Maar eerst effe een resume, want er zijn nu heel veel rassen gepasseerd.
Maar veel rassen vallen dus af omdat ze te groot zijn. Want die leuke ruwharige die voorbij kwam was ook te groot.
Wat betreft vacht, daar komen we niet uit. De een heeft ervaring dat een gladharige veel haar verliest, zoals ik zelf. Een ander zegt dat je beter niet aan een langharige kunt beginnen, en ik dacht dat ruwharige honden juist minder vacht verliezen maar daar heeft iemand anders weer een andere ervaring mee.
Alleen poedels verharen niet en je bent er ook niet zo snel allergisch voor. Hun vacht behelst niet veel onderhoud mits je een paar keer per jaar naar de trimsalon gaat. Onze Beatle ging vroeger geloof ik 1x per jaar. Ze zat goed in haar vacht.
Maar als je geen poedel wilt, ik denk dat je ook maar niet meer te veel kunt afgaan op wat andere mensen roepen over vachten en dat je gewoon zelf ervaring op moet doen. Onder verharen kom je sowieso niet uit.
Het is lastig, maar..... en nu klink ik net als zo´n moeder die je wilt overtuigen dat je toch echt aan kinderen móet beginnen... `je krijgt er zooooveeel voor terug!`.
Dat is ook zo hoor! Maar daar moet je open voor staan. Net als bij kinderen trouwens. Maar dat terzijde.
Het wordt dus een kleine hond, of mag middelgroot ook?
Een springerspaniel is een hele energieke hond. Heb je daar al eens naar gekeken? Die zou qua karakter ook ideaal kunnen zijn voor jullie. Een friese stabij ook, al zijn ze soms wat eigenwijs en erg gevoelig.
Keeshondjes zijn er in diverse maten. Het zijn wel ontplofte honden met die vachten, dus ik denk wel dat ze veel haren. Maar ze zijn intelligent en waaks. En met hoge leeftijdsverwachting.
De ideale hond zal wel niet bestaan, evenmin als de ideale mens. Maar honden hebben wel één ding gemeen. Ze zijn gemakkelijk om van te houden.
'Het lot van de dieren is bezegeld door de onverschilligheid van velen, in combinatie met de daadwerkelijke haat van weinigen