Het HondenForum

dus toch een obstructie.
bob was weer snel in zijn hum na de operatie.
zelfs het litteken is niet meer te vinden.
maar ook wij hebben aangemodderd.
en zijn hem daardoor bijna kwijtgeraakt.
toen heb ik aangedrongen op een rontgen van de buik.
en voila, obstructie was zichtbaar.
opereren (gelukkig was door de probiotica de darmen in een super conditie) en hij was het kwijt.
soms moet je even bijsturen en meedenken met een da.
beterschap.

Sietske schreef:Jeetje, wat een avontuur

Gelukkig lijkt het erop dat Romeo nu weer kan herstellen en gewoon 12 kan worden, conform afspraak

Wat ik mij wel afvroeg in deze. Ik heb mijn mijn eerste eigen hond nooit wat gehad, maar Amy heeft in Frankrijk wel eens een darm-episode gehad.
Er was een verdenking van het hebben gegeten van iets fouts, alsook een mogelijke rol van rattengif, of gewoon een "simpele" darminfectie. Palpatie leverde pijn in de buikstreek op, had lichte verhoging en bloederige ontlasting.

Dus, ging ze zonder pardon onder de rontgen. Dat kostte overigens een habbekrats.
Er was dus meteen zekerheid dat het geen object was, maar dat ze een darmontsteking had (verdikte darmwanden).

Doen Nederlandse DA's dat niet, of alleen in uitzonderlijke gevallen
Dan was toch in een geval als dit heel snel duidelijk geworden dat er iets in de darm zat

Tja, als je niets kunt voelen, zou een foto eigenlijk wel verstandig zijn.
De dienstdoende avond-nacht arts, die kon meteen met de handen voelen dat er iets zat, en dus direct onder het mes met hem.

gelukkig is hij thuis bij je....wat een vreselijke dagen heb je achter de rug. hopenlijk kun je nu weer een beetje samen met Romeo tot rust komen en van de schrik en operatie bekomen..
het is gelukkig goed afgelopen...

Wat fijn dat hij aan de beterende hand is

Hoi Paulala,

Ik lees net pas dit topic. Ik ben in ieder geval heel blij dat hij nu weer thuis is en aan de beterende hand.

Had ik het gisteren maar gelezen , ik had je kunnen brengen.....Ik woon in Dordrecht en ik heb (bijna) altijd een auto tot mijn beschikking!

Mocht je nog omhoog zitten de komende tijd....roep maar. Enne....ben ook wel benieuwd naar de DA?

Monique

Paulala schreef:Tja, als je niets kunt voelen, zou een foto eigenlijk wel verstandig zijn.
De dienstdoende avond-nacht arts, die kon meteen met de handen voelen dat er iets zat, en dus direct onder het mes met hem.

Voor alle duidelijkheid, het was zeker niet als kritiek bedoeld.
Ben eigenlijk alleen nieuwsgierig of het in Nederland gewone gang van zaken is. Hier in Frankrijk zijn ze met sommige dingen echt gewoon ongelooflijk makkelijk. Zoals met medicatie bijvoorbeeld, je moet echt je best doen om niet met een plastic zak met medicijnen weer buiten te staan

Misschien overdrijven ze dan ook wel een beetje met het nemen van rontgens, maar ik kan mij dus voorstellen dat het uitsluiten van (mogelijk dodelijke) aandoeningen bij vage klachten wel zou opwegen tegen een klein risico op schade bij de hond door een misschien overbodige rontgenopname.

In mijn geval ging het overigens over een verdenking van het eten van vergiftigde/verrotte worst, aangezien ik in haar ontlasting al een 'lint' gevonden had zoals die om een rol leverworst zit. Die voel je dus als arts waarschijnlijk zowieso niet.

Paulala schreef:

dhlover schreef:Gelukkig zijn geen enge dingen ontdekt.
Nu weer lekker opknappen Romeo, laat je verwennen door het vrouwtje.
Mag hij alles eten nu of heeft hij dieet voeding?
Beterschap.

