Het HondenForum

Hoi Sandra, lijkt me een goed idee, een dagje naar de hondenopvang, mits de honden daar goed opgevoed zijn. Honden leren ontzettend veel van andere meer ervaren honden.

Wij hebben sinds een maand een pup. Ze is nu 3 maanden. Tot nu toe gaat het op rolletjes, maar als onze iets oudere hond Alfil (1 jaar en 3 maanden) er niet geweest was, had de situatie er heel anders uit gezien denk ik. Hij helpt haar haar energie kwijt te raken, corrigeert als ze té wild is en is een voorbeeld bij het wandelen. Dat neemt niet weg dat er wel eens iets gesloopt wordt, maar tot nu toe houden we het binnen de perken.

Heb je vrienden met een goed opgevoede oudere hond? Dan is het misschien een idee om eens samen te gaan wandelen.

Sterkte met alles!

Binnenkort komt mijn schoonzus hier in het dorp wonen en zij heeft een hond van ruim een jaar en eentje van 10 jaar. Daar zou ik wel eens mee kunnen wandelen. Verder weinig vrienden met honden helaas.

Het komt me allemaal zo bekend voor, mijn vriendin heeft op het moment ook de puppyblues.
Hij kan de hele dag buiten zitten en spelen maar toch gaat het nog regelmatig mis en doet hij zijn behoefte binnen.
Ze zat er vanmiddag helemaal doorheen ook door andere dingen die er spelen en was in staat om hem te herplaatsen.
Gelukkig was dat maar van korte duur, ze is ook wel helemaal gek op hem en de pup op haar en verder is het een ontzettend braaf kind.
De puppytijd is niet altijd even leuk maar ze zijn groot voor je het weet en dan kun je samen weer van andere dingen genieten.

Gollum schreef: Maar ik weet niet of ik ooit nog aan een pup begin, ik vond het nogal wat. Ik was erg blij toen ze wat volwassener werd

En toch he
Ik maak er op het moment vijf mee. Vijf weken nu, ben zwaar verliefd op de drukste/stoutste en hij op mij.
Dat zachte blote buikje, piemelpluimpje, die dikke onhandige pootjes en boevenkop, de babygeur in z'n nekje
Potverdorie, dan denk ik er dus geen seconde meer aan hoe ik met charlie jankend op de bank zat.
Het is dat ik vol zit, anders zou ik het zo doen

dagmar88 schreef:

Gollum schreef: Maar ik weet niet of ik ooit nog aan een pup begin, ik vond het nogal wat. Ik was erg blij toen ze wat volwassener werd

En toch he
Ik maak er op het moment vijf mee. Vijf weken nu, ben zwaar verliefd op de drukste/stoutste en hij op mij.
Dat zachte blote buikje, piemelpluimpje, die dikke onhandige pootjes en boevenkop, de babygeur in z'n nekje
Potverdorie, dan denk ik er dus geen seconde meer aan hoe ik met charlie jankend op de bank zat.
Het is dat ik vol zit, anders zou ik het zo doen

Haha vooral dat piemelpluimpje doet het hem Erg handig trouwens om te checken of hij echt buiten heeft geplast, want dat is soms lastig te zien.

Ik moet zeggen dat het leuk is een puppy, maar het is veel werk. Je hele ritme en leven wordt omgegooid, je moet steeds rekening houden met de pup. Natuurlijk kan hij zich vermaken, maar je moet het vooral hebben van de momenten dat hij slaapt. Dan snel even douchen en wat voor jezelf. Maar een paar seconden laten geniet ik weer van die flappende oortjes als hij naar mij toe rent en ben ik het weer vergeten. En vooral dit topic en wat ik meer op het forum lees, herinnert mij dat het 'allemaal goed komt', ooit.

dagmar88 schreef:

Gollum schreef: Maar ik weet niet of ik ooit nog aan een pup begin, ik vond het nogal wat. Ik was erg blij toen ze wat volwassener werd

