Het HondenForum

Als het gaat over castratie moet ik altijd denken aan Jack Nicholson in "One Flew Over the Cuckoo's Nest".....

Weten jullie waar ik me enorm aan erger? Woorden in mijn mond leggen en net doen alsof het zeggen van "mijn hond is totaaaaal niet veranderd behalve dat hij gelukkiger is geworden" iets anders is als zeggen "het heeft wel degelijk een enorm effect". Als je alleen geklets in je eigen straatje aan kan moet je misschien ook alleen in je eigen straatje kletsen en niet openbaar op internet waar ook mensen zitten die die mening niet delen.

Het is simpelweg gelul om te gaan beweren dat er niks aan je hond veranderd is behalve dat hij niet meer piept als er een teef loops is of niet meer pist in huis. Dat is minstens net zo ongenuanceerd gelul als zeggen dat een castraat een gehandicapte hond is. Ik zeg dat nergens hoor, dat is de stok om mee te slaan geworden, maar waar in dit topic staat dat ergens? Heb ik dat ergens beweert? Qoute me eens in de context. Of is dat gewoon iets wat eerst in mijn mond gelegd wordt en dan gebruikt wordt om over te vallen?

Mag ik een beetje voor mijn principes opkomen? Ik denk dat honden die gecastreerd worden heel vaak het slachtoffer zijn van mensen die openbaar om het hardst roepen dat het allemaal geen reet uitmaakt. Het geeft niks hoor, hij stopt alleen met pissen tegen de tafel. Verder niks. Het geeft niks hoor, hij wordt alleen iets makkelijker, verder niks. Het geeft niks hoor, er verandert niks hij stopt alleen met vechten. Het geeft niks hoor, hij wordt alleen rustiger, verder niks. Het geeft niks hoor, hij stopt alleen met dominant gedrag. Het geeft niks hoor, hij trekt alleen niet meer zo erg en is niet meer zo actief.

Je had Dapper moeten zien met die chemische castratie. Leek wel een lopend lijk en alles was weg. Kon zo aan de antidepressiva en ik ben blij dat dat uit kon werken en niet definitief was. En de DH van mijn tante is helaas ook niet meer serieus te nemen. Dat is een schim van wat hij was. Hij is te dik, denkt alleen aan eten en hij lijkt ineens op een labrador. Alle pit is eruit en hij slaapt en bedelt vooral. Hij is om medische redenen gecastreerd en mijn tante vind het net zo triest als ik. Het spijt me, ik vind het je reinste dierenmishandeling als je je eigen gemak aan het bedienen bent of zo nodig 3 reuen moest nemen of gewoon op teveel hond valt maar er niet voor wil zorgen. Blijf dan met je tengels van die beesten af en koop een shitzuteefje ofzo.

Marc, ik ben absoluut geen voorstander van castreren en heb in mijn leven alleen maar reuen gehad.
Van die 9 reuen heb ik er 2 moeten laten castreren uit medische noodzaak. 1x een Boxer van 6 jaar oud in 1984 en 1 x een Jack Russel Terrier van 7 jaar oud in 2002.
En de dingen die jij beschrijft herken ik niet.
Beiden werden wel dikker en dat probeerde ik uiteraard wel in de hand te houden, maar zeker aan het einde van hun leven, toen ze niet echt meer kilometers konden maken was dat wel een opgave. Ik kon ze bijna niets meer te eten geven waardoor ze nagenoeg de hele dag honger hadden en dat vond ik heel erg zielig.
Qua vacht merkte ik niet zo heel veel, maar ze waren beide uiteraard kortharig. De vachten werden wel wat zachter en glommen iets minder.
Ook werd de bespiering wel wat minder, ze waren beiden bovenmatig bespierd en dat raakten ze wel wat kwijt, maar ze werden ook geen wrakken.
De andere dingen die jij noemt, depressies etc. herken ik niet.
Wellicht speelt het mee dat beide honden relatief oud waren ten tijde van de castratie. De boxer was een enorm vervelende hond naar andere reuen, dwz. hij vocht met elke reu, echt tot de DA er opvolgde. Verder was het een tophond. Dat veranderde niet. De Jack Russel had een prima relaxed karakter en dat is ook zo gebleven. Beiden werden wel wat slomer, maar ja ze werden ook al rap ouder natuurlijk.

Ik ben absoluut een tegenstander van het lukraak castreren van een hond, maar er zijn ook heel veel honden bij wie de gevolgen absoluut niet zo groot zijn als de honden die jij kent, ik denk dat je dat niet uit het oog moet verliezen.

Ons reutje Bloem is gecastreerd, dat is gedaan bij zijn vorige eigenaren.
Hij is een blij ventje, maar er mist wat.
Ik denk dat hij gelukkiger zou zijn als hij zijn ballen nog had.

jip007 schreef:

yamie schreef: ik stoor me er enorm aan, dat jullie castraten als gehandicapten kunnen omschrijven, mensen die hun reuen laten castreren geen reuen liefhebbers zijn, of zelfs geen ras liefhebbers.

ik ook hoor , als je kijkt naar Flirt en Eagle dan is die kleine Flirt meer reu in zijn gedrag dan een Eagle met ballen.

Even een me2.

Ik ken schatten van reuen met ballen die niks stoers hebben, en ik ken hele statige gecastreerde reuen. En andersom uiteraard ook. Het karakter van een hond zit niet alleen in z'n ballen, en een castratie is geen amputatie van de helft van z'n hersens.

In de mensenwereld is ook niet elke vent met werkende ballen een gespierd toonbeeld van seksuele dominantie, en ik denk dat menige indrukwekkende zelfverzekerde dominante 60-plusser aan de vrouwelijke hormonen zit vanwege prostaatellende.

