Het HondenForum

Wat een heerlijk nieuws caro!
Dikke voor Kaya.

Geweldig nieuws, meis

MoniqueDM schreef:

Caro. schreef: Hij kwam op mij over als iemand die exact wist waarover hij het had en was ook helemaal geen anti-versvlees dierenarts en vertelde dus ook dat het met name om rundvlees ging.

Klopt op zich wel hoor, wat deze dierenarts vertelt.
Het gaat om het soort eiwitten en de kwaliteit ervan.
De hoogwaardigheid en kwaliteit van de eiwitten van rundvlees zijn minder dan de eiwitten van bijvoorbeeld kippenvlees. De eiwitten van kippenvlees zijn hoogwaardiger en dus makkelijker te verwerken door de nieren, waardoor er minder ureum vrij komt. Dat geldt ook voor het eiwit van een gekookt eitje of een gekookt koolvisfilétje. Een rauw ei mag weer niet.
Kaas of bot is ook niet goed, vanwege het hoge fosforgehalte en dat moeten we ook niet hebben bij nierfalen.

Toen Jenny haar nierdieet niet at, mocht ik Carnibest Light geven, want daar zitten ook weinig eiwitten en fosfor in.
Ik moest het wel wat aanvullen met koolhydraten en gekookte groenten.
Bandit heeft een speciaal nierdieet en dat is ook een KVV. Daar zit ook wat meer vet in omdat de eiwitten laag gehouden moeten worden, maar een hond moet wel voldoende voedingsstoffen binnenkrijgen.

Nou zie je, kaas kreeg Kaya ook iedere dag (ze werd toch niet dik ) om haar pilletjes in te krijgen.... maar ach, hier en daar nog een stukje extra. Dat is dus hartstikke slecht geweest voor haar nieren.
Een rauw ei kreeg ze 2 keer in de week over de Carnibest heen.

Afijn, achteraf allemaal dingen dus die ze niet mag. Maar geen enkel teken van het nierfalen hoor, ze dronk niet meer, plaste geen grote hoeveelheden.
Als ik heel goed ga kijken nu ik het weet, dan was er dus wel het stinken uit haar bek, maar o.a. daarvoor gingen we dus naar de dierenarts om haar gebit te laten reinigen. En ja, haar vacht werd wat doffer, maar ze is 8,5 jaar..... overigens is die vacht in 6 weken enorm opgeknapt en glimt weer als een spiegel.
De dierenarts zei trouwens ook dat ze qua uiterlijk totaal niet leek op een hond met nierfalen en een ureum wat echt schrikbarend hoog was.

Ik blijf Ka gewoon de brokken geven. Weet nu dat het hier goed op gaat en durf dan absoluut niet meer te veranderen.
Ze vindt het lekker, eet het goed, alleen even wat minder geven omdat ze ineens veel aangekomen is.

@Allison(Demi): Ik kan de Zytac blijven geven aan Kaya. De dosis die ze krijgt is zo minimaal belastend, dat het geen probleem is.
Wil ik liever toch wat anders geven dan kan ik Omeprazol krijgen voor haar. Deze is bij mensen het minst belastend voor de nieren.

MoniqueDM schreef:

Caro. schreef: Hij kwam op mij over als iemand die exact wist waarover hij het had en was ook helemaal geen anti-versvlees dierenarts en vertelde dus ook dat het met name om rundvlees ging.

Klopt op zich wel hoor, wat deze dierenarts vertelt.
Het gaat om het soort eiwitten en de kwaliteit ervan.
De hoogwaardigheid en kwaliteit van de eiwitten van rundvlees zijn minder dan de eiwitten van bijvoorbeeld kippenvlees. De eiwitten van kippenvlees zijn hoogwaardiger en dus makkelijker te verwerken door de nieren, waardoor er minder ureum vrij komt. Dat geldt ook voor het eiwit van een gekookt eitje of een gekookt koolvisfilétje. Een rauw ei mag weer niet.
Kaas of bot is ook niet goed, vanwege het hoge fosforgehalte en dat moeten we ook niet hebben bij nierfalen.

Toen Jenny haar nierdieet niet at, mocht ik Carnibest Light geven, want daar zitten ook weinig eiwitten en fosfor in.
Ik moest het wel wat aanvullen met koolhydraten en gekookte groenten.
Bandit heeft een speciaal nierdieet en dat is ook een KVV. Daar zit ook wat meer vet in omdat de eiwitten laag gehouden moeten worden, maar een hond moet wel voldoende voedingsstoffen binnenkrijgen.

