Het HondenForum

Vanmorgen weer samen met mijn trainingsmaatje getraind met de hondjes.
Naq wat appèloefeningen hebben we een paar markeerapporten gedaan.
Daarbij voor de Toller op de terugweg nog een tweede apport opgegooid om hem te leren toch eerst naar de baas te gaan met het eerste apport.
Daarna mocht hij het tweede apport wel halen.
Voor Rana een dubbel markeerapport en voor Ita op ruime afstand eerst een witte dummy en daarna een groene.
Ze deden het alle drie goed

Ik had van de jachttraining een gans en een fazant mee gekregen dus die hebben we vanmorgen maar ingezet bij een verloren zoek.
Eerst de Toller laten zoeken.
Hij vond de gans en bracht hem wankelend mee.
Helemaal top dat hij dat beest heeft geapporteerd .
Voor de fazant die er nog lag heb ik Ita ingezet.
Ik dacht dat ze voor de verandering veel te ver weg aan het zoeken was, want ik had haar een flink eind zien gaan, maar ze dook al heel snel op tussen de varens met de fazant keurig in de bek
Ze was niet eens via het pad terug gelopen (omweg) maar was rechtstreeks van de valplaats dwars door de varens terug gekomen.
Ze was apetrots met haar fazant en ik ook natuurlijk

De gans was nog te zwaar voor haar. Dat komt wel

Rana had ook een fazant. De gans had de vleugel al wat losgescheurd en dat is bij Rana een risico. Zeker als ze heel lang geen wild heeft geapporteerd.
Ze dreigde aan de fazant te gaan knagen toen ze hem had gevonden, maar daar was ik op bedacht en ik heb haar snel geroepen. (kon haar zien door even op zij te lopen)
Toen kwam ze hem netjes brengen.
Ze is niet meer betrouwbaar met koud wild als het niet meer "kakelvers" is.

Maar zo heeft ze toch netjes gebracht. Dat is voor haar weer een stap in de goede richting

Inge O schreef:
ranetje schreef: Ze is niet meer betrouwbaar met koud wild als het niet meer "kakelvers" is.
wat op zich natuurlijk ook heel logisch is - tijdens de jacht vallen ze ook zelden koud uit de lucht, gelukkig .

Haha nee dan zijn ze nog fris.
"Platgereden nepkonijnen" worden doorgaans ook niet geschoten

Inge O schreef:al een eerste verslagje van mijn nepjachthond . geen wereldschokkende feiten, gewoon wat leuke én stomme dingetjes.

wat was/ben ik van plan : ook niks wereldschokkends, eigenlijk ben ik voornamelijk tot de conclusie gekomen dat het tijd wordt dat ik stop om haar foutjes voor mezelf te vergoelijken - ik werd een beetje lui. dat heeft én met mijn leeftijd te maken vrees ik (oudere moeders hebben toch ook altijd vreselijk verwende kinders :N: ?) én met het feit dat ik er op de duur zóveel vertrouwen in heb dat alles wel goed komt dat ik de neiging krijg om de zaken een beetje te lang op hun beloop te laten.

klinkt precies alsof crunch megastout is en nodig op het rechte pad moet - nee, zo is het gelukkig ook weer niet . maar ze wordt stilaan wel oud genoeg om heel duidelijk op haar en mijn grenzen gewezen te worden en dat schoof ik wat voor me uit, uit gemakzucht .

crunch had/heeft twee probleempjes waar moet aan gesleuteld worden : ze reageert vaak heel traag op mijn 'hier'. komen doet ze zo goed als altijd, maar het was er wat ingeslopen dat ik vaak meerdere keren riep en op de duur kwam er bij de eerste keer ook nauwelijks nog reactie (in omstandigheden waarbij ze is afgeleid natuurlijk).
tweede probleempje is dat ze stilaan nogal fel wordt op andere honden en daar dus héél erg graag op af wil - combinatie van de twee problemen samen is dus geen goede cocktail .

ik ben dus twee dingen van plan : duidelijker aangeven dat ik het NIET pik als ze mijn 'kom hier' voor het gemak maar even negeert én proberen of een voerbeloning in dit geval bij haar de motivatie kan verhogen, want motivatie is niet echt haar sterkste punt .

