Het HondenForum

Miranda schreef:

JBK schreef:Ik zou 'm ook beletten om te stuiteren.

Grapjas
Dat lukt me alleen als ik hem al zijn poten breek én er een kilootje valium indouw

Hij is inmiddels zo vol met energie dat hij als een gék opspringt zodra ik ook maar iets beweeg. WATGAANWEDOEN? GAANWEUIT? GAANWESPELEN?
*stuiter*stuiter*stuiter*

Tsja, er zal heus wel een andere manier zijn om dat te voorkomen.
Een bench of iets dergelijks. Ik zou hem niet laten stuiteren in ieder geval. Mij lijkt het niet slim.

Ranetje schreef:Dat uurtje rustig aan de lijn mee als het witte gevaar uitgelaten wordt (daar denk je aan toch?) lijkt me een prima idee.

Ja, dat was exact mijn idee.

JBK schreef:Een bench of iets dergelijks.

Benchrust na zo'n operatie? Welnee. Onzin.

Dat staat overigens de genezing ook nog eens in de weg, althans bij mensen. Vroeger moest je een week in bed blijven, tegenwoordig weten ze dat dat niet goed is.
De dag na een buikoperatie mag je gewoon weer op geleide van de pijn bewegen, hoor. En dat deed ik ook volop, heen en weer naar de rokersplek. En dan heb ik ongezond en slecht helend weefsel. Cayuga is kerngezond.

ik denk dat ie al wel beter te bereiken zal zijn als ie wel een (aanlijn)wandeling van wat langer dan 10 minuten gehad heeft.

ik had bij vixen, na haar castratie, ook strikte opdrachten van de da waar ik me niet aan gehouden heb.
ik had wel het voordeel dat ze los geen rare fratsen uithaalt als er geen bal in het spel is, dus ik heb haar al best snel los laten lopen op stukken waar dat kon.
na zo'n gedeeltelijke aan- en aflijnwandeling kon ik haar dan thuis makkelijker op haar plaats laten blijven en voorkomen dat ze ging stuiteren.
grote kans dat dat bij yuga ook zo zal gaan.

Ik zou hem ook aangelijnd mee laten lopen Hij klinkt prima fit, als hij tijdens de wandeling toch moe lijkt te worden kunnen ze altijd nog eerder omkeren en naar huis gaan. Maar ik weet uit ervaring dat je honden met die energie niet rustig gaat houden door druk gedrag te corrigeren Die energie moet er toch uit, dan maar beheerst tijdens een wandeling,

Maeve schreef: als hij tijdens de wandeling toch moe lijkt te worden kunnen ze altijd nog eerder omkeren en naar huis gaan.

Ik was inderdaad van plan die instructie mee te geven

Het ging me inderdaad om de vraag of een senior hond na een spoedoperatie de energie zou hebben om een uurtje rustig mee te wandelen. Ik dénk van wel, als ik zo eens naar hem kijk, maar ik heb er geen ervaring mee.

Ga je me nu vertellen dat die maïskolf dus ook bij hem vast is komen te zitten? Ik zei het notabene nog. Wat naar zeg! Gelukkig lijkt alles nu goed. Je hoort hier zelden of nooit waarschuwingen tegen terwijl ik elke keer hoor dat dit gebeurd is na geven van maïs van de bbq.
Sterkte, rot zeg!

laeken schreef:Ga je me nu vertellen dat die maïskolf dus ook bij hem vast is komen te zitten? Ik zei het notabene nog. Wat naar zeg! Gelukkig lijkt alles nu goed. Je hoort hier zelden of nooit waarschuwingen tegen terwijl ik elke keer hoor dat dit gebeurd is na geven van maïs van de bbq.
Sterkte, rot zeg!

Sterker nog, ik geef het al dertig jaar. Serieus. Nooit problemen, tot jij me waarschuwde

Miranda schreef:

Maeve schreef: als hij tijdens de wandeling toch moe lijkt te worden kunnen ze altijd nog eerder omkeren en naar huis gaan.