Hanneke2 schreef:

jip007 schreef:

yamie schreef: ik stoor me er enorm aan, dat jullie castraten als gehandicapten kunnen omschrijven, mensen die hun reuen laten castreren geen reuen liefhebbers zijn, of zelfs geen ras liefhebbers.

ik ook hoor , als je kijkt naar Flirt en Eagle dan is die kleine Flirt meer reu in zijn gedrag dan een Eagle met ballen.

Even een me2.

Ik ken schatten van reuen met ballen die niks stoers hebben, en ik ken hele statige gecastreerde reuen. En andersom uiteraard ook. Het karakter van een hond zit niet alleen in z'n ballen, en een castratie is geen amputatie van de helft van z'n hersens.

In de mensenwereld is ook niet elke vent met werkende ballen een gespierd toonbeeld van seksuele dominantie, en ik denk dat menige indrukwekkende zelfverzekerde dominante 60-plusser aan de vrouwelijke hormonen zit vanwege prostaatellende.

Een beetje vrouwelijke hormonen BIJslikken is in niets te vergelijken met het castreren van een man. Je kent de verhalen toch wel van de bedienden van de koningin die gecastreerd werden? De koorzangers die hoge stemmen moesten houden en geen andere interesses mochten hebben dan hoog zingen in een koor? Vergelijk een gecastreerde hond rustig daarmee en niet met een man die op hoge leeftijd vrouwelijke hormonen krijgt want dat is iets totaal anders.

Nogmaals, ik wil helemaal niet beweren dat alle honden zielige depressieve wrakken worden. Ik blijf echter wel de verhalen waarin mensen beweren dat het allemaal helemaal geen reet uit maakt op de reden die zij hadden om te castreren na in een perspectief plaatsen. Iedereen heeft een andere reden en bij al die mensen verdwijnt alleen en precies dat. Verder is het nog gewoon helemaal een reu en precies dezelfde hond. Dat bestaat niet. Dat geklets gaat er dus bij mij niet in. Dan is het vechten, dan is het druk zijn en doordraaien om loopse teven, dan is het binnen pissen en dan is het oversekst zijn. Misschien kan teveel hond, teveel energie en teveel drive ook in dat rijtje? Kunnen mensen bewuster kiezen of ze die zaken ook willen laten weghalen.

Verder vind ik dat er te weinig gekeken wordt naar de oudere hond. De hond van 2-3 jaar is inderdaad nog best een fitte hond. Maar als je 2 honden van 10 jaar gaat vergelijken dan komen de effecten van jaren hormoonloosheid enorm sterk naar voren. Daar waar een reu die niet gecastreerd is er nog picobello uit kan zien, mooi strak, goed bespierd en actief met alleen een lief grijs bekkie ziet een gecastreerde reu er na jaren zonder hormonen ineens totaal anders uit. Hangerige buik, dunner bespierd, kleine kop, lodderogen en een totaal ander plaatje en gedrag. Even lief, uiteraard, maar wel veel ongezonder en in mijn ogen en voor mij ook veel onaantrekkelijkere hond. Ik denk dat als er eerlijk onderzoek zou komen er als resultaat zou kunnen komen dat een hond die jong gecastreerd is korter leeft doordat hij door zijn achterhand zal gaan als het een zwaar ras is. Ik denk dat omdat dierenartsen castratie ineens wel afraden bij een hond met HD ivm sterke afname in spieren en relatief sterke toename in vetgehalte. Een gecastreerde hond gaat nl veel sneller door zijn poten dan een ongecastreerde. Dat laat ook duidelijk de fysieke aspecten zien. En het vreemde is dat als jij je DH naar de DA brengt voor castratie hier geen woord over gezegd wordt.

MARC_S schreef: Je kent de verhalen toch wel van de bedienden van de koningin die gecastreerd werden? De koorzangers die hoge stemmen moesten houden en geen andere interesses mochten hebben dan hoog zingen in een koor? Vergelijk een gecastreerde hond rustig daarmee en niet met een man die op hoge leeftijd vrouwelijke hormonen krijgt want dat is iets totaal anders. :wink

Hier gaat het om jongens die voor hun pupertijd werden gecastreerd Marc. Voor zover ik weet castreren de mensen hun honden ook niet altijd voor de pubertijd. Dus wil jij dat dan ook niet met elkaar vergelijken?

Nou gelukkig, het maakt dus allemaal niks uit.

Waarom helpt het dan overal tegen? Als iemand me dat nog even snel duidelijk kan maken dan ben ik om hoor. Dan heb ik nu al spijt dat we Dapper niet hebben laten castreren maar steriliseren. Was hij precies hetzelfde gebleven alleen was hij dan gestopt met vechten. Heerlijk! Zelfde uiterlijk, zelfde karakter, zelfde hond. Die ballen hangen er gewoon voor de sier onder en testosteron is alleen werkzaam bij andere dieren. Voortaan voor mij geen reuen meer hoor, direct met 8 weken de ballen eraf want het maakt helemaal niks uit

Ik ben wel klaar met deze discussie inmiddels. Ik kan het oeverloze onzinnige gelul niet meer aanhoren. Testosteronvervanger nr 1 is dus een halve bak eten en meer wandelen? Als je niet kan kijken kun je ook niet waarnemen denk ik. Als je niet oplet zie je niks. Dan maakt het inderdaad allemaal niks uit

Kun je een Friese hengst ook castreren, minder voeren en lekker bewegen en dan als hengst door laten gaan? Of een mens. Kan een man gewoon gecastreerd worden en dan met een iets strenger dieet en elke dag een rondje hardlopen een man blijven? Of maakt het dan ineens wel uit?

Nanna schreef:

Hanneke2 schreef: Ik ken schatten van reuen met ballen die niks stoers hebben, en ik ken hele statige gecastreerde reuen.