hoe geef ik aan dat ik het niet pik : door erop af te lopen (lees : stormen ) met een lichaamstaal die niet veel goeds belooft, zodat madamme geen andere optie heeft (in onze situatie) als zich zeer acuut en met het liefste en onderdanigste gezichtje bij me te melden, dan worden haar haar zondekes vergeven .
met voerbeloning had ik tot nu toe nog niet gewerkt bij haar, behalve het voeretuitje voor het apport. voordeel hiervan is dat voer nog eventjes heel speciaal is - lang zal dit jammer genoeg niet duren, want echt voergericht is ze zeker niet.

totdaar mijn 'plan van aanpak' .

en nu de uitvoering : die is helemaal mislukt . crunch was deze week veel te braaf .

maandag haar meegenomen naar het park, samen met attack. de bedoeling was dat ik haar af en toe eens bij me zou roepen op momenten waarop ze druk bezig was.
en ze deed het ! ja, crunch, zo komen we niet aan trainen toe natuurlijk, het is wel de bedoeling dat je af en toe eens in de fout gaat .
wat viel er wel tegen : haar voerbeloning......ik wil alleen maar met een voerdummy werken, 'zomaar' een snoepje vind ik te makkelijk evolueren naar 'hap-slik-weg' zonder enige interactie met de baas en dat wil ik pertinent niet. dus, simpele snoepjes in haar 'pennenzakje', bij de eerste keer roepen haar ermee verrast en ja hoor, dat even oppakken of een eindje ophalen wilde ze wel......voor zo'n beloning of twee, drie, dan vond ze dat hele ding al niet meer interessant . zélfs niet als ik het dan aan attack gaf en die er liet uit eten .

vandaag de tweede sessie, iets andere versie. deze keer met crunch alleen op pad, niet met haar voerpennenzakje (als ze daar zo slordig mee doet qua interesse wil ik dat niet gebruiken om te belonen - de kans dat ze dan ook haar apporttraining verknalt is dan zeer groot). een andere voerdummy uitgedokterd dus, eentje die ik ook in het water kan gebruiken en die duidelijk onderscheiden is van haar 'apportje' : een klein plastic flesje, waarin ze ook de snoepjes kan zien. én de snoepjes waren al een trapje lekkerder geworden : halve frolicjes .

was ze gewoon megabraaf vandaag . het voerflesje beviel haar wel - zeker nadat ze gemerkt had wat erin zat - netjes los een hond gepasseerd op een paar meter, komen bij de eerste keer roepen, zelfs een stukje training met haar gedaan waarbij ze voor het éérst (buiten het erf) echt plezier had in wat we deden (hierbij gebruik ik het voerflesje niet, maar zoals altijd gewoon haar speeltje).
één keer was ze wel heel slim, dat loeder : komt er iemand aan met een aangelijnde hond, ze wilde er maar al te graag op af maar bleef netjes bij me - geef ik haar als beloning een voertje (eventjes zonder dat ze er het flesje moest voor ophalen, daarvoor was ze nog teveel afgeleid), schiet het kreng er daarna alsnog op af . maar, ze kwam terug, toch nog een stukje braaf dus .

daarna nog een groepje trainende honden gepasseerd op zo'n 15 meter, bleef ze netjes in mijn buurt, ook al een keer haar voerflesje een eindje uit het water gehaald...........tot dat aan het eind van de wandeling helemaal fout ging : ze had net voordien voor het allereerst in haar zwemcarrière een stokje uit het water geapporteerd (tot nu toe beperkten haar akties zich voor 100% uit het achternazwemmen van één van mijn andere honden, die hun stok afpakken en die dan in het water laten liggen ), dus ik wilde afsluiten door haar frolicflesje een paar metertjes in het water te gooien.........fout, fout, fout . crunch heeft een hekel aan een voorwerp uit het water pakken, daarbij verslikt ze zich vaak dus dat vindt ze nog geen goed idee en ook de lekkerste frolicjes konden haar deze keer niet overtuigen : we hebben een verder prima training dus afgesloten met het uitwuiven van een dobberend flesje vol frolicjes waar de eendjes nietsbegrijpend rondzwommen .

