Jeetje! Het is wellich mijn eigen schuld dat er een kleintje weg is (als dat echt zo is, want ik heb ze nog geen enkele keer met zekerheid kunnen tellen). De ouders lijken altijd heel rustig als ik in het nestje kijk, maar ik zag wel dat ze het nestje vaak 's nachts verplaatsten.

Blijkbaar komt dat omdat ik er in heb gekeken en dat ze zich dan ontdekt voelen of zo.
Normaal kijk ik altijd 's avonds in het nestje wanneer de ouders door de kooi rondlopen en viel het me niet op dat ze nadat ik had gekeken meteen de jongen gingen verslepen, maar vandaag keek ik dus even overdag. De volwassen hamsters leken heel rustig, maar zodra ik de kooi weer toe had gedaan begonnen ze als gekken de jongen te versjouwen.

Ik voel me nu dus superschuldig want die beestjes krijgen duidelijk ontzettende stress van mijn bezoekjes.
Op een bepaald moment lag er een jong in elke hoek van de kooi en liep ma er met 1 in haar bek als bezeten heen en weer.

(En mogelijk/hopelijk lag er dus nog een 6e jong in het nestje zelf.)
Uiteindelijk koos ze een nieuwe plek uit voor de jongen en bracht en hen allemaal daar naartoe, maar pa besloot toen dat hij ze liever in het oude nestje wilde.

Een half uur lang (letterlijk) hebben ze dus constant jongen heen en weer lopen zeulen, pa steeds naar het oude nest, ma steeds naar de nieuwe plek. De steen van Sisyphus dus.

Uiteindelijk vond ik dat het echt moest stoppen en heb ik besloten het oude nestje met mijn hand door elkaar te halen zodat het mannetje ze niet steeds terug zou willen brengen en dat werkte: ze kozen eindelijk allebei voor een 3de plek, onder een houtenbrugje in de kooi.
De jongen waren allemaal nog in leven (weliswaar alweer moeilijk te tellen) toen ik (ditmaal van buiten de kooi van op afstand) naar het nieuwe nestje keek en intussen is het nieuwe plekje al helemaal ingericht met nestmateriaal en is ma de rest van de dag bij hen geweest. Ze hebben dus op tijd weer kunnen drinken bij haar.
Ik heb in ieder geval mijn lesje wel geleerd: geen inspecties of foto's meer want de ouders vertrouwen mij duidelijk voor geen haar. Ik laat ze lekker met rust totdat de jongen zelf naar buiten komen.
