Het HondenForum

ik heb alleen reuen gehad.
en mika is de eerste die onder het mes moet.
om medische redenen anders had ik zijn ballen niet weg laten halen, en
zeker niet op deze leeftijd.

Ik vind het ook een hele moeilijke keuze hoor. Wij hadden de keuze gemaakt van 'niet castreren' bij Kaya omdat
ze nogal pittig was en ik toch veel hoorde dat pittige teven nog pittiger worden.
Maar toen ze 5.5 / 6 jaar was, was een operatie noodzakelijk en inderdaad is ze daarna dus nog pittiger geworden naar
andere honden toe.

Heeft je hond er veel last van met schijnzwangerschappen en alles, dan zou ik het denk ik wel doen, maar zeker het karakter
van de hond ook meenemen in je beslissing.

Sterkte met de beslissing nemen

Misschien heb je hier wat aan?
http://www.hondenplaza.nl/agressie_en_castratie

Tessa is gecastreerd toen ze 2 was en ik heb bij haar geen veranderingen gezien. Niet qua gewicht, vacht, energie of vreten (dat laatste deed ze voor haar castratie ook al erg goed ).

Liesbeth schreef:
Tessa is gecastreerd toen ze 2 was en ik heb bij haar geen veranderingen gezien. Niet qua gewicht, vacht, energie of vreten (dat laatste deed ze voor haar castratie ook al erg goed ).

Met Kiki net zo dus.
Maar die is A) pas afgelopen maart gecastreerd en B) enig hond.
Buiten is er naar andere honden toe niets veranderd en is ze nog net zo als vóór de castratie.

marian* schreef:

Liesbeth schreef:
Tessa is gecastreerd toen ze 2 was en ik heb bij haar geen veranderingen gezien. Niet qua gewicht, vacht, energie of vreten (dat laatste deed ze voor haar castratie ook al erg goed ).

Met Kiki net zo dus.
Maar die is A) pas afgelopen maart gecastreerd en B) enig hond.
Buiten is er naar andere honden toe niets veranderd en is ze nog net zo als vóór de castratie.

Ik heb zelf het idee, overigens niet met cijfers onderbouwd , dat het probleem van karakter vnl speelt bij al pittige teven.
Als je teef een normaal temperament heeft, dan heb ik eigenlijk nooit gehoord dat ze na castratie ineens een bitch is geworden, maar
van al pittige teven, heb ik wel meermalen gehoord dat ze daarna nog pittiger worden.
En dat is mijn eigen ervaring dus ook.

Echter, als je teef dusdanig last heeft van de loopsheid dat ze 8 maanden nukkig is, niet lekker in d'r vel zit en constant ernstig
schijnzwanger wordt, dan zou ik het mogelijke 'bitchie' effect op de koop toenemen.

Het is interessant dat castratie legaal is maar couperen van oren en staarten niet.

langehond1 schreef:Het is interessant dat castratie legaal is maar couperen van oren en staarten niet.

Dat kan je toch niet vergelijken?

langehond1 schreef:Het is interessant dat castratie legaal is maar couperen van oren en staarten niet.

Een (mannelijke) castraat uitbrengen op show is nog steeds not-done... & tot zover reikt het verbod

Badu schreef:

langehond1 schreef:Het is interessant dat castratie legaal is maar couperen van oren en staarten niet.

Een (mannelijke) castraat uitbrengen op show is nog steeds not-done... & tot zover reikt het verbod

Het is niet alleen not-done, maar ook verboden. Geld dacht ik eigenlijk ook voor teven, alleen is het daar wat moeilijker te controleren.

Hier woont trouwens een BS in de buurt die gecastreerd is (teef). Maar t arme ding ruikt gewoon dag in dag uit naar loopse teef... ik merk het zelf al bij mijn eigen reuen, die reageren vrij heftig op haar en/of haar gelopen pad, dagelijks...
Ik zou er dus niet aan moeten denken dat dit zou gebeuren met Xena bijv., nu heb ik het 2 x per jaar een paar dagen en dat vind ik meer dan zat. Je zou het dagelijks hebben en dan ook nog in huis. Niet eerder gezien of gehoord overigens, maar het kan dus wel schijnbaar. En heel veel reuen reageerden op haar als op een loopse teef volgens eigenaar. Kan er eigenlijk ook geen reden voor bedenken... maar lastig is het wel.

Neeltje schreef:

Badu schreef:

langehond1 schreef:Het is interessant dat castratie legaal is maar couperen van oren en staarten niet.