*edit : foutje

Een aantal dagen niet op het forum geweest en zie wat ik gemist heb

Heel herkenbaar dat verhaal over het 'vergoeilijken' van het gedrag. Heb ik in Dante's 'loopbaan' ook wel af en toe last van gehad

Ook die oudere moeder komt me bekend voor

. Ik hoop dat ze inmiddels stout genoeg is geweest om je aanpak echt goed uit te proberen?
Ik heb trouwens erg gelachen om dat 'dobberende flesje'

Wat ik niet helemaal begrijp is jouw weerstand tegen het 'zomaar een snoepje geven' als beloning. Ik bedoel dit niet als kritiek (zou niet durven natuurlijk :N: ) maar snap het niet erg

Naar mijn idee is de beloning dan toch heel gericht? Goed gedrag = snoepje?

ranetje schreef:Vanmorgen weer samen met mijn trainingsmaatje getraind met de hondjes.
Naq wat appèloefeningen hebben we een paar markeerapporten gedaan.
Daarbij voor de Toller op de terugweg nog een tweede apport opgegooid om hem te leren toch eerst naar de baas te gaan met het eerste apport.
Daarna mocht hij het tweede apport wel halen.
Voor Rana een dubbel markeerapport en voor Ita op ruime afstand eerst een witte dummy en daarna een groene.
Ze deden het alle drie goed

Ik had van de jachttraining een gans en een fazant mee gekregen dus die hebben we vanmorgen maar ingezet bij een verloren zoek.
Eerst de Toller laten zoeken.
Hij vond de gans en bracht hem wankelend mee.
Helemaal top dat hij dat beest heeft geapporteerd .
Voor de fazant die er nog lag heb ik Ita ingezet.
Ik dacht dat ze voor de verandering veel te ver weg aan het zoeken was, want ik had haar een flink eind zien gaan, maar ze dook al heel snel op tussen de varens met de fazant keurig in de bek
Ze was niet eens via het pad terug gelopen (omweg) maar was rechtstreeks van de valplaats dwars door de varens terug gekomen.
Ze was apetrots met haar fazant en ik ook natuurlijk
De gans was nog te zwaar voor haar. Dat komt wel

Rana had ook een fazant. De gans had de vleugel al wat losgescheurd en dat is bij Rana een risico. Zeker als ze heel lang geen wild heeft geapporteerd.
Ze dreigde aan de fazant te gaan knagen toen ze hem had gevonden, maar daar was ik op bedacht en ik heb haar snel geroepen. (kon haar zien door even op zij te lopen)
Toen kwam ze hem netjes brengen.
Ze is niet meer betrouwbaar met koud wild als het niet meer "kakelvers" is.
Maar zo heeft ze toch netjes gebracht. Dat is voor haar weer een stap in de goede richting

Wat moet het je goed doen dat je met Rana ook weer zo lekker kunt werken

En wat Ita betreft; doet ze ooit wel eens iets niet of niet goed

. Echt niet normaal hoor, dat hondje

Hoe doe je dat bij de training; om en om werken, dus de een aan de riem als je met de ander werkt?

Moon schreef:Wat moet het je goed doen dat je met Rana ook weer zo lekker kunt werken En wat Ita betreft; doet ze ooit wel eens iets niet of niet goed . Echt niet normaal hoor, dat hondje
Hoe doe je dat bij de training; om en om werken, dus de een aan de riem als je met de ander werkt?

De een staat vast aan een grondpen als ik met de ander werk

Ik dacht dat ik ook wel eens mindere dingen had geschreven over de training van Ita?

Af en toe gaat ze niet diep genoeg om "verloren" te zoeken.
En ze neemt geen "nepkonijn" mee

Ze heeft wel eens de aandacht er niet meer bij zoals toen de trainer een wild apport weglegde en ik haar op zo'n moment vooruit moest sturen en terugroepen. (eerste of tweede verslag van de zomertraining

)
Je leest alleen de hele goede dingen geloof ik

Daarvan zijn er ook heel veel, maar uiteraard wel zoals op haar leeftijd kan.
Is het te zwaar, dan til ik daar niet aan ook al vermeld ik het wel

Dus misschien vermeld ik het zo terloops dat het niet eens opvalt?

Rana en wild is nog steeds geen goede combinatie.
Ze kan daar niet meer zonder spanning mee aan de slag dus beschadigingen komen daarbij dan wel voor.

Bij een wildapport is Rana dus echt onbetrouwbaar.
Erg jammer, want dat heeft ze wel goed gedaan.

Al tijden geen melding gehad van reacties in dit topic, dacht... laat ik eens kijken en zie :N:

Ik herken het late stellen van grenzen wel Inge, hier denk ik ook soms 'ach' terwijl ik bij een cursist al lang een gesprekje had gehad over duidelijk grenzen stellen etc etc

En verder klinkt crunchje als een leuk ondernemend draakje dat goed weet wat ze wil.

