Pagina 7 van 9

Geplaatst: 25 jun 2008 11:15
door Hutsje
heel veel sterkte............ je meisje heeft nu rust.

Geplaatst: 25 jun 2008 11:19
door cloris
Heel veel sterkte...

Geplaatst: 25 jun 2008 11:38
door ChantalBos
Heel veel sterkte

Geplaatst: 25 jun 2008 11:57
door ranetje
Wat vreselijk verdrietig voor je dat je haar nu toch moet missen. :(
Heel veel sterkte :knuffel:

Geplaatst: 25 jun 2008 12:41
door Gos
Och nee toch, zoveel leed te moeten meemaken..... Rust zacht lieve meid, en heel veel sterkte voor jou. :knuffel1:

Geplaatst: 25 jun 2008 12:46
door Asterix
Vreselijk...heel veel sterkte :knuffel1:

Geplaatst: 25 jun 2008 12:47
door Rami
Ach jee... :(:

Sterkte met het moesten missen van Vita.

Geplaatst: 25 jun 2008 12:55
door M@scha
heel veel sterkte met dit verlies...

Geplaatst: 25 jun 2008 13:04
door jores
wat ontzettend verdrietig, heel veel sterkte

Geplaatst: 25 jun 2008 13:04
door Kaiou
Het leed van Vita is geleden.... het leed van jou begint nu pas echt...

Veel sterkte!

Geplaatst: 25 jun 2008 13:41
door Inge
Sterkte

Geplaatst: 25 jun 2008 13:46
door Demi
Na alles wat jullie meegemaakt hebben is dit heel verdrietig. Heel veel sterkte!

Dag lieve Vita, rust zacht meisje..

Geplaatst: 25 jun 2008 13:59
door Miss_Liz
Lees nu net het hele verhaal pff wat een ellende zeg.

Heel veel sterkte.

Geplaatst: 25 jun 2008 14:06
door petra1
Heel erg veel sterkte!

Geplaatst: 25 jun 2008 14:31
door LongFields
Na zo lang vechten de strijd dus toch nog verloren...

Heel veel sterkte met het verlies van Vita Eva. :knuffel1:

Geplaatst: 25 jun 2008 14:46
door Aldidado
Pfoei, wat erg! :-(

Heel erg veel sterkte!

Geplaatst: 25 jun 2008 15:03
door Liesbeth
Oh wat triest. Vita heeft geen pijn meer, maar jij des te meer, denk ik zo.
Heel, heel veel sterkte met dit grote verlies.

Geplaatst: 25 jun 2008 15:06
door boemerang
:jank: sterkte met dit verlies

Geplaatst: 25 jun 2008 15:12
door kanche
Heel veel sterkte :jank:

Geplaatst: 25 jun 2008 15:12
door Caro.
:jank: :jank:
Heel veel sterkte met het verlies van je lieve hondenvriendinnetje.

Rust zacht Vita...

Geplaatst: 25 jun 2008 15:23
door tineke
Heel veel sterkte toegewenst

Geplaatst: 25 jun 2008 15:34
door S@ndr@
Heel veel sterkte,
je hebt zo hard geknokt voor haar :jank:

Geplaatst: 25 jun 2008 15:53
door MJ
Alle sterkte en troost gewenst met het verlies van Vita.... :knuffel1:


Dag Vita , rust zacht...

Geplaatst: 25 jun 2008 16:27
door Gipsy
Eerst en vooral wil ik jullie bedanken voor jullie steun en lieve woorden :wink:

Een korte toelichting...

het probleem zat niet in de maag en de tube insteken om gas los te laten was dus geen optie volgens de DA

Vita zou een zware enteritis hebben gehad...ze kreeg alle mogelijke hulp (infuus en medicijnen).
Ze evolueerde goed vannacht en de Da vertelde me dat ze rustiger en beter ademde en slechts nog af en toe krampen had gehad (ik was even overhuis geweest om voor de rest van de bende te zorgen).
Alleen was er bloed bij haar laatste uitlasting om 05u :19:

Ik ging terug bij haar met Gipsy, één van de rescuehonden en haar kleine lieveling,....
Ze zag ons, ademde idd. rustiger en beter dan enkele uren voordien...maar er klopte iets niet...Eerst dacht ik nog..."ach ze is moe, want heeft nog niet geslapen"... en daarom staat ze niet op...

Ik ben bij haar gaan zitten, heb haar geknuffeld, gestreeld en toegesproken en Gipsy zat op een meter voor haar gezicht zodat ze haar goed kon zien.

Rond 7u30 begonnen Vita haar ogen snel over en weer te gaan en de Da dacht dat ze misschien ook een klein herseninfarct had gedaan.
Plots ging alles in een stroomversnelling en voelde ik hoe ze achteruitging...
Snel sms de ik mijn DA die direct ging afkomen...

Maar er was geen tijd meer, achteraan kwam alles er al uit gelopen en Vita begon dieper te ademen (sommigen zullen me wel begrijpen) en de DA dacht net als ik dat ze aan het sterven was. Wachten op mijn DA was geen optie meer en heb ik haar direct het verlossende spuitje moeten laten geven...Ik wou haar lijden geen 5 minuten of een half uur rekken.

Ik wist/zag/voelde dat ze al weg was en afscheid van ons had genomen. Nu moest ik haar lijden stoppen.

