Het HondenForum

Hopelijk reageerd hij goed en kan je nog een tijd van hem genieten

Denk erom dat het wel een maandje kan duren voor de omeprazol goed zijn werk gaat doen. Ik gebruik het zelf ook (ja, voor mens en dier, dit medicijn), het is een heel fijn middel maar moet gewoon even de kans krijgen.

Laten we hopen dat Romeo ervan opknapt!

Lijkt mij - als leek - ook de beste optie, want anders moest hij weer onder narcose voor darmonderzoeken en daar
knapt hij ook niet van op
In eerste instantie, zeker op een hoge dosis, zal hij echt wel wat bijwerkingen krijgen van de Prednison. Maar hopelijk kan
je het na de eerste periode afbouwen tot een niveau waarbij hij goed zich goed voelt en weinig tot geen bijwerkingen heeft.

Ik zal hard duimen

Ik duim dat met deze medicatie je ventje nog een poos blij en gelukkig kan zijn zodat jullie nog een poosje van hem kunnen blijven genieten.

Wij hopen vooral dat Romeo nog een tijdje van het leven kan genieten.
Dat is echt het enige dat wij nog belangrijk vinden. De aversie tegen pred hebben we voor hem opzij geschoven, omdat we geloven dat hij nog wel een paar maanden (misschien langer) gelukkig kan zijn zonder al teveel bijwerkingen en andere narigheid.
De bedoeling is dat hij vandaag en morgen 3 pillen krijgt, en daarna 2 pillen (weet even niet meer voor hoe lang) ik dacht een week lang. En daarna om de dag 2 pillen en dat moet dan de onderhoudsdosering worden.

Als we aan hem merken dat hij zich slecht gaat voelen of dat het niet werkt, dan krijgt hij zijn welverdiende rust.
Als hij nog een tijdje happy kan zijn, dan krijgt hij die kans van ons.
We houden van hem, heel erg veel. We vinden het wel moeilijk om te bepalen wanneer we een grens overschrijden. Maar op dit moment denken we oprecht dat we hier goed aan doen. En wat een eventuele volgende stap moet worden, en wanneer dat zal zijn, dat moet de tijd uitwijzen.

Ik zal hem wel onbeschrijflijk veel gaan missen als mijn gekke ouwe vent er niet meer is.
Vooral hoe hij nu van karakter is. Zo heerlijk onverstoorbaar en een echte levensgenieter. Vriendelijk tegen vrijwel alles en iedereen, en geliefd bij velen. Hij is mijn eerste hond, en het meest speciaal voor mij. Niet alleen daarom, maar ook om wie hij als hondenpersoon is.
Hij heeft veel respect voor mij op een prettige manier, maar andersom heb ik ook een enorme hoeveelheid respect voor hem. Als ik terugkijk wat hij allemaal mee heeft gemaakt in zijn leven, dan is dat niet niks. Vooral in de eerste twee jaren van zijn leven heeft hij het slecht gehad bij mij en mijn ex. Daarna werd het langzaam beter, maar toen het een tijdje over was tussen mijn huidige partner en mij, heeft hij gelogeerd bij iemand die hem heeft mishandeld en waardoor hij toen heel erg veranderd was. Alles heeft hij doorstaan, en overal kwam hij doorheen zonder trauma's. Hij is een tophond, en ik hoop ooit weer een reu te treffen met zijn karakter. (op de hond-agressie na) mag die hond heel veel op hem lijken. Want wát is hij lief en geduldig en tolerant en eigenlijk is hij heel erg sociaal op vele gebieden. Mijn speknek.

Hoop dat de medicatie aan slaat in ieder geval!

Da's toch wel goed nieuws. Heeft 't duimen draaien toch geholpen

Hij heeft nu al geen diarree meer, die pred werkt wel erg snel.
Ik ben van morgen weer een uurtje aan de wandel geweest met alledrie, en ze hebben weer heerlijk los gerend. Romeo had het prima naar zijn zin. Hij moet wel steeds heel nodig plassen en ook veel, maar ik zie hem niet meer drinken dan normaal. Moet ik dat in de gaten houden? Of gaat hij uit zichzelf wel meer drinken zodra dat nodig is?