Oh ja; we moeten nog iets inzetten op de zwemvermogens van Ean

Hoe oud is Ita nu ook alweer?
Dat van het nepkonijn; hoe erg is dat? Las jullie gedachtenwisseling over het nut ervan en met de weinige ervaring die ik in jachttraining etc heb kan ik me heel goed voorstellen dat je daar je vraagtekens bij zet. Ben benieuwd of wij nog zo'n nepkonijn krijgen..
En dat verloren zoeken; is dat iets waar je qua training nog iets aan kunt doen eigenlijk? Ik zou namelijk niet weten hoe je dat aan zou moeten pakken.

En dat Rana onbetrouwbaar is met een wildapport, heeft dat te maken met de druk op trainingen en zo waar je het eerder over gehad hebt? Of is het ergens anders door voor zover je weet..

Wij gaan zondag weer voor het eerst met Ean naar jachttraining. We zouden twee weken geleden weer maar toen had Ean kennelhoest. De eigen training dus ook even stilgelegd want bij elke opwinding begon hij te hoesten. Het apporteren van de voerdummy gaat nog wel prima, dus we zullen zien zondag!

Moniek B. schreef:Al tijden geen melding gehad van reacties in dit topic, dacht... laat ik eens kijken en zie :N:

Ik herken het late stellen van grenzen wel Inge, hier denk ik ook soms 'ach' terwijl ik bij een cursist al lang een gesprekje had gehad over duidelijk grenzen stellen etc etc En verder klinkt crunchje als een leuk ondernemend draakje dat goed weet wat ze wil.
Oh ja; we moeten nog iets inzetten op de zwemvermogens van Ean

Hoe oud is Ita nu ook alweer?
Dat van het nepkonijn; hoe erg is dat? Las jullie gedachtenwisseling over het nut ervan en met de weinige ervaring die ik in jachttraining etc heb kan ik me heel goed voorstellen dat je daar je vraagtekens bij zet. Ben benieuwd of wij nog zo'n nepkonijn krijgen..
En dat verloren zoeken; is dat iets waar je qua training nog iets aan kunt doen eigenlijk? Ik zou namelijk niet weten hoe je dat aan zou moeten pakken.

En dat Rana onbetrouwbaar is met een wildapport, heeft dat te maken met de druk op trainingen en zo waar je het eerder over gehad hebt? Of is het ergens anders door voor zover je weet..

Wij gaan zondag weer voor het eerst met Ean naar jachttraining. We zouden twee weken geleden weer maar toen had Ean kennelhoest. De eigen training dus ook even stilgelegd want bij elke opwinding begon hij te hoesten. Het apporteren van de voerdummy gaat nog wel prima, dus we zullen zien zondag!

Ita is nu 10 maanden

Dat nepkonijn is niet erg natuurklijk als het wild wel binnen komt

Maar kennelijk wordt verwacht dat ze dit ding ook haalt.
Als ze hem leuk gaat vinden haalt ze hem ook wel op

Maar als ze alleen met een zekere druk (dus spanning) bereid isd om hem vast te houden zal ze leeg terug komen bij een verloren zoek denk ik.
We zullen zien.
Het is ongeveer dit konijn.
Ik ga de goede Sint maar eens lief aankijken :N:

Bij Rana komen de problemen inderdaad voort uit de fouten die zijn gemaakt.
Jammer maar helaas.

Hoorde laatst van iemand waar de hond bij een over water zoeken het apport vond, maar aarzelde bij het oppakken.
Die hond kreeg door de helper het apport in de bek geduwd

De hond blokkeerde (verstarde en ging niet meer voor of achteruit)
Sindsdien kraakt hij het wild.
Ook iets waar je dus van te voren al op moet wijzen dat je dat niet wilt.
Bij over warter zie je de hond daarna meestal niet meer als hij zoekt. Dus je kunt niet eens zien dat er iets gebeurt wat je niet wilt.

Inge O schreef:
Moniek B. schreef:Oh ja; we moeten nog iets inzetten op de zwemvermogens van Ean

zeggen we : een ijsje voor alle (jacht)hondenschrijvers hier, te innen ergens deze zomer .

Inge O schreef:
ranetje schreef:Het is ongeveer dit konijn.
Ik ga de goede Sint maar eens lief aankijken :N:

OMG, ik vind die nepbeesten toch echt 10 keer niks, kunnen ze dat nu echt niet wat gelijkender maken, qua textuur en zacht aanvoelen en zo ?

