Het HondenForum

malinois schreef:

rubyred schreef:

Marieta schreef:Mij lijkt het een grote jaloers gedoe. Organisaties kunnen er niet tegen dat hij het allemaal voor elkaar krijgt en dat ze zijn manier willen leren.
Laatst nog iemand die bij ons een hond gehaald had en er veel problemen mee had. Die heeft De CM consulente(of hoe noem je dat) in Nederland gecontacteerd en die hebben samen een plan opgesteld. Hond doet het perfect nu!!!

Groetjes Marieta

En ze moeten die man inderdaad eens met rust laten en hem gewoon zijn ding laten doen. Degene die er niks mee te maken willen hebben moeten dan maar uit de buurt blijven en niet kijken

Juist. En waarom denk je dat hij het voor elkaar krijgt omdat hij net iets anders is dan een trainer,
namelijk een whisperer, iets waar ze in nederland absoluut niet bekend mee zijn, vandaar die rare reakties.

daar heb je dr weer... hij heeft gewoon veel verstand van honden en hun gedrag, legt het makkelijk uit voor de mensen en heeft een aangeboren overwicht over honden... niks meer en niks minder.

malinois schreef:

Paulala schreef:Ik snap wel wat Rubyred bedoelt.
Ik vind het alleen nog steeds een raar woord, en gebruik het zelf niet.
Maar gewoon een trainer is Cesar niet.
Hij traint honden nml niet, trainen is voor mij allerlei commando's aanleren etc.
En Cesar doet iets heel anders, alleen net als Rubyred weet ik niet hoe ik het uit moet leggen.
Hij zegt zelf ook altijd, dat hij mensen traint, dus eigenlijk is hij een mensentrainer.
Het enige dat hij met honden doet, is ze terug in balans brengen.
En dit doet hij zonder commando's etc. maar door de hond aan te voelen en de juiste dingen te doen zonder woorden te gebruiken. Toch blijft 'whisperer' voor mij een raar woord, en dat vind ik nog altijd een onzinwoord.
Cesar zorgt ervoor dat honden weer lekker in hun vel zitten, en ook dat heeft voor mij niets met trainen te maken.
Ik ben eigenlijk wel benieuwd hoe hij dat zou doen nml, een hond trainen en dus commando's en kunstjes aanleren.


Hij komt voor mij nog het dichtst bij gedragstherapeut.
Dus nee, geen hondentrainer. Eerder GT

Wat Muk zegt, een goede trainer dus, ook opvoeden is trainen...
je traint altijd iets... ook bij opvoeden...

Gos schreef:

rubyred schreef: A dog whisper, understand why your dog does what it does, has studied the breeds and their purpose, and combines it with years of experience training and instinctual gift.

Jammer dat je engels zo rammelt

Ben benieuwd wanneer ze daar over de sloot ook nog tot de conclusie gaan komen, dat ook niet ieder individu van een ras precies dezelfde aanpak nodig heeft :smile1:

djow schreef:
Jammer dat de honden meer angstig zijn dan dat ze respect voor m hebben

Wat ik wel goed vind is zijn uitleg en methode over zijn engergie en het overwicht wat hij heeft.

Maar ik vind hem voor de rest een beetje ouderwets.

djow schreef:

malinois schreef:

Paulala schreef:Ik snap wel wat Rubyred bedoelt.
Ik vind het alleen nog steeds een raar woord, en gebruik het zelf niet.
Maar gewoon een trainer is Cesar niet.
Hij traint honden nml niet, trainen is voor mij allerlei commando's aanleren etc.
En Cesar doet iets heel anders, alleen net als Rubyred weet ik niet hoe ik het uit moet leggen.
Hij zegt zelf ook altijd, dat hij mensen traint, dus eigenlijk is hij een mensentrainer.
Het enige dat hij met honden doet, is ze terug in balans brengen.
En dit doet hij zonder commando's etc. maar door de hond aan te voelen en de juiste dingen te doen zonder woorden te gebruiken. Toch blijft 'whisperer' voor mij een raar woord, en dat vind ik nog altijd een onzinwoord.
Cesar zorgt ervoor dat honden weer lekker in hun vel zitten, en ook dat heeft voor mij niets met trainen te maken.
Ik ben eigenlijk wel benieuwd hoe hij dat zou doen nml, een hond trainen en dus commando's en kunstjes aanleren.


