renee-uk schreef:mensen met tunnelvisies zijn slechte hulpverleners en als ze dan ook nog niet weten waar ze over praten wordt het nog gevaarlijk ook.
ik hoop van ganser harte dat de mensheid gespaard blijft van de hulp van de pakdeballen van deze wereld.
Nou, dat is één van de dingen die je als eerst leert als je begeleider of hulpverlener wilt worden, wat neem je mee van je eigen overtuigingen naar die cliënt. Daar moet je je eerst bewust van worden, anders gaan die teveel een rol spelen in de hulp die je biedt. In Nederland geloven we erg in autonomie, het recht om zelf te beslissen hoe je leeft. En dus is het belangrijk dat je iemand helpt, zoals iemand geholpen wil worden en niet zoals je zelf denkt dat goed voor hem/haar zou zijn. Soms is het wel nodig dat je iemand erop wijst dat zijn/haar wensen niet stroken met hun vaardigheden of mogelijkheden bijvoorbeeld. Maar je mag iemand nooit je eigen normen en waarden opdringen of ze jouw manier van oplossen opdringen. Je bent een coach, die iemand helpt bij de dingen waar ze bij geholpen willen worden. En de rest, moeten ze helemaal zelf weten. Dat is iets waar ik vaak aan terug dacht tijdens mijn werk want je eigen ideeën sluipen er toch soms stiekem in mee.
En het is dus in de begeleiderswereld not done om een ander jouw ideeën op te dringen over hoe ze moeten leven. Je moet steeds blijven vragen en uiteindelijk wordt je betaald om je cliënt tot dienst te zijn, niet om ze op te voeden (bij volwassenen dan natuurlijk). Als je er zo naar kijkt, ben je veel respectvoller bezig. Je kunt een ander ook helemaal niet veranderen en waarom zou je dat willen.
Een goed voorbeeld is sexualiteit in de intramurale zorg voor mensen met een verstandelijke beperking, volwassenen. Sommige mensen hebben daar behoefte aan, ook al hebben ze een verstandelijke beperking. Ik werkte eens op een afdeling waar een heel gelovige begeleider werkte die seks zonder huwelijk niet okee vond. En op die afdeling hadden we toevallig een stelletje, die wel eens seks had. De families wisten ervan en vonden het prima, zolang de dame aan de pil was. Die begeleider was steeds stiekem gesprekken aan het houden met die twee om ze te ontmoedigen. Hij sprak ook openlijk zijn verontwaardiging erover uit. Hij was mentor van één van deze twee en daar moest ie mee ophouden, uiteindelijk is ie naar de nachtdienst gebonjourd. Dat is dus niet acceptabel, dan leg je iemand je eigen normen en waarden op. En dan kun je iemand nooit helpen, dan ben je voor iemand aan het bepalen.
Dus ja, ik vind ook dat Marjolein haar horizon zou kunnen verbreden, om wille van zichzelf, als ze echt wil helpen. Als ze de lessen die ik heb geleerd nuttig vindt klinken tenminste, wees je bewust van je eigen ideeën want die kunnen ervoor zorgen dat je hulp niet goed aan komt of zelfs ongewenst is. Bovendien, wil iemand je hulp wel? Of dring je het op? Altijd stil bij blijven staan. En misschien kun je die bedenkingen en ideeën wat gaan nuanceren door meer te lezen, en dan met een meer open blik. Soms was dat nodig in mijn werk, dat ik even wat dingen op zocht over iemands culturele achtergrond bijvoorbeeld. Je horizon kan altijd breder dan je denkt.
Ik merk ook van Marjolein dat sommige ideeën niet (meer) kloppen met de realiteit. Als je niet goed op de hoogte bent van je eigen ideeën (of die ideeën kloppen gewoon niet) en geen respect hebt voor andermans ideeën, dan ben je niet effectief aan het helpen en dan ben je energie aan het verspillen. Dus zorg dat je goed op de hoogte bent en blijft. Het blijft zo dat je alleen jezelf kunt veranderen en anderen alleen kunt adviseren om dat te doen. En of en hoe je ze adviseert, daar moet je ook over nadenken anders krijg je alleen weerstand en verzet, en logisch eigenlijk ook.
.. niet eentje !