Ik vind dit konijn ook niet zo geweldig. En duur !!! :N:
Moet wel zeggen dat het leren vastpakken op de juiste plek met hulp van dit soort "dummy's" wel effectief kan zijn

De bedoeling bij dit nepbeest is ook dat het hondje leert om in het midden vast te pakken en niet bij kop of staart.
Dat op de verkeerde plek vastpakken schijnt n.l. nogal eens voor te komen zegt "men"

Nou ja, als je dat goed vastpakken wilt trainen hoef je er nog geen verloren zoek van te maken

Volgens mij kan een driedelige gewone dummy ook.
Die bestaat ook

op gewicht van de vos.

Inge O schreef: euhhh, waarom....nou, wat ik al in mijn verhaaltje zette : ik kom het liefste ook zelf in the picture bij beloningen, in de zin van 'leuke interactie met de baas' dan. om die reden blijf ik spel een betere beloning vinden dan snoep, al helemaal bij een hond die niet zo voergemotiveerd is. ik heb het toch al té vaak gezien (zowel bij eigen honden als bij andere baas-hondcombinaties) dat in het beste geval nog wel het snoepje als beloning wordt gezien (hoewel ook dat vaak maar relatief is bij niet voergerichte honden) maar dat de interactie met de baas op dat moment verwaarloosbaar is, en dat wil ik niet. ik wil dat ze blij zijn om iets dat ze met mij samen kunnen doen, in het beste geval dus spelen.
gezien crunch ook niet zo spelgericht is dat haar dat buiten interesseert wil ik met de voerdummy (voor het eerst, heb ik nog nooit gebruikt behalve voor apport) kijken of we zover komen dat ze gaat denken 'joepie!!!! ik mag de voerdummy halen ', dan is de stap naar 'joepie!!!! ik mag het speeltje halen alweer een heel stuk kleiner en ook al lukt het laatste niet dan is ze met de voerdummy toch wel eventjes aktief met mij bezig - wat niet zo is als ik het frolicje er zomaar inprop (wat al duidelijk was bij die hond waar ze onmiddellijk na haar frolicje toch heenschoot).

Op dat moment heb je zelf het frolicje ook gedegradeerd tot "zomaar een snoepje"

Bij jonge hondjes probeer ik er altijd voor te zorgen dat een lekker snoepje geen "wegwezen" kan gaan betekenen.
Daarom lijn ik in risicosituaties even aan en ga nog even met de hond spelen of op een speelse manier wat appèl oefeningetjes doen.
Kan nog een extra snoepje opleveren

Inge O schreef:nu ik dat zo zit te tikken gaat me plots een lichtje op : eigenlijk is het juist deze 'rare' eigenschap van crunch die me zover heeft gebracht het allemaal ietsje te lang aan te zien : ze is nog heel moeilijk te motiveren terwijl ik wel heel sterk het gevoel heb dat het er wel degelijk inzit bij haar, die zin om met de baas samen te werken. ik heb dus gewoon schrik om het te verpesten door sneller te gaan dan wat haar 'motivatiekwab' aankan .

Rustig aan dan breekt het lijntje niet

Alleen, als het enigszins mogelijk is, niet helemaal stil blijven staan.
Af en toe even "prikkelen" om de nieuwschierigheid aan te wakkeren.

Inge O schreef:
ranetje schreef:
Inge O schreef:nu ik dat zo zit te tikken gaat me plots een lichtje op : eigenlijk is het juist deze 'rare' eigenschap van crunch die me zover heeft gebracht het allemaal ietsje te lang aan te zien : ze is nog heel moeilijk te motiveren terwijl ik wel heel sterk het gevoel heb dat het er wel degelijk inzit bij haar, die zin om met de baas samen te werken. ik heb dus gewoon schrik om het te verpesten door sneller te gaan dan wat haar 'motivatiekwab' aankan .

Rustig aan dan breekt het lijntje niet
Alleen, als het enigszins mogelijk is, niet helemaal stil blijven staan.
Af en toe even "prikkelen" om de nieuwschierigheid aan te wakkeren.
ben ik dus nu mee bezig .

Ik had het "tableau" van Ita nog beloofd.
Hier is het dan, nou ja behalve het echte wild

De paaltjes apporteert ze niet hoor, die zijn voor het vooruit sturen.
En de hard plastic duif die daar naast ligt is een van de drie duiven die ik heb om vast te zetten in de grond.
Het echte apport kan daar dan bij een markeeroefening of bij een verloren zoek tussen liggen.
Leuke afleiding

De dummy's zijn verschillend in gewicht.

edit:typo

God ik ben écht de draad kwijt in dit draadje

Wat is iedereen goed bezig zeg

Even over dat konijn, ik heb zo'n konijn, maar ik heb hem aangekleed met een konijnenjasje. Heel veel honden die aanvankelijk een beetje huiverig waren voor wild hebben er al plezier van gehad. Althans, hun baasjes dan vooral