Ik noem een Bakkie en Charles
Bak heeft ballen maar is een zijden sok van het hoogste niveau. Charles is balloos maar laat beslist niet met zich sollen. Laatst meende een Aus-reu hem in zijn kont te bijten. Ik kan je vertellen dat die voor 3 cent de el er van langs kreeg Dat had Bak nooit gedaan.

Waarom doe je net alsof hier beweert wordt dat alle honden hetzelfde zijn? Dit staat toch helemaal niet ter discussie? Of wil je zeggen dat Charles dezelfde hond is gebleven en er ook niks zal veranderen aan Bakkie als je die castreert? Zou wel vreemd zijn want normaal worden reuen vaak om gedrags-aspecten gecastreerd. Maar er veranderd niks en het is een placebo-effect begrijp ik? De eigenaar verzint de effecten en als je geen effecten wil dan komen ze ook niet? Zoiets?

Nanna schreef:

Hanneke2 schreef: Ik ken schatten van reuen met ballen die niks stoers hebben, en ik ken hele statige gecastreerde reuen.

Ik noem een Bakkie en Charles
Bak heeft ballen maar is een zijden sok van het hoogste niveau. Charles is balloos maar laat beslist niet met zich sollen. Laatst meende een Aus-reu hem in zijn kont te bijten. Ik kan je vertellen dat die voor 3 cent de el er van langs kreeg Dat had Bak nooit gedaan.

Hoe moeilijk is het om te bedenken dat het amputeren van een deel van de hormoonhuishouding bij wat voor dier dan ook.... niet goed kan zijn.
De hele stofwisseling is er omheen georganiseerd. En van die alom vertegenwoordigde betrekkingswaan, dat geleuter van mijn reu dit en de reu in de straat verderop dat, krijg ik pukkels....

Nanna schreef:

MARC_S schreef: Kun je een Friese hengst ook castreren, minder voeren en lekker bewegen en dan als hengst door laten gaan? Of een mens. Kan een man gewoon gecastreerd worden en dan met een iets strenger dieet en elke dag een rondje hardlopen een man blijven? Of maakt het dan ineens wel uit?

Ik zeg niet dat ze geestelijk en lichamelijk niet veranderen door castratie. Heb ook aangegeven dat het lichamelijk op Charles ook wel degelijk effect heeft.
Waar ik tegen ageer is het feit dat álle castraten zielige, dof-ogende, vette schuifelaars schijnen MOETEN te worden na castratie.
Tulijk, ze veranderen, daar castreer je vaak ook voor.
Een ruin ziet er anders uit dan een hengst, ontegenzeggelijk waar. Maar is het daardoor een sneu beest geworden dat met geen mogelijkheid over welke hindernis dan ook heen te branden is? Driewerf neen. Houd hem in beweging, voer aangepast en het is een meer dan uitstekend sportpaard.

Maar waar haal jij vandaan dat ik zeg dat ze worden wat jij zegt dat ik zeg dat ze worden? Dat staat hier meermaals door het topic heen vermeld. Maar zeg ik dat wel? Jij gooit er nu nog een schepje bovenop zelfs en dat is dan straks waar ik weer mee om de oren wordt geslagen. Het enige dat ik steeds zeg is dat mensen die zeggen dat er geen verschil is uit hun nek kletsen.

Kijk eens wat je hier in mijn mond legt.

Waar ik tegen ageer is het feit dat álle castraten zielige, dof-ogende, vette schuifelaars schijnen MOETEN te worden na castratie.

Dit staat nergens, dit is wel waar mensen mij op aankijken.

En dit? Haal je dit ergens uit mijn teksten of verzin je dit nu even en leg je het klakkeloos als mijn woorden uit?

Maar is het daardoor een sneu beest geworden dat met geen mogelijkheid over welke hindernis dan ook heen te branden is?

Dit zijn geheel zelfgemaakte interpretaties van wat ik schrijf. Ik schrijf over verdwenen reuigheid, over rustiger maken, verdwijnen van energie en pit. Is dat hetzelfde als geen pit en de uitspraken die jij me in de mond legt? Ik denk het niet zelf en het is jammer dat ik me daartegen moet weren terwijl het mijn woorden niet zijn.

Mijn teksten worden verdraaid en dat is oneerlijk. Waarom is het nodig om nuances af te dwingen? Waarom is het belangrijk om het zo te verdraaien dat ik in het debiele fanatiek moet lijken? Reageer op wat ik schrijf maar ga niet net doen alsof ik een of andere radicaal ben want dat ben ik niet.

MARC_S schreef:Mijn teksten worden verdraaid en dat is oneerlijk.

Piep-piep-hallo, piep-piep-hallo, Calimero
Piep-piep-hoi, piep-piep-hoi, Calimero
Piep-piep-hallo, piep-piep-hallo, Calimero
Op zijn kop draag hij een eierdop
O-hoi-o-hoi-o-hoi

Calimero is een heel lief kuikentje
(Calimero: 'ja, dat ben ik ook')
Hij vindt alles leuk en goed
En weet beslist wel wat hij doet!

Piep-piep-hallo, piep-piep-hallo, Calimero
Piep-piep-hoi, piep-piep-hoi, Calimero
Piep-piep-hallo, piep-piep-hallo, Calimero
Op zijn kop draagt hij een eierdop
O-hoi-o-hoi-o-hoi

'Want zij zijn groot en ik is klein en dat is niet eerlijk!'

