Het HondenForum

Ik kijk ook niet meer. Ik keek omdat iedereen riep dat hij zo geweldig was. Omdat wij veel van honden houden en altijd honden hebben gehad, dachten we: nou, daar kunnen we misschien iets van opsteken, zo'n hondentovenaar. En we hebben er inderdaad veel van opgestoken.

Apple schreef:

Belle schreef:

Apple schreef: Nee, we kunnen veel beter negeren, en geen agressie uitlokken, dan is het een alleraardigst beestje.

Ik snap nooit zo goed waarom vaak gedaan wordt of het enige alternatief negeren zou zijn. Alsof postieve trainers alleen maar negeren.

Neem aan dat je 'm niet wil afleiden met een koekje in deze situatie.
En als je niet mag corrigeren, wat dan?

Corrigen is hier nog helemaal niet aan de orde. Wat mij opvalt is dat de hond totaal geen aandacht heeft voor zijn baasjes en ook niet voor Milan. Dat is hem dus nooit geleerd. Ga daar eerst eens aan werken zou ik zeggen, oefen daar op in een rustige omgeving, beloon de hond elke keer als hij op je let, als hij luistert naar zijn naam, met iets lekkers, met een spelletje, maak het leuk voor de hond om op jou te letten.

Wat mij ook opvalt in de aanpak van Milan dat hij alle oefeningen zodanig opzet dat de hond wel moet falen. Waarom niet in kleine stappen, die je zo opzet dat de hond slaagt, dat hij het goed doet? Falen motiveert niet, falen maakt bang. Succes, braaf zijn, motiveert toch veel meer? Je gaat een kind wat nog niet goed kan lezen toch ook niet een oefening laten doen die veel te ver boven zijn niveau ligt? Dat vind ik niet alleen gemeen, ik vind het ook gewoon stom. De hond leert er niks van en daar gaat het toch om?

en even buiten milan of welke methode dan ook om.

dit is wat naar mijn mening de basis moet zijn van elke training:


Wat mij ook opvalt in de aanpak van Milan dat hij alle oefeningen zodanig opzet dat de hond wel moet falen. Waarom niet in kleine stappen, die je zo opzet dat de hond slaagt, dat hij het goed doet? Falen motiveert niet, falen maakt bang. Succes, braaf zijn, motiveert toch veel meer? Je gaat een kind wat nog niet goed kan lezen toch ook niet een oefening laten doen die veel te ver boven zijn niveau ligt? Dat vind ik niet alleen gemeen, ik vind het ook gewoon stom. De hond leert er niks van en daar gaat het toch om?

Als je redeneert vanuit een methode, snap je niet want de man kan.
Dit is intuïtiever, met een basis van kennis en kunde.
Hoe het gepresenteerd wordt, gebeurd achteraf in een regiekamer.

jvanringen schreef:

Apple schreef:

Belle schreef:

Apple schreef: Nee, we kunnen veel beter negeren, en geen agressie uitlokken, dan is het een alleraardigst beestje.

Ik snap nooit zo goed waarom vaak gedaan wordt of het enige alternatief negeren zou zijn. Alsof postieve trainers alleen maar negeren.

Neem aan dat je 'm niet wil afleiden met een koekje in deze situatie.
En als je niet mag corrigeren, wat dan?

Corrigen is hier nog helemaal niet aan de orde. Wat mij opvalt is dat de hond totaal geen aandacht heeft voor zijn baasjes en ook niet voor Milan. Dat is hem dus nooit geleerd. Ga daar eerst eens aan werken zou ik zeggen, oefen daar op in een rustige omgeving, beloon de hond elke keer als hij op je let, als hij luistert naar zijn naam, met iets lekkers, met een spelletje, maak het leuk voor de hond om op jou te letten.

Wat mij ook opvalt in de aanpak van Milan dat hij alle oefeningen zodanig opzet dat de hond wel moet falen. Waarom niet in kleine stappen, die je zo opzet dat de hond slaagt, dat hij het goed doet? Falen motiveert niet, falen maakt bang. Succes, braaf zijn, motiveert toch veel meer? Je gaat een kind wat nog niet goed kan lezen toch ook niet een oefening laten doen die veel te ver boven zijn niveau ligt? Dat vind ik niet alleen gemeen, ik vind het ook gewoon stom. De hond leert er niks van en daar gaat het toch om?

