Het HondenForum

Het blijft maar in mijn hoofd spoken, arm wurm. Ik zou gék worden als iemand Tsuki overreed. Denk dat ik dan ineens wel heel hard zou kunnen rennen.

Wat fijn dat de kleine meid er met zoveel geluk vanaf lijkt te zijn gekomen!

Tjee, wat een verhaal. Die kleine Saar.
Gelukkig is het goed afgelopen.

Jinx schreef:Het blijft maar in mijn hoofd spoken, arm wurm. Ik zou gék worden als iemand Tsuki overreed. Denk dat ik dan ineens wel heel hard zou kunnen rennen.

Het ging zo snel, en was zo'n chaos, dat ik eigenlijk helemaal niks gedaan heb (nu had ik denk ik ook niet veel kunnen doen, behalve misschien zelf voor die fiets rennen). Dat kwam ook omdat ik er toch wel vanuit ging dat hij na de eerste keer gewoon zou stoppen
Tot mijn eigen verbazing heb ik er wel een tikkeltje 'fietspad-paranoia' van nu. Saar heeft vandaag grotendeels aan de nieuwe flex gelopen, want overal in de buurt zijn wel fietspaden natuurlijk Trekt ook wel weer weg. Kan baasje samen met de hond herstellen van angst

Ik denk ook niet dat ik iets zou doen hoor, ik denk het nu wel maar waarschijnlijk zou ik alleen maar gillend op het wurm afrennen. Je angst ken ik wel. Tsuk is een keertje bij een heel onoverzichtelijke oprit bijna onder een auto gekomen. Ik hou haar nu altijd heel kort en kijk eerst zelf om het hoekje...

nou ja zeg wat een eikel en dan ook nog doorrijden

beterschap Saartje

Goed te horen dat het met saartje goed gaat

Fijn om te lezen dat het goed gaat!

Gelukkig dat Saar er niks ernstigs aan over heeft gehouden zeg!

Ik denk dat die vent enorme haast had, daarom als een malloot fietste en ook niet is afgestapt... Ik hoop dat hij er flinke nachtmerries van heeft gehad!

Hoe gaat het vandaag met Saartje Marloes?
Is ze stijf, heeft ze spierpijn?
Dat zal me niks verbazen, dat beestje heeft zichzelf natuurlijk ook schrap gezet..
Is ze geestelijk ook al een beetje van de schrik bekomen?

wendy71 schreef:Hoe gaat het vandaag met Saartje Marloes?
Is ze stijf, heeft ze spierpijn?
Dat zal me niks verbazen, dat beestje heeft zichzelf natuurlijk ook schrap gezet..
Is ze geestelijk ook al een beetje van de schrik bekomen?

Lief dat je het vraagt. Het gaat goed hoor met Saar Ze loopt alweer in snellere pas vandaag dan gisteren. Ze is wel schrikachtiger van geluiden nog, dus ik let even goed op waar ze los gaat, want gisteren zat ze gelukkig aangelijnd toen ze hem wilde peren omdat iemand zijn kliko over de stoep rolde. Normaal reageert ze daar niet op
En in het bewuste parkje blijft ze erg dichtbij me lopen i.p.v de bosjes in te duiken om te vreten. Maar goed, ze zag die hele fiets ook echt niet aankomen, dus voor haar gevoel is ze geheel uit het niets ondersteboven gereden.

Boutje schreef:Ocharme, gelukkig is ze niet stijf of zo, ik ben wel wat verbaasd, wat een sterk en veerkrachtig hondje is het gelukkig!

Ze is wel een tikkie stijf, doet nog niet aan sprintjes, en ze vindt het duidelijk niet prettig om zich uit te rekken Maar verder loopt ze gewoon soepel. Ik vraag me ook af of ze zich echt schrap heeft gezet moet ik zeggen, want ze zag die fiets echt niet aankomen. Op mijn Hooooo! zag ik haar snuitje nog blij kijken van "ja ja baas, ik kom toch al!" en vervolgens was het BAM en rolde ze over het fietspad heen. De keren daarna was ze volgens mij zo over de zeik dat ze al helemaal niet meer wist wat er nou in godsnaam gebeurde.