Als hij dorst heeft gaat hij vanzelf wel drinken. Pred werkt inderdaad erg snel en als hij het daar nog een poos goed op doet, is dat toch hartstikke fijn! Tirsa is er nooit vaker om gaan plassen, maar als ze ging dan kwam er heeeeeeeeeeeel veel uit.

Geniet van Romeo!

Fijn dat het weer wat beter gaat....

Ja dat heeft Romeo dus ook, hij hoeft niet vaker, maar hij plast echt liters in één keer.

Zondagavond heb ik zo moeten huilen, ik vond het moeilijk om te denken aan de afspraak bij de da. Alles wordt dan ineens 'écht'.
Voorzichtig ben ik het aan het vertellen aan de mensen bij ons in de buurt waar ik geregeld een praatje mee maak bij het uitlaten van de honden. Allemaal lieve mensen hier die meelevend zijn.
De meesten zijn wel stomverbaasd en ik merk dat ze (net als ik) het bijna niet kunnen geloven omdat hij nog zo gezond eruit ziet en nog zo fit en in goede conditie is.
En toch is het echt zo... ook voor mezelf is het nog moeilijk te bevatten, dus ik snap goed dat dit voor de mensen die zijn kramp/pijn aanvallen niet zien nóg moeilijker moet zijn.
Zelfs de da moesten we overtuigen van de ernst van de situatie, want die ziet hem eigenlijk alleen maar vrolijk en blij en in prima conditie. We hebben hem echt heel duidelijk moeten vertellen hoe het verloop is geweest, en hoe het er momenteel aan toe is als hij geen medicatie krijgt.

Als ik wat typfouten maak vergeef me dan, ik merk dat ik me de laatste week heel erg moet concentreren op wat ik schrijf. Ik heb al heel veel fouten geconstateerd die ik normaal nooit maak, ik draai letters om, ik vergeet letters en noem het maar op. Het zullen de zorgen wel zijn.

Ik ga straks Maria maar even bellen denk ik. (fokster van Room).
Ik heb nog altijd contact met haar, en ze is graag op de hoogte, zo'n fijn mens. Ze weet nog van niets.

Waarschijnlijk overbodig om te zeggen maar hou je wel in de gaten dat je de Omeprazol op een nuchtere maag geeft een half uurtje voordat hij zijn eten en pred-pilletjes krijgt.

Je kunt eventueel de capsule openmaken, de inhoud met een klein beetje yoghurt aan hem geven en daarna wat water laten drinken.

Wil de hond schreef:Waarschijnlijk overbodig om te zeggen maar hou je wel in de gaten dat je de Omeprazol op een nuchtere maag geeft een half uurtje voordat hij zijn eten en pred-pilletjes krijgt.

Je kunt eventueel de capsule openmaken, de inhoud met een klein beetje yoghurt aan hem geven en daarna wat water laten drinken.

Moet dat?
Dat is me niet verteld, ik heb nog gevraagd of dit samen mocht met de pred en door zijn eten, en dat kon volgens de assistente.
Dus nee, niet overbodig dat je dit zegt.
Kan je me vertellen waarom dat precies zo moet? Dan is het makkelijker voor mij om te onthouden nml.

*edit*
Ik heb nog even de bijsluiter doorgelezen, maar ook daar staat het niet in.
Er staat alleen maar dat het elke dag op hetzelfde tijdstip moet ingenomen worden, meer niet.

Dit is mij met klem aangeraden door mijn DA.

De Omeprazol heeft een tijdje nodig om zijn beschermende werk te doen, als voorbereiding op de toediening van de medicijnen.

En bij voorkeur 's morgens geven.

maup heeft ook iets meer dan een jaar op onderhoudsdosering pred volgehouden. Het hielp haar heel goed en dat was voor ons het belangrijkste. Ze ging er idd wel heel veel van drinken en plassen, en ze vrat alles op wat ze tegenkwam..

Paulala schreef:Ja dat heeft Romeo dus ook, hij hoeft niet vaker, maar hij plast echt liters in één keer.