En hoeveel tijd denk je daarvoor uit te trekken .?
Moet je hem ook gelijk de eerstkomende tijd buiten alles zetten en het terrein niet meer af laten gaan.
En een kind is geen hond ,waarom iedere keer die vergelijking.?
Honden zijn hele direkte wezens en geven heel direkte reactie's.
Ooit honden onderling met elkaar bezig gezien die rekening hielden met elkaars angsten of trauma's of verleden of heden.?

nee, poedeltje, wij als mens kunnen nooit de finesse en timing van een correctie tussen honden onderling benaderen

massam schreef:en even buiten milan of welke methode dan ook om.

dit is wat naar mijn mening de basis moet zijn van elke training:


Wat mij ook opvalt in de aanpak van Milan dat hij alle oefeningen zodanig opzet dat de hond wel moet falen. Waarom niet in kleine stappen, die je zo opzet dat de hond slaagt, dat hij het goed doet? Falen motiveert niet, falen maakt bang. Succes, braaf zijn, motiveert toch veel meer? Je gaat een kind wat nog niet goed kan lezen toch ook niet een oefening laten doen die veel te ver boven zijn niveau ligt? Dat vind ik niet alleen gemeen, ik vind het ook gewoon stom. De hond leert er niks van en daar gaat het toch om?

Nee hij helpt om die agressie en angst er helemaal uit te gooien en al die boosheid.
Schoon schip maken waardoor er rust in die kop en dat lijf komt. Die nieuwe emotie of state of mind die word beloond als goed gedrag en vandaar uit verder getraint.
Vergelijk het met agressie therapie ,zodra je alles eruit hebt gegooit aan boosheid komt de ruimte voor nieuw besef en emotie.De positieve zeg maar.

massam schreef:nee, poedeltje, wij als mens kunnen nooit de finesse en timing van een correctie tussen honden onderling benaderen

Mensen onderling ook niet ,maar moet je dan maar alles laten.? Beter bij benadering als in iets doen wat zo lang duurd en hem nog steeds al die tijd in die emotie houd.

Massam suske misschien wordt die hond wel gek van een muilkorf of niet los kunnen lopen. je weef het niet dus het is gokken

massam schreef:

klinkt goed en intensief voor zowel hond als geleider.

lijkt mij wel iets voor de gevorderde omdat je anders denk ik wel een potentieeltje in handen hebt als je dat afnemen/terugroepen niet 100% voor elkaar hebt. je gebruikt dan wel echt de mogelijkheden van de hond als ik het goed begrijp

Ik weet zeker dat als jij het stukje leest waar ik op doel je dit niet zegt Ik kan hem simpelweg niet meer vinden op mn telefoon, Inge_O weet het ook nog wel denk ik...
Dat ging zelfs voor mij veel te ver dus dat wil best wat zeggen... Nogmaals het is een manier, maar absoluut niet de mijne.

viewtopic.php?f=1&t=243384&hilit=drift

maart schreef:viewtopic.php?f=1&t=243384&hilit=drift

Zoals ik daar ook al zei. Weet dan waar dat was.

Moet eerlijk zeggen dat we bij ons (ondergetekende ook) behoorlijk hard (duidelijk) trainen, maar nooit zo dat een hond medische zorg nodig heeft na afloop

malinois schreef:
Er wordt iets zwaarder op geoordeeld maar daar mogen ze veel zwaarder op oordelen en wat meer principepuntjes loslaten en het er wat natuurlijk uit laten zien.
Wat heeft dat met laks te maken? Ik vind het TE puntjesprogramma worden... dat kan best minder en dan is het nog prachtig om te zien. Waarschijnlijk veel mooier zelfs. Ik zie graag een heel goed speurende hond die een wildspoor aangeeft en vervolgens weer netjes doorspeurd zo hoort het eigenlijk...
(is ook wat sommige keurmeesters zeggen hoor, maar ja... het staat op het papiertje he dus het mag niet)

met wat je hier allemaal schrijft, waarom stap je dan niet over op KNPV, zitten best genoeg verenigingen in de regio waar jij woont.....

bouvierpoedel schreef:

massam schreef:en even buiten milan of welke methode dan ook om.

dit is wat naar mijn mening de basis moet zijn van elke training:


Wat mij ook opvalt in de aanpak van Milan dat hij alle oefeningen zodanig opzet dat de hond wel moet falen. Waarom niet in kleine stappen, die je zo opzet dat de hond slaagt, dat hij het goed doet? Falen motiveert niet, falen maakt bang. Succes, braaf zijn, motiveert toch veel meer? Je gaat een kind wat nog niet goed kan lezen toch ook niet een oefening laten doen die veel te ver boven zijn niveau ligt? Dat vind ik niet alleen gemeen, ik vind het ook gewoon stom. De hond leert er niks van en daar gaat het toch om?