Het is mijn operatie ook niet en ik zou het zéker ook niet standaard aanraden.
Maar in veel gevallen kan het een opluchting teweegbrengen en hebben mensen er een hond voor terug die voor hen beter te handlen is.
Net zoals verreweg de meeste mensen veel beter met een ruin overweg kunnen dan met een hengst (die gewoon voor veel paardeneigenaren een paar maten teveel is)
En tulijk had je dat van tevoren kunnen bedenken toen je dat schattige Staff-reutje uitzocht uit een nest, maar de werkelijkheid leert nu eenmaal dat zuks gewoon vaak zo gaat.
Ja, die hond wordt ontegenzeggelijk lelijker als ie gecastreerd is, maar is dat erger dan dat ie met ballen en al het asiel ingemikt wordt wegens "onhandelbaar"?

Helemaal mee eens! Jammer dat dit informatieve en voor mij relevante topic (fokker raad castratie aan ivm binnenbal maar ik heb geen haast en kijk het voorlopig eerst maar eens aan) verzand in een bladzijdes anti castratie discussie; zoveel gescroll............

spijkerhond schreef:

Het is mijn operatie ook niet en ik zou het zéker ook niet standaard aanraden.
Maar in veel gevallen kan het een opluchting teweegbrengen en hebben mensen er een hond voor terug die voor hen beter te handlen is.
Net zoals verreweg de meeste mensen veel beter met een ruin overweg kunnen dan met een hengst (die gewoon voor veel paardeneigenaren een paar maten teveel is)
En tulijk had je dat van tevoren kunnen bedenken toen je dat schattige Staff-reutje uitzocht uit een nest, maar de werkelijkheid leert nu eenmaal dat zuks gewoon vaak zo gaat.
Ja, die hond wordt ontegenzeggelijk lelijker als ie gecastreerd is, maar is dat erger dan dat ie met ballen en al het asiel ingemikt wordt wegens "onhandelbaar"?

Helemaal mee eens! Jammer dat dit informatieve en voor mij relevante topic (fokker raad castratie aan ivm binnenbal maar ik heb geen haast en kijk het voorlopig eerst maar eens aan) verzand in een bladzijdes anti castratie discussie; zoveel gescroll............

Dat gebeurt hier zodra het woord "castratie" valt
Daarbij werd er naar ervaringen gevraagd en die staan er.

spijkerhond schreef:

Het is mijn operatie ook niet en ik zou het zéker ook niet standaard aanraden.
Maar in veel gevallen kan het een opluchting teweegbrengen en hebben mensen er een hond voor terug die voor hen beter te handlen is.
Net zoals verreweg de meeste mensen veel beter met een ruin overweg kunnen dan met een hengst (die gewoon voor veel paardeneigenaren een paar maten teveel is)
En tulijk had je dat van tevoren kunnen bedenken toen je dat schattige Staff-reutje uitzocht uit een nest, maar de werkelijkheid leert nu eenmaal dat zuks gewoon vaak zo gaat.
Ja, die hond wordt ontegenzeggelijk lelijker als ie gecastreerd is, maar is dat erger dan dat ie met ballen en al het asiel ingemikt wordt wegens "onhandelbaar"?

Helemaal mee eens! Jammer dat dit informatieve en voor mij relevante topic (fokker raad castratie aan ivm binnenbal maar ik heb geen haast en kijk het voorlopig eerst maar eens aan) verzand in een bladzijdes anti castratie discussie; zoveel gescroll............

Het is inderdaad jammer, en je zou denken dat we na tig van exact deze discussies wel iets van een middenweg bereikt zouden hebben, maar blijkbaar nog steeds niet.

En ergens lijkt het me zo simpel. Je moet niet om niks castreren, en castreren om gedrag in betere banen te leiden moet je heel goed overdenken, omdat dat gedrag lang niet altijd verbetert na castratie, soms krijg je zelfs nog veel meer ellende, zoals een reu die na castratie niet alleen op vreemde reuen, maar ook op vreemde teven klapt.
En elke hond heeft beweging nodig, niet 3 x per dag tot het einde van de straat. Als een hond problemen geeft omdat een baas er niks mee doet, heb je een flinke kans dat castratie leidt tot een zielige vadsige hond die wellicht nog steeds uit frustratie binnen zeikt of je bankstel aan gort bijt. Maar niet elke gecastreerde hond wordt een vadsig zielig aftreksel van een hond. En dan kunnen mensen ervaringen van anderen wegwuiven, maar ik ken allejezus veel honden en hun bazen hier in de buurt, en ik zie dieptrieste moddervette gecastreerde labs en ik zie 10-jarige gecastreerde herderkruisingen die prima in de spieren zitten en die dagelijks uren door het park lopen te sjezen.

Het is geen WET dat castratie goed uitpakt, en het is geen WET dat je een zielige dikke schuifelende hond krijgt. Alles er tussenin is mogelijk. En mijn eigen hond wordt over 2 maanden 9, is gecastreerd met 1,5 jaar oud, en hij heeft geen ingedeukte kop, hij heeft een heel redelijk figuur en hij loopt nog dagelijks te rennen en te dollen. Hij heeft wel een plofvacht, en hij krijgt aanzienlijk minder te vreten dan een ongecastreerde reu waarschijnlijk zou krijgen. Als volle reu zou hij wellicht mooier en gespierder geweest zijn, maar het is potdomme geen zielig misbaksel van een hond. En elke keer als deze discussie weer oplaait blijf ik dat zeggen.

Hanneke2 schreef: Het is geen WET dat castratie goed uitpakt, en het is geen WET dat je een zielige dikke schuifelende hond krijgt. Alles er tussenin is mogelijk.

Ik kan het werkelijk niet hardgrondiger met je eens zijn.

Kees

Casey schreef:

Hanneke2 schreef: Het is geen WET dat castratie goed uitpakt, en het is geen WET dat je een zielige dikke schuifelende hond krijgt. Alles er tussenin is mogelijk.

Ik kan het werkelijk niet hardgrondiger met je eens zijn.