En toch he
Ik maak er op het moment vijf mee. Vijf weken nu, ben zwaar verliefd op de drukste/stoutste en hij op mij.
Dat zachte blote buikje, piemelpluimpje, die dikke onhandige pootjes en boevenkop, de babygeur in z'n nekje
Potverdorie, dan denk ik er dus geen seconde meer aan hoe ik met charlie jankend op de bank zat.
Het is dat ik vol zit, anders zou ik het zo doen

hahaha ja daarom ga ik ook maar niet bij pups kijken
Misschien heb ik mazzel gehad met mijn volwassen herplaatsers maar ik vond ze een stuk makkelijker. Het kwartje viel sneller, in een paar weken of maanden in plaats van een paar jaar. En ik kan net zo verliefd worden op volwassen honden heb ik gemerkt.

dagmar88 schreef:

Gollum schreef: Maar ik weet niet of ik ooit nog aan een pup begin, ik vond het nogal wat. Ik was erg blij toen ze wat volwassener werd

En toch he
Ik maak er op het moment vijf mee. Vijf weken nu, ben zwaar verliefd op de drukste/stoutste en hij op mij.
Dat zachte blote buikje, piemelpluimpje, die dikke onhandige pootjes en boevenkop, de babygeur in z'n nekje
Potverdorie, dan denk ik er dus geen seconde meer aan hoe ik met charlie jankend op de bank zat.
Het is dat ik vol zit, anders zou ik het zo doen

Dát vind ik ook wel erg schattig. Die grote slungelpoten van hem als hij weer aan komt rennen, te samen met die flapperende oren..hahaha . Het blote buikje begint nu wat haartjes te krijgen en ik merkte eergisteren dat meneer nu een losse voortand heeft. Verklaart meteen waarom hij zoveel meer bijt overal in! Hij is nu 3,5 maand oud en zijn snuit gaat ook veranderen zie ik. En als hij zo lief ligt te slapen, is hij toch wel leuk!

Nog erger dan een pup - een puber. God wat kon ik haar af en toe WURGEN als ik 3 uur met een trekkende hond was rond gesleurd en bij thuiskomst alsnog met een stuiter hond zat of als ze weer de 'ster' was bij een familie bijeenkomst waar iedereen saamhorig zich aan het afvragen was waarom ze zo verschrikkelijk DRUK was, met de vertwijfelde vraag of dat ooit nog goed komt (antwoord: Ja. Mn droomhond is t geworden)

Ik wens iedereen zo'n leuke hond als Mayke toe want leuker bestaan ze niet (nee. Nietus ) maar dan heb je wel een pubertijd moeten overleven en die was... karaktervormend te noemen



Als opbeurend relaas bedoeld

Toen ik Kiwi nam, nam ik een puber in huis en maakte me als een gladiator klaar voor de strijd maar die bleef uit. Een pup of puber in huis is een stuk makkelijker als er al een andere hond in huis is.

Paisley schreef:Nog erger dan een pup - een puber. God wat kon ik haar af en toe WURGEN als ik 3 uur met een trekkende hond was rond gesleurd en bij thuiskomst alsnog met een stuiter hond zat of als ze weer de 'ster' was bij een familie bijeenkomst waar iedereen saamhorig zich aan het afvragen was waarom ze zo verschrikkelijk DRUK was, met de vertwijfelde vraag of dat ooit nog goed komt (antwoord: Ja. Mn droomhond is t geworden)

Ik wens iedereen zo'n leuke hond als Mayke toe want leuker bestaan ze niet (nee. Nietus ) maar dan heb je wel een pubertijd moeten overleven en die was... karaktervormend te noemen



Als opbeurend relaas bedoeld

Toen ik Kiwi nam, nam ik een puber in huis en maakte me als een gladiator klaar voor de strijd maar die bleef uit. Een pup of puber in huis is een stuk makkelijker als er al een andere hond in huis is.

