Het HondenForum

Ik denk ook dat je er goed aan doet. Laat nu iedere dag een feestje bouwen, gelukkig heeft wilma geen benul en geniet ze nog van iedere dag zonder klachten

Goeie beslissing, geniet van haar
En zoals Paisley al zei, Wilma zelf heeft er geen benul van, zij leeft in het nu en denkt niet aan de toekomst.

Nanna schreef:

Sabi85 schreef: Ik zou het mezelf nooit vergeven als ik Wilma een behandeling ontzeg alleen vanwege het geld.

Daar wil ik toch even op inhaken. De medische wetenschap schrijdt steeds verder voort en er is steeds meer mogelijk. Daar hangt natuurlijk een vaak fors prijskaartje aan.
Maar waar is het einde dan? Als je hond een jaar langer kan leven met een behandeling van 10.000 euro, ga je dat dan ook doen? Ik vind het niet goed om je schuldig te voelen om te zeggen "het stopt hier" omdat je het geld niet hebt of er niet voor over hebt omdat het gewoon een te groot bedrag is.
Verder vind ik je beslissing een verstandige en ik hoop dat Wilma mooi een lange neus trekt en voor straf 17 jaar oud wordt

Helemaal mee eens.

miriam schreef:

Nanna schreef:

Sabi85 schreef: Ik zou het mezelf nooit vergeven als ik Wilma een behandeling ontzeg alleen vanwege het geld.

Daar wil ik toch even op inhaken. De medische wetenschap schrijdt steeds verder voort en er is steeds meer mogelijk. Daar hangt natuurlijk een vaak fors prijskaartje aan.
Maar waar is het einde dan? Als je hond een jaar langer kan leven met een behandeling van 10.000 euro, ga je dat dan ook doen? Ik vind het niet goed om je schuldig te voelen om te zeggen "het stopt hier" omdat je het geld niet hebt of er niet voor over hebt omdat het gewoon een te groot bedrag is.
Verder vind ik je beslissing een verstandige en ik hoop dat Wilma mooi een lange neus trekt en voor straf 17 jaar oud wordt

Helemaal mee eens.

Ik sluit me er bij aan.

Ik vind het een logische beslissing, ik zou hetzelfde hebben besloten.
Ik denk namelijk dat het in het belang van de hond is.

Dat gezegd hebbende, ik schoot afgelopen donderdag ook acuut in een 'OMG, we moeten wat DOEN!' staat.
Voordat ik doorhad wat ik zei flapte ik er uit "Kun je zijn prostaat dan niet verwijderen?" tegen de DA. Ik corrigeerde mezelf nog voordat de DA antwoord gaf met "Nee, daar gaan we hem NIET meer mee treiteren". Maar dat was dus het eerste wat in me opkwam. Bij een hond die 11 is, en volledig verkankerd.
Dus dat je in de eerste instantie in een behandelmodus schiet, vind ik niet meer dan logisch en heel menselijk. Je wil ze gewoon niet kwijt.

Meestal groeien kankers trouwens heel langzaam op die leeftijd. Kan maar zo zijn dat Wilma het nog een hele tijd prima doet.

Nanna schreef:

Sabi85 schreef: Ik zou het mezelf nooit vergeven als ik Wilma een behandeling ontzeg alleen vanwege het geld.

Daar wil ik toch even op inhaken. De medische wetenschap schrijdt steeds verder voort en er is steeds meer mogelijk. Daar hangt natuurlijk een vaak fors prijskaartje aan.
Maar waar is het einde dan? Als je hond een jaar langer kan leven met een behandeling van 10.000 euro, ga je dat dan ook doen? Ik vind het niet goed om je schuldig te voelen om te zeggen "het stopt hier" omdat je het geld niet hebt of er niet voor over hebt omdat het gewoon een te groot bedrag is.
Verder vind ik je beslissing een verstandige en ik hoop dat Wilma mooi een lange neus trekt en voor straf 17 jaar oud wordt