Hij is net echt, toen ik een keer werd aangehouden door de politie heb ik nog moeten praten als brugman over dat konijn op de achterbank

Leuke paaltjes trouwens

Jaap* schreef:Leuke paaltjes trouwens

Ik dacht wel dat die je bekend voor zouden komen

Ik heb er veel plezier van

Dat konijn van jou is geweldig Jaap

Ita heeft met een echt konijn niet zo'n probleem, het is meer dat , niet aangeklede, nepkonijn dat ze niet als verloren zoek wilde halen. Of niet als apport zag?

Ik begin toch steeds meer het idee te krijgen dat Ita een verloren zoek niet met haar neus doet, maar met haar ogen.
Ik heb haar gisteren op de hei een dummy laten zoeken.
Tegen de wind in laten zoeken en ze is er drie keer onder de wind langs gekomen zonder ook maar één moment te tekenen.

Van de week heb ik pens gehaald.
Ik ga daar maar eens een paar sleepjes van trekken.
Hopelijk gaat er dan een lichtje branden.

ranetje schreef:Ita heeft met een echt konijn niet zo'n probleem, het is meer dat , niet aangeklede, nepkonijn dat ze niet als verloren zoek wilde halen. Of niet als apport zag?

Tja, dat weet je eigenlijk nooit hé

Een dummy lijkt ook niet echt op een konijn natuurlijk, maarja, een tafelpoot ook niet

Was het een nieuw nepkonijn? Want daar zit wel een wat vies luchtje aan.

ranetje schreef:Van de week heb ik pens gehaald.
Ik ga daar maar eens een paar sleepjes van trekken.
Hopelijk gaat er dan een lichtje branden.

Ja, dat kun je doen

Wij hebben in den beginne ook wel sterk ruikende stukjes worst verstopt.
Die werden dan wél gevonden

En meteen daarna weer verder met dummy's met wat geurstof en een worstbeloningkje voor het vinden en brengen

Jaap* schreef:
ranetje schreef:Ita heeft met een echt konijn niet zo'n probleem, het is meer dat , niet aangeklede, nepkonijn dat ze niet als verloren zoek wilde halen. Of niet als apport zag?
Tja, dat weet je eigenlijk nooit hé
Een dummy lijkt ook niet echt op een konijn natuurlijk, maarja, een tafelpoot ook niet
Was het een nieuw nepkonijn? Want daar zit wel een wat vies luchtje aan.

Dat weet ik eigenlijk niet

Hij zag er wel nog erg schoon uit.

Jaap* schreef:
ranetje schreef:Van de week heb ik pens gehaald.
Ik ga daar maar eens een paar sleepjes van trekken.
Hopelijk gaat er dan een lichtje branden.
Ja, dat kun je doen
Wij hebben in den beginne ook wel sterk ruikende stukjes worst verstopt.
Die werden dan wél gevonden
En meteen daarna weer verder met dummy's met wat geurstof en een worstbeloningkje voor het vinden en brengen

Dit lijkt me een goeie

Dank je wel, ik denk dat ik hier ook wel wat mee kan.
Morgen een sleepje en maandag ga ik weer samen trainen dan is het nog iets gemakkelijker te realiseren met die worstjes.
Welke worst had jij? Bifi?

ranetje schreef:Hij zag er wel nog erg schoon uit.

Dan issie vast nieuw

Als ze hem gewoon bij de rest van de dummy's in een dummyvest proppen gaat het misschien wel beter. En vaak in de modder gooien

Jaap* schreef:
ranetje schreef:Hij zag er wel nog erg schoon uit.
Dan issie vast nieuw
Als ze hem gewoon bij de rest van de dummy's in een dummyvest proppen gaat het misschien wel beter. En vaak in de modder gooien

En niet eerst een "vast" oefening er mee doen, maar gewoon happig maken op het konijn op de manier van Anke Bogaerts

ranetje schreef:Welke worst had jij? Bifi?

Als ik mij goed herinner was het overdedatumse droge worst (van Weidenaar

)

ranetje schreef:
Jaap* schreef:
ranetje schreef:Hij zag er wel nog erg schoon uit.
Dan issie vast nieuw
Als ze hem gewoon bij de rest van de dummy's in een dummyvest proppen gaat het misschien wel beter. En vaak in de modder gooien
En niet eerst een "vast" oefening er mee doen, maar gewoon happig maken op het konijn op de manier van Anke Bogaerts

Jajaja dat heb ik altijd zo vreemd gevonden, dat sommige mensen er zélf voor zorgen dat een nieuw soort apport (meestal wild) iets "aparts" is door er zo'n spektakel van te maken. Waarom toch? Zo'n hond móet dan wel denken dat het iets geks is toch?