Nee hij mag niet alles eten.
In overleg krijgt hij de aankomende tien dagen alleen maar blikvoeding aangelengd met water zodat het een lekker vloeibaar goedje wordt dat makkelijk de darmen kan passeren.
Die darm moet eerst tijd krijgen om te herstellen (hechtingen).
Daarna ga ik brokjes weken in water, ik heb Taste of the wild liggen, en een klein zakje Nutro Choice lam/rijst.
En een week of twee daarna wil ik voorzichtig weer kvv bij gaan geven, dat wordt dan gewoon Smuldier vlees compleet glutenvrij, dat kreeg hij de afgelopen anderhalve maand naar tevredenheid,.

Logisch dat de darmen eerst moeten herstellen.
Ik hoop dat hij blik en brokjes lust.
Onze Bo lust het niet eer sinds hij KVV krijgt.

Succes en berterschap voor het ventje.

Heb net alles bijgelezen, jeetje zeg. Wat ontzettend fijn dat het niets ernstigs (zoals een tumor) is, ik hoop dat je knappe mannetje zich snel wat beter zal voelen. Echt super trouwens dat ze zo meedenken op je werk!

yuri36 schreef: ......Ik geef Rawhide van Farmfood, dat is veilig, maar ook daarvan laat ik geen grote stukken doorslikken. Als het stuk zo klein wordt dat ze het in zijn geheel kunnen doorslikken, neem ik het af (verstikkingsgevaar).....

Nou dit is wel het meest vreemde dat ik gehoord heb de laatste tijd. Dit is het eerste geval dat ik hoor waarbij een bullenpees een rol speelt. De honden die (bijna) dood zijn gegaan door het eten van Rawhide botten kan ik helaas op 1 hand niet meer tellen!! Plus dat die Rawhide dingen zo gebleekt zijn als de pest en dat gebeurt echt niet met kraanwater Nee, hier komen geen Rawhide kluiven binnen de deur, maar bullenpees durf ik best te geven, onder toezicht van een van de baasjes. Sterker nog, wij voeren sinds kort rauw
...

Zonet heeft hij even heerlijk in het zonnetje gezeten in de tuin.
Hij geniet altijd heel erg van de warmte van de zon, en het deed hem duidelijk goed.
Hij heeft ook een paar slokjes water gedronken, ik moest wel de bak onder zijn neus vandaan trekken, want hij wilde teveel.
En ik heb zijn medicatie erin gekregen en dat houdt hij tot nu toe binnen.
Twee soorten antibiotica, en een pijnstiller heeft hij.
Hij lijkt zich redelijk goed te voelen, wel nog slapjes natuurlijk, maar hij loopt al aardig, alleen mag hij van mij niet veel lopen.
Hij heeft inmiddels twee keer geplast buiten (veldje dat we naast het huis hebben liggen).
Dat is zo te zien pijnlijk, want hij gaat bijna liggend plassen.

dhlover schreef: Logisch dat de darmen eerst moeten herstellen.
Ik hoop dat hij blik en brokjes lust.
Onze Bo lust het niet eer sinds hij KVV krijgt.

Succes en berterschap voor het ventje.

Gelukkig lust Romeo alles.
Hij krijgt sinds ik over ben gestapt op Smuldier, elke ochtend een schep blikvoer met een handje brokjes omdat hij anders gal spuugt op een lege maag.
In de avond krijgt hij dan een bakje Smuldier.
Dat doen we al bijna twee maanden zo.

Dus dat blikvoer en de brokjes komt helemaal goed, vanavond laat mag hij voor het eerst wat proberen te eten.
Ik hoop dat hij trek heeft dan.

Ik kan het zo gauw niet vinden, maar is alleen het voorwerp verwijderd of is er ook een stukje darm verwijderd?
in ieder geval van harte beterschap met je kereltje.

