Het HondenForum

Muk schreef:

Frenk schreef:Als jouw hond niet onuitgenodigd tegen mij opspringt, dan is van een knietje mijnerzijds geen sprake
Ik zeg ook nergens dat iemand z'n hond maar moet laten mishandelen he

Geef jij dan een knietje bij een opspringende hond als je bij iemand te gast bent?
Mocht bezoek dat bij mijn hond doen (die dan gelukkig niet springt) dan mogen ze direct rechtsomkeert maken. In mijn huis worden geen knietjes gegeven.

Hm... ja, ik zie dat denk ik ook zo. (Deze reaktie is algemeen, al quote ik jou nu) Het is denk ik wel geven en nemen. Als ik ergens te gast ben en die honden mogen bijna over mij heenlopen en worden door de eigenaar niet "tegengehouden" in welke vorm dan ook, dan behoud ik mij als gast wel het recht voor om de hond "van mijn schoot te duwen" als die op mij wil plaatsnemen als ik daar ff geen trek in heb. Ik hou beslist van dieren, maar vind het ook weer niet nodig dat ik, ook al ben ik ergens te gast, besprongen wordt door andermans hond Ook als de baas dat onverhoopt geen probleem vindt.

Even zo vrolijk mag je, als je hier bent en mijn honden springen hinderlijk die ook zeker wegduwen. Da's wat anders dan ze een rotschop verkopen he?

Mensen die mijn hond slaan (of dat nou bij mij thuis is of bij hen thuis) hebben een probleem, maar ik vind WEL dat iemand de hond moet mogen "afweren" of "wegduwen" ook weer ongeacht waar ik ben. Ik heb er in beginsel voor te zorgen dat mijn honden geen overlast veroorzaken.
Omgekeerd geldt dat ook voor andersmans honden; die hoeven mij weer geen overlast te bezorgen. Hypothetisch: ik vind niet dat een zeer grote hond zodanig tegen mij op hoeft te springen dat zijn voorpoten tegen mijn schouders staan als ik ze daartoe niet expliciet uitnodig. Ik zal mij afwenden, de hond beslist "commanderen" met een "nee!" of "laag" of welk ander woord dan ook. Ik zal de hond niet slaan, maar wel wegduwen. Al heb ik zelf honden.. wil niet zeggen dat ik alles van andermans hond maar goed hoef te vinden.
Geldt omgekeerd ook: je hoeft van mijn honden ook geen ongewenst gedrag te accepteren.

Gelukkig heb ik geen bange mensen in mijn "kring" maar zou ik die wel hebben en ik kan dat oplossen door de honden tijdens een middag "weg te sluiten" wil ik dat best overwegen, mits het aan mij wordt gevraagd, niet van mij wordt verlangd/geeist.
Ik heb wel een gehandicapte in mijn kring, en die vind het niet prettig dat de hond bij haar gezicht kan komen; ze kan hem dan niet afweren. Dus, dan is het mijn verantwoordelijkehid om ervoor te zorgen dat de hond als zij op de bank zit, niet bij haar kan komen. Mocht mij dat echter onverhoopt een keer niet lukken (omdat die kleine sneller is dan ik bijvoorbeeld) heeft ze mijn toestimming om op een manier die zij WEL kan de hond op de grond te bonjouren. Waarchijnlijk "schopt" ze 'm dan weg of eigenlijk "duwt ze hem met haar been op de grond". Van schoppen in de gewone zin is geen sprake.
Het is voor ons allebei nog even aftasten hoe we hier het beste mee om kunnen gaan en zolang we ons dat allebei bewust zijn komen we er wel uit. Ook in deze situatie geldt dat ik best bereid ben de hond tijdelijk weg te sluiten.