Ik was inderdaad van plan die instructie mee te geven

Het ging me inderdaad om de vraag of een senior hond na een spoedoperatie de energie zou hebben om een uurtje rustig mee te wandelen. Ik dénk van wel, als ik zo eens naar hem kijk, maar ik heb er geen ervaring mee.

neem aan dat jij dat prima in kan schatten. Ik zou het zelf in ieder geval zo doen

Miranda schreef:

laeken schreef:Ga je me nu vertellen dat die maïskolf dus ook bij hem vast is komen te zitten? Ik zei het notabene nog. Wat naar zeg! Gelukkig lijkt alles nu goed. Je hoort hier zelden of nooit waarschuwingen tegen terwijl ik elke keer hoor dat dit gebeurd is na geven van maïs van de bbq.
Sterkte, rot zeg!

Sterker nog, ik geef het al dertig jaar. Serieus. Nooit problemen, tot jij me waarschuwde

Nou geloof me, van mij uit normaal gesproken geen voodoo en geen slechte wensen.
Gelukkig komt het goed. Sterkte.

laeken schreef: Nou geloof me, van mij uit normaal gesproken geen voodoo en geen slechte wensen.

Ik weet het
Komt wel goed met die ouwe

Miranda schreef:

Maeve schreef: als hij tijdens de wandeling toch moe lijkt te worden kunnen ze altijd nog eerder omkeren en naar huis gaan.

Ik was inderdaad van plan die instructie mee te geven

Dat dus inderdaad, ik heb ook geen ervaring met senioren, maar t is meer gevoelsmatig.

Heavy schreef:En heeft hij lekker kunnen wandelen?

Ja, geen centje pijn. En hij ligt nu stiktevreden naast me te pitten, ipv met argusogen mij in de gaten te houden en overeind te springen zodra ik een wimperhaartje beweeg. Zelfs zijn ademhaling is rustiger.
Blij dat ik het gedaan heb.

Jeroen heeft de wandeling wel iets ingekort, hij kon niet uitleggen waarom, het was een intuïtieve beslissing.
Maar toch een krappe vijftig minuten gewandeld.

Miranda schreef:

Heavy schreef:En heeft hij lekker kunnen wandelen?

Ja, geen centje pijn. En hij ligt nu stiktevreden naast me te pitten, ipv met argusogen mij in de gaten te houden en overeind te springen zodra ik een wimperhaartje beweeg. Zelfs zijn ademhaling is rustiger.
Blij dat ik het gedaan heb.

Jeroen heeft de wandeling wel iets ingekort, hij kon niet uitleggen waarom, het was een intuïtieve beslissing.
Maar toch een krappe vijftig minuten gewandeld.

Top

Cleva schreef:Ik vind beweging en afleiding juist wel heel wenselijk.
Natuurlijk heb je aandacht voor je hond tijdens de wandeling (zoals altijd) maar naast het medische voordeel van beweging is er ook nog zoiets als de routine hervatten. Zeker voor een hond is dat belangrijk.

Leuk hoor, die denkoefeningetjes maar het gezondst is toch echt het ervaren van de dagelijkse routine.

Daar ben ik het mee eens

Dat heeft nog tot heel was discussies geleid na een zware operatie van mijn hond.
Zelfs 4 x per dag 20 minuten lopen was volgens de specialist te veel "want er waren honden die het gezond en wel met minder moeten doen"
Dat mijn hond aan veel meer gewend was deed er niet toe.
Ik heb toen uiteindelijk toch maar besloten om onze gewone routine zo veel mogelijk weer te gaan volgen.
Dat bleek ook het beste te werken.

Knoop in mijn maag

Ik heb gezien dat er drie stukken naar binnen gingen.
Ik heb gezien dat er één stuk is uitgehaald. Dat hadden ze voor me bewaard, ze dachten dat ik dat wel wou zien.

Nu is hij al de hele dag wat misselijk (kan van de AB komen natuurlijk). Hij spuugt niet, maar kwijlt wel.
(En nee, dat komt NIET van de wandeling).
Hij stinkt ook al de hele dag. Zoals hij stinkt als hij verstopt zit (daar is hij nogal gevoelig voor).
Hij kotst (nog) niet.
Maar poepte vandaag ook niet. Gisteren wel, maar een klein beetje.

Willen jullie duimen dat ik een overbezorgde paranoïde doos ben?
En dat er niet alsnog mais is achtergebleven omdat de DA dacht dat het maar één stuk was en niet verder heeft gezocht?

Frolic schreef:Hebben ze het uit zijn darmen gehaald of uit zijn maag?

Darm.

Er is inderdaad geen stuk darm uitgehaald, enkel een heel klein sneetje gemaakt.
Geen necrose oid, de darm zag er nog vitaal uit.

