Het HondenForum

Cleva schreef:

mercedes2803 schreef:Ik ga dit topic vanavond even lezen en zal kijken of ik nog iets bij kan dragen in de vorm van ervaringen etc.

Wat goed om te weten!

Ik heb niet alles gelezen dus zal ik best wel wat gemist hebben. Het is toch niet zo veel werk om 'ja' of 'nee' te typen........?

rubyred schreef:Ik heb niet alles gelezen dus zal ik best wel wat gemist hebben. Het is toch niet zo veel werk om 'ja' of 'nee' te typen........?

Hoe moeilijk is het om als je een vraag gesteld hebt om daarna wel de antwoorden te lezen ? Je hoefde daarvoor maar 8 berichtjes terug te gaan. Lastig hoor

rubyred schreef:Je hebt nog steeds geen antwoord gegeven of hij ooit antibiotica heeft gehad?

Mens hou alsjeblieft op. Je kwaakt zulke baarlijke onzin dat ik niet weet of ik moet lachen of huilen. Ik weet niet wat Romeo heeft en of prednison daar een oplossing voor zou kunnen zijn, en daarmee ben ik geloof ik niet de enige (anders zou de DA geen biopt willen nemen denk ik toch). Maar dat geleuter van je over antibiotica (welke had je precies voor willen stellen? Tegen Gram+, Gram -, anaerobisch, spiroqueten, waar zoek je precies naar?) en steroids slaat zo totaal kant nog wal dat je alleen aantoont echt geen enkel benul te hebben waar je je tegenaan bemoeit. Zucht.

Kees

tycha schreef:

rubyred schreef:Ik heb niet alles gelezen dus zal ik best wel wat gemist hebben. Het is toch niet zo veel werk om 'ja' of 'nee' te typen........?

Hoe moeilijk is het om als je een vraag gesteld hebt om daarna wel de antwoorden te lezen ? Je hoefde daarvoor maar 8 berichtjes terug te gaan. Lastig hoor

Ik had dat berichtje gemist.

Ik had al wel iets gezegd over onze ervaring met Prednison, maar zal het nog wat aanvullen.
Onze Westie had als enige duidelijke bijwerking het vele drinken, er zat geen uitknop meer op. Hij bleef drinken en als gevolg daarvan veel plassen. Hij is er niet dikker van geworden en zijn conditie bleef ook gewoon hetzelfde.
Zijn humeur verbeterde er zelfs door, omdat de klachten (bij hem vooral jeuk) minder werden en hij lekkerder in zijn veel zat.
Na ruim 5 jaar dagelijks prednison is hij overleden aan blaaskanker. Toen was hij bijna 12.

Bedankt voor het delen van je ervaring.


Elke dag maak ik nu een lange wandeling waarbij hij op twee plaatsen lekker los mag rennen. Tot nu toe ben ik daar nog geen enkele hond tegen gekomen in de afgelopen week. Dat moet gewoon zo zijn, normaal gebeurt dat nml wel soms.
Helaas gaat het vanaf gisterenavond wat slechter met hem. Hij heeft ineens diarree, en vannacht heeft hij binnen gepoept. Gisterenmiddag had hij nog gewoon mooie vaste ontlasting.

Ik zie heel erg op tegen morgen, en hoe dichterbij het komt, hoe meer ik verdrietig word en hoe vaker ik moet huilen door de gedachte dat hij er misschien binnenkort niet meer is. Dat darmonderzoek wil ik nog heel graag laten doen. Maar als daar niets uit komt, dan denk ik dat het voor Romeo het beste is om hem rust te geven. Al dat gedokter heel zijn leven lang moet een keer over zijn.
Prednison heeft alleen maar nut als er daadwerkelijk iets gevonden wordt waar prednison bij helpt (althans, zo begrijp ik het). Dus zonder diagnose lijkt het me dat het totaal geen zin heeft. Maar dat bespreken we morgen met de da.

We hebben het er gisteren even over gehad, en besproken dat we enkel een heel lage dosering willen geven van om de dag. Als dat geen verbetering geeft, vinden we het genoeg geweest voor hem.
We zijn het daar samen volledig over eens, en het geeft ons rust om samen een duidelijke beslissing te hebben gemaakt waar we het van tevoren al over eens zijn. Zo hoeven we straks als het echt slechter zou gaan geen moeilijke dingen te bespreken en beslissen in alle emoties.
Dit voelt voor ons goed zo, en we moeten dit toch uiteindelijk samen doen en samen doorstaan en verwerken allemaal.