Mee eens

Weet je ik vind het heel gaaf dat dat allemaal kan, zo n ct scan bestralen een weet ik wat nog meer. Wat wel een beetje jammer is is dat er nu gedaan wordt of dit meteen het enige is wat gedaan hoort te worden, alsof er geen andere opties zijn.
Ik ken dit geval natuurlijk niet maar als ik een hondje binnen krijg met een lastig bultje dan zijn er echt wel andere mogelijkheden. Soms kun de tevoren de huid oprekken zodat je toch ruimte hebt om te hechten en als dat niet kan dan kun je de wond deels open laten, die groeit dan met wat tijd vanzelf dicht. En als het pootje echt niet te redden is idd amputatie uiteraard een optie zeker bij een lichte hond. En een ct scan is gaaf maar gewone Röntgenfotos geven vaak ook aan of er uitzaaiingen zijn maar dan voor een fractie van de kosten.
Wat ik heel vreemd vind is dat er getwijfeld wordt tussen een sarcoom en een melanoom. Sarcomen zijn tumoren van spinvormige cellen, melanomen zijn ronde cellen. Ik ben geen klinisch patholoog maar die zou je toch niet door elkaar moeten kunnen halen.
Kort gezegd als ik zo'n geval binnen zou krijgen dan was de aanbeveling waarschijnlijk eerst een fijne naald biopt, rx van de longen dan operatie eventueel voorafgegaan door oprekken van de huid en dan bultje laten analyseren. En nee, dat zou geen 4000 euro kosten

Miranda schreef:Ik vind het een logische beslissing, ik zou hetzelfde hebben besloten.
Ik denk namelijk dat het in het belang van de hond is.

Dat gezegd hebbende, ik schoot afgelopen donderdag ook acuut in een 'OMG, we moeten wat DOEN!' staat.
Voordat ik doorhad wat ik zei flapte ik er uit "Kun je zijn prostaat dan niet verwijderen?" tegen de DA. Ik corrigeerde mezelf nog voordat de DA antwoord gaf met "Nee, daar gaan we hem NIET meer mee treiteren". Maar dat was dus het eerste wat in me opkwam. Bij een hond die 11 is, en volledig verkankerd.
Dus dat je in de eerste instantie in een behandelmodus schiet, vind ik niet meer dan logisch en heel menselijk. Je wil ze gewoon niet kwijt.

Meestal groeien kankers trouwens heel langzaam op die leeftijd. Kan maar zo zijn dat Wilma het nog een hele tijd prima doet.

Ik zou het mezelf nooit vergeven als ik Wilma een behandeling ontzeg alleen vanwege het geld.

Nanna:

Daar wil ik toch even op inhaken. De medische wetenschap schrijdt steeds verder voort en er is steeds meer mogelijk. Daar hangt natuurlijk een vaak fors prijskaartje aan.
Maar waar is het einde dan? Als je hond een jaar langer kan leven met een behandeling van 10.000 euro, ga je dat dan ook doen? Ik vind het niet goed om je schuldig te voelen om te zeggen "het stopt hier" omdat je het geld niet hebt of er niet voor over hebt omdat het gewoon een te groot bedrag is.
Verder vind ik je beslissing een verstandige en ik hoop dat Wilma mooi een lange neus trekt en voor straf 17 jaar oud wordt

Herkenbaar en voor mij nog heel vers.
In het verleden nog een operatie laten uitvoeren op een berner van 12 jaar. Milt en tumor verwijderd. Leverde een paar uitbundige maanden op waarna het verval langzaam maar gestaag toesloeg.

Nu weer met berner Jorla van 11 jaar.
Half jaar geleden een torsie een halt toegeroepen, maar dit leverde een kans van 60% herhaling op. Twee weken geleden begonnen de spieren in haar poten het te begeven. Naar de d.a. en gesproken over anabole steroïde inspuiten. Dat zou iedere drie weken herhaald moeten worden. Maar ze had ook last van benauwdheid en vermoeidheid vanwege een versleten stemband.
Dat kon volgens d.a. operatief verholpen worden.

En dan is je eerste impuls inderdaad: dan die spaarpot maar leeg, als ze maar 'geholpen' kan worden. Het is mijn plicht om haar zo goed mogelijke medische zorg te laten geven..

En dan moet het even bezinken dat de beste zorg misschien weleens op iets anders uit kan lopen. Dus neem je je hond me naarr huis en observeert of en hoe lang het leven voor haar nog plezier oplevert.

Ik hoop dat het bij Wilma nog een hele poos duurt.

CKS schreef:Weet je ik vind het heel gaaf dat dat allemaal kan, zo n ct scan bestralen een weet ik wat nog meer. Wat wel een beetje jammer is is dat er nu gedaan wordt of dit meteen het enige is wat gedaan hoort te worden, alsof er geen andere opties zijn.
Ik ken dit geval natuurlijk niet maar als ik een hondje binnen krijg met een lastig bultje dan zijn er echt wel andere mogelijkheden. Soms kun de tevoren de huid oprekken zodat je toch ruimte hebt om te hechten en als dat niet kan dan kun je de wond deels open laten, die groeit dan met wat tijd vanzelf dicht. En als het pootje echt niet te redden is idd amputatie uiteraard een optie zeker bij een lichte hond. En een ct scan is gaaf maar gewone Röntgenfotos geven vaak ook aan of er uitzaaiingen zijn maar dan voor een fractie van de kosten.
Wat ik heel vreemd vind is dat er getwijfeld wordt tussen een sarcoom en een melanoom. Sarcomen zijn tumoren van spinvormige cellen, melanomen zijn ronde cellen. Ik ben geen klinisch patholoog maar die zou je toch niet door elkaar moeten kunnen halen.
Kort gezegd als ik zo'n geval binnen zou krijgen dan was de aanbeveling waarschijnlijk eerst een fijne naald biopt, rx van de longen dan operatie eventueel voorafgegaan door oprekken van de huid en dan bultje laten analyseren. En nee, dat zou geen 4000 euro kosten