Expecting schreef:Heb net alles bijgelezen, jeetje zeg. Wat ontzettend fijn dat het niets ernstigs (zoals een tumor) is, ik hoop dat je knappe mannetje zich snel wat beter zal voelen. Echt super trouwens dat ze zo meedenken op je werk!

Zowel mijn collega's als leidinggevenden zijn echt hele fijne mensen wat dit soort dingen betreft.
Ze denken altijd mee, en doen altijd hun best ervoor te zorgen dat het werk wordt verdeeld over collega's onderling.
Ik besef heel goed dat ik wel in mijn handjes mag knijpen wat dat betreft.

Shima schreef:Ik kan het zo gauw niet vinden, maar is alleen het voorwerp verwijderd of is er ook een stukje darm verwijderd?
in ieder geval van harte beterschap met je kereltje.

Gelukkig hoefde er geen darm verwijderd te worden, dus er is alleen een snee gemaakt om het stukje bullenpees weg te halen.
Daar zit uiteraard nu wel een aantal hechtingen.

Gelukkig is dat rot stukje eruit gehaald. dat zo'n relatief klein stukje kluif zo'n ellende kan geven zeg.
Beterschap voor je ventje !

Jeetje wat een toestand Paula. Beterschap voor je ventje

Fijn dat alles goed afgelopen is voor jou en jouw mannetje, eng verhaal hoor
Beterschap voor Romeo en sterkte voor jou.

Fijn dat het beter gaat !!!
Je schrikt je de peentjes.....

Helaas heb ik dit met 1 van mijn hondjes ook gehad.
Ze was toen net 10 weken oud.
Donderdags was ze niet lekker en vrijdags begon ze met overgeven.
Bleef aanhouden tot 's avond dus naar de d.a.

Die had goed gevoeld en zo,maar kon niets vinden,
en dacht dat ze een virusje had.Medicijnen meegehad.
Maar hielp niet.
Totdat ze zondag's ontlasting begon over te geven.
Meteen zijn we terug gegaan en kwamen er toen achter dat ze 2 stenen had gegeten.
Die waren 3/4 cm groot. 1 zat in de dunne darm en de andere in de endeldarm...net voor de "uitgang"
Dus hup vlug onder het mes,en gelukkig is alles goedgekomen.

Maar wat ik dus wil zeggen....
die d.a. voelde in de 1ste instantie ook niks zitten in haar maag/darm.
Maar het zat er dus wel.

Beterschap voor je ventje

Shima schreef:

yuri36 schreef: ......Ik geef Rawhide van Farmfood, dat is veilig, maar ook daarvan laat ik geen grote stukken doorslikken. Als het stuk zo klein wordt dat ze het in zijn geheel kunnen doorslikken, neem ik het af (verstikkingsgevaar).....

Nou dit is wel het meest vreemde dat ik gehoord heb de laatste tijd. Dit is het eerste geval dat ik hoor waarbij een bullenpees een rol speelt. De honden die (bijna) dood zijn gegaan door het eten van Rawhide botten kan ik helaas op 1 hand niet meer tellen!! Plus dat die Rawhide dingen zo gebleekt zijn als de pest en dat gebeurt echt niet met kraanwater Nee, hier komen geen Rawhide kluiven binnen de deur, maar bullenpees durf ik best te geven, onder toezicht van een van de baasjes. Sterker nog, wij voeren sinds kort rauw
...

Het probleem is dat mensen wat betreft Rawhide vaak rommel kopen zonder dat ze het beseffen. Ik citeer van de site van Farmfood:

" De buitenste, onverteerbare, lederhuid wordt daarbij verwijderd voor de leerproductie. De binnenste lagen verteerbare onderhuids-bindweefsel worden gewassen en op de gewenste maat in stukken gesneden. "

"Een belangrijk aspekt van onze produkten is dat er bij of na de produktie geen schadelijke stoffen worden gebruikt. Daardoor kunnen wij een schoon, zuiver en veilig produkt garanderen. "

"Zorg ervoor dat de maat die u koopt tenminste past bij de grootte en bijtkracht van uw hond."