Morgen ochtend wil ik nog een heerlijk lange wandeling gaan maken met hem voor we naar de da gaan. En lekker samen genieten. Het is heerlijk om hem zo ontspannen te zien lopen en rennen. En om hem daarna (als hij heeft gegeten) weer lekker op de bank te zien slapen.

Veel sterkte morgen Ik hoop dat de dierenarts nog mogelijkheden ziet zodat hij nog een tijd grotendeels
pijnvrij kan genieten.

Ik zal duimen!

Veel sterkte morgen.

Bah...heel veel sterkte..

Sterkte

Prednison heeft alleen maar nut als er daadwerkelijk iets gevonden wordt waar prednison bij helpt (althans, zo begrijp ik het). Dus zonder diagnose lijkt het me dat het totaal geen zin heeft. Maar dat bespreken we morgen met de da.

Zo stellig zou ik dat niet willen zeggen. Benthor krijgt in de zomer een lage dosis prednoral om jeukklachten te onderdrukken. Waarom hij jeuk heeft weet niemand (ondanks allergietesten) maar de prednoral werkt wel degelijk.

Ik kan me overigens wel voorstellen dat je er zo in zit. Het moet vreselijk zijn om je hond zo vaak te zien lijden en jullie hebben al zo veel geprobeerd.
De vraag "wanneer is het genoeg" zal vaak genoeg gespeeld hebben. Ik ben benieuwd wat de DA zegt. Ik duim voor Romeo.

EstherK schreef:
De vraag "wanneer is het genoeg" zal vaak genoeg gespeeld hebben. Ik ben benieuwd wat de DA zegt. Ik duim voor Romeo.

Ja zeker heeft die vraag al vaker een rol gespeeld.
Ik heb er op het forum nooit veel aandacht aan besteed omdat het op dit probleem na altijd perfect gaat met hem.
Hij is nog altijd in topconditie, en ook vanmorgen ben ik weer bijna anderhalf uur aan de wandel geweest en heeft hij los gerend.
Toen hij zo slecht was vlak na de operaties hebben wij hem bijna laten gaan, maar tóch kwam hij er weer heel snel bovenop.
Zo zag hij eruit vlak na de tweede operatie:


Een paar dagen later (of eerder, ik weet het niet meer precies) was het nóg slechter, daar heb ik toen geen foto's van gemaakt. Je ziet het op deze foto niet, maar hij was broodmager en al zijn ribben staken uit, door zijn dikke stugge huid viel het niet op als hij zat.

Maar ook al ruim voor zijn operaties hebben we af en toe met de handen in het haar gezeten als hij van die vreselijke misselijkheids aanvallen had, en als hij zo'n hevige krampen en pijnen had.
Alleen meestal was het dan na twee dagen over, en bleef het soms maandenlang weg.
Maar nu niet, het wordt in heel rap tempo erger, en ik merk gewoon dat het van binnen allemaal hard achteruit holt.

Cleva schreef:Ik zie bovenop zijn koppie dat hij inderdaad erg mager is.

Ja, het was heel erg, zijn spieren begonnen helemaal in te vallen, was echt pijnlijk om te zien.
Nu ziet hij er niet meer zo uit gelukkig.

Wat je ook gaat besluiten morgen, heel veel sterkte!!

Heel veel sterkte morgen.
Geniet maar lekker van de wandeling morgenochtend.
Goed dat jullie alles van tevoren hebben besproken en het er samen over eens zijn van hoe of tot hoe ver, dat maakt de beslissing om hem te laten gaan als dit nodig mocht zijn een stuk makkelijker en hebben jullie er samen vrede mee.

Je kent misschien het verhaal van Sophie wel. Die had ook veel last van haar maag. Kwijlen, gras eten, vreselijk misselijk... Ook álle diëten geprobeerd, alle maagmedicatie, endoscopie wees niets uit... Ik wist het ook niet meer. Ze staat nu sinds een jaartje op de Pred, een half pilletje per dag, en ze heeft - op een korte stopperiode na - geen enkele aanval meer gehad. Ik wilde altijd afbouwen, maar ze doet het nu prima. Ze is misschien wat extra hongerig, maar verder merk ik niets lichamelijks aan haar. Ze drinkt of plast ook niet meer dan normaal en haar gewicht is gewoon stabiel gebleven. Ik zou het er dus zeker op wagen als ik jou was!