In het geval van een 2-jarig kind denk ik niet (maar ik heb zelf geen kinderen) dat zo'n kind bewust een hond schopt om het dier pijn te doen. Wat niet wegneemt dat ik het kiind erop zou aanspreken; ik waht dan niet op wat de ouders zeggen. Waarschijnlijk pak ik het kiind aan de arm, waarschijnlijk stevig en waarschuw ik het dat ik en het hondje "dit niet leuk vinden want dat doet au" en zeg k erbij dat ik dat hier niet wil hebben. Daarna zeg ik aan de ouders dat ze het kind onder controle moeten houden om te voorkomen dat het kind mijn hond wat doet. Zijn die ouders daar niet toe bereid, kunnen ze, met kind en al, het pand verlaten; ze zijn dan ook bij mij daarna niet meer welkom. Mocht ik zelf bij hen zijn, dan ging ik weer, met partner hond en al en kwam ik niet weer.

Suzanne

Frenk schreef:En ik mag dan een klein hondje hebben, maar in mijn huis wordt niet tegen de gasten opgesprongen.

Bij mij wel hoor, tegen bekenden dan tenminste. Bij onbekenden moet Bram naast mij zitten, da's wel zo gezellig voor de gasten

Zoek stok! schreef:

Frenk schreef:En ik mag dan een klein hondje hebben, maar in mijn huis wordt niet tegen de gasten opgesprongen.

Bij mij wel hoor, tegen bekenden dan tenminste. Bij onbekenden moet Bram naast mij zitten, da's wel zo gezellig voor de gasten

Saar mag ook springen bij bekenden. Vinden die bekenden ook alleen maar leuk
Vera niet; tja discriminatie he?

Moos schreef:

Zoek stok! schreef:

Frenk schreef:En ik mag dan een klein hondje hebben, maar in mijn huis wordt niet tegen de gasten opgesprongen.

Bij mij wel hoor, tegen bekenden dan tenminste. Bij onbekenden moet Bram naast mij zitten, da's wel zo gezellig voor de gasten

Saar mag ook springen bij bekenden. Vinden die bekenden ook alleen maar leuk
Vera niet; tja discriminatie he?

Ach, en ik vind het zo gezellig, springende honden. Ik ben een ramp voor opvoeders. Sta ik een springende hond al uitgebreid te aaien, bedenk ik me dat het wellicht niet mag van het baasje

Moos schreef:

Zoek stok! schreef:

Frenk schreef:En ik mag dan een klein hondje hebben, maar in mijn huis wordt niet tegen de gasten opgesprongen.

Bij mij wel hoor, tegen bekenden dan tenminste. Bij onbekenden moet Bram naast mij zitten, da's wel zo gezellig voor de gasten

Saar mag ook springen bij bekenden. Vinden die bekenden ook alleen maar leuk
Vera niet; tja discriminatie he?

(ook@Linda)
Je hebt van die 'gasten' die zich al kirrend op de grond (en hond) storten, dus daar is geen kruid tegen gewassen
Maar verder probeer ik Frenk toch echt aan z'n verstand te peuteren dat 'ie met vier poten op de grond ook gedag kan zeggen.

Kijk mensen die hier elke dag komen of waarvan ik weet dat ze dol op honden zijn, prima. Maar daar ging het niet over. Het ging over rekening houden met je gasten of dat je gasten maar rekening hebben te houden met jou

Zoek stok! schreef:
Ach, en ik vind het zo gezellig, springende honden. Ik ben een ramp voor opvoeders. Sta ik een springende hond al uitgebreid te aaien, bedenk ik me dat het wellicht niet mag van het baasje

Ook bekenden vinden het van Vera vaak niet echt leuk (met een paar uitzonderingen die het wel leuk vinden haha), dus mag ze het maar helemaal niet Is ook wel zo duidelijk nu, aangezien ze onbekenden ook erg graag begroet.

Frenk schreef: Kijk mensen die hier elke dag komen of waarvan ik weet dat ze dol op honden zijn, prima. Maar daar ging het niet over. Het ging over rekening houden met je gasten of dat je gasten maar rekening hebben te houden met jou

Ach, een beetje geven en nemen Overigens krijg ik hier niet dagelijks wildvreemden over de vloer. En iedereen die Bram kent, vindt hem lief

Zoek stok! schreef:

Frenk schreef: Kijk mensen die hier elke dag komen of waarvan ik weet dat ze dol op honden zijn, prima. Maar daar ging het niet over. Het ging over rekening houden met je gasten of dat je gasten maar rekening hebben te houden met jou

