Het HondenForum

Wat een blije, vrolijke Uma. Een wereld van verschil. Heerlijke filmpjes.

Heel veel verschil!
Ze is ook echt geen luie hond meer. Thuis is ze natuurlijk gewoon net als elke Podenco, slapen en wel zo comfortabel mogelijk
Maar met het wandelen is ze nu onze drukste hond Die staart in een krul, oren overeind en zelfs trekken aan die riem.

Ik ga in november zelfs een dogsurvival met haar doen. Ze zal het heus spannend vinden, maar het is ook een stukje oefenen om die energie om te zetten in samenwerking. Wat ze niet wil, doen we gewoon niet. Zwemmen vindt ze niet leuk, dus ik heb er een gekozen zonder waterhindernissen
Ik denk dat ze het samen kruipen heel leuk vindt! En Manu gaat mee met mijn zus, dat is toch haar grootste steun en toeverlaat. Die twee zijn zo vertrouwd met elkaar.

Ik geniet nu nog meer van mijn duo dan ik al deed

Ook leuk is dat ze nu op stal, bij het paard, weer de weilanden in duikt en lekker gaat snuffelen en scharrelen. Eerder bleef ze bij de bak zitten tot ik klaar was. Het lijkt wel of haar zelfvertrouwen nu ook een enorme boost heeft gehad. Ik vind het zo leuk, ik kan het niet in woorden omschrijven

Ik denk dat ze het samen kruipen heel leuk vindt!

Wat een heerlijk nieuws! Ik wacht met smart op de foto’s

Geweldig zeg!

Wauw, fantastisch om te zien, een uitgelaten en uitbundige Uma! Ongelofelijk wat een verschil zo'n pilletje kan maken, ze is met haar tweede jeugd bezig

Ik zag de filmpjes als langs komen op IG, echt geweldig! Ik zat heel verbaasd te kijken, ze hield toch niet van water?

Wauw, wat fantastisch! Ik word er helemaal blij van, dus jij moet echt van oor tot oor staan glunderen!

geweldig wat een mooi gezicht! Die blije Uma en een nog blijere Manu nu hij zijn vrolijke vriendinnetje weer terug heeft

Oh wat fijn

Wat bijzonder, wat zo'n pilletje al niet kan doen!

Je hebt gewoon een nieuwe hond

ik vind het ontroerend

In het wáter!

Wat een feest om te zien, zoveel blijheid, zoveel energie. Wat heerlijk voor jullie.

Manuma schreef:Ik vind het zo leuk, ik kan het niet in woorden omschrijven

Ik kan het me zó goed voorstellen!

Ik vind jullie reacties zo leuk
Uma moest eens weten hoeveel mensen zo begaan met haar zijn.

Vanochtend trok ik mijn hardloopkleren aan en nam een flinke fles water mee. Het plan was te gaan hardlopen op het strand en de honden los mee te nemen. Manu en Uma hebben nooit zoveel te maken met mijn plannen dus die hobbelen met me mee, maar wel op hun tempo. En ze konden dan lekker in zee plonzen.
Het was echter zelfs op het strand al heel warm. Vol met badgasten, mensen met hun hond op een handdoekje of de naaktzwemmers die altijd wat argwanend naar die honden kijken

Plan gewijzigd. Wandelen.
Ik rende de zee in, eigenlijk Manu uitdagend om te gaan zwemmen. Natuurlijk ging hij mee. We renden naar de zeebank en verderop zag ik een zeehond, spelend in het water en genietend van de zon.
Gelukkig zag Manu het niet Ik blijf naar de zeehond kijken en Manu banjert intussen door de golven. Meestal blijft Uma met haar poten in het water staan, wachtend tot we klaar zijn met die onzin. Bovendien moet ze ook een stuk zwemmen om bij ons te komen. Dat zou ze nooit doen.
Ineens staat Uma naast me. Kletsnat?!

We lopen terug en Uma zwemt mee. Ze kijkt nog wat bezorgd maar is heel trots en vrolijk als we weer op de kust komen. Ze speelt nog met een grote Dobermann, die haar ombeukte, waarop ze hem een paar keer in zijn nek hapt en snauwt, en daarna daagt ze hem opnieuw uit. Weer happen in die nek en springen. Manu lijkt het gewend te zijn en snuffelt wat aan de schelpen.

Ik zie een andere zandbank en ga er door het toch wel diepe water naartoe. Manu gaat tussen de badgasten zitten: dit keer moet ik alleen. Oké, even afkoelen.
De zee is altijd zo rustgevend. Er zitten zoveel mensen en toch voel je zo'n rust als je in die grote zee stapt.
Uma rent twee keer heen en weer en loopt het water in. En verder, en verder. En ze zwemt!!! Ze zwemt naar mij toe en doet zelfs een extra rondje voor ze op de zandbank stapt.
Mijn kaak lag op de grond.

Nu nog terug.
Na het knuffelen van Uma loop ik weer richting kust, Uma aan mijn zijde. Zwemmend, die poten, als volleerd zwemmer, peddelen door de lichte golven. Er komt water in haar oor, dat vindt ze niks, dus kijkt ze bezorgd naar mij. Ik heb haar toegejuicht en aangemoedigd en we kregen beide een warm ontvangst van Manu

Ik had veel verwacht van de nieuwe Uma, maar vrijwillig zwemmen echt nooit!
En natuurlijk had ik net vandaag mijn telefoon niet meegenomen

Ach wat een wereld van verschil zeg Nikki. Wat fijn dat ze zo opleefd.

Jeetje, wat fantastisch dit

Wat fijn voor Uma en voor jullie. Ze is echt een heel andere hond.

Ik zou zee en een telefoon ook geen beste combinatie vinden.
Go Uma! Lekker genieten zo.

Wauw, wat goed!

geweldig!! Volgende keer filmen hoor

Wat een super verhaal!

Ik word zo blij van dit topic!

Ooo wat een ontzettend leuke, lieve en bijzondere verhalen
Die Uma... onvoorstelbaar

Wat moet je trots zijn op je knappe meid

Zit hier met een big smile alles te lezen

Super hond is ze

Wat heerlijk, zo'n enorm verschil... een veel gelukkigere hond!! Genieten!

Ik lees nu de laatste paar updates pas, wat verandert ze enorm zeg! Dat dát kan door de juiste medicatie, echt fijn!

Goed dat ze het kamperen toch fijn vond, en uit zichzelf zwemmen!

Ze verrast je zo, straks staat ze nog te stofzuigen als je thuiskomt

Morgen gaat Uma mee naar de canicrosstraining en volgende week hebben we zowaar een survival

Vandaag hebben we weer een mooie route gelopen. Alles aangelijnd maar de duinen waren zo warm benauwd dat de honden het zo wel prima vonden.
En aanschouw Uma's nieuwe billen