Het HondenForum

cloris schreef:

Carmen schreef:Och Cloris je arme oude ventje krijgt wel wat te lijden he...Gelukkig knapt hij weer op

Ja dat maakt me dan ook zo verdrietig... het is al zo'n rot gezicht.

Maar hij knapt langzamerhand weer op en ik betrapte mezelf erop dat ik al op een rijtje heb wat er moet gebeuren en wat ik moet doen als het weer gebeurd, daar ben ik persoonlijk best blij om want ik kan alleen maar proberen hem te helpen en hem te steunen tot het weer voorbij gaat.

Hij ligt heerlijk te slapen en zijn lekkere trek is terug, er voor opstaan doet hij niet als ik koekjes pak, dat moet ik echt brengen daar merk ik ook aan dat hij echt moe is.

Ja, je schrikt je toch helemaal te barste als je dit voor het eerst meemaakt! Natuurlijk ook als je het vaker meemaakt, maar dan weet je iig wat het is en hoe te handelen.

Gelukkig knapt hij weer op Cloor!

fijn dat het weer beter gaat

cloris schreef:

Carmen schreef:Och Cloris je arme oude ventje krijgt wel wat te lijden he...Gelukkig knapt hij weer op

Ja dat maakt me dan ook zo verdrietig... het is al zo'n rot gezicht.

Maar hij knapt langzamerhand weer op en ik betrapte mezelf erop dat ik al op een rijtje heb wat er moet gebeuren en wat ik moet doen als het weer gebeurd, daar ben ik persoonlijk best blij om want ik kan alleen maar proberen hem te helpen en hem te steunen tot het weer voorbij gaat.

Hij ligt heerlijk te slapen en zijn lekkere trek is terug, er voor opstaan doet hij niet als ik koekjes pak, dat moet ik echt brengen daar merk ik ook aan dat hij echt moe is.

Wat rot dat hij zolang na de aanval nog zo moe is, maar misschien dat zijn leeftijd ook meespeelt?

Ik zou graag willen weten wat je plannen zijn voor áls het nog een keer gebeurt. Ik zelf weet dat namelijk niet en voel me zo machteloos, dus tips zijn zeer welkom (hoewel het natuurlijk bij iedere hond anders gaat)!
Als je zin hebt om het op te schrijven en je hoofd er naar staat...

cloris schreef:

Carmen schreef:Och Cloris je arme oude ventje krijgt wel wat te lijden he...Gelukkig knapt hij weer op

Ja dat maakt me dan ook zo verdrietig... het is al zo'n rot gezicht.

Maar hij knapt langzamerhand weer op en ik betrapte mezelf erop dat ik al op een rijtje heb wat er moet gebeuren en wat ik moet doen als het weer gebeurd, daar ben ik persoonlijk best blij om want ik kan alleen maar proberen hem te helpen en hem te steunen tot het weer voorbij gaat.

Hij ligt heerlijk te slapen en zijn lekkere trek is terug, er voor opstaan doet hij niet als ik koekjes pak, dat moet ik echt brengen daar merk ik ook aan dat hij echt moe is.

Ja het is heel verdrietig en het kereltje snapt er niks van en je kunt het ook niet uitleggen..
Gaat het alweer wat beter?

Moon schreef:

cloris schreef:

Carmen schreef:Och Cloris je arme oude ventje krijgt wel wat te lijden he...Gelukkig knapt hij weer op

Ja dat maakt me dan ook zo verdrietig... het is al zo'n rot gezicht.

Maar hij knapt langzamerhand weer op en ik betrapte mezelf erop dat ik al op een rijtje heb wat er moet gebeuren en wat ik moet doen als het weer gebeurd, daar ben ik persoonlijk best blij om want ik kan alleen maar proberen hem te helpen en hem te steunen tot het weer voorbij gaat.

Hij ligt heerlijk te slapen en zijn lekkere trek is terug, er voor opstaan doet hij niet als ik koekjes pak, dat moet ik echt brengen daar merk ik ook aan dat hij echt moe is.

Wat rot dat hij zolang na de aanval nog zo moe is, maar misschien dat zijn leeftijd ook meespeelt?

Ik zou graag willen weten wat je plannen zijn voor áls het nog een keer gebeurt. Ik zelf weet dat namelijk niet en voel me zo machteloos, dus tips zijn zeer welkom (hoewel het natuurlijk bij iedere hond anders gaat)!
Als je zin hebt om het op te schrijven en je hoofd er naar staat...

