wat een zorgen om je 2 mannen
Het klink wel een beetje bekend voor mij dat manken.
Mylo liep vorig jaar na zware inspanning ook ineens een beetje mank aan zijn voorpoot. Hij had toen ook een snee tussen z'n tenen , maar had het idee dat het daar niet door kwam, want dan zou hij er gelijk aan het begin van de wandeling last moeten hebben en hij kreeg pas last op het einde van de wandeling. De DA. dacht dat ook en dacht meer aan overbelasting dus even lijnrust en kortere stukjes lopen.
Even rust gegeven en was weer weg. Tot een paar maanden terug , na een wandeling van 5 kilometer die hij bijna dagelijks loopt weer mank op het laatste stuk en daarna als hij gelegen had ook zeer stijf. Binnen een week liep hij constant kreupel
Ik heb toen van zijn hele voorpoot foto's laten maken, zn voet, pols, elleboog en schouder.
ik was bang dat hij slijtage zou hebben hij word in september 8 jaar.
De foto's zagen er heel goed uit , geen enkele vorm van slijtage.
bij de DA. waar ik zit is er 1 keer in de week een orthopedisch specialist aanwezig voor de 'lastigere'gevallen, dus naar hem geweest. Hij heeft de foto's bekeken en je zag zijn schouderspier ( die over de schouder loopt) duidelijk op de foto. Hij heeft zijn gangwerk bekeken en nog even geprobeerd met de hand te bevoelen. Nu is dat een probleem want hij gromt echt bizar en houd alles stijf tegen z'n lichaam en geeft eigenlijk daar door geen pijnprikkel
.
Het is dus een geirriteerde/overbelaste schouderpees, 4 weken volledige rust
( ik vroeg gelijk al om valium
) en pijnstillers de eerste 2/3 weken.
Hij zei wel gelijk als dit niet voldoende helpt kunnen we een spuit in de pees zetten en in het ergste geval de pees doorsnijden dan is het opgelost.
Nu had hij ruim 4 weken nix gedaan , korte stukjes uitlaten, niet van de riem, niet rennen in de tuin , niet wild spelen ect. Manlief is pas weer begonnen met kleine stukjes wandelen ( aan de riem) en dat ging best goed , geen last ,niet stijf s'avonds. Tot vorige week hij was met een vriend bezig met een nieuw teras in me tuin te maken en mylo wil er altijd met z'n neus boven op zitten, dus die is heel de dag er bij geweest in de tuin en ja hoor sávond weer manken
( ik voelde mezelf ook echt een stomkop maar heb daar geen erg in gehad dat dat teveel voor hem zou kunnen zijn, had hem gewoon halverwege de dag binnen moeten halen voor z'n rust) Dus weer een stapje terug gedaan in de opbouw en het gaat nu weer goed.
Een pees blessure kan echt heel lang duren voor het echt weg is en heeft veel geduld en tijd nodig voor opbouw. Als je te snel gaat komt het manken direct weer terug.
misschien heb je hier wat aan , laat de moet niet zakken meid
Heel eerlijk gezegd zou ik eerst eens weten wat er exact aan de hand was, voordat ik zou beginnen met een therapie. Want als je niet exact weet waar je tegenaan kijkt, blijft je twijfel bestaan of de therapie welke je geeft wel de juiste is. Ik snap prima dat een dierenarts bij het eerste bezoek in een dergelijk geval niet meteen de vinger op de zere plek kan leggen; het zal een kwestie worden van dingen uit proberen te sluiten. Ben je al eens bij een specialist geweest? Dat zou ik persoonlijk eerder doen dan nu doorbehandelen, ongeacht de behandeling, terwijl je niet eens een diagnose hebt...Sterkte!