Weet je of dit ook voor gebakken rund geldt? Lila vindt gebakken gehakt erg lekker en ik wil haar af en toe wat tussendoor kunnen geven, want het nierdieet vindt ze echt verschrikkelijk.

fijn dat het beter gaat !

Demi schreef:

MoniqueDM schreef:

Caro. schreef: Hij kwam op mij over als iemand die exact wist waarover hij het had en was ook helemaal geen anti-versvlees dierenarts en vertelde dus ook dat het met name om rundvlees ging.

Klopt op zich wel hoor, wat deze dierenarts vertelt.
Het gaat om het soort eiwitten en de kwaliteit ervan.
De hoogwaardigheid en kwaliteit van de eiwitten van rundvlees zijn minder dan de eiwitten van bijvoorbeeld kippenvlees. De eiwitten van kippenvlees zijn hoogwaardiger en dus makkelijker te verwerken door de nieren, waardoor er minder ureum vrij komt. Dat geldt ook voor het eiwit van een gekookt eitje of een gekookt koolvisfilétje. Een rauw ei mag weer niet.
Kaas of bot is ook niet goed, vanwege het hoge fosforgehalte en dat moeten we ook niet hebben bij nierfalen.

Toen Jenny haar nierdieet niet at, mocht ik Carnibest Light geven, want daar zitten ook weinig eiwitten en fosfor in.
Ik moest het wel wat aanvullen met koolhydraten en gekookte groenten.
Bandit heeft een speciaal nierdieet en dat is ook een KVV. Daar zit ook wat meer vet in omdat de eiwitten laag gehouden moeten worden, maar een hond moet wel voldoende voedingsstoffen binnenkrijgen.

Weet je of dit ook voor gebakken rund geldt? Lila vindt gebakken gehakt erg lekker en ik wil haar af en toe wat tussendoor kunnen geven, want het nierdieet vindt ze echt verschrikkelijk.

Dit stond op Barfplaats: Het bakken van eiwitten vermindert de verteerbaarheid met zo'n 30%. Eiwitten die moeilijker verteren geven weer meer afvalstoffen, dus een hoger ureum.
Koken is minder slecht.

Misschien is het handig om deze link eens door te lezen:
http://www.barfplaats.nl/forum/index.ph ... 598.0.html" onclick="window.open(this.href);return false;
Met name de vertaling van Dogaware is interessant, waarop de verschillende nierdiëten voor rauw gevoerde honden zijn gebaseerd.

Bedankt voor de tips en link

Allison, zou gekookte kip(filet) iets zijn voor Lila? Kip is beter dan rund bij nierpatiënten volgens mij en gekookt helemaal.
Kaya en Puchu doen een moord voor kipfilet, maar ook gekookt vinden ze het nog steeds heerlijk.

Inge O schreef:

Caro. schreef:

Allison, zou gekookte kip(filet) iets zijn voor Lila? Kip is beter dan rund bij nierpatiënten volgens mij en gekookt helemaal.

gekookt beter dan rauw? dat kan ik me amper voorstellen (zie ook reactie van monique hierboven ).

O, ik raak de draad kwijt ivm het gekookte eitje wat beter is dan een rauw eitje en gekookt beter dan gebakken,
dacht ik dan weer dat gekookte kipfilet beter was bij nierpatiënten dan rauwe kipfilet. Maar niet dus

Inge O schreef:

Caro. schreef:

Inge O schreef:
gekookt beter dan rauw? dat kan ik me amper voorstellen (zie ook reactie van monique hierboven ).

O, ik raak de draad kwijt ivm het gekookte eitje wat beter is dan een rauw eitje en gekookt beter dan gebakken,
dacht ik dan weer dat gekookte kipfilet beter was bij nierpatiënten dan rauwe kipfilet. Maar niet dus

nee, dat rauw ei heeft eigenlijk niks te maken met de nieren, is dus ook niet slechter voor kaya dan voor eender welke andere hond : een rauw ei kan voor geen enkele hond kwaad (ook niet voor een nierpatiënt), af en toe een rauw ei ook niet maar vaak rauwe eieren wel omdat daar avidine inzit, een stof die vit. B8 onwerkzaam maakt (waardoor je dus op termijn een tekort kan krijgen).

maar los daarvan kan het verhitten van eiwitten die eiwitten minder goed verteerbaar maken. lichtjes opwarmen zou de vertering bevorderen maar serieus verhitten juist niet - vlees koken of bakken maakt het voor een hond dus zeker niet per definitie beter verteerbaar (en hoe hoger de verteerbaarheid, hoe minder afval waar de nieren werk mee hebben).