Ach, een beetje geven en nemen Overigens krijg ik hier niet dagelijks wildvreemden over de vloer. En iedereen die Bram kent, vindt hem lief

Dat is natuurlijk in de dagdagelijkse praktijk ook zo. Gelukkig maar, toch

Ik reageerde met name op een aantal posts waarin nogal heftig betoogd werd dat gasten alles maar te pikken hebben en dat vind ik niet gastvrij, vandaar

Natuurlijk mag niemand je hond schoppen, maar ik vind het doodnormaal om rekening te houden met gasten in mijn huis (of bij hen thuis) die bang zijn voor honden of er gewoon niet zo dol op zijn als ik. Het was eerlijk gezegd niet bij me opgekomen om daar geen rekening mee te houden

ach alles is betrekkelijk denk ik.

Als er bij mij iemand voor een paar uurtjes op bezoek komt die niks met honden heeft, wil ik ze best wel in hun mand resp bench houden voor die tijd, maar soms komen mensen een paar dagen logeren en dan gaat het me toch echt te ver mijn honden al die tijd op te bergen.
Dan is het toch echt kiezen of delen voor die personen: komen en accepteren dat er honden in huis lopen of wegblijven.

Ik heb nooit het gevoel gehad dat ik door me zo op te stellen ongastvrij was.

Frenk schreef:
Natuurlijk mag niemand je hond schoppen, maar ik vind het doodnormaal om rekening te houden met gasten in mijn huis (of bij hen thuis) die bang zijn voor honden of er gewoon niet zo dol op zijn als ik. Het was eerlijk gezegd niet bij me opgekomen om daar geen rekening mee te houden

Ben ik het mee eens hoor

renee-uk schreef:ach alles is betrekkelijk denk ik.

Als er bij mij iemand voor een paar uurtjes op bezoek komt die niks met honden heeft, wil ik ze best wel in hun mand resp bench houden voor die tijd, maar soms komen mensen een paar dagen logeren en dan gaat het me toch echt te ver mijn honden al die tijd op te bergen.
Dan is het toch echt kiezen of delen voor die personen: komen en accepteren dat er honden in huis lopen of wegblijven.

Ik heb nooit het gevoel gehad dat ik door me zo op te stellen ongastvrij was.

Dat vind ik je dan ook niet. In de voorbeelden waar ik op reageer ging het over een verjaardagsfeestje.

En ik vind overigens ook dat de 'gast' in kwestie rekening kan houden met jou en jouw gevoelens omtrent je hond. Het is een wederkerig principe toch?

Op de een of andere manier verbaas ik mij altijd over dit soort discussies. Heel veel van de problemen die hier besproken worden, honden die geschopt worden door bekenden (zelfs méér dan 1 keer!), gasten die op moeten rotten als ze niet met de honden overweg kunnen, gasten die hardhandig met jouw hond omgaan, etc. etc. Sowieso mensen die echt problemen hebben met jouw honden of mensen nou op visite komen of er bij die mensen op visitie gaan.

Op de een of andere manier zijn dit typisch van die dingen waar ik in de 3 1/2 jaar dat ik honden heb nog nooit last van heb gehad

Rara.

Even ter beantwoording: Mijn schoonmoeder heeft ook een hondje en daar gaat hij hetzelfde mee om. Mijn schoonouders zijn wel wat strenger, maar niet streng genoeg naar mijn zin.
En ik ga vaak alleen naar mijn schoonouders, daar zij bij mij aan de overkant wonen en mijn vriend overdags aan het werk is (ik studeer, dus ben vaak thuis en als ik me dan verveel, ga ik wel eens spontaan langs bij mijn schoonouders).

Truusje: natuurlijk ben ik onzeker, dat geef ik ook toe, maar dat hoeft niet te betekenen dat je mijn verhaal met een korrel zout neemt Vind het een beetje onaardig van je Ik bedoel: ik ben dan wel onzeker, maar ga hier niet de boel zitten beliegen ofzo Wat ik zeg, is echt waar, dus je mag mijn verhaal gewoon voor vol aannemen, als je dat wilt. En vind het helemaal niet correct dat zij zo rustig blijft, want ik neem aan dat ze ook niet zo rustig zou blijven als ik haar kind een paar schoppen en klappen zou verkopen.