Oh..Help...dus de pubertijd is nog ERGER dan de puppytijd???? Hoe lang duurt die dan eigenlijk?? Ik hoop niet dat het zo lang is als ik las...tot de hond volwassen is, zo rond de anderhalf a twee jaar?! Dan duurt zo'n pubertijd dus ruim een JAAR??? Aaagghh.... Hoe kom je die dan door????? Tips tips tips...

Men neme een fles alcohol, welke maakt niet uit als het maar sterk gemoeg is, 100 kilo chocola, 10 ton geduld, een bananenpeller (voor de bananen in de oren) en een flinke dosis humor.
Sterkte

welnee, die pubertijd stelde hier niets voor. Voelde meer als een periode waarin je zelf denkt dat je alles aardig op de rit hebt en dus de teugels wat laat vieren en daar maakt de hond gebruik van. Teugels gewoon weer vasthouden zoals je deed en je loopt fluitend die periode door.

Ik vond de puberteit ook niets voorstellen. Je kunt in die periode echt leuk trainen en aan gehoorzaamheid werken. Bij pups is het vaak toch nog een beetje van 'oooohh, dwarrelend blaadje!'

Iriszonnetje schreef:

Oh..Help...dus de pubertijd is nog ERGER dan de puppytijd???? Hoe lang duurt die dan eigenlijk?? Ik hoop niet dat het zo lang is als ik las...tot de hond volwassen is, zo rond de anderhalf a twee jaar?! Dan duurt zo'n pubertijd dus ruim een JAAR??? Aaagghh.... Hoe kom je die dan door????? Tips tips tips...

Volhouden en doorzetten. De ene hond is de andere niet, ik heb tot nu toe nooit echt veel last gehad van een hond en pubertijd.
En als je het echt niet meer ziet zitten ruilen we gewoon een dagje Ik heb een jonge border collie van 8 maanden. Dan ben je helemaal blij dat je na een dagje je eigen hond weer terug krijgt Ze is wel ontzettend lief en vriendelijk, maar als dit mijn eerste hond en niet de vijfde was geweest dan was ik gillend gek geworden En nu....niet van onder de indruk. We zijn samen lekker bezig en de rest komt wel goed

Ptje schreef:Men neme een fles alcohol, welke maakt niet uit als het maar sterk gemoeg is, 100 kilo chocola, 10 ton geduld, een bananenpeller (voor de bananen in de oren) en een flinke dosis humor.
Sterkte

Leonie. schreef:Ik vond de puberteit ook niets voorstellen. Je kunt in die periode echt leuk trainen en aan gehoorzaamheid werken. Bij pups is het vaak toch nog een beetje van 'oooohh, dwarrelend blaadje!'

Hahaha..ja die dwarrelende blaadjes..haha..ik vind het dan net een kat ipv een pup!

En dat trainen echt leuk gaat worden vind ik heel fijn. Hij luistert nu ook al best wel redelijk goed! We blijven braaf gehoorzaamheidscursussen volgen en dan komen we "fluitend" de pubertijd door! (werkte dat nu ook maar zo "makkelijk" met mijn kinderen... )

Heavy schreef: leuk trainen en aan gehoorzaamheid werken. Toen de hormonen begonnen te werken bij Jip was hij alles behalve gehoorzaam . Zijn puberteit ging pas over toen zijn ballen eraf gingen.

Oh ja, dat zou kunnen. Lou was nooit zo hormoon gedreven

Hoe lang duurt ongeveer die pubertijd? Duurt dat nu echt een heel jaar?

Met een maand of tien durfde Elco opeens van heel grote afstand naar andere honden gaan en was dan niet terug te roepen. Dat werd dus meer aan de lijn lopen. Hij is nu bijna 2,5 en meestal ben ik op tijd met aanlijnen of kan ik hem los bij me houden. Nog een heel enkele keer gaat hij zonder toestemming. Maar het is met vlagen dat de bananen in die oren zitten en de vlagen duren steeds korter en met steeds minder bananen.
Dus ja, het soms moeite hebben met kiezen voor doen wat het baasje vraagt duurt wel langer dan de vrije blije puppentijd, maar je hebt er niet voortdurend last van. Je gaat op een gegeven moment herkennen of hij in een luisterbui is of niet. Vertrouw ik het niet, blijft hij aan de flex. Luistert hij goed, krijgt hij meer vrijheid, zolang ik het vertrouw. Nou ja, soms lijn ik hem ook even een tijdje zonder reden aan, want hij begon op een gegeven moment te zoeken naar honden als ik hem wilde aanlijnen...