En dan doe ik ook nog maar ff een schepje erbij.
Met de kennis van nu had ik César niet laten castreren, maar het is niet terug te draaien.
Qua vacht is hij er minder op geworden, maar verder een goed gespierde hond, barst van de energie èn het mooiste compliment wat ik een paar jaar geleden kon krijgen..... Er kwam via de mail een aanvraag binnen van een fokker of César beschikbaar was voor de dek. Want ze was zo content met zijn uitstraling en ze had zijn foklijn uitgezocht en die was erg interessant.
Ik moest erg lachen toen, hij zag er dus helemaal niet zo standaard gecastreerd uit. Groot compliment maar aan de andere kant, 'k was me er degelijk van bewust, dat hij niet veel kon betekenen voor haar teef.
Wat ik er maar mee wil zeggen, zoals anderen ook aandragen, niet alle reuen veranderen ten nadele. Ook een gecastreerde reu kan er goed uitzien, als je als eigenaar maar je verantwoording neemt qua beweging, voeding, enz.
Trouwens hij eet voor een bootwerker, qua gewicht net zoveel als een niet gecastreerde reu en soms nog wel eens meer.

Casey schreef:

Hanneke2 schreef: Het is geen WET dat castratie goed uitpakt, en het is geen WET dat je een zielige dikke schuifelende hond krijgt. Alles er tussenin is mogelijk.

Ik kan het werkelijk niet hardgrondiger met je eens zijn.

Kees

He Kees, nog steeds niemand die nadelen noemt tegen gekomen of inmiddels bijgelezen?

Nanna schreef:Je hebt gelijk dat ik overdrijf
Maar Marc, dat heb je ook wel een beetje over jezelf afgeroepen
Ik hoor niet anders dan over doffe ogen en smalle ingevallen koppen. Je gaat wel enigzins overdreven tekeer tegen castratie.
Het is mijn operatie ook niet en ik zou het zéker ook niet standaard aanraden.
Maar in veel gevallen kan het een opluchting teweegbrengen en hebben mensen er een hond voor terug die voor hen beter te handlen is.
Net zoals verreweg de meeste mensen veel beter met een ruin overweg kunnen dan met een hengst (die gewoon voor veel paardeneigenaren een paar maten teveel is)
En tulijk had je dat van tevoren kunnen bedenken toen je dat schattige Staff-reutje uitzocht uit een nest, maar de werkelijkheid leert nu eenmaal dat zuks gewoon vaak zo gaat.
Ja, die hond wordt ontegenzeggelijk lelijker als ie gecastreerd is, maar is dat erger dan dat ie met ballen en al het asiel ingemikt wordt wegens "onhandelbaar"?

Die doffe ogen komen ook niet van mij hoor. Smalle ingevallen kop wel en daarom kon ik afgelopen jaar ook uit die topic bijna elke hond goed inschatten als gecastreerd of niet gecastreerd. Er was toen zo'n topic en daarin zijn er weet ik hoeveel honden neergezet, zo reuig mogelijk en toch was denk ik 90% goed geraden. Dus iets zie je wel denk ik want helderziend ben ik niet.
Natuurlijk is het soms beter om je hond te castreren. Maargoed, wij hebben Dapper ook ongecastreerd uit het asiel gehaald en hij heeft een heerlijk ongecastreerd leven gehad. Rennen, zwemmen, trainen en samenleven met eerst 1 en daarna 2 teefjes. Ja hij vocht, maar dat was niet echt zielig te noemen. Hij speelde met Cleo en Eva. Eva is geen reu maar die speelt ook niet met andere honden. Daar is niks aan te castreren verder en spelen met vreemde honden is voor mij geen graad van geluk oid. Is het dan beter dat hij ongecastreerd naar het asiel is gegaan of was hij beter gecastreerd en bij tante Thea in de Bijlmer in de flat gebleven als waakhond? Ik denk toch dat de hond in het asiel beter af was en daarna herplaatst. In Nederland worden honden nl vrij snel en vrij makkelijk herplaatst over het algemeen. Het wegnemen van de hormonen verlaagt ook de eisen aan het houden van die hond. Is dat wel eerlijk dan? Je komt met minder weg. Minder opvoeding vaak en minder beweging en aktie. Maar is dat wat je wil als je een drukke jonge reu hebt? Wil je die minder veeleisend maken of moet je hem gewoon geven wat elke jonge reu nodig heeft? Met hem naar een hondencursus gaan en naar het bos als het gewoon niet zo druk is? En dan wel de ballen eraan laten zitten? Ik vind echt oprecht dat laatste maar dat lijkt me duidelijk.

Daar waar er ruimte is zie je bv veel minder gecastreerde honden. Hier in Gelderland en zeker op het platteland zijn bijna alle honden intact. In propvolle buurten waar er in iedere straat 4 herders, 2 rotties en 3 boerboelen wonen is bijna alles gecastreerd. Zelfs de shitzu die de hele dag in de bench en de voortuin zit. Hij dan tegen blaffen en de rest omdat ze bomvol frustraties zitten omdat ze niet krijgen wat ze nodig hebben. Niemand doet cursus, alles zit in kennels en achtertuinen, het bos zien ze nooit en uiteraard is de ene hond nog gekker dan de andere.

Jij kan je honden ook intact laten omdat je er elke dag mee naar het bos kan, ze laat rennen, ze met elkaar kan laten spelen en niet die honden de hele dag alleen in een bench achter laat. Jij weet toch ook dat als Bakkie als tassenhondje weg was gegaan of als lollige gezelschapshond van een trendy meisje in de stad hij wel degelijk gecastreerd moest worden omdat hij probleemgedrag zou gaan vertonen? Bakkie loopt ook liever zelf en hij zal ook vast niet erg gecharmeerd zijn van het delen van een hondentaart op een hondenverjaardag waar 7 hondjes samen aan een taart eten met kleren aan terwijl hij niet eens lekker zelf kan rennen elke dag. Moet hij dan naar jou herplaatst worden of gecastreerd, volgevreten en dan de tas in naar de hondenverjaardag?