En ik ben zo blij dat ik eindelijk durfde te reageren. Trouwens, zijn vader kwam hem om een uurtje of vijf halen na zijn werk. Het eerste wat hij doet is zijn zoon optillen, het eerste wat zoonlief doet is: pats-pats twee klappen met de vlakke hand in pappa's gezicht en een lol joh
En ik kies er gewoon voor Lara niet meer bloot te stellen aan het sadistische gedrag van mijn neefje (en het is echt sadistisch gedrag, want heb hem vaak genoeg aan zijn handje gepakt en uitgelegd hoe je een hondje moet aaien, wat doet hij: hij rukt zijn handen los en gaat vervolgens 'leuk' trommelen op het hondjes rug) en de eerstvolgende keer dat ik zijn moeder spreek, zal ik dat gelijk duidelijk maken.

Ben echt blij jullie meningen te lezen, doet me goed dat ik het ergens kwijt kan waar mensen net zoveel van honden houden als ik .

Tamara. schreef:Rara.

Jij hebt geen vrienden/familie/kennissen?

Hier in mijn huis heeft mens en dier rekening met elkaar te houden.
Mijn honden kunnen best gezellig opdringerig zijn, maar niet iedereen is daar van gedient. dan stuur ik mijn honden na begroeting naar hun mand, of ik sluit ze weg als het gaat om kortdurende bezoekjes van een reparateur , of dames of heren die in een net kostuum komen..

Sommige kinderen zijn erg bang voor mijn honden, dat begeleid ik ook elke minuut. Ze zijn ook erg groot.
En 1 hond is niet gek van kinderen en andere drukte, en erg onrustig bij drukte dus die plak ik aan mijn knie, of doe ik echt helemaal apart bij verjaardagen e.d.

Een kind wat een hond schopt krijgt van mij een 'verbaal' lesje.

Ik schop mijn honden niet, en ook geen kinderen. Ik denk dat je een kind van twee prima kunt zeggen dat iets niet mag.
Dat dat soms 3 keer moet, terzijde, na de eerste keer krijgt zo'n peuter de gelegeneid niet meer.

Wat ik wel doe is gedrag van de honden uitleggen aan ook heel jonge kinderen.
Omdat mijn honden zo groot zijn, en dat is een beetje hond al snel, maar mijn honden helemaal, leg ik vooral heel veel uit.

Ik vind niet dat mijn honden maar alles mogen bij bezoek/visite, maar ik heb gelukkig familie en vrienden die niet hysterisch reageren op een kwijlsliert op hun kleding. Ik vermoed dat ze er zich inmiddels op kleden..

Misschien heb je een prettigere kennissen en/of familiekring?

Ik heb een hond gehad die bij zn vorige baasje als er visite kwam de plaats op moest, maakte niet uit hoe lang die visite bleef.
Het heeft me jaren gekost om hem zover te krijgen dat hij normaal reageerde op mensen die binnenkwamen.

Frenk schreef:

Tamara. schreef:Rara.

Jij hebt geen vrienden/familie/kennissen?

Ik wilde er nog iets bij zetten waarbij ik dit soort opmerkingen kon ondervangen. Maar ik wilde de inkoppertjes sommige mensen niet onthouden

daan! schreef: Ik vermoed dat ze er zich inmiddels op kleden..

Lol dat raadde ik ook altijd mensen aan als ze op visite wilden komen en tja dan kwamen ze toch in het zwart....niet zo handig als er twe witte herders en een witte kat rondlopen

en weer on topic:

Goed van je dat je dat jochie een koekje van eigen deeg hebt gegeven, hopelijk helpt het.