(http://www.farmfood.nl/hondenvoeding/ho ... -hond.html" onclick="window.open(this.href);return false;)

Mensen kopen vaak rommel die niet goed verteerbaar is of laten hun honden grote stukken naar binnen slikken. DAN krijg je problemen en die zijn ook bekend.

**Nancy** schreef:Fijn dat het beter gaat !!!
Je schrikt je de peentjes.....

Helaas heb ik dit met 1 van mijn hondjes ook gehad.
Ze was toen net 10 weken oud.
Donderdags was ze niet lekker en vrijdags begon ze met overgeven.
Bleef aanhouden tot 's avond dus naar de d.a.

Die had goed gevoeld en zo,maar kon niets vinden,
en dacht dat ze een virusje had.Medicijnen meegehad.
Maar hielp niet.
Totdat ze zondag's ontlasting begon over te geven.
Meteen zijn we terug gegaan en kwamen er toen achter dat ze 2 stenen had gegeten.
Die waren 3/4 cm groot. 1 zat in de dunne darm en de andere in de endeldarm...net voor de "uitgang"
Dus hup vlug onder het mes,en gelukkig is alles goedgekomen.

Maar wat ik dus wil zeggen....
die d.a. voelde in de 1ste instantie ook niks zitten in haar maag/darm.
Maar het zat er dus wel.

Beterschap voor je ventje

Wat mij een beetje tegenstaat in mijn verhaal, is dat de ene dierenarts het niet kon voelen, terwijl een andere het wél voelt.
En ik neem het haar ook absoluut niet kwalijk hoor, ik denk gewoon dat het met ervaring te maken heeft.
De arts waar hij nu door geopereerd is, heeft gewoon een flinke dosis ervaring van wat ik ervan weet, en hij heeft al meerdere rare en moeilijke dingen meegemaakt.
Dus het is geen slechte arts, maar niet goed genoeg voor mij aangezien er nu dus een betere 'voor handen' is.
Dan is de keuze snel gemaakt natuurlijk.

Paulala schreef:
Wat mij een beetje tegenstaat in mijn verhaal, is dat de ene dierenarts het niet kon voelen, terwijl een andere het wél voelt.
En ik neem het haar ook absoluut niet kwalijk hoor, ik denk gewoon dat het met ervaring te maken heeft.
De arts waar hij nu door geopereerd is, heeft gewoon een flinke dosis ervaring van wat ik ervan weet, en hij heeft al meerdere rare en moeilijke dingen meegemaakt.
Dus het is geen slechte arts, maar niet goed genoeg voor mij aangezien er nu dus een betere 'voor handen' is.
Dan is de keuze snel gemaakt natuurlijk.

Dat ze het niet kon voelen, hoeft haar niet meteen verweten te worden. Dat ze geen foto heeft gemaakt is haar wel te verwijten. Bovendien stuur je een hond die bloed overgeeft, niet naar huis. Die hou je in de kliniek.
Wat mij betreft echt wel een slechte arts.

yuri36 schreef:

Shima schreef:

yuri36 schreef: ......Ik geef Rawhide van Farmfood, dat is veilig, maar ook daarvan laat ik geen grote stukken doorslikken. Als het stuk zo klein wordt dat ze het in zijn geheel kunnen doorslikken, neem ik het af (verstikkingsgevaar).....

Nou dit is wel het meest vreemde dat ik gehoord heb de laatste tijd. Dit is het eerste geval dat ik hoor waarbij een bullenpees een rol speelt. De honden die (bijna) dood zijn gegaan door het eten van Rawhide botten kan ik helaas op 1 hand niet meer tellen!! Plus dat die Rawhide dingen zo gebleekt zijn als de pest en dat gebeurt echt niet met kraanwater Nee, hier komen geen Rawhide kluiven binnen de deur, maar bullenpees durf ik best te geven, onder toezicht van een van de baasjes. Sterker nog, wij voeren sinds kort rauw
...