Elco reageert op zich wel op loopse teefjes, maar geen last gehad (tot nog toe in ieder geval) van gehuil, klappertanden, gebrek aan eetlust en wegloperij vanwege loopse teefjes. Ben heel benieuwd wat een dekking voor invloed gaat hebben op z'n reacties op loopse teven. Logeerpartij van een teefje dat net loops werd en een paar dagen na het begin van de loopsheid opgehaald werd, heeft er wel voor gezorgd dat hij net loopse teefjes meer met rust laat. Nog steeds geïnteresseerd, maar weet dat ze toch nog niets toe zal laten

Tjonge...als ik dit zo lees kan die pubertijd zelfs langer duren dan een jaar!! Maar is het dan nog wel pubertijd of gewoon het (geworden) karakter van de hond?

Nog een ander ding..wat moeten wij (mijn dochters en ik) doen als de hond enkel nog wil luisteren naar de baas en hem leuk (genoeg) lijkt te vinden om dit te doen en bij de rest (nu al!!) bananen in zijn oren heeft??? Mijn man is elke dag van half 8 tot 6 aan het werk.. Ben de hele dag bezig hem te corrigeren (en belonen als hij het wel goed doet) voor dingen die hij niet mag, maar luisteren is echt (heel) beperkt!! Misschien doen we het wel op een verkeerde manier, maar wat zou dan een goeie zijn???

Zorgen dat hij minder dingen doet die niet mogen. Zijn er geen dingen bij die eigenlijk te voorkomen zijn?

Het is wel belangrijk om een leuke en positieve tijd met je pup te hebben.
Mijn pup houdt bijvoorbeeld erg van oefeningetjes doen (zit, af, poot, rollen) en als ze druk is, of vervelend wordt, gaan we lekker 'trainen'. Dan is ze toch bezig met luisteren, op een manier die zij zelf ook leuk vindt.

Iriszonnetje schreef:Tjonge...als ik dit zo lees kan die pubertijd zelfs langer duren dan een jaar!! Maar is het dan nog wel pubertijd of gewoon het (geworden) karakter van de hond?

Ik noemde het expres geen pubertijd Ik merk bij Elco wel dat hij nog steeds groeit in volwassenheid. Het niet altijd de gewenste keuze maken wordt steeds minder. En ik ben er vanaf het begin van uitgegaan dat het wel tot drie jaar zou duren voor Elco helemaal 'af' zou zijn, waarbij vooral de eerste anderhalf jaar hard werken zou zijn. En dat lijkt inderdaad vrij goed te kloppen

Iriszonnetje schreef:Nog een ander ding..wat moeten wij (mijn dochters en ik) doen als de hond enkel nog wil luisteren naar de baas en hem leuk (genoeg) lijkt te vinden om dit te doen en bij de rest (nu al!!) bananen in zijn oren heeft??? Mijn man is elke dag van half 8 tot 6 aan het werk.. Ben de hele dag bezig hem te corrigeren (en belonen als hij het wel goed doet) voor dingen die hij niet mag, maar luisteren is echt (heel) beperkt!! Misschien doen we het wel op een verkeerde manier, maar wat zou dan een goeie zijn???

