Harrie aangevallen door 3 honden, foto pag.4

[daywalker]

een hond die een roedel benaderd, loopt altijd wel risico om gepakt te worden en als er 1 begint, volgt de rest al snel.
Gelukkig dat arme Har er nog genadig is vanaf gekomen.
Ik hoop dat ie weer snel helemaal opgeknapt is.

[BAILEYSBAASJE]

Zoals ik al eerder vertelde was onze Joy* eerder over haar schrik heen dan ik. Ik zou wel naar de eigenaar van de honden gaan en hem op zijn minst vragen om jou te ontwijken. Ik heb dat contact toen ook gehad en dat heeft me wel een beetje geholpen. Verder in gedachten houden dat dit de 1e keer is in zoveel jaar (voor mij was dat 22 jaar) en dat het dus niet zomaar weer fout zal gaan.

Ik weet helaas ook hoe moeilijk het is om de angst er bij jezelf uit te krijgen bij mij steekt het nog steeds weleens de kop op. De 1e keer dat er een loslopende hond op Joy* af kwam rennen moest ik mezelf echt inhouden om niet in paniek te raken. Gelukkig zakte die angst wel weer, maar het heeft lang geduurd voordat ik me weer een beetje "vrij" voelde op dat soort momenten. Ik liep met een klein busje deo op zak, zodat ik in geval van nood aanvallende honden deo in de ogen kon spuiten. Nooit nodig gehad en op een gegeven moment vergat ik het busje mee te nemen, weer een stapje verder in de verwerking.

Ik ervaar nu nog steeds angst als we op een korte loslooproute lopen en ik achter me blaffende honden hoor. Liever loop ik 12 km door een aanlijngebied, de ervaring leert dat de honden die daar komen meestal goed onder appèl staan, ook de loslopende honden.

Zo zie ik het ook voor me, je beschrijft het goed. Iets meenemen wat een veilig gevoel geeft en wat je ws nooit nodig hebt.
Het vervelend is alleen dat de honden niet dicht bij de baas blijven zodat het erg lastig wordt. Ik zal proberen om in ieder geval zonder Harrie eens te kijken in het park of ik de man te spreken kan krijgen.

Ik kan helemaal met jou/jullie meeleven. Na de twee bijtincidenten met Bailey en een bijna bijtincident toen een
eigenaar van een andere pitbullachtige zijn riem uit zijn handen liet schieten (!), twee dagen nadat de kraag bij
Bailey af mocht, zijn zowel Bailey als ik reuze hyper tijdens het uitlaten. Ik geloof dat ze psychisch meer heeft
overgehouden aan dat bijna bijtincident dan aan de twee echte bijtincidenten, gek genoeg. Het helpt ook niet
dat ik sindsdien van andere hondeneigenaren die ik op onze wandelingetjes tegenkom over steeds meer incidenten
hoor. Ook hoorde ik dat, waarschijnlijk vanwege het vele groen hier in de wijken, er ook hondeneigenaren van elders
met de auto komen om hier hun honden uit te laten, en dat daar dus veel van de probleemgevallen onder zitten.
Ik heb de politie en wijkagent over die incidenten bericht, maar ze zijn zo laks, niet te filmen. Ze wachten af of er
nog meer meldingen komen; wat willen ze dan? Dat er eerst een kind of zo gegrepen wordt?
Na het laatste, bijna bijt, incident vraag ik me af of een spuitbusje op zak wel afdoende resultaat zou hebben.
Ik heb wel medelijden met hondjes als Bailey: ik laat haar nu echt alleen maar los als ze alleen is of met een bekend
hondje, maar zelfs dan als er een andere hond aankomt, al is hij/zij honderd keer aangelijnd en pas aan de overkant
van het veld, dan gaat de riem meteen weer vast en lopen we in tegengestelde richting. Het arme dier is soms net
een minuut los, echt verdrietig en vervelend vind ik dat.