Nou het is eigenlijk niets meer als dat hier in het topic al staat,
Direct zorgen dat hij okej ligt en zichzelf niet kan bezeren, daarna zorgen voor natte doeken in het geval van oververhitting, temp.opnemen, lichten dimmen en radio of tv uit.
Zorgen voor water want dat wilde hij maandag ook graag, kleine slokjes maar hij dronk en als hij zo blijft hijgen eerst naar buiten "tillen" en kijken of hij wil plassen en poepen.
Duurt het allemaal te lang eer hij "bij" komt krijgt hij van mij die stesolid.
En verder constant maar licht masseren en tegen hem praten, laten weten dat ik er ben (ook al herkent hij me niet).
Verder heb ik het nummer van mijn d.a. in de foon staan dus mocht het allemaal niet okej gaan kan ik direct bellen.

Carmen schreef:

cloris schreef:

Carmen schreef:Och Cloris je arme oude ventje krijgt wel wat te lijden he...Gelukkig knapt hij weer op

Ja dat maakt me dan ook zo verdrietig... het is al zo'n rot gezicht.

Maar hij knapt langzamerhand weer op en ik betrapte mezelf erop dat ik al op een rijtje heb wat er moet gebeuren en wat ik moet doen als het weer gebeurd, daar ben ik persoonlijk best blij om want ik kan alleen maar proberen hem te helpen en hem te steunen tot het weer voorbij gaat.

Hij ligt heerlijk te slapen en zijn lekkere trek is terug, er voor opstaan doet hij niet als ik koekjes pak, dat moet ik echt brengen daar merk ik ook aan dat hij echt moe is.

Ja het is heel verdrietig en het kereltje snapt er niks van en je kunt het ook niet uitleggen..
Gaat het alweer wat beter?

Nou dat is dus idd wat het voor mij moeilijk maakt, mijn mannetje en zijn verwarde blik in zijn ogen.. bah.

Hij is vandaag weer wat slomer dus ik houd hem nu goed in de gaten, hij heeft alleen vanaf maandagnacht niet meer gepoept

cloris schreef:

Carmen schreef:

cloris schreef:

Carmen schreef:Och Cloris je arme oude ventje krijgt wel wat te lijden he...Gelukkig knapt hij weer op

Ja dat maakt me dan ook zo verdrietig... het is al zo'n rot gezicht.

Maar hij knapt langzamerhand weer op en ik betrapte mezelf erop dat ik al op een rijtje heb wat er moet gebeuren en wat ik moet doen als het weer gebeurd, daar ben ik persoonlijk best blij om want ik kan alleen maar proberen hem te helpen en hem te steunen tot het weer voorbij gaat.

Hij ligt heerlijk te slapen en zijn lekkere trek is terug, er voor opstaan doet hij niet als ik koekjes pak, dat moet ik echt brengen daar merk ik ook aan dat hij echt moe is.

Ja het is heel verdrietig en het kereltje snapt er niks van en je kunt het ook niet uitleggen..
Gaat het alweer wat beter?

Nou dat is dus idd wat het voor mij moeilijk maakt, mijn mannetje en zijn verwarde blik in zijn ogen.. bah.

Hij is vandaag weer wat slomer dus ik houd hem nu goed in de gaten, hij heeft alleen vanaf maandagnacht niet meer gepoept

Owww, dat is wel erg lang zeg
Beetje olie door zijn eten proberen? En anders zou ik wel even contact opnemen met de dierenarts hierover.

Hij krijgt altijd olie door zijn eten dus

cloris schreef:

Moon schreef:

cloris schreef:

Carmen schreef:Och Cloris je arme oude ventje krijgt wel wat te lijden he...Gelukkig knapt hij weer op

Ja dat maakt me dan ook zo verdrietig... het is al zo'n rot gezicht.

Maar hij knapt langzamerhand weer op en ik betrapte mezelf erop dat ik al op een rijtje heb wat er moet gebeuren en wat ik moet doen als het weer gebeurd, daar ben ik persoonlijk best blij om want ik kan alleen maar proberen hem te helpen en hem te steunen tot het weer voorbij gaat.

Hij ligt heerlijk te slapen en zijn lekkere trek is terug, er voor opstaan doet hij niet als ik koekjes pak, dat moet ik echt brengen daar merk ik ook aan dat hij echt moe is.