Nee hij helpt om die agressie en angst er helemaal uit te gooien en al die boosheid.
Schoon schip maken waardoor er rust in die kop en dat lijf komt. Die nieuwe emotie of state of mind die word beloond als goed gedrag en vandaar uit verder getraint.
Vergelijk het met agressie therapie ,zodra je alles eruit hebt gegooit aan boosheid komt de ruimte voor nieuw besef en emotie.De positieve zeg maar.

Met alle respect, maar ik ben het niet met je eens. We hebben niet gezien hoe het verder ging met de hond en in de uitzending heb ik helemaal niets gezien waaruit blijkt dat hij minder bang en minder agressief is. Hij helpt naar mijn mening helemaal niet, hij laat de hond figuurlijk en ook bijna letterlijk stikken. Maar goed, dat is mijn mening maar.

bouvierpoedel schreef: En hoeveel tijd denk je daarvoor uit te trekken .?
Moet je hem ook gelijk de eerstkomende tijd buiten alles zetten en het terrein niet meer af laten gaan.
En een kind is geen hond ,waarom iedere keer die vergelijking.?
Honden zijn hele direkte wezens en geven heel direkte reactie's.
Ooit honden onderling met elkaar bezig gezien die rekening hielden met elkaars angsten of trauma's of verleden of heden.?

In een paar weken kan dat al spectaculair verbeteren. Ja, je zult een poosje in een rustige omgeving met je hond aan de slag moeten gaan en de afleiding stapsgewijs opbouwen en zelfvertrouwen kweken bij de hond. Maar is dat zo erg dan? Angstagressie gaat niet over door het soort "correcties" als die van Milan, het wordt enkel onderdrukt en dat vind ik eerlijk gezegd veel gevaarlijker. Wie het anders wil doen moet dat zelf weten, maar ik zou het zo niet doen en heb het ook nooit zo gedaan en ik geef gewoon mijn mening.

crutz schreef:

maart schreef:viewtopic.php?f=1&t=243384&hilit=drift

Zoals ik daar ook al zei. Weet dan waar dat was.

Moet eerlijk zeggen dat we bij ons (ondergetekende ook) behoorlijk hard (duidelijk) trainen, maar nooit zo dat een hond medische zorg nodig heeft na afloop

dat stukje met die plank is overigens verre van de manier waarop ik train.
Dat dateert nog van 8 jaar geleden.

Ondertussen zijn ze daar ook serieus veranderd.

jvanringen schreef: Er is ook een aflevering waarin hij uit wandelen gaat met een wolfhybride. Maar de "ophangaflevering" is met een Malamute genaamd Shadow. Ik vond het vreselijk om aan te zien. Er werd geen enkele poging gedaan om de hond in kleine, niet bedreigende en behapbare stappen op een positieve manier te laten wennen aan de aanwezigheid van andere honden. Maar ja, dat kost natuurlijk tijd, aandacht geduld en maakt dus geen spectaculaire tv.

Aangezien het toch filmpjes zijn zou je het alsnog spectaculair kunnen maken door de weken waarin je zoiets traint aan elkaar te plakken.

jvanringen schreef:In een paar weken kan dat al spectaculair verbeteren. Ja, je zult een poosje in een rustige omgeving met je hond aan de slag moeten gaan en de afleiding stapsgewijs opbouwen en zelfvertrouwen kweken bij de hond. Maar is dat zo erg dan? Angstagressie gaat niet over door het soort "correcties" als die van Milan, het wordt enkel onderdrukt en dat vind ik eerlijk gezegd veel gevaarlijker. Wie het anders wil doen moet dat zelf weten, maar ik zou het zo niet doen en heb het ook nooit zo gedaan en ik geef gewoon mijn mening.

Ben het met je eens dat er een flink risico is dat je er een tijdbom van maakt in plaats van een ontspannen hond.
En ja, dat is inderdaad gewoon een mening.
Dat mag lijkt me

jvanringen schreef:

Belle schreef:

Apple schreef: Nee, we kunnen veel beter negeren, en geen agressie uitlokken, dan is het een alleraardigst beestje.