Misschien meer zorgen dat de hond geen andere keuze heeft dan de juiste keuze of niets doen. Dus zorgen dat je niet zo veel hoeft te corrigeren. Hij krijgt nu blijkbaar meer aandacht als hij dingen niet goed doet dan als hij het wel goed doet, dus doet hij het gewenste minder en het ongewenste meer. Ga op zoek naar wat hij meer beloning vindt dan de correcties die je nu geeft, want de correcties ziet hij blijkbaar als lonender dan jullie beloningen.
Ga op zoek naar fun voor allemaal en laat het ideaal van strikte gehoorzaamheid voorlopig een beetje los. Met je man heeft hij blijkbaar meer plezier met wel goed luisteren.
En let vooral ook op hoe je jezelf voelt en wat je uitstraalt. Als jij niet overtuigd bent dat hij gaat luisteren, is de kans groot dat hij niet luistert. Als jij gefrustreerd bent, is de kans groot dat hij helemaal geen zin heeft om te luisteren. Honden prikken door 'doen alsof' heen. Je moet dus echt menen wat je op hem wil overdragen. En als jij wat onzeker bent, kan hij die ruimte pakken. Ben jij zelfverzekerd, dan is er geen ruimte voor onderhandeling. Probeert hij toch te onderhandelen, zul je daar meteen op ingrijpen: dat is geen optie. En dat hoeft helemaal niet met harde hand te zijn. Sterker nog: als die harde hand niet bij jou als persoon past, ben je ongeloofwaardig voor je hond.
Dus doe wat bij je past, wees geduldig, geef geen ruimte voor onderhandeling (wees dus ook consequent en duidelijk!), zorg dat er weinig andere opties zijn dan de juiste keuzes en maak plezier. Dan wordt het op termijn veel leuker voor jullie allemaal

zit dat meisje niet in de stress te helpen met de pubertijd! Zo`n drama hoeft het echt niet te zijn hoor!

Kruimel53 schreef:Ik had alleszins te mannen puppen de laatste drie keer, maar van de puberteit werd ik geschuffeld. Elke vorm van luisteren en/of gehoorzaamheid was het raam uit. Rampen vond ik het.

Charlie was zo ná die terrorpuppytijd.

Hier van de zes honden met vier eigenlijk geen probleem, of echt een puberteit.
Ik kreeg de meeste wel pas rond die leeftijd, en dat is best lastig.
Ze hebben zich toch als pup gehecht aan een andere baas, hun hele wereld staat op z'n kop en dan komen daar nog eens lijfjes vol hormonen bij.

Niko was gewoon erg.
En toch heb je daar zelf ook veel invloed op. We kwamen in een cirkeltje van frustratie.
Door dingen te doen die niet mis konden gaan/alleen maar leuk zijn, kwamen we daar gelukkig toch weer uit.
En nu is ie zo super lief en braaf

Eigenlijk zijn mijn helpubers de braafste honden geworden, die veel meer kunnen en me "vanzelf" begrijpen.

Sas schreef:zit dat meisje niet in de stress te helpen met de pubertijd! Zo`n drama hoeft het echt niet te zijn hoor!

Helemaal waar. Het is zó afhankelijk van de hond. Zat honden die na hun drukke puptijd gewoon makkelijk worden. Die niets van een puberteit-periode kennen. Ik zou het gewoon afwachten en me niet druk maken. Nu is het een pup, en druk, logisch, anders had ie wat gemankeerd (grote kans daarop in elk geval). En voor hetzelfde geld is ie een paar maanden later al veel makkelijker geworden.

Ik loop de hele dag rond met een beloningszakje aan mijn broekriem. Als Maan (pup 14 weken nu) iets doet wat ze niet mag en ik corrigeer en zij reageert goed dan hop een koekje erin. Dit werkt heel goed. En ik heb een aantal dingen gelimeneerd die 'slecht' gedrag kunnen veroorzaken. Ze is is bv gek op schoenen. Ipv constant een schoen uit dr bek te vissen heb ik ze nu gewoon een stuk hoger neergezet. Er liggen bv ook bijna geen spullen op de salontafel, want dat kan ze ook moeilijk weerstaan.
Daarnaast als ze begint te klieren, bv door in mn kuiten te bijten, dan leid ik haar af door commandos te geven zoals 'zit' ed.

Pubertijd maak ik mij nu nog geen zorgen over. Dat zie ik dan wel weer. Net als kinderen is ook iedere hond anders en je kunt beter niet teveel op de zaken voorlopen.