Geen koorts, verder fit en actief, geen buikpijn.
En ja, ik houd hem zeker goed in de gaten.
En ik hoop maar dat ik een overbezorgde muts ben.

Frolic schreef:Dan kan ik me dat bijna niet voorstellen. Zo'n darm is helemaal niet dik, normaal gesproken ga je die van het begin tot het eind bij langs om te kijken of er op andere plekken niks mis is of dat er stukken in elkaar geschoven zijn. Mij lijkt dat je een stuk mais zou moeten zien. En als er nog een stuk in de maag zou zitten zou hij dat denk ik wel uitgespuugd hebben toen hij zoveel moest spugen.
Wel goed in de gaten houden, maar dat doe je wel, heeft hij koorts?

Is er ook een stuk darm tussenuit gehaald? Nee toch? Omdat de dierenarts dacht dat de darm er nog goed uitzag?

Ik zou denk ik voor de zekerheid even overleggen, zeker omdat hij eerst veel beter was. Een darmoperatie is toch een zware operatie.
Ik denk dat de kans dat er iets met die darm is groter is dan dat er een stuk mais is blijven zitten.

Ik wil je niet bang maken maar ik vond toch dat ik het moest zeggen. Als er nog een stuk in de maag zat dan hoeft dat niet via overgeven eruit gekomen zijn. En kan het alsnog de darm in gegaan zijn na een paar dagen. Dit is wat met Sterre gebeurd is met een pompoen van een slof oid. Dit is keihard geworden als een bal. Volgens de dierenarts kon dat al tijden in de maag gezeten hebben en ineens doorgeschoten naar de darm. Sterre was al tijden elke dag een beetje aan het spugen. Maar we konden geen oorzaak vinden. Het is bij haar ook operatief uit de darm gehaald.
Dus ik zou wel de dierenarts vragen of hij ook zijn maag heeft gevoeld tijdens de operatie.

Sterre schreef:Als er nog een stuk in de maag zat dan hoeft dat niet via overgeven eruit gekomen zijn. En kan het alsnog de darm in gegaan zijn

Ja, dat weet ik.

Dus ik zou wel de dierenarts vragen of hij ook zijn maag heeft gevoeld tijdens de operatie.

Ja, dat was mijn plan ook.

Pendrag schreef:Hoe is het nu met Cayuga? En met jou?

Ja, wel goed. Met Yuga. Volgens mij ben ik gewoon paranoïde en overbezorgd doordat ik me zo machteloos voel.
Ik vond het niet zo chill dat ik hem met iemand anders naar de DA moest sturen. En nog minder chill dat ik een wrak ben omdat ik de volgende dag wel meeging.

Ik kan er niet eens zijn voor mijn hond als hij dat het meest nodig heeft

Heavy schreef:Je was alert genoeg om te zien dat het mis was en te zorgen dat hij op tijd bij de DA was

Ja, en ik ben mijn intuïtie errug dankbaar, maar dat neemt niet weg dat ik er niet voor hem kon zijn op cruciale momenten. En nee, daar kan ik ook niks aan doen, maar ik vind het wél erg.

En dus voelt mijn hoofd zich schuldig, en dús ga ik blijkbaar spoken zien. Nogal stom, maar ik schijn het niet te kunnen stoppen.

Nee Miranda nee

Verstand en gevoel liggen niet op een lijn maar je weet best hoe het echt zit

Heeel veel beterschap voor Cayuga!!!

Miranda schreef:

Pendrag schreef:Hoe is het nu met Cayuga? En met jou?

Ja, wel goed. Met Yuga. Volgens mij ben ik gewoon paranoïde en overbezorgd doordat ik me zo machteloos voel.
Ik vond het niet zo chill dat ik hem met iemand anders naar de DA moest sturen. En nog minder chill dat ik een wrak ben omdat ik de volgende dag wel meeging.

Ik kan er niet eens zijn voor mijn hond als hij dat het meest nodig heeft

Je zorgt WEL voor je hond als hij het het meest nodig heeft. Je hebt geregeld dat iemand (Frolic) naar de dierenarts ging. En daarna ben je zelfs zelf mee naar de dierenarts gegaan terwijl je dat eigenlijk niet kan. Maak jezelf alsjeblieft geen verwijten. Ik ken je niet maar wat ik van je lees vind ik je geweldig.

Eng hoor, beterschap voor Cayuga!