Wat een duidelijke uitleg

CKS schreef: En een ct scan is gaaf maar gewone Röntgenfotos geven vaak ook aan of er uitzaaiingen zijn maar dan voor een fractie van de kosten.

Voor zover ik hier in de kliniek en vanuit info op het net, heb begrepen, geeft röntgen niet 100% zekerheid. In het beginstadium zijn de uitzaaiingen te klein om op röntgen te worden opgemerkt.
In die zin kan ik de beslissing in utrecht begrijpen. Als je een zware (en dure) operatie en behandeling wilt opstarten, wil je op zijn minst 100% zeker zijn dat de hond nog een mooie tijd kan beleven.

Zelf heb ik ooit een hond met een tumor aan de melkklieren laten opereren, een half jaar gedokterd omdat de hond zo moeizaam herstelde en haar uiteindelijk verloren aan kanker in de buik, net toen het wat beter begon te gaan.

Ik sluit mij aan bij de beslissing van ts en bij Nanna.
Zelf heb ik nu ook een teefje van bijna 11 met een tumor bij de melkklier (en artrose in de voorpootjes en hartruisje) Zij wordt dus niet geopereerd. (in goed overleg met de dierenarts, die aangaf dat ze het in deze situatie zeker ook niet zou doen) Soms is niets doen de beste optie. En dan maar gewoon hopen dat de hondjes nog een paar leuke jaren hebben zonder ongemak.

CKS schreef: En een ct scan is gaaf maar gewone Röntgenfotos geven vaak ook aan of er uitzaaiingen zijn maar dan voor een fractie van de kosten.

Voor zover ik hier in de kliniek en vanuit info op het net, heb begrepen, geeft röntgen niet 100% zekerheid. In het beginstadium zijn de uitzaaiingen te klein om op röntgen te worden opgemerkt.
In die zin kan ik de beslissing in utrecht begrijpen. Als je een zware (en dure) operatie en behandeling wilt opstarten, wil je op zijn minst 100% zeker zijn dat de hond nog een mooie tijd kan beleven.

Zelf heb ik ooit een hond met een tumor aan de melkklieren laten opereren, een half jaar gedokterd omdat de hond zo moeizaam herstelde en haar uiteindelijk verloren aan kanker in de buik, net toen het wat beter begon te gaan.

Ik sluit mij aan bij de beslissing van ts en bij Nanna.
Zelf heb ik nu ook een teefje van bijna 11 met een tumor bij de melkklier (en artrose in de voorpootjes en hartruisje) Zij wordt dus niet geopereerd. (in goed overleg met de dierenarts, die aangaf dat ze het in deze situatie zeker ook niet zou doen) Soms is niets doen de beste optie. En dan maar gewoon hopen dat de hondjes nog een paar leuke jaren hebben zonder ongemak.

Ik had denk ik ook niet voor de operatie en bestraling gekozen. Lijkt me een zware belasting voor Wilma en voor jullie. Ik zou nu niks doen en kijken hoe ze het gaat doen de aankomende tijd. Heel veel sterkte!

Inmiddels zijn we een maand verder en de afgelopen tijd hebben we maar liefst 4 nieuwe bultjes bij haar ontdekt ; 2 op haar rechterzij, 1 op haar linkerzij en 1 op haar neus. Het bultje op haar poot groeit vrij snel. Gelukkig lijkt ze er nog geen last van te hebben.

Ach, arme Wilma

Jeetje wat gaat dat snel

Och jeetje. Ik hoop dat ze nog een hele tijd zonder pijn met die bultjes kan blijven rondlopen.

Hoop dat ze in elk geval niet te hard groeien.

Och jee. Ik hoop maar dat ze nog wat langer geen hinder ervan ondervindt. Maar wat gaat het snel, heel verdrietig voor je.

Verdorie zeg.

Ach wat naar! Dat gaat hard Misschien een kleine opsteker - het hondje van mn oma zat zolang ik dr kende onder de bulten, maar heeft daarmee jaren klachtenvrij rond gelopen. Toen er 1 ging ontsteken is ze ingeslapen, maar was toen al 14.