Een (mannelijke) castraat uitbrengen op show is nog steeds not-done... & tot zover reikt het verbod

Het is niet alleen not-done, maar ook verboden. Geld dacht ik eigenlijk ook voor teven, alleen is het daar wat moeilijker te controleren.

Is niet verboden, in ieder geval niet voor teven.

malinois schreef:Hier woont trouwens een BS in de buurt die gecastreerd is (teef). Maar t arme ding ruikt gewoon dag in dag uit naar loopse teef... ik merk het zelf al bij mijn eigen reuen, die reageren vrij heftig op haar en/of haar gelopen pad, dagelijks...
Ik zou er dus niet aan moeten denken dat dit zou gebeuren met Xena bijv., nu heb ik het 2 x per jaar een paar dagen en dat vind ik meer dan zat. Je zou het dagelijks hebben en dan ook nog in huis. Niet eerder gezien of gehoord overigens, maar het kan dus wel schijnbaar. En heel veel reuen reageerden op haar als op een loopse teef volgens eigenaar. Kan er eigenlijk ook geen reden voor bedenken... maar lastig is het wel.

Het valt mij op dat het vaak teven zijn die ook erg makkelijk doelwit zijn, die laten zich bij wijze van spreken gewoon verkrachten. Ik ken 2 labjes die het hebben en eentje loopt gerust spelend verder met een geile reu op haar rug Di snauwt niet van zich af, makkelijker kan je het als reu niet krijgen Daarbij zijn het ook vaak teven die daarvoor ook al lekker roken, die altijd al interesse opwekken van reuen.

Van Yentle kan ik het niet echt zeggen, die heeft te kort geleefd, maar Tirsa is met 17 maanden gecastreerd en ik heb niets en dan ook niets aan haar gemerkt. Ze is niet dikker geworden, dominant was ze al. En zich laten 'verkrachten'?? Veel verder dan een keer snuf kwamen de heren niet, want dan kregen ze al meteen een flinke snauw, en als ze het nog een keer probeerden, werd deze even heel duidelijk dat ze moesten opzouten.

De meeste teven die ik tijdens wandelingen tegenkom zijn gecastreerd en het zijn echt niet allemaal krengen geworden of worden lastig gevallen door reuen.

Neeltje schreef:Van Yentle kan ik het niet echt zeggen, die heeft te kort geleefd, maar Tirsa is met 17 maanden gecastreerd en ik heb niets en dan ook niets aan haar gemerkt. Ze is niet dikker geworden, dominant was ze al. En zich laten 'verkrachten'?? Veel verder dan een keer snuf kwamen de heren niet, want dan kregen ze al meteen een flinke snauw, en als ze het nog een keer probeerden, werd deze even heel duidelijk dat ze moesten opzouten.

De meeste teven die ik tijdens wandelingen tegenkom zijn gecastreerd en het zijn echt niet allemaal krengen geworden of worden lastig gevallen door reuen.

Ik ken het 'constant ruiken naar loopse teef' ook niet verder, maar wel bij deze hond. En dan heb ik het niet in het fysiek ontmoeten van deze teef, want zij loopt altijd aangelijnd en we passeren elkaar hooguit aangelijnd en verder niets. Maar dit is werkelijk de enige teef waar ze bij reageren alsof ze een dekrijpe teef voorbij lopen. En ook op stukjes waar ze gelopen heeft, reageren ze dus alsof er een dekrijpe teef gelopen heeft. Andere teven snuffelen ze wel maar reageren ze dus niet zo heftig. En met heftig bedoel ik dus de reactie die ik merk, waarschijnlijk zal een willekeurige voorbijganger niets opmerken maar ik weet precies wanneer er een dekrijpe teef loopt of heeft gelopen. Maar het zal je dus maar gebeuren als je ook nog intacte reuen hebt, dat probeer ik er mee te zeggen.
Mijn reuen zijn gentlemans dus verkrachten niet maar zo een teef ook niet als ze loops is... Maar ze kunnen dan wel wat 'opdringerig' zijn.

Mijn mechelse herder Lotje, heeft vorig jaar een baarmoeder ontsteking gehad. baarmoeder is weggehaald. zij is niet dik geworden en ook de vacht is niet echt veranderd maar het was een regel teef en zij is na de castratie toch een stuk feller geworden naar andere teven.

zij is nog altijd even vinnig.
wel minder snel, maar dat wijt ik meer aan de leeftijd, zij is nu ook wel tien jaar en een beetje strammer dan vroeger.