Goed van je dat je het jochie hebt aangesproken
Ik zou zelf ook niet meer mijn hond meenemen op visite totdat duidelijk is hoe daarmee word omgegaan. Gaat dat niet op mijn manier neem ik mijn hond niet mee
Ik krijg bijna nooit visite die niks met honden heeft maar als ik dat krijg vraag ik meestal of ze Gol wel even willen begroeten. Dan is zij ook weer tevreden en gaat ze lekker rustig liggen, dan hoef ik haar nergens weg te stoppen

Frenk schreef:

Muk schreef:

Frenk schreef:Als jouw hond niet onuitgenodigd tegen mij opspringt, dan is van een knietje mijnerzijds geen sprake
Ik zeg ook nergens dat iemand z'n hond maar moet laten mishandelen he

Geef jij dan een knietje bij een opspringende hond als je bij iemand te gast bent?
Mocht bezoek dat bij mijn hond doen (die dan gelukkig niet springt) dan mogen ze direct rechtsomkeert maken. In mijn huis worden geen knietjes gegeven.

Nee, ik zei in een eerdere post (waar nu steeds aan gerefereerd wordt met 'knietje') dat een wild opspringende hond van mij ook een knietje kan verwachten. En daarmee bedoel ik in een situatie dat ik me bedreigd voelt. Ik hou niet van hele grote honden die tegen me opspringen en ik vind ook niet dat ik me ondersteboven hoef te laten springen. Een knie optrekken is daarbij een probaat middel. Zo simpel is het gewoon

En ik mag dan een klein hondje hebben, maar in mijn huis wordt niet tegen de gasten opgesprongen.

Ik ben het deels wel met je eens hoor. Jaymz springt niet tegen mensen op, maar mocht hij dat wel graag doen, dan keur ik dat ook af. Ook in mijn huis. En als je de hond dan van je afduwt (mocht zoiets gebeuren) dan heb ik daar zeker geen bezwaar tegen. Maar een knietje geven (is heel effectief, ik weet het) in mijn huis gaat mij dan toch te ver. Maar, het is de taak van de hondeneigenaar om dit soort situaties te voorkomen.

Aan de andere kant, wij hebben een hond. Daar moet bezoek ook rekening mee houden. Als je een hond leuk vind (en iedereen vindt Jaymz ook heel leuk ) en je komt bij mij op bezoek, dan is het niet handig om je allernetste kleding aan te trekken. Mijn huis en mijn hond is niet vies, maar als hij met zijn snuit tegen je aan komt (hij is nogal lomp en heeft dat niet altijd door) dan kun je een natte (kwijl) plek verwachten. Hoeft niet, maar het risico is er altijd. Net zoals je vast wel ergens een hondenhaar tegenkomt.

Het is geven en nemen (want je houdt toch wel enigszins rekening met het bezoek), maar het blijft uiteindelijk wel mijn huis. Een knietje is bij mij thuis ongewenst.

Tamara. schreef:

Frenk schreef:

Tamara. schreef:Rara.

Jij hebt geen vrienden/familie/kennissen?

Ik wilde er nog iets bij zetten waarbij ik dit soort opmerkingen kon ondervangen. Maar ik wilde de inkoppertjes sommige mensen niet onthouden

Ik heb ook nooit problemen met bezoek hoor. Wellicht ook omdat ik zelf volledig de touwtjes in handen neem mbt Bram en bezoek. Als een kind bijv. met Bram gaat spelen, zit ik er gewoon bij.

Frenk schreef:

iones schreef:En zijn ze bang? Pech gehad. In heel de maatschappij wordt het laatst rekening gehouden met mij en mijn honden. MAar in mijn eigen huis gaan ik en mijn honden voor! En we wijken hier voor niemand!

Gezellig

zolang ik het in mijn eigen huis gezellig heb is het goed. Ik heb het niet gezellig als ik mijn honden moet verwijderen voor andere mensen.
Als andere mensen het hier niet gezellig zouden vinden, dan bleven ze wel weg. Maar gelukkig beseffen ze dat mijn honden voor mij belangrijk voor me zijn en ze wagen het niet om te vragen om ze uit de kamer te doen. Misschien heeft dat te maken met respect.
Overigens verwacht ik ook niet dat ze zich moeten laten belagen door mijn honden. Dan grijp ik in.
Gelukkig reageren ze dus niet zoals jij Frenk. Mazzeltje voor mij dat ik aardige mensen heb in mijn kennissenkring.

