natuurlijk.

Nee dat zal het zeker niet geweest zijn.

Ik heb zelf een hond moeten spoelen (een dag of 10) en dat was ook niet echt een feestje.
Ook al ging hij wel braaf (met een zucht en een kreun) op de handdoek liggen als ik de spoelvloeistof klaarmaakte.

ranetje schreef:

DeDiana schreef:

ranetje schreef:Fijn dat alles onder controle is en dat hij niet meer hoeft t spoelen
Moest je daarvoor steeds naar de DA

Nou ja, gelukkig is hij daar vanaf

Ja, ze wilden het goed in de gaten houden omdat het er in eerste instantie wat gezwollen en ontstoken uitzag. Maar dat is helemaal weggetrokken.
Ik hoefde niks te betalen voor al die bezoekjes hoor Maar voor Amoz was het niet prettig natuurlijk.

Nee dat zal het zeker niet geweest zijn.

Ik heb zelf een hond moeten spoelen (een dag of 10) en dat was ook niet echt een feestje.
Ook al ging hij wel braaf (met een zucht en een kreun) op de handdoek liggen als ik de spoelvloeistof klaarmaakte.

Ach, dat is dan wel weer heel braaf Amoz vond het prima als ik de wond verzorgde en bekeek, maar vreemde handen aan zijn lijf heeft hij nog steeds liever niet. Gelukkig maar dat hij de behandelingen wel zonder gevecht toeliet, anders hadden we dat zeker anders aan moeten pakken.
Ik heb ruim een jaar dierenartstraining met hem gedaan en dat heeft toch wel echt z'n vruchten afgeworpen. Voor die tijd was het al uitgesloten dat een dierenarts hem aan kon raken of zoiets simpels kon doen als zijn hart beluisteren.
Natuurlijk had ik hem dit liever gewoon helemaal bespaard, maar het is ook wel enigszins een geruststelling om te weten dat hij nu in spoedsituaties ook gewoon behandeld kan worden zonder dat hij eerst gesedeerd moet worden of totaal in een razende paniek raakt waarbij hij alles en iedereen aanvalt.

Ik heb ruim een jaar dierenartstraining met hem gedaan en dat heeft toch wel echt z'n vruchten afgeworpen. Voor die tijd was het al uitgesloten dat een dierenarts hem aan kon raken of zoiets simpels kon doen als zijn hart beluisteren.
Natuurlijk had ik hem dit liever gewoon helemaal bespaard, maar het is ook wel enigszins een geruststelling om te weten dat hij nu in spoedsituaties ook gewoon behandeld kan worden zonder dat hij eerst gesedeerd moet worden of totaal in een razende paniek raakt waarbij hij alles en iedereen aanvalt.

Die training heeft nu zeker zijn vrucht afgeleverd
Het is absoluut een geruststelling, dat hij behandeld kan worden.

ranetje schreef:

Ik heb ruim een jaar dierenartstraining met hem gedaan en dat heeft toch wel echt z'n vruchten afgeworpen. Voor die tijd was het al uitgesloten dat een dierenarts hem aan kon raken of zoiets simpels kon doen als zijn hart beluisteren.
Natuurlijk had ik hem dit liever gewoon helemaal bespaard, maar het is ook wel enigszins een geruststelling om te weten dat hij nu in spoedsituaties ook gewoon behandeld kan worden zonder dat hij eerst gesedeerd moet worden of totaal in een razende paniek raakt waarbij hij alles en iedereen aanvalt.

Die training heeft nu zeker zijn vrucht afgeleverd
Het is absoluut een geruststelling, dat hij behandeld kan worden.

Ja, ik heb me daar het eerste jaar met hem best wel eens zorgen over gemaakt, maar gelukkig heeft hij toen nooit zulke enge dingen gekregen. En hebben we daarna alle tijd gehad om rustig te kunnen oefenen met medische handelingen bij een heel geduldige en begripvolle dierenarts.
En nu hoop ik dat hij die training heel lang niet meer hoeft toe te passen