Overigens ben ik bij Sophie begonnen met een stootkuur (iets van 2-3 tabletjes per dag?) en heb dat zo snel het kon afgebouwd naar een halfje per dag.

Sterkte morgen bij de da Paula, moeilijk hoor

Op de foto is hij inderdaad erg ingevallen, maar hij heeft toen in heel korte tijd wel heel veel mee gemaakt.
Ik zag je van de week met je trio langs het park wandelen en hij holde heerlijk achter je aan.
Hij ziet er nu inderdaad zeker niet slecht uit, gaat het nog steeds oke met pijnstillers?
Morgenochtend eerst lekker buiten genieten met je doggies en daarna rustig op een rijtje zetten wat wijs en het beste voor Romeo is.

TaraL schreef:Op de foto is hij inderdaad erg ingevallen, maar hij heeft toen in heel korte tijd wel heel veel mee gemaakt.
Ik zag je van de week met je trio langs het park wandelen en hij holde heerlijk achter je aan.
Hij ziet er nu inderdaad zeker niet slecht uit, gaat het nog steeds oke met pijnstillers?
Morgenochtend eerst lekker buiten genieten met je doggies en daarna rustig op een rijtje zetten wat wijs en het beste voor Romeo is.

Oh echt? Ja hij ziet er gewoon nog perfect uit als je hem ziet lopen buiten... onbegrijpelijk of niet?
Het gaat op zich (wat pijn betreft) nog heel goed, hij heeft twee keer een beginnende aanval gehad, maar die zakten beide heel erg snel weer weg. Dus ik denk dat de pijnstillers nog hun werk doen.
Maar hij heeft nu wel diarree, en we vonden een plasje gal op de vloer, waarschijnlijk van vannacht. Hij wordt nu ook snel dunner door het eten van enkel blikvoeding, ik geef hem nu een extra portie omdat hij te snel afvalt.

Heel veel sterkte morgen.

sterkte straks!

Heel veel sterkte en wijsheid straks!

Sterkte vandaag, Paula..

heel veel succes!

Hier ook ervaring met pred. onze Blacky heeft nadat er bij hem een gezwel was verwijderd pred. gehad. Dit zorgde ervoor dat we onze lieve lobbes toch nog bijna twee jaar bij ons mochten houden. Hij ging er veel van drinken en dus ook plassen. Ik was destijds heel erg blij dat dit medicijn er was en zou geen moment hoeven te twijfelen om het weer aan een van mijn honden te geven als dit nodig mocht zijn.

Zelf heb ik ook pred. geslikt en dacht niet dat ik daar veel bijwerkingen van had. Zie ik nu foto's van mijzelf van die tijd dan schrik ik wel. Ik ben daar helemaal opgeblazen Maar ook bij mij werkte het waarvoor ik het kreeg toegediend.

Ik zal de ervaring van Geer ook meenemen!

Het zou zonde zijn om afscheid te moeten nemen van je grote vriend als hij toch nog een paar goede jaren kan krijgen op prednison. Een paar blije jaren heeft hij natuurlijk ook wel een beetje verdiend na alle sores waar hij doorheen gegaan is.

Ik hoop dat de dierenarts je meer kan vertellen. Heel veel succes bij de dierenarts!

Sterkte strakkies

Heel veel sterkte straks en hopelijk een uitslag waar nog behandelmogelijkheden uit blijken.

We hebben een goed maar kort gesprek gehad met de da.
Verteld hoe het verloop van de klachten door zijn leven heen geweest is, en verteld wat er momenteel speelt en hoe we er tegenaan kijken.
Er is geen punctie/biopt genomen, we zijn met pred en omeprazol naar huis gegaan.
Vandaag heeft hij dus drie tabletten pred en 1 capsule omeprazol gekregen, en hij krijgt vanavond nog een halve pijnstiller. Vanaf morgen geen pijnstiller meer. We gaan langzaam de pred afbouwen tot een lagere dosering. En dan hopen we zonder al teveel bijwerkingen hem nog een tijd bij ons te hebben. Hij moet nu het zelfde voer blijven eten omdat hij anders weer kan gaan reageren op zijn voedsel en dat willen we niet. Dus nu krijgt hij drie maal daags een bak Lukullus gevogelte en lam, met een kop Fokker allergiemix en dat blijft hij krijgen.

Dit klinkt toch nog redelijk positief.
Hopelijk zal hij goed reageren op de prednison en kan hij nog een paar fijne jaren bij jullie krijgen.

Succes met jullie mooie man!