Heavy schreef:Wat doet hij eigenlijk waarvoor je hem de hele dag moet corrigeren? Als hij zich verveelt kan je eens zoeken naar hersenwerkjes vinden je dochters vast ook leuk

Nou ja..de héle dag is misschien overdreven maar er zijn momenten dat we steeds zijn neus van de tafel moeten halen want wat erop ligt blijft interessant. In de ochtend als we gaan eten gaat hij et zo lang klieren tot hij ook zijn eten heeft dmv aan de stoel knagen, stoppen zodra we hem corrigeren en zodra we weer verder gaan met eten, het gewoon weer (een paar keer!) doen. En nog wat van dat soort dingen.

Verder doen we best veel met hem. Oefenen met gehoorzaamheid e.d. , op pad waar hij los kan lopen en eventueel zwemmen (doet hij nog niet maar wel al het water een beetje in), krijgt zijn Kong met eten erin of de Kong Wobbler..vind hij ook erg leuk! Spelen (en aaien) we verder zelf wat met hem. Op tijd zijn bench in voor een tukje.

Ook als we hem corrigeren en hij stopt met dat gedrag, belonen we hem ook, meestal met aandacht maar ook soms met een snoepje.
Mijn man doet vrij weinig (meer) met de hond dan hem uitlaten. Soms wat trainen. Aanhalen doet hij ook bijna niet. Hij is wel heel duidelijk naar de hond maar dat ben ik ook en mijn dochters ook. Toch lijkt hij hem het leukste te vinden..vreemd hoor.

Ik heb geen idee wat ik nog meer met hem kan doen. Hij moet ook zichzelf kunnen vermaken voor enkele momenten. Hij heeft voldoende afwisselde speeltjes om zich uit te leven en gelukkig pakt hij die ook wel regelmatig.
Ik meen ook altijd wat hij wel en niet mag. Dus geen "onecht" gedrag.

Ik geef (ruiterlijk) toe dat ik mij enorm verkeken heb op het opvoeden van een hond. Ondanks dat ik mij toch goed (dacht ik tenminste) had voor bereid. Ik ben inderdaad een stresskip/controlefreak. Altijd al geweest en als ik dit forum eerder had ontdekt (voor dat Luca kwam) weet ik niet of hij er uberhaubt gekomen was.
Geen idee wat ik dan wel allemaal had verwacht van een pupje. Ik wist wel dat van het zindelijk maken en opvoeden maar het bijten en pubergdrag wat dan nu nog moet kommen blijkbaar helemaal niets! Bij anderen zie ik meestal een lieve, rustige hond. Maar het werk wat men eraan gehad heeft (of niet) weet ik natuurlijk niet. En hij kan best ook heel lief zijn als hij aandacht wil en met zijn puppie ogen en oortjes naar achteren mijn vingers of arm weer wil opeten... Misschien niet dat het zoveel tijd zou duren...

Ik geef nog niet op hoor. Mijn stress is al wel een stuk minder dan toen ik in het begin schreef maar dor mijn burn-out ben ik wel een heel stuk minder stress-bestendig. En misschien ben ik wel helemaal niet echt geschikt voor een hondje door mijn "stresskipperigheid". Maar gelukkig is mijn man dat wel en mijn oudste ook veel meer.

Als hij doorgaat na de correctie, is hem blijkbaar niet duidelijk wat hij precies niet mag en wat er dan wel van hem verwacht wordt. Ik zou hem tijdens het eten met iets te knagen op z'n plaats sturen: zolang jullie eten is dat zijn plaats en mag hij zich vermaken met iets van zichzelf. Blijft hij niet op z'n plaats en is hij de bench gewend, zou ik hem lekker in de bench doen tot jullie klaar zijn.
En als je zo'n controlfreak bent, is de kans groot dat je toch die stress uitstraalt, waardoor het voor je pup lastig is om je echt serieus te nemen. Elco had er ook veel last van als ik wat gestresst was. Luisterde hij meteen een stuk minder goed en was een stuk baldadiger dan als ik weer even heel diep ademhaalde, mezelf kalmeerde en het dan opnieuw vroeg. Je man is waarschijnlijk meer ontspannen in z'n omgang met pup