Madison, als ik zo lees dat dat sekreetje zijn vader een paar klappen in het gezicht geef, en dat er zo gelachen wordt....
Over 10 jaar lach jij heel hard. Als dat krengetje het leven van zijn ouders zuur maakt. Want dat gaat natuurlijk gebeuren. Er wordt hem namelijk geen respect bij gebracht.

Phoe, de discussie over knietjes/schoppen lijd een eigen leven, vandaar eventjes een stukje achtergrond over dit geval, voor mensen het verkeerd begrijpen...

Branco is de franse bulldog, geen grote jongen dus. Hij springt ook echt niet zo hoog hoor... kniehoogte heb je het wel gehad.

Hij was toen twee jaar, we hadden hem nog geen jaar en we hadden in die tijd weinig bezoek gehad. Hij moest dus nog HEEL VEEL leren.
Die avond kregen we een huis vol.

Toen de gasten kwamen, hield ik hem eventjes vast op het moment dat ze binnenliepen, zodat hij niet springen kon. Daarna mochten de mensen hem even aaien en dan liep hij braaf mee. Als mensen hem minder leuk vonden negeerden ze hem gewoon, dan ging hij wel naar iemand toe die hem lokte. Dat ging dus prima.

Maar toen mijn schoonvader binnenkwam, gebeurde dat wat onverwachts. Ik had de bel niet gehoord, mijn vriend wel... en die had hem al binnengelaten zonder dat ik dat wist. De hond stond toevallig nét bij de deur vanuit de gang... en die was dus ietsje sneller.
Hij sprong en kreeg een knietje waar hij zowat een salto van maakte, zo hard ging het. Ik hoor de doffe klap nog steeds.
Ik schrok me helemaal kapot, ik was ondertussen al hard die kant op aan het komen op het moment dat de deur open ging, dus ik greep Branco beet zodat het niet weer kon gebeuren.

Branco was even ondersteboven, maar herstelde zich snel zoals altijd.

Toen mijn schoonvader ging zitten, liet ik Branco pas los. Die liep naar mijn schoonvader toe; zijn hand bungelde langs zijn lichaam, en Branco gaf een likje. (Vriendelijk bedoeld)
Daarop werd mijn schoonvader weer kwaad, dus heb ik Branco vanaf dat moment aangelijnd bij me gehouden. Hij wilde nl. graag vriendjes worden met mijn schoonvader, en ik wilde niet dat er nogmaals ongelukken zouden gebeuren, of dat mijn schoonvader zich zou ergeren.


Het was HELEMAAL mijn fout dat ik niet heb voorkomen dat hij kon springen, zoals ik al had gezegd.
Het was echter de bijzonder heftige reactie (tweemaal zelfs) die me zeer deed. Die honden zijn alles voor me, en Branco is een bijzonder sociaal en vriendelijk hondje... hij had dat echt niet verdiend!!


Branco word dit jaar vier en is nog steeds een stuiterbal, maar we werken er gezamelijk aan om zijn pootjes op de grond te houden. Als mensen hem willen aaien, help ik om te voorkomen dat hij springt. Helaas heb je wel altijd mensen die dat juist leuk (of gemakkelijk, hoeven ze niet zo diep te bukken) vinden... en dan moedigen ze hem juist aan om te springen voor je je mond open hebt kunnen doen. En daar gaat je opvoeding dan weer he. Kleine hondjes zijn zo schattig...

Maar goed, dit jaar geen risico dus.

Ik denk dan toch dat jouw schoonvader zich in dit geval naar jou toe zeer onbeschoft heeft gedragen. En in jouw plaats zou ik dan van mijn vriend verwachten dat hij dat aan zijn vader duidelijk maakt. Zoniet op het moment van, dan zeker de dag erna.

Ik denk dan toch dat jouw schoonvader zich in dit geval naar jou toe zeer onbeschoft heeft gedragen. En in jouw plaats zou ik verwacht dan van mijn vriend verwachten dat hij dat aan zijn vader duidelijk maakt. Zoniet op het moment van, dan zeker de dag erna.

Dat was dus ook de mening van een groot deel van de gasten.
Excuses heb ik nooit gehad, mijn vriend stond aan de kant van zijn vader, eerst met het verhaal dat het uit reflex ging, daarna met het verhaal dat mijn schoonvader niet van honden zou houden. (Dat laatste is sowieso niet waar; hij is geen dierenliefhebber, maar loopt zelf ook met een hondje van familie...)