Hij komt voor mij nog het dichtst bij gedragstherapeut.
Dus nee, geen hondentrainer. Eerder GT

Wat Muk zegt, een goede trainer dus, ook opvoeden is trainen...
je traint altijd iets... ook bij opvoeden...

Ik vind opvoeden en trainen wel een groot verschil hoor

Jaap* schreef:Wat het een beetje is met al die methodieken, is dat het vaak voorbij gaat aan het belangrijkste denk ik.
Namelijk dat het bijzonder moeilijk wordt als je geen gevoel voor het materiaal hebt.

Ik vind het samenwerken met honden eigenlijk net zoiets als, pakweg, beeldhouwen.
Het is levend materiaal. Geen hond is hetzelfde, en geen stuk steen is hetzelfde.
Een beeldhouwer ziet de ingebedde imperfecties in het materiaal, maar ziet ook de mogelijkheden die er van nature inzitten.
Hij is in staat om met een handigheidje om een gemaakt foutje heen te werken, zodat het resultaat toch wat moois wordt. Binnen de grenzen van mogelijke met wat hem ter hand is gesteld.
Het gevoel voor het materiaal kan een beeldhouwer niet uit een boek halen. En zonder gevoel voor het materiaal kan hij alleen maar willekeurige stukken steen afslaan.

En zo is het met honden ook denk ik. Als je geen gevoel hebt voor het materiaal wordt het lastig. Hoeveel boeken je ook leest. En hoeveel tv programma's je ook bekijkt.


Als je drie beeldhouwers drie dezelfde stukken steen zou kunnen geven, zouden daar drie mooie beelden uit tevoorschijn komen. Maar ze zouden vast niet op elkaar lijken.
Omdat ieder er z'n eigen inzicht, ervaring, kennis en kunde in zou stoppen. Op z'n eigen manier.
Je kunt het nooit op de manier van een ander doen wil ik maar zeggen

Je kunt nooit vloeiend een buitenlandse taal spreken als je steeds met het woordenboek rond blijft lopen.

Jaap* schreef:Wat het een beetje is met al die methodieken, is dat het vaak voorbij gaat aan het belangrijkste denk ik.
Namelijk dat het bijzonder moeilijk wordt als je geen gevoel voor het materiaal hebt.

Ik vind het samenwerken met honden eigenlijk net zoiets als, pakweg, beeldhouwen.
Het is levend materiaal. Geen hond is hetzelfde, en geen stuk steen is hetzelfde.
Een beeldhouwer ziet de ingebedde imperfecties in het materiaal, maar ziet ook de mogelijkheden die er van nature inzitten.
Hij is in staat om met een handigheidje om een gemaakt foutje heen te werken, zodat het resultaat toch wat moois wordt. Binnen de grenzen van mogelijke met wat hem ter hand is gesteld.
Het gevoel voor het materiaal kan een beeldhouwer niet uit een boek halen. En zonder gevoel voor het materiaal kan hij alleen maar willekeurige stukken steen afslaan.

En zo is het met honden ook denk ik. Als je geen gevoel hebt voor het materiaal wordt het lastig. Hoeveel boeken je ook leest. En hoeveel tv programma's je ook bekijkt.

Als je drie beeldhouwers drie dezelfde stukken steen zou kunnen geven, zouden daar drie mooie beelden uit tevoorschijn komen. Maar ze zouden vast niet op elkaar lijken.
Omdat ieder er z'n eigen inzicht, ervaring, kennis en kunde in zou stoppen. Op z'n eigen manier.
Je kunt het nooit op de manier van een ander doen wil ik maar zeggen

Je kunt nooit vloeiend een buitenlandse taal spreken als je steeds met het woordenboek rond blijft lopen.

Jaap* schreef:Wat het een beetje is met al die methodieken, is dat het vaak voorbij gaat aan het belangrijkste denk ik.
Namelijk dat het bijzonder moeilijk wordt als je geen gevoel voor het materiaal hebt.

Ik vind het samenwerken met honden eigenlijk net zoiets als, pakweg, beeldhouwen.
Het is levend materiaal. Geen hond is hetzelfde, en geen stuk steen is hetzelfde.
Een beeldhouwer ziet de ingebedde imperfecties in het materiaal, maar ziet ook de mogelijkheden die er van nature inzitten.
Hij is in staat om met een handigheidje om een gemaakt foutje heen te werken, zodat het resultaat toch wat moois wordt. Binnen de grenzen van mogelijke met wat hem ter hand is gesteld.
Het gevoel voor het materiaal kan een beeldhouwer niet uit een boek halen. En zonder gevoel voor het materiaal kan hij alleen maar willekeurige stukken steen afslaan.