MARC_S schreef:
Hier in Gelderland en zeker op het platteland zijn bijna alle honden intact.

jammer genoeg wel ja , want geld uitgeven voor een hond dat doen ze niet . Ze laten alles maar lopen zonder toezicht , oeps nestjes maakt ze niets uit , de pupjes gaan gelijk na de geboorte de gierput in. Fijn leven hoor die honden van het platteland.

jip007 schreef:

MARC_S schreef:
Hier in Gelderland en zeker op het platteland zijn bijna alle honden intact.

jammer genoeg wel ja , want geld uitgeven voor een hond dat doen ze niet . Ze laten alles maar lopen zonder toezicht , oeps nestjes maakt ze niets uit , de pupjes gaan gelijk na de geboorte de gierput in. Fijn leven hoor die honden van het platteland.

Ik denk dat dat dan meer iets van andere gebieden is aangezien ik hier dagelijks langs boerderijen rij en daar zitten echt geen zwangere teven. Die boeren nemen om die reden sowieso allemaal een reu. Ik heb het ook meer over de honden die hier bv jachttraining komen doen. Die zijn vrijwel allemaal intact. Die mensen wonen lekker dicht bij losloopgebieden en bossen en die honden geven dus minder problemen als in de stad.

Hetgeen jij noemt is natuurlijk niet waar ik het over heb. En eerlijk is eerlijk, ik zie dat dus nooit. Zelfs mijn overburen, de krakers, hadden allemaal intacte honden die NOOIT pups kregen. Heel heel soms een nestje (al 3 jaar niet als het niet langer was) en die hondjes blijven deels en gaan deels naar vrienden. Ze waren dol op hun honden en gierputten en uitgefokte teven zou je daar echt nooit zien. Ik heb de 5 teven die daar liepen in 2,5 jaar elke 6 maanden loops zien worden en nog nooit gedekt zien worden. Dat wilden ze niet want ze hadden al 12 honden. Casteren deden ze ook niet. Behandelen bij de DA wel dus het is echt niet zoals jij zegt.

MARC_S schreef: Hetgeen jij noemt is natuurlijk niet waar ik het over heb. En eerlijk is eerlijk, ik zie dat dus nooit.

nee ik zuig alles uit mijn grote duim , was het maar zo.

spijkerhond schreef: Helemaal mee eens! Jammer dat dit informatieve en voor mij relevante topic (fokker raad castratie aan ivm binnenbal maar ik heb geen haast en kijk het voorlopig eerst maar eens aan) verzand in een bladzijdes anti castratie discussie; zoveel gescroll............

http://www.hondenforum.nl/plaza/medisch ... 71083.html" onclick="window.open(this.href);return false;

Heb hier ook twee jongens met zo'n 'probleempje'.... heb naar allerlei oplossingen gezocht, niets doen is het uiteindelijk geworden....

jip007 schreef:

MARC_S schreef: Hetgeen jij noemt is natuurlijk niet waar ik het over heb. En eerlijk is eerlijk, ik zie dat dus nooit.

nee ik zuig alles uit mijn grote duim , was het maar zo.

Dat zeg ik toch helemaal niet. Jij zegt dat ik het heb over dat soort mensen en ik ontken dat. Ik zeg helemaal niet dat dat niet gebeurd maar ik zie dat niet hier.

Ik vind het overigens wel steeds meer bizar wat er aangedragen wordt om als reden te dienen om je hond wel te castreren. Nu weer omdat anders alle pups in gierputten gegooid worden. Er is meer tussen hemel en aarde dan twee uitersten. Ik had ook een reu en een teef ongecastreerd, ik woon ook buitenaf maar ik gooi ook geen pups in gierputten hoor. Alsof vrijwel iedereen dat hier verder wel doet. Het zal heus wel gebeuren maar die mensen moeten gewoon helemaal geen hond nemen. Alsof die wel met een hond naar de DA gaan als ze hele nesten in de put mikken. Dan heb je niks met je honden en dan kun je ze inderdaad beter herplaatsen en niet castreren. :N:

MARC_S schreef: Ik vind het overigens wel steeds meer bizar wat er aangedragen wordt om als reden te dienen om je hond wel te castreren. Nu weer omdat anders alle pups in gierputten gegooid worden. Er is meer tussen hemel en aarde dan twee uitersten. Ik had ook een reu en een teef ongecastreerd, ik woon ook buitenaf maar ik gooi ook geen pups in gierputten hoor.

Ik bedoel er alleen maar mee dat castreren in sommige gevallen helemaal niet zo verkeerd zou zijn.

-welk ras of kruising is je hond?
Louisiana Catahoula Leopard dog

-waarom is besloten om hem te laten castreren?
Weglopen (hij is eenzijdig doof en met de vele honden in de buurt waren we ook bang voor een oepsnest) en agressie naar sexegenoten.

-op welke leeftijd is hij geholpen?
14 maanden.

-is er eerst chemische castratie toegepast?
Nee.

-heeft de castratie geholpen tegen zijn kwaal en/ of gedrag?
Ja, weglopen doet hij helemaal niet meer, hij is ook een stuk milder geworden en weer bereikbaar. Eerder vocht hij met alle reuen, zowel gecastreerd als ongecastreerd, nu alleen met grote ongecastreerde reuen van +/- zijn leeftijd, maar als ik doorloop en fluit dan rent hij meteen met me mee. Dit lukte me voor zijn castratie niet, maar dat ligt ook aan hard met de hond trainen e.d.