Ikzelf ben halverwege de avond met mijn broer, die ook aanwezig was, een wandelingetje met de honden gaan maken om af te koelen.

Ik heb, vooral om de familiebanden nog een beetje goed te houden (mijn schoonvader is al in de tachtig) dit gebeuren achter me gelaten, maar de eerste dagen was ik woest, zowel op mijn schoonvader als mijn vriend. Ik vind het nog steeds een hele vervelende herinnering.

Nu voorkom ik dus dat dit ooit weer gebeuren kan. De band tussen mij en mijn schoonvader is nooit denderend geweest en zal dat ook nooit worden.
Voor de honden is het goed zo, lekker een nachtje logeren bij mijn ouders en verwend worden. Voor mij is het een rotgevoel, maar mijn honden gaan bij mij voor alles.

Ik heb dit gebeuren gewoon eenmaal per jaar voor mijn vriend over; mijn schoonfamilie komt dan speciaal voor zijn verjaardag. Verder ontvangen we ze nooit hier in huis.

Met een schoonvader van in de tachtig zou ik ook op mijn tong bijten hoor. Maar het gedrag van je vriend klopt niet. Juist hij kent zijn vader het beste en kan net de juiste toon aanslaan om toch duidelijk te maken dat hij je gekwetst heeft en dat dat niet kan.

iieeh! leeftijd ? ja zalwel !
en al helemaal raar dat de oufers er niks aan doen, dit mischien wel ten koste van de jongen, anyway, ik zou inderdaad dat vetje even een
schop(je) geven ! ik zou 't echt niet pikken hoor...als een mannetje van 2 saartje schopt ! en als de ouders er niks van zeggen...dan doe jij dat toch ? ik bedoel 't is dat of een kas om gebeten te worden hoor !

Nakisha, bedankt voor je verduidelijking. In jouw specifieke verhaal vind ik de reactie van je schoonvader buitenproportioneel en erg onaardig. Ik hoop dat je begrijpt dat dat niet een situatie is zoals ik die in gedachten had toen ik mijn reacties schreef.

Overigens zou ik van mijn vriend verwacht hebben dat hij zijn vader duidelijk zou hebben gemaakt dat zijn houding mij kwetst.

Dat snap ik best hoor Frenk. En de basis blijft in principe gelijk... ik had daar moeten staan. Ik ben ook flink kwaad op mijzelf geweest, ik was gewoon te laat....

Tja, helaas... mijn vriend is ook niet zo'n sociaal wezen, het is toen gewoon erg vervelend gelopen. Ik had ook graag gezien dat hij even met zijn vader gesproken had...

Gelukkig heeft onze Branco er niets van; ik was eerst bang dat 'ie er iets aan over zou houden. Het ging zo hard.

Ach, basis van het verhaal blijft hetzelfde als in het geval van de TS... Mensen die je dieren schoppen/knietjes geven, van welke leeftijd ook, dat is gewoon een enorm probleem. Dus OF ze niet toelaten in je huis, OF je dier er weg houden... het blijft helaas het enige wat je kan doen.
Ik kies nu voor de lieve vrede voor het laatste.

Hopelijk kan dit jochie van twee het gedrag nog afleren... Ik ben bang dat mijn schoonvader dat niet meer zal leren.

((Ts = topicstarter)


Madison, heb je het jochie of de ouders sindsdien nog gezien of gesproken? En wat zeiden opa en oma over het gebeuren?

christo schreef:Ik denk dan toch dat jouw schoonvader zich in dit geval naar jou toe zeer onbeschoft heeft gedragen. En in jouw plaats zou ik dan van mijn vriend verwachten dat hij dat aan zijn vader duidelijk maakt. Zoniet op het moment van, dan zeker de dag erna.

Inderdaad TOTAAL respectloos zowel naar jou als naar de hond! Ik zou niets meer met hem te maken willen hebben. En jouw vriend had ook wijzer moeten zijn. Die had dit moeten voorkomen.