Het HondenForum

Inge O schreef:

Tara schreef:Och Inge, ik krijg er helemaal een knoop van. Je hebt hem zelf zijn rust gegeven.
Wat moet dat moeilijk zijn, respect voor je om dit uit liefde voor Kwiebus te doen.
En nogmaals: heel erg veel sterkte!

doe ik altijd voor mijn hondjes, ik wil het niet anders, hoe moeilijk ook - het door iemand anders laten doen is voor mij totaal geen optie, dat is óns laatste moment en daar wil ik niemand anders bij, in de eerste plaats voor de hond zelf. ik wil het allemaal zo normaal mogelijk laten lijken, ze krijgen hier wel meer een prikje dus dat zien ze als normaal - het laatste beetje stress wil ik ze besparen (en daarmee bedoel ik uiteraard niet dat mensen die dat anders moeten doen ook maar een grein te verwijten zou zijn)

Inge O schreef:

Tara schreef:Och Inge, ik krijg er helemaal een knoop van. Je hebt hem zelf zijn rust gegeven.
Wat moet dat moeilijk zijn, respect voor je om dit uit liefde voor Kwiebus te doen.
En nogmaals: heel erg veel sterkte!

doe ik altijd voor mijn hondjes, ik wil het niet anders, hoe moeilijk ook - het door iemand anders laten doen is voor mij totaal geen optie, dat is óns laatste moment en daar wil ik niemand anders bij, in de eerste plaats voor de hond zelf. ik wil het allemaal zo normaal mogelijk laten lijken, ze krijgen hier wel meer een prikje dus dat zien ze als normaal - het laatste beetje stress wil ik ze besparen (en daarmee bedoel ik uiteraard niet dat mensen die dat anders moeten doen ook maar een grein te verwijten zou zijn)

Inge O schreef: Ik kreeg vanmorgen in ieder geval wel een signaal dat mijn beslissing geen uur te vroeg was - ik had alles al klaar liggen toen ik hem binnen riep en toen hij zag dat er 'een prikje' kwam ging hij uit zichzelf in de keuken liggen (daar lag hij echt nooit) en nog duidelijker : toen ik na het eerste prikje naar de eetkamer liep om een grote hondenhanddoek te halen om hem op te laten liggen deed hij zelfs nul moeite om achter me aan te komen en dat was zoooo niet-kwiebje, hij zou dan normaal meteen met me meegelopen zijn om in zijn eigen mandje te gaan liggen (wat ik eigenlijk gehoopt had maar ik wou niet meer met hem gaan zeulen als hij zelf wilde blijven liggen).

na een (dubbele) gewone slaapspuit kreeg hij het eigenlijk pas echt moeilijk, daar heeft hij echt tegen gevochten omdat het zijn zuurstofopname alleen maar moeilijker maakte dus heb ik hem redelijk snel de laatste spuit gegeven en dan was het zo over.

mijn lief mannetje .

Inge O schreef:na een (dubbele) gewone slaapspuit kreeg hij het eigenlijk pas echt moeilijk, daar heeft hij echt tegen gevochten omdat het zijn zuurstofopname alleen maar moeilijker maakte dus heb ik hem redelijk snel de laatste spuit gegeven en dan was het zo over.