Het HondenForum

Fijn dat het meevalt

And the Oscar goes.......

Goede meevaller

Whahaha grappenmaker!

Misschien hebben ze ergens een rol in een toneelstuk voor hem?

Gelukkig niet gebroken

fijn dat het meevalt!

gelukkig!

errug herkenbaar ja, als ze een teek hebben gaan ze soms al half dood
Maar je hebt er ook bij die echt bikkelhard zijn, dat is ook niet alles

Maar fijn dat meneer pipo niets mankeert

marian* schreef:Misschien hebben ze ergens een rol in een toneelstuk voor hem?

Inderdaad, je drukt hem gewoon een kauwgompje onder een poot en hij mankt en joelt alsof hij net plat is gegaan in de Iditarod trail.
Manu op het witte doek

Ik zei het je

Fijn dat hij niets mankeert!

Hij zal best een paar blauwe plekken/kneuzingen hebben en dat voelt vast niet lekker.

Ik ga dat hondje een beetje verdedigen hoor

Gelukkig geen breuk!

Ben was ook zo vreselijk.
Hij heeft toen voor het eerst een keer gevochten met DH reu.
Die had hem uiteindelijk bij z'n poot te pakken.
Een heel erg klein gaatje in het zachte deel. Maar oh oh wat was hij zielig Pootje omhoog, niet meer willen lopen.
10 jaar laten is het nog steeds een watje met dat soort dingen. Er hoeft maar een grassprietje tussen z'n teentjes te zitten en hij loopt gewoon niet meer verder

Het heeft hem wel echt heel veel pijn gedaan hoor, die tanden zijn er diep in gegaan en zo'n pootje zit natuurlijk niet heel veel vlees op.
Die sterke kaken die eraan hebben staan schudden.. Daar krijg je wel wat kneuzingen van.

Het is nu vast ook nog blauw, en daarom zal hij misschien nog dat piepen doen als hij zijn kluif probeert vast te houden.

Maar zo erg als hij deed voorkomen is het in ieder geval niet
Hij loopt nog steeds op 3 poten, ik loop hem nu wat langer, op een gegeven moment wordt hij moe en probeert hij de poot toch neer te zetten. Dan loopt hij nog wel mank.
Mijn dramaprinsje

Inge O schreef:

Manu schreef:Maar zo erg als hij deed voorkomen is het in ieder geval niet

het is niet gebroken maar botvlies- en peestrauma's kunnen nog véél pijnlijker zijn dus nee, ik vind hem geen trutje .

Maar zou hij dan niet reageren op "knijpen", draaien en duwen op de voet?

Oh wat fijn dat er niks ernstigs aan de hand is met zijn poot! Bah wat een gedoe allemaal zeg, vervelend voor jou en Manu (en voor de andere partij)
Hopelijk is hij snel de oude!

Manu schreef:

Inge O schreef:

Manu schreef:Maar zo erg als hij deed voorkomen is het in ieder geval niet

het is niet gebroken maar botvlies- en peestrauma's kunnen nog véél pijnlijker zijn dus nee, ik vind hem geen trutje .

Maar zou hij dan niet reageren op "knijpen", draaien en duwen op de voet?

Niet per se. Toen Izzy d'r poot brak en ik eraan kwam of haar verkeerd optilde, krijste ze m'n nekhaar overeind. Maar bij de dierenartsen (3x) staarde ze maar wat voor zich uit en onderging het draaien en buigen, d'r kwam hooguit een piepje uit. Bij onbekenden toont ze het liefst zo min mogelijk pijn. Kan met Manu ook best zijn. Huskies zíjn jankers, maar vooral met kleine dingetjes

Inge O schreef:

Manu schreef:

Inge O schreef:
het is niet gebroken maar botvlies- en peestrauma's kunnen nog véél pijnlijker zijn dus nee, ik vind hem geen trutje .

Maar zou hij dan niet reageren op "knijpen", draaien en duwen op de voet?

dat zou je verwachten maar in tegenstelling tot zijn vermoede trutgehalte zou het natuurlijk wel kunnen dat hij - na de schrik van de eerste dag(en) - dit gewoon braaf en lijdzaam ondergaat zonder een kik, zoals wel meer pijnlijke of vervelende handelingen die ze bij een da moeten ondergaan .

het is eigenlijk redelijk simpel : met het soort bijtwonde dat hij heeft en zeker gezien de locatie en het feit dat het in het begin ook gezwollen was kán het niet anders dan pijn doen maar honden accepteren zoveel van ons dat je dat niet altijd zal merken tijdens manipulaties.

Ach en ik heb hem heel hard uitgelachen

Omdat hij nog zo snel moe is van het hinkelen lopen we ook nog steeds max 5 minuutjes.
Bij de dierenarts is hij trouwens niet heel braaf en lijdzaam Als de assistente hem op de tafel hield ging hij ontzettend stribbelen en gillen dus heb ik hem vast gehouden en dan gaat hij dus naar buiten liggen kijken. Ik weet het niet, het is zeker nog gevoelig, hij mankt ook als hij de poot wél belast. Maar het is gelukkig niet zo dat hij nu nog steeds gilt van de pijn.
We doen gewoon nog steeds voorzichtig, en het verwennen gaat gewoon door.

Hij is in ieder geval weer helemaal heppie. Als ik de riem pak staat hij rondjes te spinnen, wat ie normaal nooit doet
En hij is knuffeliger dan ooit. Als ik 's ochtends wakker word mag hij altijd even komen kroelen en dat komt nu aanstormen met een hoop gejoel, uitrekken, en een grote plof op mijn maag Hij voelt zich in ieder geval beter dan afgelopen weekend!

Ja en morgen de laatste dag van zijn antibiotica kuur.

Gisteravond en vanochtend liep hij er alweer wat pasjes meer op. Gaat goedkomen!