-overig
Hij vreet veel meer van straat en doet veel meer moeite om aan eten te komen. Hij is niet aangekomen, dat heb je zelf in de hand. Verder is het nog steeds een jonge hond, dus ik weet nog niet wat de effecten zijn op latere leeftijd. Hij is ook niet minder actief en mooi bespierd, hij doet zeker niet onder voor zijn ongecastreerde soortgenoten. Ik vind het voor het gevoel wel erg jammer dat hij gecastreerd is. Ik mis toch wel iets en ik zou meer trots op onszelf zijn als hij niet gecastreerd was, alleen op het moment van castratie beleefden wij echt geen plezier meer aan het wandelen met de hond en zo wilden we ook niet verder.
De laatste tijd heb ik pas gehoord van een chip die je in kunt brengen die 6 maanden werkt. Ik denk dat als we daar toen van wisten we eerst die hadden geprobeerd. Het heeft ook te maken met de omgeving waar wij wonen, als we buitenaf hadden gewoond hadden we hem hoogstwaarschijnlijk niet laten castreren, maar hier lopen erg veel honden en het is hier maar één keer weglopen of hij ligt onder een auto.

MARC_S schreef:

Casey schreef:

Hanneke2 schreef: Het is geen WET dat castratie goed uitpakt, en het is geen WET dat je een zielige dikke schuifelende hond krijgt. Alles er tussenin is mogelijk.

Ik kan het werkelijk niet hardgrondiger met je eens zijn.

Kees

He Kees, nog steeds niemand die nadelen noemt tegen gekomen of inmiddels bijgelezen?

Sinds ik specifiek gevraagd heb naar mensen die wél negatieve bijwerkingen opgemerkt hebben, is er inderdaad een aantal genoemd ja En dat was ook te verwachten uiteraard. Zoals bijna alles heeft ook castratie positieve en negatieve effecten. Er is hier ook niemand die dat ontkent of zo Het is voor jou in je beperkte zwart-wit wereld wellicht lastig voor te stellen, maar ik ben ook helemaal geen voor- of tegenstander van castratie. Castratie kán positief zijn en kan ook verkeerd uitvallen. Je zult mij dus ook nooit horen zeggen dat alle reuen gecastreerd moeten worden, sterker nog, je hebt me zelfs nog nooit een positief castratie advies zien geven. Wel of niet castreren is een afweging waarbij een heleboel zaken komen kijken, en voor iedere hond apart moet die afweging gemaakt worden. In het geval van bijvoorbeeld Puchu zou ik dus echt niet weten wat ik moest adviseren. Lastig he, genuanceerd denken?

Overigens wacht ik nog steeds op een bron voor het door jou gesteunde idee dat castratie hypothyreoïdie zou veroorzaken. Uiteraard heb ik mijn studieboeken doorgelezen maar noch in 'Small Animal Internal Medicine' noch in 'Canine and Feline Endocrinology and Reproduction' wordt castratie genoemd als mogelijke oorzaak voor hypothyreoïdie. Als die relatie er zou zijn dan is dat via een forse omweg want de schildklier zelf heeft voor zover ik weet geen receptoren voor testosteron. Het zou dan waarschijnlijk via GH moeten, en dan weer via TSH. Maar als die relatie er al is, is die dus medisch gezien irrelevant. Of Feldman, Nelson en Couto zouden het gemist moeten hebben. Kan natuurlijk want deze heren zijn alleen maar de meest gezaghebbende veterinair internisten en endocrinologen van de VS en waarschijnlijk de hele wereld

Kees

MARC_S schreef:

Nanna schreef:Je hebt gelijk dat ik overdrijf
Maar Marc, dat heb je ook wel een beetje over jezelf afgeroepen
Ik hoor niet anders dan over doffe ogen en smalle ingevallen koppen. Je gaat wel enigzins overdreven tekeer tegen castratie.
Het is mijn operatie ook niet en ik zou het zéker ook niet standaard aanraden.
Maar in veel gevallen kan het een opluchting teweegbrengen en hebben mensen er een hond voor terug die voor hen beter te handlen is.
Net zoals verreweg de meeste mensen veel beter met een ruin overweg kunnen dan met een hengst (die gewoon voor veel paardeneigenaren een paar maten teveel is)
En tulijk had je dat van tevoren kunnen bedenken toen je dat schattige Staff-reutje uitzocht uit een nest, maar de werkelijkheid leert nu eenmaal dat zuks gewoon vaak zo gaat.
Ja, die hond wordt ontegenzeggelijk lelijker als ie gecastreerd is, maar is dat erger dan dat ie met ballen en al het asiel ingemikt wordt wegens "onhandelbaar"?

Die doffe ogen komen ook niet van mij hoor. Smalle ingevallen kop wel en daarom kon ik afgelopen jaar ook uit die topic bijna elke hond goed inschatten als gecastreerd of niet gecastreerd. Er was toen zo'n topic en daarin zijn er weet ik hoeveel honden neergezet, zo reuig mogelijk en toch was denk ik 90% goed geraden. Dus iets zie je wel denk ik want helderziend ben ik niet.
Natuurlijk is het soms beter om je hond te castreren. Maargoed, wij hebben Dapper ook ongecastreerd uit het asiel gehaald en hij heeft een heerlijk ongecastreerd leven gehad. Rennen, zwemmen, trainen en samenleven met eerst 1 en daarna 2 teefjes. Ja hij vocht, maar dat was niet echt zielig te noemen. Hij speelde met Cleo en Eva.

Ja, Dapper heeft een prima leven gehad. Maar ik heb ook nog niemand zien zeggen dat ongecastreerde reuen geen prima leven kunnen hebben, of dat je altijd je hond moet castreren omdat dat hij dan altijd een beter leven heeft.