Frolic schreef:Je was er wel voor hem. Je zag dat het niet goed ging, dat hij een dierenarts nodig had en bent alle mogelijkheden bij langs gegaan. Je hebt een 'wildvreemde' om hulp gevraagd en volgens mij is dat helemaal niet des Miranda's.

Nee, dan moet het wel héél fout zitten

Hij vond het prima bij mij in de auto, ging heel gemakkelijk mee naar binnen en was superbraaf bij de dierenarts. Hij heeft heel veel knuffels een aaitjes gekregen.
Toen de dierenarts hem meenam voor foto's ging hij heel even op de rem en liep daarna braaf mee, ik moest in de behandelkamer wachten. Toen ze klaar was bracht ze hem terug en toen hij vanuit de gang mij in de behandelkamer zag kwam hij naar me toe gedraafd en kroop heel dicht tegen mijn been. Nog voor ik hem kon roepen
En ik was wel een vreemde voor hem, maar ook de link naar jou en ik denk dat hij dat best in de gaten had.

Ik weet niet zo goed wat ik moet zeggen. Ik moest er wel wat van huilen, dat wel.
Ik wou echt, echt, ECHT dat ik mee was gegaan. Ik WIST dat het niet goed zat. Geen idee waarom, maar ik wist het gewoon. Daarom vroeg ik ook een 'vreemde' om met hem naar de DA te gaan.
En dan thuis blijven. Geen woorden voor....
Als ik die avond was meegegaan, had hij een ellendige nacht minder gehad

Als ik die avond was meegegaan, had hij een ellendige nacht minder gehad

Misschien niet en misschien ook wel.
Dat is geweest Miranda.

Maak jezelf niet zo verdrietig
Knuffel dat beest nog maar een keer en val jezelf niet zo zwaar.
Je bent een goeie hondenmoeder

Frolic schreef:Hij gaf geen pijn aan,

Dat dacht Bob Suurenbroek ook, de volgende ochtend.
"Die buik voelt niet goed, maar hij geeft geen pijn aan. Vreemd."
"Jawel hoor, kijk maar eens heel goed naar zijn gezicht terwijl je voelt." zei ik.
Het enige wat je bij Cayuga ziet als je hem pijn doet is een miniem zenuwtrekje onder zijn linkeroog. Dat is alles. Moet je maar net weten, dan let je erop, maar als je het niet weet mis je het heel gemakkelijk. Hij tongelt niet, hij verstrakt niet, hij snept niet, niks van de normale pijnindicatoren.

maar ik denk dat jij er meer last van hebt dan Cayuga

Dat weet ik wel zeker

Ik moest zijn pleister er gisteren afhalen, maar die zat nogal vast
Dus goed natgemaakt, even laten weken en dan met de tandjes op elkaar hóp eraf. Ijselijke gil, dat deed flink zeer.
Terwijl ik met buikpijn sorrysorrysorry liep te kermen, stond hij alweer met een blije bek voor de kast met lekkers te stuiteren

Jemig, wat een schrik! Wat fijn dat hij goed door de operatie gekomen is. Maar wat bizar dat je die kolven al dertig jaar geeft en du moment dat iemand je vertelt dat dat link is het ook misgaat .

Over die operatie en je schuldgevoel: als het even kan opereer je natuurlijk liever niet, dus als het geen bloedspoed is en er is een kans dat het minder invasief opgelost kan worden dan doe je dat. Dus dikke kans dat als je erbij geweest was de uitkomst hetzelfde was. Oók als je aangewezen had dat Yuga pijn aangaf want dat kan bij nog honderd andere dingen passen dan een vastzittende maïskolf.
Je hebt hartstikke goed voor hem gezorgd (adequate en fijne hulp inschakelen voor je hond ís goede zorg) en daarom is hij er nu nog.

Over je zorgen: ik weet niet of het paranoïa is, je zorgen kunnen heel goed reëel zijn. Ook al was er macroscopisch geen necrose te zien, dat proces kan microscopisch wel al in gang geweest zijn helaas. Dus je doet er heel goed aan om je man goed in de gaten te houden. Daarnaast inderdaad de mogelijkheid dat er toch nog een stuk vastzit, maar ik hoop dat de DA toch de hele darm heeft afgevoeld.
Ik duim dat Yuga even een dipje had (of jij spoken zag) en hij gewoon goed herstelt .

Hij heeft gepoept

(Kolere, wat kan een mens blij zijn met een keutel )