Zondagavond heb ik zo moeten huilen, ik vond het moeilijk om te denken aan de afspraak bij de da. Alles wordt dan ineens 'écht'.
Voorzichtig ben ik het aan het vertellen aan de mensen bij ons in de buurt waar ik geregeld een praatje mee maak bij het uitlaten van de honden. Allemaal lieve mensen hier die meelevend zijn.
De meesten zijn wel stomverbaasd en ik merk dat ze (net als ik) het bijna niet kunnen geloven omdat hij nog zo gezond eruit ziet en nog zo fit en in goede conditie is.
En toch is het echt zo... ook voor mezelf is het nog moeilijk te bevatten, dus ik snap goed dat dit voor de mensen die zijn kramp/pijn aanvallen niet zien nóg moeilijker moet zijn.
Zelfs de da moesten we overtuigen van de ernst van de situatie, want die ziet hem eigenlijk alleen maar vrolijk en blij en in prima conditie. We hebben hem echt heel duidelijk moeten vertellen hoe het verloop is geweest, en hoe het er momenteel aan toe is als hij geen medicatie krijgt.

Als ik wat typfouten maak vergeef me dan, ik merk dat ik me de laatste week heel erg moet concentreren op wat ik schrijf. Ik heb al heel veel fouten geconstateerd die ik normaal nooit maak, ik draai letters om, ik vergeet letters en noem het maar op. Het zullen de zorgen wel zijn.

De hond van mijn moeder, heeft het heel lang best goed gedaan op Prednison. Je moet wel bedenken dat het af en toe nog wat minder
kan gaan hoor, dus dan niet vreselijk schrikken.
Hij kreeg bv aanvallen als hij toch kans had gezien wat van straat te vreten en dan stond hij weer 1 of 2 dagen krom van de pijn.

Het veel plassen is normaal bij Prednison, hopelijk wordt dat wat minder als je het kan afbouwen.
Mijn Puchu heeft Prednison (moderin) gekregen voor zijn allergie, maar bij hem was het niet alleen grote hoeveelheden plassen, maar ook niet meer op kunnen houden. Als ik hem 's nachts niet 2 of 3 keer eruit liet, dan plaste hij dus hele sloten in huis
Bij hem zijn we toen overgegaan op Atopica, maar dat is speciaal voor allergieën, dus daar heb jij niets aan.

Welke sterkte van Omeprazol geef jij hem?
Ik weet wel dat het bij voorkeur 's ochtends gegeven moet worden, maar ken het voorschrift op lege maag ook niet.

Het is een bekende bijwerking van prednison, veel drinken en plassen,
had onze Jack Russell ook.
En goed eten, dat gaan ze er meestal ook van doen.
Suc6!!

Omeprazol Actavis 20mg capsules
En dat moet ik hem elke ochtend geven, ik mag de capsule in zijn eten doen, tegelijk met de pred.
Gelukkig eet hij dan de pilletjes gewoon op met zijn eten, anders wordt het lastig want ik mag hem geen andere dingen te eten geven, ook geen yoghurt ofzo. Hij kan nml op allerlei voedingsmiddelen gaan reageren, en dat willen we nu juist voorkomen.

We weten dat hij lamsvlees, gevogeltevlees, rijst, aardappel en groentes goed verdraagt.
Dus hij krijgt absoluut niets anders meer.

Dit krijgt hij nu:
Lukullus gevogelte en lam (zit absoluut geen andere dierlijke ingredienten in)
http://www.zooplus.nl/shop/honden/honde ... lus/154513

Yarrah sensitive kip/rijst (geweekt in water tot het helemaal zacht is, anders gaat het helemaal mis)
http://www.zooplus.nl/shop/honden/honde ... rrah/59081
Bevat absoluut alleen rijst als graanbron, en alleen maar kip als vleesbron.

Fokker allergiemix (door het blikvoer heen, met heet water geprakt)
http://www.topdiervoeders.nl/fokker-all ... -1983.html

Hiernaast krijgt hij absoluut niets meer, dus echt alleen dit voer en alles zoveel mogelijk zacht en warm gemaakt om reacties te voorkomen.
Het is absoluut geen ideale voeding, maar voor hém nu wel, want iets anders gaat gewoon niet.