Ik snap nooit zo goed waarom vaak gedaan wordt of het enige alternatief negeren zou zijn. Alsof postieve trainers alleen maar negeren.

Dat snap ik dus ook niet, net als mensen die de hele tijd naar hun hond schreeuwen, alsof het dier doof is. Er is ook een aflevering met een Akita, die duidelijk doodsbang is, raar loopt en mogelijk een neurologisch probleem heeft, wat Milan nota bene zelf ook suggereert. Toch laat hij hem niet onderzoeken door een dierenarts, maar dwingt hij de hond, die overduidelijk gek van angst is, om te zwemmen, uit de bak van een truck te springen, dwingt de hond naar buiten terwijl hij daar doodsbang voor is (hij is nog nooit buiten geweest) en maar van dat fraais. Het is hartverscheurend om aan te zien en ik kan gewoon niet begrijpen dat iemand die zegt van honden te houden en er verstand van te hebben, zo met een hond om kan gaan. Ik kan ook niet begrijpen dat er mensen zijn die dit soort gedrag navolgenswaardig vinden.

Sorry als ik wat fel overkom.

Aan het lopen van die hond was heel duidelijk te zien dat hij een neurologisch probleem heeft. Het enige waar de hond bang voor was, was om over het gootje te gaan bij de poort. Zwemmen is, behalve ontspanning, ook goed voor de spieren. Het in de truck springen was noodzakelijk om de hond te vervoeren. De eigenaar kon hem niet optillen. Ik heb echt niets verkeerds gezien in die aflevering. Waarom schrijf je ook niet dat Cesar met de hond naar de bossen is gegaan om te kijken of hij de hond zover kreeg dat hij aan de lijn ging lopen èn dat dat ook gelukt is!

Wat was hier ins hemelsnaam hartverscheurend aan om iemand bezig te zien met een hond wat er voor kan zorgen dat die hond een beter leven kan krijgen, kan gaan wandelen en met de auto erop uit??? Heb je ook nog gezien dat de hond dus inderdaad voortaan gewoon de truck in kon??

jvanringen schreef: Er is ook een aflevering waarin hij uit wandelen gaat met een wolfhybride. Maar de "ophangaflevering" is met een Malamute genaamd Shadow. Ik vond het vreselijk om aan te zien. Er werd geen enkele poging gedaan om de hond in kleine, niet bedreigende en behapbare stappen op een positieve manier te laten wennen aan de aanwezigheid van andere honden. Maar ja, dat kost natuurlijk tijd, aandacht geduld en maakt dus geen spectaculaire tv.

Nee, dat is echt wel de wolfhybridy geweest en geen malamute. Heb die aflevering toch zeker wel 'n 10 tal keer gezien.

Neeltje schreef:

jvanringen schreef:

Belle schreef:

Apple schreef: Nee, we kunnen veel beter negeren, en geen agressie uitlokken, dan is het een alleraardigst beestje.

Ik snap nooit zo goed waarom vaak gedaan wordt of het enige alternatief negeren zou zijn. Alsof postieve trainers alleen maar negeren.

Dat snap ik dus ook niet, net als mensen die de hele tijd naar hun hond schreeuwen, alsof het dier doof is. Er is ook een aflevering met een Akita, die duidelijk doodsbang is, raar loopt en mogelijk een neurologisch probleem heeft, wat Milan nota bene zelf ook suggereert. Toch laat hij hem niet onderzoeken door een dierenarts, maar dwingt hij de hond, die overduidelijk gek van angst is, om te zwemmen, uit de bak van een truck te springen, dwingt de hond naar buiten terwijl hij daar doodsbang voor is (hij is nog nooit buiten geweest) en maar van dat fraais. Het is hartverscheurend om aan te zien en ik kan gewoon niet begrijpen dat iemand die zegt van honden te houden en er verstand van te hebben, zo met een hond om kan gaan. Ik kan ook niet begrijpen dat er mensen zijn die dit soort gedrag navolgenswaardig vinden.

Sorry als ik wat fel overkom.