Jaap* schreef:
ranetje schreef:
Jaap* schreef:
ranetje schreef:Hij zag er wel nog erg schoon uit.
Dan issie vast nieuw
Als ze hem gewoon bij de rest van de dummy's in een dummyvest proppen gaat het misschien wel beter. En vaak in de modder gooien
En niet eerst een "vast" oefening er mee doen, maar gewoon happig maken op het konijn op de manier van Anke Bogaerts
Jajaja dat heb ik altijd zo vreemd gevonden, dat sommige mensen er zélf voor zorgen dat een nieuw soort apport (meestal wild) iets "aparts" is door er zo'n spektakel van te maken. Waarom toch? Zo'n hond móet dan wel denken dat het iets geks is toch?

Ja dat vind ik ook.
Ik oefen het "vast" wel, maar dan bijv. tijdens het lopen aan de lijn.
Met een gewone dummy.
Vindt ze leuk om te doen. Even iets een stukje dragen voor de baas.

Maar dat hele nadrukkelijke "vast" terwijl ze voor me zit en dan ook nog met iets nieuws voor haar (en dat misschien nog stinkt ook :N: ) vind ik niet handig.
Ik had natuurlijk ook weer net te laat in de gaten waar de trainer mee wilde oefenen.

Het zal waarschijnlijk ook niet meer zo gebeuren

Vind ik ook wel

Het is wat magertjes voor een hond van 10 maanden

Inge O schreef:
ranetje schreef:Vind ik ook wel
Het is wat magertjes voor een hond van 10 maanden
kijk, dat je het zelf beseft is al veel waard .

Dank je wel voor deze bemoedigende woorden

ranetje schreef:
Moon schreef:Wat moet het je goed doen dat je met Rana ook weer zo lekker kunt werken En wat Ita betreft; doet ze ooit wel eens iets niet of niet goed . Echt niet normaal hoor, dat hondje
Hoe doe je dat bij de training; om en om werken, dus de een aan de riem als je met de ander werkt?
De een staat vast aan een grondpen als ik met de ander werk
Ik dacht dat ik ook wel eens mindere dingen had geschreven over de training van Ita?
Af en toe gaat ze niet diep genoeg om "verloren" te zoeken.
En ze neemt geen "nepkonijn" mee
Ze heeft wel eens de aandacht er niet meer bij zoals toen de trainer een wild apport weglegde en ik haar op zo'n moment vooruit moest sturen en terugroepen. (eerste of tweede verslag van de zomertraining )
Je leest alleen de hele goede dingen geloof ik
Daarvan zijn er ook heel veel, maar uiteraard wel zoals op haar leeftijd kan.
Is het te zwaar, dan til ik daar niet aan ook al vermeld ik het wel
Dus misschien vermeld ik het zo terloops dat het niet eens opvalt?

Rana en wild is nog steeds geen goede combinatie.
Ze kan daar niet meer zonder spanning mee aan de slag dus beschadigingen komen daarbij dan wel voor.
Bij een wildapport is Rana dus echt onbetrouwbaar.
Erg jammer, want dat heeft ze wel goed gedaan.

Weer eens even 'mijn' topic bijhouden; heb het weer schandelijk verwaarloosd

Je snapt toch hopelijk wel dat mijn opmerking over Ita echt en dan ook totaal NIET vervelend bedoeld was hè? Noem het maar jaloezie

op jouw trainingstalenten en Ita's werktalenten!

Over Dante's apporteren zal ik het maar helemaal niet hebben; die heeft af en toe nog (gaat wel steeds beter) dat hij nog dummies 'kraakt'

. Echt wild heeft hij niet vaak geapporteerd, dus weet ik eigenlijk niet (ik vrees het ergste :N: ). Mijn volgende hondje hoop ik toch van het begin af aan serieuzer 'op te leiden'. Alleen jammer dat een pupjachthondcursus er niet zo in zit voor mij (heb ik iig nog niet gevonden in de buurt).