En zo is het met honden ook denk ik. Als je geen gevoel hebt voor het materiaal wordt het lastig. Hoeveel boeken je ook leest. En hoeveel tv programma's je ook bekijkt.

Als je drie beeldhouwers drie dezelfde stukken steen zou kunnen geven, zouden daar drie mooie beelden uit tevoorschijn komen. Maar ze zouden vast niet op elkaar lijken.
Omdat ieder er z'n eigen inzicht, ervaring, kennis en kunde in zou stoppen. Op z'n eigen manier.
Je kunt het nooit op de manier van een ander doen wil ik maar zeggen

Je kunt nooit vloeiend een buitenlandse taal spreken als je steeds met het woordenboek rond blijft lopen.

Kelev de oude schreef:

Jaap* schreef:Wat het een beetje is met al die methodieken, is dat het vaak voorbij gaat aan het belangrijkste denk ik.
Namelijk dat het bijzonder moeilijk wordt als je geen gevoel voor het materiaal hebt.

Ik vind het samenwerken met honden eigenlijk net zoiets als, pakweg, beeldhouwen.
Het is levend materiaal. Geen hond is hetzelfde, en geen stuk steen is hetzelfde.
Een beeldhouwer ziet de ingebedde imperfecties in het materiaal, maar ziet ook de mogelijkheden die er van nature inzitten.
Hij is in staat om met een handigheidje om een gemaakt foutje heen te werken, zodat het resultaat toch wat moois wordt. Binnen de grenzen van mogelijke met wat hem ter hand is gesteld.
Het gevoel voor het materiaal kan een beeldhouwer niet uit een boek halen. En zonder gevoel voor het materiaal kan hij alleen maar willekeurige stukken steen afslaan.

En zo is het met honden ook denk ik. Als je geen gevoel hebt voor het materiaal wordt het lastig. Hoeveel boeken je ook leest. En hoeveel tv programma's je ook bekijkt.


Als je drie beeldhouwers drie dezelfde stukken steen zou kunnen geven, zouden daar drie mooie beelden uit tevoorschijn komen. Maar ze zouden vast niet op elkaar lijken.
Omdat ieder er z'n eigen inzicht, ervaring, kennis en kunde in zou stoppen. Op z'n eigen manier.
Je kunt het nooit op de manier van een ander doen wil ik maar zeggen

Je kunt nooit vloeiend een buitenlandse taal spreken als je steeds met het woordenboek rond blijft lopen.

Sterk stuk. Staat als een huis.
Mooie metaforen.
Compliment.

Onyx schreef:

Kelev de oude schreef:

Jaap* schreef:Wat het een beetje is met al die methodieken, is dat het vaak voorbij gaat aan het belangrijkste denk ik.
Namelijk dat het bijzonder moeilijk wordt als je geen gevoel voor het materiaal hebt.

Ik vind het samenwerken met honden eigenlijk net zoiets als, pakweg, beeldhouwen.
Het is levend materiaal. Geen hond is hetzelfde, en geen stuk steen is hetzelfde.
Een beeldhouwer ziet de ingebedde imperfecties in het materiaal, maar ziet ook de mogelijkheden die er van nature inzitten.
Hij is in staat om met een handigheidje om een gemaakt foutje heen te werken, zodat het resultaat toch wat moois wordt. Binnen de grenzen van mogelijke met wat hem ter hand is gesteld.
Het gevoel voor het materiaal kan een beeldhouwer niet uit een boek halen. En zonder gevoel voor het materiaal kan hij alleen maar willekeurige stukken steen afslaan.

En zo is het met honden ook denk ik. Als je geen gevoel hebt voor het materiaal wordt het lastig. Hoeveel boeken je ook leest. En hoeveel tv programma's je ook bekijkt.


Als je drie beeldhouwers drie dezelfde stukken steen zou kunnen geven, zouden daar drie mooie beelden uit tevoorschijn komen. Maar ze zouden vast niet op elkaar lijken.
Omdat ieder er z'n eigen inzicht, ervaring, kennis en kunde in zou stoppen. Op z'n eigen manier.
Je kunt het nooit op de manier van een ander doen wil ik maar zeggen

Je kunt nooit vloeiend een buitenlandse taal spreken als je steeds met het woordenboek rond blijft lopen.

Sterk stuk. Staat als een huis.
Mooie metaforen.
Compliment.

Hier nog een compliment!