Aan het lopen van die hond was heel duidelijk te zien dat hij een neurologisch probleem heeft. Het enige waar de hond bang voor was, was om over het gootje te gaan bij de poort. Zwemmen is, behalve ontspanning, ook goed voor de spieren. Het in de truck springen was noodzakelijk om de hond te vervoeren. De eigenaar kon hem niet optillen. Ik heb echt niets verkeerds gezien in die aflevering. Waarom schrijf je ook niet dat Cesar met de hond naar de bossen is gegaan om te kijken of hij de hond zover kreeg dat hij aan de lijn ging lopen èn dat dat ook gelukt is!

Wat was hier ins hemelsnaam hartverscheurend aan om iemand bezig te zien met een hond wat er voor kan zorgen dat die hond een beter leven kan krijgen, kan gaan wandelen en met de auto erop uit??? Heb je ook nog gezien dat de hond dus inderdaad voortaan gewoon de truck in kon??

Omdat je op de manier waarop hij de serie anslyseert ook alleen de zogenaamde slechte dingen ziet. Vind duidelijkheid zielig... ik zie t als BP wat moet dat moet en zsm dat is t beste voor de hond

Wat is het verschil met een paar weken of morgen?
Het hoeft toch niet allemaal op één dag geregeld te worden?

jvanringen schreef:

bouvierpoedel schreef: En hoeveel tijd denk je daarvoor uit te trekken .?
Moet je hem ook gelijk de eerstkomende tijd buiten alles zetten en het terrein niet meer af laten gaan.
En een kind is geen hond ,waarom iedere keer die vergelijking.?
Honden zijn hele direkte wezens en geven heel direkte reactie's.
Ooit honden onderling met elkaar bezig gezien die rekening hielden met elkaars angsten of trauma's of verleden of heden.?

In een paar weken kan dat al spectaculair verbeteren. Ja, je zult een poosje in een rustige omgeving met je hond aan de slag moeten gaan en de afleiding stapsgewijs opbouwen en zelfvertrouwen kweken bij de hond. Maar is dat zo erg dan? Angstagressie gaat niet over door het soort "correcties" als die van Milan, het wordt enkel onderdrukt en dat vind ik eerlijk gezegd veel gevaarlijker. Wie het anders wil doen moet dat zelf weten, maar ik zou het zo niet doen en heb het ook nooit zo gedaan en ik geef gewoon mijn mening.

Prima maar san hoef je hem nog niet als mishandelaar neer te zetten. Zeg dat t je manier niet is en waarom klaar...

Nanna schreef:

ranetje schreef:Wat is het verschil met een paar weken of morgen?
Het hoeft toch niet allemaal op één dag geregeld te worden?

Hangt van de hond en het probleem af.

Voorbeeld. Ik heb mijn honden leren zwemmen door ze kordaat onder de arm te nemen en mee te nemen het water in. Loslaten, et voilá, ze kunnen zwemmen. Ze moeten dat gewoon even doorhebben. Weten dat je iets kunt kan ook zelfzeker maken.
Je kunt ook wekenlang aan de oever staan met koekjes en lijmen of ie alsjeblieft het water in wil. Dat zal uiteindelijk ook wel lukken maar ik zie niet waarom dat een betere methode zou zijn.

dat dus.....

ranetje schreef:Wat is het verschil met een paar weken of morgen?
Het hoeft toch niet allemaal op één dag geregeld te worden?

Nee beslist niet, maar sommige dingen lenen zich nu eenmaal niet zo goed voor een 'plan' denk ik.
Een paar jaar geleden begon de -zoemende insecten bij zonnig weer- fobie van Felix zorgelijke vormen aan te nemen. Ik heb werkelijk geen idee hoe je dát gestructureerd aan zou hebben kunnen pakken.
En dus hebben we hem gewoon een keer kort aangelijnd en hebben we een middag met hem buiten gezeten. Beetje boekje lezen en thee drinken.
Na een uurtje of twee lag hij naast ons te slapen, terwijl hij al een tijdje bij zonnig weer eigenlijk de tuin niet in durfde.
En nu, jaren later, ligt hij nog steeds graag buiten. Hij heeft ervaren dat er niks gebeurt als hij geen aandacht aan de zoemers schenkt.
Ik wil niet zeggen dat zoiets de oplossing voor alles is, maar net zoals kort door de bocht soms sneu voor de hond is, is een ellenlang therapieplan soms net zo sneu
Ik ben beslist geen millan-adept, en ik kijk het maar zo nu en dan, maar ik heb wel de indruk dat hij dat soort afwegingen maakt.