Lees het nu allemaal.
Arme Saartje, wat een idioot om 3 x over een hondje heen te rijden, dat moet hij met opzet hebben gedaan.
Saartje heeft een engeltje op dr schouders gehad want er zijn genoeg honden die dit niet overleven.
Ze zal best wel wat kneuzingen hebben als ze wat stijf is.
Beterschap voor Saar!

Moos schreef:

Boutje schreef:Ocharme, gelukkig is ze niet stijf of zo, ik ben wel wat verbaasd, wat een sterk en veerkrachtig hondje is het gelukkig!

Ze is wel een tikkie stijf, doet nog niet aan sprintjes, en ze vindt het duidelijk niet prettig om zich uit te rekken Maar verder loopt ze gewoon soepel. Ik vraag me ook af of ze zich echt schrap heeft gezet moet ik zeggen, want ze zag die fiets echt niet aankomen. Op mijn Hooooo! zag ik haar snuitje nog blij kijken van "ja ja baas, ik kom toch al!" en vervolgens was het BAM en rolde ze over het fietspad heen. De keren daarna was ze volgens mij zo over de zeik dat ze al helemaal niet meer wist wat er nou in godsnaam gebeurde.

Bizar hoe flexibel zo'n ukkie dan toch is. Ik was in mijn achterhoofd echt bang dat er inwendig iets mis zou blijken te zijn na zo'n stuiterfestijn, maar ze heeft het blijkbaar vrijwel zonder kleerscheuren overleefd!

Kan je voor een volgende keer echt niet WACHT aanleren? Lilo heeft de hersens van een ui, maar WACHT op afstand snapt ze wel, dat is stokstijf stil blijven staan met verstand op nul, wat er ook gebeurt. Jack kent het commando wel, maar gaat om zich heen staan kijken en erover nadenken en luistert er dus veel minder goed naar, maar bij Lilo werkt het perfect.

wat sneu. Hoop dat alles goed gaat met haar.

Nou, Saar is nu dus hardstikke bang voor fietsers die wat dichterbij passeren. Op afstand gaat alleen de staart naar beneden, fietsen ze langs dan gaat ze hijgend in de lijn hangen met de staart tussen de poten. Fijn Wat ze zou doen als ze los is en een fietser komt wat dichter in de buurt wil ik niet eens weten, dus dat wordt meer aan de lijn lopen voor haar de komende tijd. Niet dat je daar altijd alles mee kan voorkomen, want soms komen fietsers ook gewoon over de voetpaden in het losloopgebied zetten Dat gebeurde dus net, en Saar was helemaal over de zeik. Gelukkig had ik haar nog aan de lijn.

Moos schreef:

renee-uk schreef:

Moos schreef: Ik heb Arnica meegenomen, stond ook op dat het voor spieren en kneuzingen (o.i.d) was. Dat zijn druppeltjes. Maar gewoon de kinderdoseing doen voor Saar?

ja
gebruik zelf ook vaak arnica, zowel voor de honden als voor onszelf en ik heb er erg goede ervaringen mee al is het wel zo dat het het beste werkt als je er meteen mee begint.
Mja, dat zat er nu bij jou niet in natuurlijk

Nee, maar nu heb ik het in huis voor het geval dat Zal Saar zo even wat druppeltjes geven dan, ze slaapt nu.

Het werkt het beste als je zorgt dat je die druppels minstens een half uur voor of na het eten geeft (in de "schone bek" dus )
Ik heb het ook altijd in huis.
Gelukkig dat het verder goed lijkt te gaan met Saartje wat blessureleed betreft.