Vraagje; je leest weleens dat je met een jachthondpup geen trekspelletjes moet spelen ivm hard in de bek worden. Heb jij daar rekening mee gehouden? Je gebruikt dacht ik wel een tennisbal bij Ita hè?
En nog iets; neemt Ita het jachtgedrag van Rana niet over? Je hebt dacht ik verteld dat Ita niet zo'n jachtmonster (

) als haar grote zus is, maar als Rana even haar neus achterna gaat, wat doet Ita dan?

Dante 'had' vandaag weer vier konijnen

, maar het is nu echt wel duidelijk dat ze zodra ze echt 'gespot' zijn en het op een lopen zetten, heel snel niet meer interessant zijn.. Dante doet een halfzachte poging om er achteraan te gaan en dan houdt hij het voor gezien. Ik kan het nu door de kale struiken heel goed zien allemaal

. Het opzoeken vindt hij het echte werk

ranetje schreef:Ik had het "tableau" van Ita nog beloofd.
Hier is het dan, nou ja behalve het echte wild

De paaltjes apporteert ze niet hoor, die zijn voor het vooruit sturen.
En de hard plastic duif die daar naast ligt is een van de drie duiven die ik heb om vast te zetten in de grond.
Het echte apport kan daar dan bij een markeeroefening of bij een verloren zoek tussen liggen.
Leuke afleiding
De dummy's zijn verschillend in gewicht.

edit:typo

O, hier had je het over; my god

Hondje wordt wel wat eenzijdig opgeleid

Wat ik nog mis op deze foto is jou er naast met geweer en hoedje

Maar zonder dollen; niet normaal wat ze allemaal apporteert; een echte allround staande hond

Heb je al eens iets aan veldwerk (of voorbereiding daarop) met haar gedaan?

Inge O schreef:
Moon schreef: Ik hoop dat ze inmiddels stout genoeg is geweest om je aanpak echt goed uit te proberen?
nee, niet echt . ten eerste omdat ze behoorlijk mankt en haar wandelingetjes dus voorlopig opgeschort zijn en ten tweede omdat ze heel erg enthousiast is de laatste weken (vandaar ook dat manken ) en daardoor makkelijker te motiveren is, waardoor ze het (thuis, mind you) op het ogenblik prima doet.

maar.......uitstel is geen afstel natuurlijk .

Wat ik niet helemaal begrijp is jouw weerstand tegen het 'zomaar een snoepje geven' als beloning. Ik bedoel dit niet als kritiek (zou niet durven natuurlijk :N: ) maar snap het niet erg Naar mijn idee is de beloning dan toch heel gericht? Goed gedrag = snoepje?
zooooo marijke, heb je kritiek ??!!

euhhh, waarom....nou, wat ik al in mijn verhaaltje zette : ik kom het liefste ook zelf in the picture bij beloningen, in de zin van 'leuke interactie met de baas' dan. om die reden blijf ik spel een betere beloning vinden dan snoep, al helemaal bij een hond die niet zo voergemotiveerd is. ik heb het toch al té vaak gezien (zowel bij eigen honden als bij andere baas-hondcombinaties) dat in het beste geval nog wel het snoepje als beloning wordt gezien (hoewel ook dat vaak maar relatief is bij niet voergerichte honden) maar dat de interactie met de baas op dat moment verwaarloosbaar is, en dat wil ik niet. ik wil dat ze blij zijn om iets dat ze met mij samen kunnen doen, in het beste geval dus spelen.
gezien crunch ook niet zo spelgericht is dat haar dat buiten interesseert wil ik met de voerdummy (voor het eerst, heb ik nog nooit gebruikt behalve voor apport) kijken of we zover komen dat ze gaat denken 'joepie!!!! ik mag de voerdummy halen ', dan is de stap naar 'joepie!!!! ik mag het speeltje halen alweer een heel stuk kleiner en ook al lukt het laatste niet dan is ze met de voerdummy toch wel eventjes aktief met mij bezig - wat niet zo is als ik het frolicje er zomaar inprop (wat al duidelijk was bij die hond waar ze onmiddellijk na haar frolicje toch heenschoot).

Ja ik dacht al dat mijn opmerking verkeerd zou vallen

Ik hoop ten eerste dat het manklopen over is?
Ik ga over dit verhaal eens goed nadenken. Ik heb altijd nogal klakkeloos de boeken gevolgd; gewenst gedrag = snoepje. Dat van het samen bezig zijn vind ik een hele goeie!
Op een (duitse) dvd die ik heb wordt alles aangeleerd met een klein voerzakje, bij de pup. Dus ook de 'zit', 'af', enz. Doe jij dat ook?

Het HondenForum

Jachthonden, lopende, staande en retrievers!