Nanna schreef:

ranetje schreef:Wat is het verschil met een paar weken of morgen?
Het hoeft toch niet allemaal op één dag geregeld te worden?

Hangt van de hond en het probleem af.

Voorbeeld. Ik heb mijn honden leren zwemmen door ze kordaat onder de arm te nemen en mee te nemen het water in. Loslaten, et voilá, ze kunnen zwemmen. Ze moeten dat gewoon even doorhebben. Weten dat je iets kunt kan ook zelfzeker maken.
Je kunt ook wekenlang aan de oever staan met koekjes en lijmen of ie alsjeblieft het water in wil. Dat zal uiteindelijk ook wel lukken maar ik zie niet waarom dat een betere methode zou zijn.

Waar schrijf ik dat?
Heb een soortgelijke discussie ook al gevoerd met Apple (ik meen pag. 3)

Het hangt inderdaad van de hond en het probleem af.
Nou zie je op die filmpjes vaak honden die geen goed contact hebben met de baas.
Dus ga je vandaag even een probleem(pje) "regelen"?

Dan is mijn eerste gedachte toch .................. zorg nou eens dat er een goed contact komt van die baas met die hond!!!!!!!!!!

En dat is heel iets anders dan een hond leren om niet aan die vliegbeesten te komen bij iemand als Jaap en Felix

Inge O schreef:

maart schreef: Mario heb ik nog maar 2 honden weten wegdoen en dat was nooit omdat de hond te kort deed.

da's ook wel raar, ik heb mario (zo'n 15 jaar geleden) maar twee keer gezien tijdens een training waarbij hij met een nieuwe pup kwam en twee weken later was de pup alweer weg .

en verder ben ik het helemaal met fenella eens .

15 jaar geleden zat ik nog in de pampers

Inge O schreef:

maart schreef: Mario heb ik nog maar 2 honden weten wegdoen en dat was nooit omdat de hond te kort deed.

da's ook wel raar, ik heb mario (zo'n 15 jaar geleden) maar twee keer gezien tijdens een training waarbij hij met een nieuwe pup kwam en twee weken later was de pup alweer weg .

en verder ben ik het helemaal met fenella eens .

nou op 2 weken kan je vaak nog echt niet zien of de hond te kort doet, dus zal het wel een andere reden zijn dat ze 2 weken later al weer weg waren....

malinois schreef:

massam schreef:

klinkt goed en intensief voor zowel hond als geleider.

lijkt mij wel iets voor de gevorderde omdat je anders denk ik wel een potentieeltje in handen hebt als je dat afnemen/terugroepen niet 100% voor elkaar hebt. je gebruikt dan wel echt de mogelijkheden van de hond als ik het goed begrijp

Ik weet zeker dat als jij het stukje leest waar ik op doel je dit niet zegt Ik kan hem simpelweg niet meer vinden op mn telefoon, Inge_O weet het ook nog wel denk ik...
Dat ging zelfs voor mij veel te ver dus dat wil best wat zeggen... Nogmaals het is een manier, maar absoluut niet de mijne.

ik kan alleen reageren op wat ik hier lees natuurlijk

edit: ga nu dat andere topic uit de link lezen.. 18 pagina's

Inge O schreef:

massam schreef:nee, poedeltje, wij als mens kunnen nooit de finesse en timing van een correctie tussen honden onderling benaderen

dat lees je wel vaker en ik snap echt niet waar dat vandaan komt want hoezo dan, meer finesse en beter getimed? kan je dat verschil dan even uitleggen, want ik zie het echt niet .

de heftigheid van de correctie (zacht of hard of ertussen etc) en precies op het juiste moment.

er zijn mensen die honden goed kunnen lezen die ver komen, maar de meeste mensen kunnen niet eens op het goede moment belonen, laat staan corrigeren op precies het goede moment met de goede intensiteit

maart schreef:

Inge O schreef:

maart schreef: Mario heb ik nog maar 2 honden weten wegdoen en dat was nooit omdat de hond te kort deed.

da's ook wel raar, ik heb mario (zo'n 15 jaar geleden) maar twee keer gezien tijdens een training waarbij hij met een nieuwe pup kwam en twee weken later was de pup alweer weg .

en verder ben ik het helemaal met fenella eens .

15 jaar geleden zat ik nog in de pampers

zo laat nog of ben je nog jonger dan dat ik in mijn hoofd had.....