Ik heb altijd teven gehad, altijd intact gehouden en Lotje is de eerste die een bmo heeft gehad. Ik zou het bij pittige teven niet doen.

Devel een rottweiler reu was een klootzak voor zijn casteratie, niet voorspelbaar, hormonen vlogen hem echt om de oren na zijn casteratie is hij een wereldhond geworden. Zo lief en mak, was dat maar eerder gedaan.

Devel schreef:Devel een rottweiler reu was een klootzak voor zijn casteratie, niet voorspelbaar, hormonen vlogen hem echt om de oren na zijn casteratie is hij een wereldhond geworden. Zo lief en mak, was dat maar eerder gedaan.

Ja, maar een reu wordt vaak milder omdat het testosteron afneemt. Een teef vaak pittiger omdat het testosteron (in verhouding) de overhand neemt.

Door sterilisatie wordt het vrouwelijke hormoon oestrogeen (uit de eierstokken) weggenomen, en krijgt de (kleine) hoeveelheid testosteron, die ieder vrouwelijk dier ook produceert, relatief de overhand. Een fel dominant teefje wordt door sterilisatie juist ‘mannelijker’ en dus feller.

http://www.dkmo.nl/dier-gezondheid/hond ... atie-hond/

Ik heb ook een pittige tante en durf haar daarom ook niet te castreren. Dametje is ook vlak voor haar loopsheid een feeks, er vlak na poeslief en tussendoor gewoon pittig.
Ze is nu 5, als het medisch moet doe ik het, maar zolang dat niet speelt hou ik haar zo ze is.
Mijn reu is een schatje, met ballen, dus die blijven er fijn op zitten. Uiteindelijk is er zo het nu is balans en die wil ik niet verstoren.

Ik kwam dit tegen:
over de invloed van de verhouding reu-teef in het nest en castratie
Interessant stukje, ik heb het onderzoek waar ze het over hebben nog niet opgezocht. Ik moet eerlijk zeggen, dat ik na de 6 pagina's van dit topic toch eigenlijk wel neig naar niet castreren van het Suske.

kipo schreef:Ik kwam dit tegen:
over de invloed van de verhouding reu-teef in het nest en castratie
Interessant stukje, ik heb het onderzoek waar ze het over hebben nog niet opgezocht. Ik moet eerlijk zeggen, dat ik na de 6 pagina's van dit topic toch eigenlijk wel neig naar niet castreren van het Suske.

Linkje gelezen, nest van 10, drie teefjes.
Ik neig ook meer en meer naar niks doen.
Lees toch net teveel dat teefjes nog pittiger worden

kipo schreef:Ik kwam dit tegen:
over de invloed van de verhouding reu-teef in het nest en castratie
Interessant stukje, ik heb het onderzoek waar ze het over hebben nog niet opgezocht. Ik moet eerlijk zeggen, dat ik na de 6 pagina's van dit topic toch eigenlijk wel neig naar niet castreren van het Suske.

Had er ook al iets over gehoord.
Best iets om rekening mee te houden

kipo schreef:Ik kwam dit tegen:
over de invloed van de verhouding reu-teef in het nest en castratie
Interessant stukje, ik heb het onderzoek waar ze het over hebben nog niet opgezocht. Ik moet eerlijk zeggen, dat ik na de 6 pagina's van dit topic toch eigenlijk wel neig naar niet castreren van het Suske.

Interessant. Noah komt uit nest van 2 teven en 7 reuen maar herken het niet

Eens even alles rustig gelezen, nagedacht, overdacht.
Het Suske blijft tot nader order gewoon het Suske.
Een afname van vrouwelijke hormonen icm een eventuele toename van mannelijke hormonen is
niet waar we op zitten te wachten.
Ze piest nu al met haar poot omhoog
Dank voor alle input

Suske schreef:Eens even alles rustig gelezen, nagedacht, overdacht.
Het Suske blijft tot nader order gewoon het Suske.
Een afname van vrouwelijke hormonen icm een eventuele toename van mannelijke hormonen is
niet waar we op zitten te wachten.
Ze piest nu al met haar poot omhoog
Dank voor alle input

Dat heeft Rana haar hele leven gedaan.
Zowel voor als na de castratie.
Ze pieste zelfs om-het-hoogst met stoere reuen

Het hangt verder van het karakter van de hond af en het gedrag of dat een reden is om niet te castreren of wel

Als jij het een risico vindt uiteraard laten zoals het is hoor.
Ik probeer je niet om te praten

ranetje schreef:

Suske schreef:Eens even alles rustig gelezen, nagedacht, overdacht.
Het Suske blijft tot nader order gewoon het Suske.
Een afname van vrouwelijke hormonen icm een eventuele toename van mannelijke hormonen is
niet waar we op zitten te wachten.
Ze piest nu al met haar poot omhoog
Dank voor alle input

Dat heeft Rana haar hele leven gedaan.
Zowel voor als na de castratie.
Ze pieste zelfs om-het-hoogst met stoere reuen

Het hangt verder van het karakter van de hond af en het gedrag of dat een reden is om niet te castreren of wel

Als jij het een risico vindt uiteraard laten zoals het is hoor.
Ik probeer je niet om te praten

Er zijn een aantal mensen wiens mening ik wat serieuzer neem
Niet om te slijmen overigens.
Ik durf het risico dat ze nog feller wordt gewoon niet aan.
Gaat de laatste tijd overigens heel goed, bal in de bak en hopla de rest
van de wereld bestaat niet.
Maar pittiger dan nu?
Liever niet.

Ik zou, denk ik, hetzelfde besloten hebben, vooral als ik teruglees dat de last die zij/jij ervan ondervindt eigenlijk maar heel beperkt is. Nu hopen dat het nooit om medische redenen nodig gaat zijn.

Suske schreef:

ranetje schreef:

Suske schreef:Eens even alles rustig gelezen, nagedacht, overdacht.
Het Suske blijft tot nader order gewoon het Suske.
Een afname van vrouwelijke hormonen icm een eventuele toename van mannelijke hormonen is
niet waar we op zitten te wachten.
Ze piest nu al met haar poot omhoog
Dank voor alle input

Dat heeft Rana haar hele leven gedaan.
Zowel voor als na de castratie.
Ze pieste zelfs om-het-hoogst met stoere reuen

Het hangt verder van het karakter van de hond af en het gedrag of dat een reden is om niet te castreren of wel

Als jij het een risico vindt uiteraard laten zoals het is hoor.
Ik probeer je niet om te praten

Er zijn een aantal mensen wiens mening ik wat serieuzer neem
Niet om te slijmen overigens.
Ik durf het risico dat ze nog feller wordt gewoon niet aan.
Gaat de laatste tijd overigens heel goed, bal in de bak en hopla de rest
van de wereld bestaat niet.
Maar pittiger dan nu?
Liever niet.

Je kunt een castratie niet terugdraaien, dus dan neem je denk ik voor nu een verstandige beslissing.

Rana was een hele hoge hond onder de honden, maar absoluut geen vechter.
Ze is in haar hele leven nog nooit op een andere hond geklapt.
Dan is castratie naar alle waarschijnlijkheid geen probleem en dat bleek dus juist gezien.
Zij had ook veel hinder van die loopsheden en schijnzwangerschappen en daarom was mijn beslissing vrij snel gemaakt.
Na de castratie werd ze zo gelijkmatig dat het een zegen was voor haar en voor mij.

Moest wel vaak lachen om haar "wedstrijdjes" met reuen.
Die reuen waren soms totaal verbijsterd en gingen dan nog eens controleren of ze echt wel met een teef van doen hadden.
Rana plaste namelijk altijd nog net iets hoger dan zij

kipo schreef:Ik zou, denk ik, hetzelfde besloten hebben, vooral als ik teruglees dat de last die zij/jij ervan ondervindt eigenlijk maar heel beperkt is. Nu hopen dat het nooit om medische redenen nodig gaat zijn.

Wilde je gisteren ook nog even bedanken voor het meedenken maar was in slaap gevallen

Suske schreef:

kipo schreef:Ik zou, denk ik, hetzelfde besloten hebben, vooral als ik teruglees dat de last die zij/jij ervan ondervindt eigenlijk maar heel beperkt is. Nu hopen dat het nooit om medische redenen nodig gaat zijn.

Wilde je gisteren ook nog even bedanken voor het meedenken maar was in slaap gevallen

Graag gedaan

Mijn lekkere pittige teef is na de castratie nog steeds een lekkere pittige teef, maar nu wel een stabiele pittige teef. Ja ja, ze is er beter op geworden. En deze teef heb ik 'gewoon uit gemak' laten castreren (omdat zij samenleefde met een ouwe zeer hitsige ongecastreerde reu en ze elkaar het leven zuur maakte). Ze is wel incontinent geworden. Dat is wel rete-vervelend..... Maar, moest ik het overdoen? Deed ik het toch weer. Ik vind haar nu prettiger in temperament dan voor de castratie. Veel voorspelbaarder.