Iriszonnetje schreef: Ik geef (ruiterlijk) toe dat ik mij enorm verkeken heb op het opvoeden van een hond. Ondanks dat ik mij toch goed (dacht ik tenminste) had voor bereid. Ik ben inderdaad een stresskip/controlefreak. Altijd al geweest en als ik dit forum eerder had ontdekt (voor dat Luca kwam) weet ik niet of hij er uberhaubt gekomen was.

Misschien, hopelijk (en waarschijnlijk) komt er een tijd dat je juist blij bent dat je niet wist waar je aan begon, want dan had je het niet gedaan en je je hond niet gehad

Ik had precies het zelfde. Ik had een herplaatser gehad van 5 jaar en dat was een stikmakkelijk beest. Als mensen in het park hun hond aan het roepen waren naar een hond die zn eigen plan trok, dacht ik dat ze en wel héél slechte band met hun hond moeten hebben "hoe kan het nou dat je hond niet naar je toe wil komen?!"
Nou, ik ben later behoorlijk met de neus op de feiten gedrukt. Ik heb héél wat lopen roepen naar een hond die nog niet eens de moeite nam om dr middelvinger op te steken.

Die pubertijd heeft bij mijn stabij trouwens lang geduurd. Tot 2,5 jaar was t een energiezuigend loeder.
Mn kelpie is nu 2 en daar heb ik geen toestanden gehad met pubertijd, al weet ik dat ze zich in de toekomst nog wel wat volwassener zal gaan gedragen.

blondie schreef:na twee volwassen honden in huis gekregen te hebben kwam terror DrAki als pup binnen
Ook nog eens op een moment dat heel anders had moeten zijn, ik dacht dat mijn herder teef ons zou kunnen ontlasten en mee zou helpen in de opvoeding, maar dat mocht niet zo zijn.
Emotioneel zat ik er eigenlijk ook niet zo lekker in mijn vel toen hij kwam.
En het was eigenlijk wel een prima pup, redelijk zindelijk, lijn gewend etc. etc. maar als hij eigenlijk moest rusten en wij nog niet wisten wat verplicht rusten inhield
Hij sloeg ook door op die momenten, geen land mee te bezeilen, happen, bijten, blaffen bij willen corrigeren, nog eens bijten, en hárd
Rondje kamer, en banken, en dan niet laten springen is niet goed voor de ontwikkeling van een bank af, op de tafel, hoppa. Gewoon geen rem dat dier
Toen kwam het advies om hem op die momenten even verplicht te laten rusten. In de bench.. ahhhh.. hij kon ook lief zijn
En verder hielden we geen schema bij voor de bench, hij werd overal bij betrokken. Buiten zitten, passanten zien, visite die onverwachts langs kwam.
Stelregel was wel dat als we zagen dat hij wat ging doordraaien, dat we hem dus met een snoepje en een koekje in de bench deden. Dat was met name op de momenten dat hij te druk werd, ging happen, niet meer te bereiken was e.d.
Bench was ook geen straf, althans zo heeft hij dat nooit ervaren omdat ik toch altijd wel met rust en met wat snoepjes of een favo knuffel mee hem in de bench liet.
Maar wakker was wakker, en dan liep hij gewoon weer Frank en Frey met ons mee in huis, in de tuin etc. werkte hier wel beter dan standaarden aanhouden om in de bench te doen. Hij ging soms ook gewoon buiten of op het kussen binnen slapen. Prima. Dan deed ik hem echt niet in de bench. Maar ook ik heb last gehad van het fenomeen Pup. Ik heb toch liever de jong volwassenen

En dan had je nog t geluk dat hij hier al goed aan de bench was gewent enzo
Maar die tip van me is wel n goeie geweest he , en volgens mij is t allemaal wel goed gekomen met die draak