Het probleem is dat mensen wat betreft Rawhide vaak rommel kopen zonder dat ze het beseffen. Ik citeer van de site van Farmfood:

" De buitenste, onverteerbare, lederhuid wordt daarbij verwijderd voor de leerproductie. De binnenste lagen verteerbare onderhuids-bindweefsel worden gewassen en op de gewenste maat in stukken gesneden. "

"Een belangrijk aspekt van onze produkten is dat er bij of na de produktie geen schadelijke stoffen worden gebruikt. Daardoor kunnen wij een schoon, zuiver en veilig produkt garanderen. "

"Zorg ervoor dat de maat die u koopt tenminste past bij de grootte en bijtkracht van uw hond."

(http://www.farmfood.nl/hondenvoeding/ho ... -hond.html" onclick="window.open(this.href);return false;)

Mensen kopen vaak rommel die niet goed verteerbaar is of laten hun honden grote stukken naar binnen slikken. DAN krijg je problemen en die zijn ook bekend.

Als er Rawhide op de verpakking staat mag ik er vanuit gaan dat het Rawhide is toch? Dan is dat het product waar deze honden zo'n problemen mee hadden. Maar goed, daar gaat het in dit topic niet over.

yuri36 schreef: Mensen kopen vaak rommel die niet goed verteerbaar is of laten hun honden grote stukken naar binnen slikken. DAN krijg je problemen en die zijn ook bekend.

Ja, maar daar ga je dus niet van uit, he.
Want ze zeggen dit:

"Zorg ervoor dat de maat die u koopt tenminste past bij de grootte en bijtkracht van uw hond."

En als je dat doet, denken mensen dat het verder goed is.
Terwijl ze dan nog wel degelijk te grote stukken naar binnen kunnen slikken

Het was beide keren dezelfde d.a.
De 2de keer voelde ze inderdaad "iets" zitten en nam toen actie.

De 1ste keer zaten ze waarschijnlijk nog in de maag,
en omdat daar nog eten enzo inzat,is dat moeilijk te voelen....

Senna gaf "normaal" overgeefsel over,zat geen bloed of niks bij.
Wij hadden dus toen ook het idee dat het gewoon een vrusje kon zijn.
Als er bloed ofzo bijzat dan had ik zeker meteen een foto gewild...........maar alles wees op een onschuldig virus

gelukkig dat het zoiets "simpels" was.
Ik hoop dat hij zich weer snel de oude voelt.

Shima schreef:

yuri36 schreef:

Shima schreef:Nou dit is wel het meest vreemde dat ik gehoord heb de laatste tijd. Dit is het eerste geval dat ik hoor waarbij een bullenpees een rol speelt. De honden die (bijna) dood zijn gegaan door het eten van Rawhide botten kan ik helaas op 1 hand niet meer tellen!! Plus dat die Rawhide dingen zo gebleekt zijn als de pest en dat gebeurt echt niet met kraanwater Nee, hier komen geen Rawhide kluiven binnen de deur, maar bullenpees durf ik best te geven, onder toezicht van een van de baasjes. Sterker nog, wij voeren sinds kort rauw
...

Het probleem is dat mensen wat betreft Rawhide vaak rommel kopen zonder dat ze het beseffen. Ik citeer van de site van Farmfood:

" De buitenste, onverteerbare, lederhuid wordt daarbij verwijderd voor de leerproductie. De binnenste lagen verteerbare onderhuids-bindweefsel worden gewassen en op de gewenste maat in stukken gesneden. "

"Een belangrijk aspekt van onze produkten is dat er bij of na de produktie geen schadelijke stoffen worden gebruikt. Daardoor kunnen wij een schoon, zuiver en veilig produkt garanderen. "

"Zorg ervoor dat de maat die u koopt tenminste past bij de grootte en bijtkracht van uw hond."

