Allereerst wil ik jullie allemaal enorm bedanken voor de lieve berichten, beterschapswensen etc. doet me echt heel goed
Vanmorgen thuis was Jack nog best wankel en had moeite met op zijn poten blijven staan, gelukkig wilde hij dus wel eten en drinken en had gepoept en geplast.
Hij heeft nog even geslapen want hij was doodop en daarna zijn we eerst naar onze eigen praktijk gegaan.
Inmiddels leek hij wat minder wankel en zijn kracht leek wat terug te komen, maar dat wisselde wel zowat per minuut.
Soms lag hij bijvoorbeeld op de behandeltafel en liet hij ineens zijn koppie vallen, zo naar om te zien
Gelukkig had hij nog steeds geen koorts (gisteravond ook niet).
Wel was hij wederom in zijn buik wat pijnlijk en enorm gespannen en zijn achterhand was echt nog heel zwak (hij kon bijvoorbeeld niet vanuit de sta gaan zitten, dan zakte hij gewoon compleet in).
We hebben weer bloed afgenomen en eindelijk was er dan iets echt positiefs: zijn nierwaarden waren inmiddels weer binnen normale waarden!
Maar nu was dus het grote vraagteken: wat is er toch aan de hand??
Gisteren werd er gedacht aan lepto of vergiftiging, waarbij het 2e meer voor de hand liggend leek.
Maar bij een vergiftiging zie je over het algemeen niet dat nierwaarden na 1 nacht infuus weer normaal worden, het is zeker nog niet uigesloten maar we moeten wel ook verder zoeken.
Lepto was ook niet erg voor de hand liggend aangezien zijn leverwaarden (diegene die wij konden bepalen dan) prima waren en hij geen koorts had.
Een 3e eventueel mogelijke diagnose kwam erbij: pancreatitis.
Ik besloot dat ik alles onderzocht wilde hebben dus een lading bloed afgenomen voor een grote check up en daarbij de specifieke testen voor pancreatitis.
De uitslag daarvan komt morgen.'
Maar ik maakte me nog steeds grote zorgen om Jack dus ben rond gaan bellen naar o.a de wagenrenk, pietersberg etc. en ja hoor, overal waren de specialisten er vandaag niet of met vakantie.
Uiteindelijk de lingehoeve gebeld en daar kon ik eind van de middag terecht, we zouden iig een echo buik doen.
In de tussentijd ging het steeds iets beter met Jack, hij wilde graag eten, begon me weer achterna te lopen en hij stond steeds stabieler op zijn poten.
Onderweg naar de lingehoeve heeft hij zelfs een gedeelte van de autorit gestaan (dit doet hij altijd omdat hij anders niet door het raampje kan kijken

) dus ook dat was weer positief.
Bij de lingehoeve aangekomen verbaasde hij me, hij liep weer voor me uit, tilde zijn poot weer op en hoewel ik aan zijn gang merkte dat hij doodop was zakte hij niet meer door zijn poten heen.
In de wachtkamer daar was hij wel weer veel te rustig voor zijn doen (hij ging zelfs op zijn zij liggen, dat zou Jack normaal nooit doen) maar goed, hij was dan ook wel erg moe van alles.
Er werd dus een echo gemaakt en dat was alleen maar positief: alle organen zagen er goed uit!
Inmiddels was aan zijn gangwerk ook niet meer veel te zien dus (behalve dat hij echt moe was en gewoon nog "niet echt lekker") dus de dierenarts daar had geen idee.
Ze kreeg zijn pancreas niet in beeld maar de omgeving daar zag er goed uit, aan de hand van de echo zou ze geen pancreatitis vermoeden.
Voor de zekerheid krijgt hij nu wel een vetarm dieet, wat hij net gulzig naar binnen heeft gewerkt en verder zullen we de uitslagen van morgen af moeten wachten.
Hoe het nu op dit moment gaat is een beetje lastig inschatten, feit is dat zijn nierwaarden vanmorgen dus goed waren en net op de echo alle organen (voor zover te zien) er goed uitzagen en hij goed heeft gedronken.
Hij ligt inmiddels op zijn matras en is gewoon doodmoe, het heeft er allemaal wel behoorlijk ingehakt natuurlijk en hij heeft vannacht nauwelijks geslapen.
Voor nu dus voorzichtig positief.
Ik hoop zo enorm dat dit zo doorzet, ik kan mijn kanjer echt nog lang niet missen.
As we speak zit ik ook gewoon echt een potje te janken, wat een vreselijke nacht hebben we achter de rug en wat was ik bang mijn mannetje te verliezen.
Jack is echt zo'n bijzonder mannetje voor mij en de afgelopen 24 uur is dat alleen nog maar meer gebleken, hoe ziek hij vannacht ook was: hij hield mij iedere seconde in de gaten en als ik wegging ging hij echt hartverscheurend liggen janken.
Ook kreeg ik hoe slecht hij zich ook voelde voor iedere blik die ik hem gaf of elk woord dat ik hem tegen hem zei een lieve blik met een harde kwispel terug
Hij is er nog niet natuurlijk maar hij moet gewoon hard doorknokken en ik ga er werkelijk alles aan doen voor hem.