Wat rot dat hij zolang na de aanval nog zo moe is, maar misschien dat zijn leeftijd ook meespeelt?

Ik zou graag willen weten wat je plannen zijn voor áls het nog een keer gebeurt. Ik zelf weet dat namelijk niet en voel me zo machteloos, dus tips zijn zeer welkom (hoewel het natuurlijk bij iedere hond anders gaat)!
Als je zin hebt om het op te schrijven en je hoofd er naar staat...

Nou het is eigenlijk niets meer als dat hier in het topic al staat,
Direct zorgen dat hij okej ligt en zichzelf niet kan bezeren, daarna zorgen voor natte doeken in het geval van oververhitting, temp.opnemen, lichten dimmen en radio of tv uit.
Zorgen voor water want dat wilde hij maandag ook graag, kleine slokjes maar hij dronk en als hij zo blijft hijgen eerst naar buiten "tillen" en kijken of hij wil plassen en poepen.
Duurt het allemaal te lang eer hij "bij" komt krijgt hij van mij die stesolid.
En verder constant maar licht masseren en tegen hem praten, laten weten dat ik er ben (ook al herkent hij me niet).
Verder heb ik het nummer van mijn d.a. in de foon staan dus mocht het allemaal niet okej gaan kan ik direct bellen.

Ik hoopte al op nieuwe tips, maar helaas.. Het is mij nog niet gelukt om hem zacht te laten vallen. Ben steeds te laat . Dat komt omdat hij als een gek door de kamer gaat racen vlak voor hij valt zeg maar. Heb aan deskundigen (op het epilesie-forum) gevraagd of ik hem tegen zou moeten houden maar ws maakt dat hem alleen maar angstiger Verder doe ik het zoals jij schrijft, dus prikkels weghalen. En naast hem zitten, rustig strelen en zachtjes praten. Ik ga nu wel aan de kant van zijn rug zitten omdat ik al een paar keer midden in een plas urine zat..
Trouwens via het epilepsieforum kun je een boekje bestellen met veel info.
Sterkte en knuffels voor hem!

Moon schreef: Ik hoopte al op nieuwe tips, maar helaas.. Het is mij nog niet gelukt om hem zacht te laten vallen. Ben steeds te laat . Dat komt omdat hij als een gek door de kamer gaat racen vlak voor hij valt zeg maar. Heb aan deskundigen (op het epilesie-forum) gevraagd of ik hem tegen zou moeten houden maar ws maakt dat hem alleen maar angstiger Verder doe ik het zoals jij schrijft, dus prikkels weghalen. En naast hem zitten, rustig strelen en zachtjes praten. Ik ga nu wel aan de kant van zijn rug zitten omdat ik al een paar keer midden in een plas urine zat..
Trouwens via het epilepsieforum kun je een boekje bestellen met veel info.
Sterkte en knuffels voor hem!

Nou het zacht vallen is dus bij mij; zijn 2 vaste slaapplaatsen niet verplaatsen want de afgelopen 2x ging hij naar 1 van de 2 verder hoop ik dat hij nu heel lang vrij blijft van een aanval

Ik had ook altijd wat kranten bij de hand.
Zodra ik zag dat er een aanval op komst was had ik er aleen in mijn handen die ik direct als hij omging onder de achterkant en de plasser schoof. Zodra hij was "leeggelopen" haalde ik de krant weer weg. Hij was n.l. altijd extra gestresst als hij zijn eigen vuil rook. Verder ging ook altijd bij hem zitten en zachtjes masseren en praten tegen hem.

ranetje schreef:Ik had ook altijd wat kranten bij de hand.
Zodra ik zag dat er een aanval op komst was had ik er aleen in mijn handen die ik direct als hij omging onder de achterkant en de plasser schoof. Zodra hij was "leeggelopen" haalde ik de krant weer weg. Hij was n.l. altijd extra gestresst als hij zijn eigen vuil rook. Verder ging ook altijd bij hem zitten en zachtjes masseren en praten tegen hem.

Ja Fangio ook maar de 1e keer vond ik hem dus in zijn eigen urine en dat deed mij gewoon zeer, je hond zo vinden is niet leuk

Nu had hij niets laten lopen en ik heb altijd wat hoezen liggen voor over de bedden, een schone is zo gepakt