Nadat ik met haar naar huis ben gegaan heb ik haar even in de zetel gelegd zodat de andere honden haar konden zien.
Hiermee wil ik voorkomen dat de anderen en vooral de rescuehonden haar gaan zitten zoeken en triest zijn...
Ze was een echte mama voor hen en de roedelleider van de bende.

Doordat ik hier niet blijf wonen, wil ik haar hier ook niet begraven. Morgen om 9 u wordt ze gecremeerd.Ondertussen is ze terug bij de DA.

Over de oorzaak van de enteritis
Weten doen we het niet en nooit...

Poep van de paarden gegeten die maandagavond ontwormd zijn ? Nee denkt de DA want Vita is dinsdagavond al ziek geworden (te snel) en ik heb haar ook geen Kaka zien eten.
Salmonella in een rauw ei ? Kan zijn...ze hebben er alle 5 maandag één gehad
Gevolgen van de jaarlijkse vaccinatie ? Nee, was op 11/6, te lang geleden zegt de DA...
Vervuild water gedronken ? Alle honden drinken hetzelfde .... :19:
Gras gegeten dat besproeid was ? Kan zijn...heb ik niet gezien...mar alle honden komen op dezelfde plaatsen en niemand anders is ziek
Darmperforatie door een visgraat ? Kan zijn...zondagochtend had ze mijn vuilniszak doorgebeten waarin enkel de resten van vis zaten die ik de vorige avond had klaargemaakt in grof zout... ze heeft toen overgegeven en was daarna terug ok.


Hoe moet het nu verder ? :19:

Mijn meisje zal erg gemist worden... Zij heeft mij erdoor gesleurd na de dood van mijn levensgezel in 1999. Ik dank mijn leven aan haar.

Ze was ook de roedelleider van de honden en mijn steun en toeverlaat. We begrepen elkaar alleen al met een blik, woorden waren overbodig...

Ze was de beste en braafste (op een paar ondeugende trekjes na) hond die ik ooit heb gekend. Ze deed geen vlieg kwaad...

Ze was mijn prachtige Dobermann...en ik heb geen idee hoe ik dit te boven moeten komen...buiten haar en mijn andere dieren heb ik hier niemand.

En hoe gaat de roedel dit verwerken ?...Pineau is helemaal geen roedelleider en de 3 rescuehonden...nou dat verhaal kennen jullie al (zusterproblemen)...

Ondanks al haar problemen van de laatste maanden...was haar dood nu toch totaal onverwacht...gelukkig wacht ik nooit als ik zie dat één mijner honden uit zijn doen is en heeft ze direct alle hulp gekregen die ze nodig had.

De hele dag was alles normaal, nog lekker gegeten s morgens, op een lekker dik been geknauwd, mee gaan wandelen, effe mee balletje spelen, s avonds om 17u30 nog lekker gegeten...geen teken van pijn of wat dan ook... en dan gaat ze even slapen, staat terug op en moeten we naar de DA vliegen :denken: wat is het snel gegaan :jank: :jank:

Afbeelding
Afbeelding

Geplaatst: 25 jun 2008 16:36
door Moniek B.
Ach meid, wat een vreselijk groot verdriet. Ik kan me je wanhoop en moedeloosheid zo enorm goed voorstellen. Hopelijk troost de gedachte je dat je een goed besluit hebt genomen voor Vita, hoe moeilijk ook. Ik denk dat je heel terecht hebt besloten dat het nu genoeg was na alles wat ze al heeft meegemaakt.

Juist de honden die de zorgenkindjes zijn, zijn zo bijzonder is mijn ervaring. Er blijft een groot gat achter, vul het met mooie herinneringen!! :knuffel:

Geplaatst: 25 jun 2008 16:43
door Yv*nn
Jullie hebben gestreden als leeuwen, hart verscheurend dat Vita het niet heeft mogen winnen :jank:

Heel veel sterkte voor nu en de komende tijd...

Dag Vita slaap zacht...

Geplaatst: 25 jun 2008 16:47
door renee-uk
heel veel sterkte met het verlies van je grote vriendin :cry:

Geplaatst: 25 jun 2008 16:56
door Gipsy
De eerste veranderingen zijn al zichtbaar...

Als ik huilde kwam Vita me altijd troosten...nu komt geen v d andere 4 me troosten... :jank: :jank:
Op dit uur (16u30) kwam Vita altijd binnen gewandeld in huis om me aan te staren en een poot op mijn kniën te leggen in de hoop van al wat vroeger haar avondeten te krijgen....nu komt er niemand wat vragen :jank: :jank:

Ik kruip maar even onder de lakens

Geplaatst: 25 jun 2008 17:02
door renee-uk
Het zal vast nog een hele tijd en veel tranen duren voordat je gewend bent aan die veranderingen. Hoe erg honden verweven zijn met je dagelijkse leven valt je vaak pas op als ze er niet meer zijn.

Zoals zoveel anderen op dit forum weet ik precies wat je doormaakt en hoe moeilijk dat is.
Ik wens je nogmaals heel veel sterkte met je verlies en je verdriet.

Geplaatst: 25 jun 2008 17:37
door boxersien
Heel veel sterkte met het verwerken van dit grote verlies! Je hebt echt alles voor haar gedaan en voor haar overgehad en op het juiste moment de beslissing genomen om verder lijden te besparen.