OK, dus als ik het nu goed begrijp, heeft vlees koken geen enkel positief effect op de verteerbaarheid en dus op de nieren.

Alleen het ei snap ik niet, want volgens mij schrijft Monique dat je dus géén rauw ei aan een hond moet geven met nierproblemen.
Of lees ik het verkeerd?

MoniqueDM schreef: De hoogwaardigheid en kwaliteit van de eiwitten van rundvlees zijn minder dan de eiwitten van bijvoorbeeld kippenvlees. De eiwitten van kippenvlees zijn hoogwaardiger en dus makkelijker te verwerken door de nieren, waardoor er minder ureum vrij komt. Dat geldt ook voor het eiwit van een gekookt eitje of een gekookt koolvisfilétje. Een rauw ei mag weer niet.
Kaas of bot is ook niet goed, vanwege het hoge fosforgehalte en dat moeten we ook niet hebben bij nierfalen.

Een rauw ei kan zonder meer gegeven worden aan honden met nierproblemen. Je zal het alleen moeten reduceren. Mag een hond normaal gesproken 1 ei op 5 kilo lichaamsgewicht per week, dan mag je een hond van bv. 30 kilo met nierproblemen 1-2 eieren per week geven.

Demi, waarom geef je niet gewoon lekker schapen-, lams- of geitenpens? Dat is waardevoller dan kipfilet. Minstens 30% van een rauw nierdieet mag uit pens bestaan. Heeft een prima 1:1 calcium/fosforbalans, bevat waardevolle mineralen en de vuile inhoud bevat veel vitamines B en goede darmbacteriën, plus dat het erg licht verteerbaar is. Als je iets nodig hebt om tussendoor te voeren, dan zou pens voor mij eerste prio hebben.

Inge O schreef: ik zie niet wat een rauw ei aan extra belasting voor de nieren zou betekenen, maar misschien dat monique daar op terug kan komen .

Ik weet het niet helemaal meer, maar het zou te maken hebben met een bepaalde stof in een rauw ei die het één en ander af zou breken.
Door het koken van een ei zou die stof niet meer actief zijn.
Ook schijnt de dooier van een ei veel fosfor te bevatten en daarom werd mij aangeraden om twee eiwitten en één dooier te geven.
Dat gaat makkelijker als eieren gekookt zijn.
Zoiets wat het, maar nogmaals: ik weet het niet meer tot in details .

Rauwe eieren en afbraak van biotine

Onduidelijkheid is er ook voor wat betreft het geven van rauwe eieren. Het voeren van alleen het eiwit en dat in grote hoeveelheden, vergroot de kans op een biotine-tekort. De stof avidine uit eiwit is dan in staat om biotine uit eigeel af te breken. Maar wordt dat ei in zijn volledige staat als ‘prooi’ gegeven, dan zit er balans in die verhouding. Het eigeel zit bomvol goede vitamines, mineralen en aminozuren, wat de werking van de avidine uit het eiwit opheft. De eierschaal is een goede calciumbron en zorgt dat alle mineraalverbindingen goed door het lichaam worden opgenomen. Geef geregeld een paar rauwe eieren per week. Het is een traktatie voor de hond en niet in de laatste plaats erg gezond.

Bron: http://artvoeding.rauwevoedingvoorhonden.nl/" onclick="window.open(this.href);return false;

Je moet erg veel eieren door de week heen geven om een hond die biotinetekorten op te laten lopen. Van oudsher is een rauw ei een unieke aminozurenbron dat niet in de voeding van de hond mag ontbreken. Laat staan dat honden met nierproblemen daar slechter van worden. Reduceren (zoals Mary Straus het beschrijfs in Dogaware Kidneys) is iets anders dan het helemaal niet geven. Het zijn vitamine- en aminozuurbommetjes die een hond die slecht opneemt hard nodig kan hebben. Om die opname van een ei zo volledig mogelijk te maken bij zieke dieren, kun je het ei pureren met schaal en al.

Wat een fijn nieuws!!!

Ik schrok al even van die eieren! Diesel krijgt al jaren 3 keer per week een ei, Zahra 2 keer. Dat mag dus rustig met hun gewicht.

Ik heb net pas allemaal gelezen maar gelukkig gaat het de goede kanrt op met Kaya, fijn hoor
hopelijk krijgt ze nu snel een medicijn van haar maag wat ze wel goed kan verdragen mbt haar nieren... last van je maag hebben is ook niet fijn!

Jemig Caro wat een toestand zeg. Schandalig maar ik lees dit topic nu pas
Gelukkig gaat het weer wat beter met Kaya

@Whera... ik heb dat soms ook hoor dat ik hele topics mis en me afvraag hoe dat nu gemist kan hebben.