Eva is geen reu maar die speelt ook niet met andere honden. Daar is niks aan te castreren verder en spelen met vreemde honden is voor mij geen graad van geluk oid. Is het dan beter dat hij ongecastreerd naar het asiel is gegaan of was hij beter gecastreerd en bij tante Thea in de Bijlmer in de flat gebleven als waakhond?

Waarom zou een gecastreerde Dapper bij tante Thea in de Bijlmer terecht komen dan? Ik heb niet zo'n goed beeld van die Thea, maar jij suggereert volgens mij dat een gecastreerde hond in het algemeen bij een minder baas terecht komt dan een ongecastreerde. Nou, dankjewel, mede namens alle andere forumleden die voor een gecastreerde herplaatser hebben gekozen.

Ik denk toch dat de hond in het asiel beter af was en daarna herplaatst. In Nederland worden honden nl vrij snel en vrij makkelijk herplaatst over het algemeen. Het wegnemen van de hormonen verlaagt ook de eisen aan het houden van die hond. Is dat wel eerlijk dan? Je komt met minder weg. Minder opvoeding vaak en minder beweging en aktie. Maar is dat wat je wil als je een drukke jonge reu hebt? Wil je die minder veeleisend maken of moet je hem gewoon geven wat elke jonge reu nodig heeft? Met hem naar een hondencursus gaan en naar het bos als het gewoon niet zo druk is? En dan wel de ballen eraan laten zitten? Ik vind echt oprecht dat laatste maar dat lijkt me duidelijk.

Waarom generaliseer je zo? (En niet alleen hier, maar vaker in dit soort topics.) Niet iedereen met een drukke jonge reu rent meteen naar de DA om die ballen eraf te halen. Niet elke drukke jonge reu heeft nog ballen. Niet elke jonge reu met ballen is druk, of moeilijk naar andere reuen. Niet elke jonge reu zonder ballen is een doetje en/of gaat lekker met andere honden.

Daar waar er ruimte is zie je bv veel minder gecastreerde honden. Hier in Gelderland en zeker op het platteland zijn bijna alle honden intact. In propvolle buurten waar er in iedere straat 4 herders, 2 rotties en 3 boerboelen wonen is bijna alles gecastreerd. Zelfs de shitzu die de hele dag in de bench en de voortuin zit. Hij dan tegen blaffen en de rest omdat ze bomvol frustraties zitten omdat ze niet krijgen wat ze nodig hebben. Niemand doet cursus, alles zit in kennels en achtertuinen, het bos zien ze nooit en uiteraard is de ene hond nog gekker dan de andere.

Je maakt een ware kunst van generaliseren. Ik kan weinig zeggen over de centra van grote steden, behalve dat de combi honden en in het centrum van een grote stad mij heel moeizaam lijkt, maar er wonen veel mensen en veel honden in mijn buurt, en ik zie zowel gecastreerd als ongecastreerd, goeie bazen en domme bazen, honden die nooit verder komen dan het eind van de straat en honden waarmee de baas uren en uren per dag bezig is.

Jij kan je honden ook intact laten omdat je er elke dag mee naar het bos kan, ze laat rennen, ze met elkaar kan laten spelen en niet die honden de hele dag alleen in een bench achter laat. Jij weet toch ook dat als Bakkie als tassenhondje weg was gegaan of als lollige gezelschapshond van een trendy meisje in de stad hij wel degelijk gecastreerd moest worden omdat hij probleemgedrag zou gaan vertonen? Bakkie loopt ook liever zelf en hij zal ook vast niet erg gecharmeerd zijn van het delen van een hondentaart op een hondenverjaardag waar 7 hondjes samen aan een taart eten met kleren aan terwijl hij niet eens lekker zelf kan rennen elke dag. Moet hij dan naar jou herplaatst worden of gecastreerd, volgevreten en dan de tas in naar de hondenverjaardag?

Wilde gok, maar volgens mij zit jouw frustratie niet in het castreren zelf, maar in het 'makkelijker' maken van een hond waardoor achterlijke mensen minder 'last' hebben van die hond. En ik weet wel zeker dat de meerderheid van de mensen op dit forum (ook de mensen met gecastreerde honden) ook lopen te steigeren als er gecastreerd wordt voor het makkelijke en al helemaal als er hondenkleertjes en dragen in een trendy tasje en dat soort gein aan te pas komt.

En ja, dat is een akelige bijkomstigheid van de mogelijkheid tot castratie, alsof het een knopje is dat je als rotte gemakzuchtige baas uit kan zetten zodat je hond minder 'lastig' is. Maar richt dan niet al je frustratie op die in jouw ogen 'verminkte' hond, maar op die achterlijke bazen, en de commercie die het stimuleert.

jip007 schreef:

MARC_S schreef: Ik vind het overigens wel steeds meer bizar wat er aangedragen wordt om als reden te dienen om je hond wel te castreren. Nu weer omdat anders alle pups in gierputten gegooid worden. Er is meer tussen hemel en aarde dan twee uitersten. Ik had ook een reu en een teef ongecastreerd, ik woon ook buitenaf maar ik gooi ook geen pups in gierputten hoor.

Ik bedoel er alleen maar mee dat castreren in sommige gevallen helemaal niet zo verkeerd zou zijn.

En je was overduidelijk, maar Marc ziet weer ammunitie.

Vroegah werden er veel minder honden gecastreerd, want mensen gingen geen hoop centen uitgeven aan dat soort fratsen, en een nest was snel genoeg om zeep geholpen. En in sommige delen van Nederland loopt men een tikkie achter op de maatschappelijke ontwikkelingen. En of honden daar nou blij mee moeten zijn...

Zo las ik het.