(http://www.farmfood.nl/hondenvoeding/ho ... -hond.html" onclick="window.open(this.href);return false;)

Mensen kopen vaak rommel die niet goed verteerbaar is of laten hun honden grote stukken naar binnen slikken. DAN krijg je problemen en die zijn ook bekend.

Als er Rawhide op de verpakking staat mag ik er vanuit gaan dat het Rawhide is toch? Dan is dat het product waar deze honden zo'n problemen mee hadden. Maar goed, daar gaat het in dit topic niet over.

Nee, helaas is het allemaal niet zo simpel. Rawhide is geen beschermde naam en mag iedereen op zijn produkt zitten.
Farmfood geeft aan dat zij geen onverteerabre huid verwerken, maar in de goedkopere merken kan het wel zitten. En dan krijg je dus die problemen.
Hier vind je een beetje meer info:

http://www.peteducation.com/article.cfm ... 8&aid=1039" onclick="window.open(this.href);return false;

**Nancy** schreef:Het was beide keren dezelfde d.a.
De 2de keer voelde ze inderdaad "iets" zitten en nam toen actie.

De 1ste keer zaten ze waarschijnlijk nog in de maag,
en omdat daar nog eten enzo inzat,is dat moeilijk te voelen....

Senna gaf "normaal" overgeefsel over,zat geen bloed of niks bij.
Wij hadden dus toen ook het idee dat het gewoon een vrusje kon zijn.
Als er bloed ofzo bijzat dan had ik zeker meteen een foto gewild...........maar alles wees op een onschuldig virus

Ah oke, dan is jouw verhaal wel iets anders dan bij mij.
Bij Romeo zat het eerst niet in de maag, want van een stukje bullenpees is hij niet ziek.
Dus het zat al die tijd al vast in zijn darmen.

In principe zat er ook geen bloed in zijn braaksel dat aanleiding gaf tot paniek.
Het zag eruit als kleine beetjes bloed door geknapte bloedvaatjes door het overmatig braken.
Dus ik maakte me daar eerst niet echt zorgen over, aangezien ik dit al eens eerder in zijn braaksel tegen ben gekomen toen hij heel erg misselijk was door zijn maagklachten en een takje van een peer op had gegeten en uitgespuugd.

Iig ben ik heel blij dat alles nu achter de rug is, en dat hij kan gaan herstellen.

Hij heeft veel dorst, maar mag niet teveel drinken in één keer, dus telkens een paar slokjes krijgt hij van me.
En hij heeft ook al een paar likjes blikvoeding gekregen, eigenlijk mocht dat pas later op de avond, maar hij heeft ineens vreselijke honger, en ik ben veel te bang dat hij straks gal gaat spugen door de lege maag.
Dus toch maar een paar likjes gegeven puur om dat te voorkomen.
Medicatie heeft hij inmiddels ook van me gekregen, en dat is netjes binnen gebleven.
Het gaat dus duidelijk een heel stuk beter nu!

yuri36 schreef: Nee, helaas is het allemaal niet zo simpel. Rawhide is geen beschermde naam en mag iedereen op zijn produkt zitten.
Farmfood geeft aan dat zij geen onverteerabre huid verwerken, maar in de goedkopere merken kan het wel zitten. En dan krijg je dus die problemen.
Hier vind je een beetje meer info:

http://www.peteducation.com/article.cfm ... 8&aid=1039" onclick="window.open(this.href);return false;

Maar Yuri,
Bullenpees is ook niet onverteerbaar, dit is gewoon gedroogde stierenpiemel.
Normaal verteerde hij dit altijd prima, en slikte altijd grote stukken door.
Maar hij wordt ook een dagje ouder, dus de kans op verteringsklachten neemt dan toe aangezien hij al gevoelig is op zijn maag.
Helaas is dit stukje dus niet goed verteerd en daarom kwam het vast te zitten in een stukje darm.
Pure pech noem ik dit, en met bullenpezen heb ik om eerlijk te zijn nog nooit gehoord dat zoiets gebeurde, wel dat honden bijna stikten door het willen doorslikken van grote stukken.