Bedankt allemaal voor het meeleven
en goed dat ik weet dat Kaya gewoon een rauw ei af en toe mag hebben, want ze vindt dat heerlijk

Caro. schreef:Bedankt voor de tips en link

Allison, zou gekookte kip(filet) iets zijn voor Lila? Kip is beter dan rund bij nierpatiënten volgens mij en gekookt helemaal.
Kaya en Puchu doen een moord voor kipfilet, maar ook gekookt vinden ze het nog steeds heerlijk.

Terugkomend op de kwaliteit van de biologische beschikbaarheid. Misschien vind je dit interessant om te lezen:

Chemical effects of cooked food

Tolerance limits exist for all parameters within a healthy system and of course individual animals have widely differing needs. For these reasons it is not possible to be prescriptive as to the exact or even optimum needs of individual carnivores. It is much easier to say what is not appropriate. By way of introduction to this concept we shall start with a cooked as opposed to a raw rabbit.

Cooking alters both the physical and chemical makeup of a food. Where the raw item provides the correct quantity and balance of proteins, fats, carbohydrates, vitamins, minerals and micronutrients, the cooked version does not. In general the greater the heat and the longer the duration of heating the greater the damage to the fragile biochemicals. Damaged or altered biochemicals are not as ‘bio-available’. That is to say that the physiological and enzymatic systems are not able to make as much use of the altered chemical.

Heated proteins coagulate and the constituent amino acids are frequently destroyed. Absence of vital amino acids can be fatal, as was discovered when heat-treated cat foods were found to be deficient in taurine. Taurine deficiency gives rise to heart muscle disease and blindness, neither of which can be reversed. As well, proteins are the main source of allergens and with change in chemical structure comes changed allergic profiles.

Interestingly, one of the first experiments on protein allergies was carried out in 1921 by Heinz Kustner, who found that he was allergic to cooked fish but not raw fish.1
Cooked fats become significantly altered at the biochemical level even to the extent of becoming toxic. The correct balance of short and long chain fats is essential to good health but once the rabbit is cooked the balance of fats changes.

Complex carbohydrates such as starch are not part of the chemical makeup of prey animals. Neither are grains a significant part of the food of rabbits. So, whether the rabbit be eaten cooked or raw, carbohydrates hardly feature.

Of more significance is the effect of cooking on the delicate vitamins and micronutrients. The B group vitamins are particularly sensitive to heating and a great many micronutrients including antioxidants are thereby destroyed. Even the bio-availability of minerals in cooked rabbit is altered. Carnivores which have evolved to feed on whole carcasses have adapted to the high levels of calcium in the bones. This source of calcium is balanced by the high phosphorus content of raw meat. However once bones are cooked the availability of the calcium is reduced and of course the brittle bones can penetrate the bowel or get stuck –anywhere from the mouth to the anus.

Perhaps one of the most important but poorly understood aspects of cooked food is the absence of biologically active cellular enzymes. All cells, whether plant or animal, contain enzymes. When raw cells are crushed and the enzymes released into the tissues rapid chemical digestion takes place reducing complex proteins, fats and carbohydrates to their constituent parts. Thus the raw rabbit being churned in the warm, watery environment of the stomach undergoes considerable digestion prior to being exposed in the pancreatic enzymes in the duodenum. With much of the digestion already done the pancreas need not produce as much digestive juice and digestion is soon complete.

Contrast this situation with that prevailing when the rabbit is cooked. Cooking kills cellular enzymes and puts an end to the auto-digestion of the food. While cooking may reduce some proteins to their constituent amino acids, the process does not continue in the stomach to any great extent. When the food arrives in the duodenum the pancreas has a much bigger job to do, providing enzymes that are otherwise absent from the food. Clearly there are many factors at work, all of which change the microenvironment in the bowel and thus the rate of digestion. Slowly or poorly digested material tends to damage the bowel lining. Damage can occur by direct physical or chemical action of the food on the bowel.

More commonly the damage is due to a change in the resident population of bacteria as a result of the poorly digested material. Harmful bacteria and their toxins affect the lining of the bowel, and if absorbed into the blood stream are harmful to other organs. With an increase in harmful bacteria there is a corresponding decrease in helpful bacteria.

The perception that raw food is somehow dirty and bacteria laden while cooked food is clean and safe represents a complete reversal of what happens in the bowel. Thousands of pets eating cooked food suffer a condition known as SIBO, small intestinal bacterial overgrowth.

Bron: dr. Tom Lonsdale - boek Raw Meaty Bones