Jeetje Paula ik lees nu pas wat er allemaal met je beer aan de hand is.
Arm beest constant die buikpijnen en krampen. Je zou toch zeggen dat er iets moet zijn wat hij kan verdragen. Maar ik geloof je graag als je zegt dat jullie alles geprobeerd hebben. De liefde voor je speknekkie is niet te missen in je woorden.
Hopelijk slaat de medicatie goed aan en heeft hij nog een fijne tijd voor de boeg zonder pijn of in ieder geval veel minder.
Overigens staat Sen ook op een lage dosis pred ivm zijn huid en vacht. Hij doet het er prima op. Maar piest idd ook liters
Heel veel sterkte en ik hoop dat je hem nog lang niet hoeft te missen.

senna en odin schreef: De liefde voor je speknekkie is niet te missen in je woorden.

Hoe krijg je het voor elkaar om precies het juiste woord eruit te pikken.
Onze speknek
Want dat ís hij, hij heeft al van pup af aan overtollig vel in zijn nek, en daar ben ik altijd mee aan het frunniken.

Vorige week moest ik wel een beetje lachen om mijn nichtje van zes jaar oud.
Ik vertelde haar dat Romeo steeds heel erge buikpijn heeft, en dat hij nu medicijnen krijgt. En dat hij bij ons mag blijven als hij geen pijn meer heeft, maar dat hij een prikje zal krijgen om voor altijd te slapen als hij weer elke dag buikpijn krijgt, omdat hij dan heel erg ziek is en oud aan het worden is.
Ze keek heel sip, en ik zag haar nadenken.
Ineens zie ik een blij gezichtje en zegt ze: komt er dan een nieuwe hond als Romeo dood is?

Kinderen, zo heerlijk optimistisch
Maar ik denk wel dat ze zal gaan huilen zodra het écht zover is.
Ze is met Room en Juul opgegroeid, ze kent ze vanaf baby en ziet ze vrijwel elke week minstens één keer.
Als je haar ziet met de honden valt het niet direct op hoe gek ze ermee is, omdat zowel zij als de honden elkaar volledig respecteren en de ruimte geven. Maar op z'n tijd krijgen de honden een kus en een knuffel, en speelt ze met ze.
Ze weet precies wat ze wel en niet mag en kan doen met ze, en waarom dit zo is. Ze weet ook dat ze niet alleen mag zijn met de honden en waarom dit zo is.
Als ze hier logeert en ik ben nog boven bezig in de badkamer, dan vraagt ze 'wanneer mag ik naar beneden tante Paula' en als ik het dan even niet in de gaten heb, dan zeg ik 'je mag wel naar beneden hoor, ik kom er zo aan' en dan zegt ze heel wijs 'nee, want ik mag toch niet alleen met de honden' en dan kijkt ze me echt aan met zo'n blik alsof ik wel een beetje dom ben.
Ze heeft ook altijd engelengeduld met de honden, en andersom ook.
Ja, zij zal Romeo meer gaan missen dan ze zelf in de gaten heeft.
Normaal heeft ze nooit zoveel contact met Romeo, want hij speelt nooit met haar etc.
Maar de afgelopen week dat ze hier was heeft ze hem extra vaak een kus en knuffel gegeven, ze beseft het dus wel degelijk.

LongFields schreef:Ik duim dat met deze medicatie je ventje nog een poos blij en gelukkig kan zijn zodat jullie nog een poosje van hem kunnen blijven genieten.

Ik duim mee

Over omeprazol; hoe en wanneer je het geeft, hangt af van de persoonlijke situatie. Ik moet het juist vlák voor of direct na het eten nemen, om maagklachten door het gebruik ervan weer te voorkomen. (Mijn maag gaf al heel lang problemen en ik wilde niet ziek worden door het op een nuchtere maag in te nemen, ik kreeg toen dat advies van mijn dokter.) Het werkt hoe dan ook niet meteen of binnen een uurtje, het zijn maagsap-resistente korrels die pas in de darmen hun werk gaan doen.
Het kan dus even proberen zijn wat voor Romeo het beste werkt. Vooralsnog zou ik doorgaan zoals je nu bent begonnen.

Ik duim mee voor je Paula, dat Romeo nog een gezond leven heeft zo met de medicijnen! Laats vroeg ik je nog om advies mbt Jackie en nu heb je zelf zorgen om Romeo

Paulala schreef:

senna en odin schreef: De liefde voor je speknekkie is niet te missen in je woorden.

Hoe krijg je het voor elkaar om precies het juiste woord eruit te pikken.
Onze speknek
Want dat ís hij, hij heeft al van pup af aan overtollig vel in zijn nek, en daar ben ik altijd mee aan het frunniken.