En als je dan ziet wat Romeo in zijn leven al door heeft geslikt dat er gewoon allemaal netjes verteerd, of in grote stukken weer van achter uitkwam. Dan is het eigenlijk belachelijk dat dit kleine stukje voor zulke problemen heeft gezorgd.
Maar het is nou eenmaal gebeurd, en hij is nu aan het opknappen.
Dus het komt goed met hem, en daar ben ik heel blij om.
En als het helemaal fout gegaan zou zijn, dan zou ik daar ook vrede mee gehad hebben, hoe pijnlijk het ook is.
Want ik weet nml dat het niet een fout is geweest van mij, maar pure dikke vette pech.
En Romeo heeft tot nu toe een prachtleven gehad (vooral de laatste jaren) en hij geniet zichtbaar van het leven.
Alleen moet hij gewoon nog minimaal 2 jaar mee, dat is alles waar ik moeite mee zou hebben, het is gewoon zijn tijd nog niet

nou wat schrijf je dat mooi... ik snap het helemaal .. en zou er ook zo over denken ...
maar heerlijk dat hij er nog is.. en nu aan het herstellen is..

Inge O schreef:

yuri36 schreef:
Dat ze het niet kon voelen, hoeft haar niet meteen verweten te worden. Dat ze geen foto heeft gemaakt is haar wel te verwijten. Bovendien stuur je een hond die bloed overgeeft, niet naar huis. Die hou je in de kliniek.

dat ben ik wel met je eens - vooral dan omdat er daarnaast ook nog óverduidelijke tekenen waren heel, héél erge buikpijn. niet een krampje dus van een gasbelletje of een ander onschuldig dingetje.

ze had zeker foto's of een echo moeten nemen in dit soort situatie en ik begrijp ook niet dat ze dat niet heeft gedaan.

maar gelukkig is hij ondertussen aan de beterhand .

Je woont in België, ik neem aan dat je ook Belgische bent? Ik heb tot voor twee jaar geleden, vijf jaar in België gewoond, en ik kan je vertellen dat de Nederlandse gezondheidszorg zowel de humane als de dierkundige, over het algemeen zwaar beneden peil is in vergelijking met de Belgische.
In dat kader kan ik ook de beslissing om geen foto te maken zien. Het begrip "service" kennen de meeste Nederlandse artsen niet meer. De dierenarts in dit geval zal gedacht hebben: morgen kunnen we die foto ook nog maken (en eraan verdienen). Misschien herinner je je nog het recente geval van Caelum, met het hondje met bloed uit zijn bek: in dat geval was er een dierenkliniek die de zaak niet wilde "opstarten" als er geen liter bloed verloren was...
En zulke en soortgelijke gevallen zijn legio.
De tijd dat het beroep arts een roeping was, is in Nederland allang voorbij. Dan onze oude huisarts die we hadden toen ik nog een kind was: die was kwaad op mijn moeder als ze met mij naar het spreekuur kwam als ik koorts had: ze had hém moeten laten komen. Nu krijg je nog nauwelijks een huisarts aan huis. De huisarts beslist of hij het nodig vindt om te komen, niet de patiënt, zoals het hoort en zoals in België ook het geval is. Die oude huisarts, die draaide geen diensten samen met andere artsen: dag en nacht en elk weekend stond hij voor je klaar. Dat was nog eens een roeping.
Maar hier in Nederland is de medische zorg verschrikkelijk. Er zijn verhalen bekend van ambulances die met doodzieke patiënten langs ziekenhuizen moeten leuren omdat er geen plaats is. Mensen overlijden omdat er niet op tijd een arts bijkomt.
Het probleem is een bepaalde mentaliteit en arrogantie van de meeste artsen, zowel gewone als dierenartsen.
En veel mensen hier weten zelfs niet beter, omdat ze nooit het verschil in het buitenland hebben gezien.