Marloes probeer te trainen op zitten met iets heel lekkers als er een fietser aan komt.
Misschien kan ze haar angst dan omzetten in fijn bij jou iets lekkers halen?
Net zoals ik bij Ita in haar puppytijd haar angst voor auto's (in het donker) heb weten om te buigen.

Moos schreef:Nou, Saar is nu dus hardstikke bang voor fietsers die wat dichterbij passeren. Op afstand gaat alleen de staart naar beneden, fietsen ze langs dan gaat ze hijgend in de lijn hangen met de staart tussen de poten. Fijn Wat ze zou doen als ze los is en een fietser komt wat dichter in de buurt wil ik niet eens weten, dus dat wordt meer aan de lijn lopen voor haar de komende tijd. Niet dat je daar altijd alles mee kan voorkomen, want soms komen fietsers ook gewoon over de voetpaden in het losloopgebied zetten Dat gebeurde dus net, en Saar was helemaal over de zeik. Gelukkig had ik haar nog aan de lijn.

Jeetje wat sneu. Is ook wel erg traumatisch natuurlijk zo'n gebeurtenis

Ach gerrem...... Geef 'r maar een dikke knuf van me.

Wat ongelooflijk dat er zulke 'mensen' bestaan, zeg!!!!

Haakon is 2 x in schrikdraad terecht gekomen en is sindsdien bang voor koeien....
We proberen 'm wel d.m.v. snoepjes wel bij de koeien te lokken en hij lijkt wel wat minder schrik voor ze hebben. Beetje bij beetje gaat het steeds beter.

ranetje schreef: Marloes probeer te trainen op zitten met iets heel lekkers als er een fietser aan komt.
Misschien kan ze haar angst dan omzetten in fijn bij jou iets lekkers halen?
Net zoals ik bij Ita in haar puppytijd haar angst voor auto's (in het donker) heb weten om te buigen.

Dat ben ik meteen daarna gaan doen inderdaad, alleen ik vind het bij Saar lastig of ik dan niet heel snel die angst beloon ook

Ik ben net even met Vera gaan fietsen, Saar in het mandje, en daarna ik lopend met de fiets en Saar er ook (los) naast. Dat ging prima gelukkig, dan is ze niet bang. Schijnbaar heeft ze nog wel het vertrouwen dat IK haar niet aan zal rijden

wat een eikel he. Blij dat het zo goed afgelopen is pffffffff je moet er toch niet aan denken he. Hoop dat ze snel van de angst af is.

Inge O schreef:

Moos schreef: Schijnbaar heeft ze nog wel het vertrouwen dat IK haar niet aan zal rijden

nou saar :N: ......

Zeg, beetje vertrouwen

Inge O schreef: zoals de waard is vertrouwt hij zijn klanten (en die waard ben ik dan ).

(ik heb Moos tijdens een eerste poging tot fietsen met hem met mijn voorwiel 'aangereden', waarna Moos nooit meer naast de fiets wilde. Maar dit terzijde )

Moos schreef:

ranetje schreef: Marloes probeer te trainen op zitten met iets heel lekkers als er een fietser aan komt.
Misschien kan ze haar angst dan omzetten in fijn bij jou iets lekkers halen?
Net zoals ik bij Ita in haar puppytijd haar angst voor auto's (in het donker) heb weten om te buigen.

Dat ben ik meteen daarna gaan doen inderdaad, alleen ik vind het bij Saar lastig of ik dan niet heel snel die angst beloon ook

Ik ben net even met Vera gaan fietsen, Saar in het mandje, en daarna ik lopend met de fiets en Saar er ook (los) naast. Dat ging prima gelukkig, dan is ze niet bang. Schijnbaar heeft ze nog wel het vertrouwen dat IK haar niet aan zal rijden

Als je pas beloont op het moment dat ze echt haar aandacht bij jou heeft hoef je daar niet bang voor te zijn