Vorige week moest ik wel een beetje lachen om mijn nichtje van zes jaar oud.
Ik vertelde haar dat Romeo steeds heel erge buikpijn heeft, en dat hij nu medicijnen krijgt. En dat hij bij ons mag blijven als hij geen pijn meer heeft, maar dat hij een prikje zal krijgen om voor altijd te slapen als hij weer elke dag buikpijn krijgt, omdat hij dan heel erg ziek is en oud aan het worden is.
Ze keek heel sip, en ik zag haar nadenken.
Ineens zie ik een blij gezichtje en zegt ze: komt er dan een nieuwe hond als Romeo dood is?

Kinderen, zo heerlijk optimistisch
Maar ik denk wel dat ze zal gaan huilen zodra het écht zover is.


Ze is met Room en Juul opgegroeid, ze kent ze vanaf baby en ziet ze vrijwel elke week minstens één keer.
Als je haar ziet met de honden valt het niet direct op hoe gek ze ermee is, omdat zowel zij als de honden elkaar volledig respecteren en de ruimte geven. Maar op z'n tijd krijgen de honden een kus en een knuffel, en speelt ze met ze.
Ze weet precies wat ze wel en niet mag en kan doen met ze, en waarom dit zo is. Ze weet ook dat ze niet alleen mag zijn met de honden en waarom dit zo is.
Als ze hier logeert en ik ben nog boven bezig in de badkamer, dan vraagt ze 'wanneer mag ik naar beneden tante Paula' en als ik het dan even niet in de gaten heb, dan zeg ik 'je mag wel naar beneden hoor, ik kom er zo aan' en dan zegt ze heel wijs 'nee, want ik mag toch niet alleen met de honden' en dan kijkt ze me echt aan met zo'n blik alsof ik wel een beetje dom ben.
Ze heeft ook altijd engelengeduld met de honden, en andersom ook.
Ja, zij zal Romeo meer gaan missen dan ze zelf in de gaten heeft.
Normaal heeft ze nooit zoveel contact met Romeo, want hij speelt nooit met haar etc.
Maar de afgelopen week dat ze hier was heeft ze hem extra vaak een kus en knuffel gegeven, ze beseft het dus wel degelijk.

Morris heeft ook zo'n speknek. Die heeft het vel zelfs naast zijn pootjes liggen als hij zit.
Kinderen op die leeftijd zijn zo eerlijk en puur
Ik heb ook wel eens het gevoel gehad dat ze alles feilloos aanvoelen wat er staat te gebeuren of gebeurd is.
Beetje dom idd tante Paula. Eerst het erin prediken en dan zelf vergeten hahahah grappig dat zij je er dan aan herinnerd, wijsneusje.

Tuurlijk zal ze Romeo gaan missen als hij er niet meer is, die lege plek, maar daar gaan we gewoon niet vanuit,
De medicatie gaat lekker zijn werk doen en dan kan hij nog lang rollebollen in het gras
Als ik zie hoe Sen is opgefleurd na die medicatie( prednisolon). Een totaal andere hond echt waar.

Ik hoop dat je hem op deze manier nog lang bij je mag houden!

Het gaat heel erg goed met Romeo.
Maar hij verhaart nu wel als een idioot, dit komt natuurlijk door de medicatie en veranderde voeding.
Een huis vol haren is het nu dus, maar ach dat hebben we graag over voor onze gekke oude man.
Vanmorgen heeft hij weer heerlijk los gerend, en was zo vrolijk dat hij zelfs wilde spelen met een klein hondje en later met een pup.

Lees net het hele verhaal, en ik wilde even zeggendat ik heel blij ben dat het nu zo lekker gaat met je manneke.

Ja dat verharen is natuurlijk wel minder maar goed inderdaad liever dat als dat het niet goed gaat met hem.

Geniet van je roedel zo samen!

Paulala schreef:Het gaat heel erg goed met Romeo.
Maar hij verhaart nu wel als een idioot, dit komt natuurlijk door de medicatie en veranderde voeding.
Een huis vol haren is het nu dus, maar ach dat hebben we graag over voor onze gekke oude man.
Vanmorgen heeft hij weer heerlijk los gerend, en was zo vrolijk dat hij zelfs wilde spelen met een klein hondje en later met een pup.