Hondenfoto's die ontroeren

[Angel]

ik dacht nog zo na die allereerste ontroerde foto's niet meer kijken angel want dan ga je weer janken
maarja op de een of andere manier kijk ik toch steeds weer
hier een paar foto's van igor op zijn laatste dag die speciaal in het teken stond van afscheid nemen van hem
zijn grote vriendin met haar zoon en haar hondjes waren er ook bij

de laatste dikke lebber die igor aan mijn vriendin geeft


en deze twee spreken voorzich denk ik. igor en ikzelf



en de enige foto waar igor en monty en henkie samen opstaan

[Youp]

Zahra voor het eerst bij ons thuis. Haar baasjes waren net weg.


Zieke Youp.....

[Ellepel]

ik dacht nog zo na die allereerste ontroerde foto's niet meer kijken angel want dan ga je weer janken
maarja op de een of andere manier kijk ik toch steeds weer
hier een paar foto's van igor op zijn laatste dag die speciaal in het teken stond van afscheid nemen van hem
zijn grote vriendin met haar zoon en haar hondjes waren er ook bij

de laatste dikke lebber die igor aan mijn vriendin geeft


en deze twee spreken voorzich denk ik. igor en ikzelf



wat een mooie lieve foto's.....ik had je al een tijd niet gezien met je mooie herder en weet nu waarom....het grasveld op je foto kwam me al zo bekend voor, maar we zijn bijna buren!

en de enige foto waar igor en monty en henkie samen opstaan

[L@nghaar]

Wat een prachtige en ontroerenden foto's staan erbij, bij sommigen hou ik het echt niet droog.

Voor mij is dit een hele mooie foto: deze foto stond op marktplaats, wij waren niet actief aan het zoeken naar een DSL, vriend zit op marktplaats te snaaien naar motoren, ik zeg kijk voor de fun eens of er een DSL op staat......deze foto stond bovenaan en ik was helemaal op slag verliefd en wist dat dit hondje bij mij hoorde.




Een paar dagen later Meneer Nilsson meegenomen naar huis, als ik deze foto zie krijg ik nog steeds dat ontzettende blije en trotse gevoel. Hij heeft de hele weg zo gezeten, heerlijk tegen mij aan en het voelde direct zo ontzettend vertrouwd. Ik heb regelmatig mijn neus in zijn nekje gedrukt om zijn heerlijke puppy lucht op te snuiven ik was zo verliefd op dit mormeltje en ben dat nog steeds

[Angel]

wat een mooie lieve foto's.....ik had je al een tijd niet gezien met je mooie herder en weet nu waarom....het grasveld op je foto kwam me al zo bekend voor, maar we zijn bijna buren!

zie toch wel dacht al jou hondjes te herkennen

[Ellepel]

Klein wereldje he!

[Aileen]

Deze onderstaande foto's zijn voor mij heel erg belangrijk. De foto's zijn de avond voor Buddy's overlijden gemaakt. Ik wilde nog afscheidsfoto's van hem en mij hebben. Deze foto's betekenen heel veel voor mij. Buddy is 14 jaar en 8 maanden geworden.





En dit gedicht heeft iemand speciaal voor mij gemaakt vlak nadat Buddy was overleden:

Een klein meisje omarmt een kleine pup
Een blonde labrador in haar leven gekomen
Het meisje straalt helemaal van geluk
Hiervan heeft ze zo vaak zitten dromen

Het kleine meisje groeit op tot een hele mooie meid
Een stoere labrador volgt haar waarheen ze ook gaat
Samen hebben ze een hele mooie tijd
Waar zij ook is, hij altijd naast haar staat.

Het kleine meisje is nu een knappe jonge vrouw
Het fotograferen zit haar in haar bloed
En het mooiste model volgt haar iedere dag trouw
Als zij er is, is het leven voor hem gewoon goed

Het kleine meisje vervolgd haar weg door het leven
Maar haar grote vriend wordt een beetje moe
Al die jaren hebben ze elkaar liefde en trouw gegeven
Maar hij is aan zijn laatste beetje toe.

Nog een keer , zijn oude blonde poot in haar hand
Dag lieve lieve Buddy , er was geen weg terug
De Liefde van je vrouwtje heeft ervoor gezorgd
Dat je pijnvrij en heel rustig op pad mocht naar de regenboogbrug

En deze onderstaande foto is gemaakt toen Buddy was overleden. Buddy ging zo vredig en lag er zo vredig bij dat ik zelf het gevoel kreeg dat ik er goed aan heb gedaan ondanks dat het erg moeilijk was om deze beslissing te maken.


Moet weer wat traantjes laten gaan. Heb de foto's en het gedicht weer een tijdje niet meer gelezen/bekeken.

[_Leonie]

Een foto die Jes van mij heeft gemaakt met Alano op een forumweekend die is me enorm dierbaar.

Ach, zie hem genieten ook.. Inderdaad ontroerend!

[Mary]

Mooie topic
De tranen stromen van mn wangen.

[blondie]

pff f zit continue met een brok in de keel te snotteren bij veel foto's...
fijn topic

[-Gaby-]

Zahra voor het eerst bij ons thuis. Haar baasjes waren net weg.

Ach, dat gezichtje van haar... Mijn zus heeft ook een Ridgeback x labrador, weet je waar Zahra vandaan komt? Vind het een prachtige kruising overigens.

[nana]

pfffff wat een heftige topic, de liefde en emotie's...wat kun je toch veel om ze geven en wat kan het verdrietig zijn om ze los te laten.

[SannePP]

Zit echt met kippenvel hier... Wat een prachtige foto's!

Mats, toen ze nog fit was en vol in het leven stond:


En de laatste foto die ik van haar maakte, 10 dagen voor ze stierf:


Cena en Ouzo, 1 jaar geleden:
Als broer en zus

[Elmo/maureen]

De keuze was gemaakt

[Dusty]

Deze onderstaande foto's zijn voor mij heel erg belangrijk. De foto's zijn de avond voor Buddy's overlijden gemaakt. Ik wilde nog afscheidsfoto's van hem en mij hebben. Deze foto's betekenen heel veel voor mij. Buddy is 14 jaar en 8 maanden geworden.





En dit gedicht heeft iemand speciaal voor mij gemaakt vlak nadat Buddy was overleden:

Een klein meisje omarmt een kleine pup
Een blonde labrador in haar leven gekomen
Het meisje straalt helemaal van geluk
Hiervan heeft ze zo vaak zitten dromen

Het kleine meisje groeit op tot een hele mooie meid
Een stoere labrador volgt haar waarheen ze ook gaat
Samen hebben ze een hele mooie tijd
Waar zij ook is, hij altijd naast haar staat.

Het kleine meisje is nu een knappe jonge vrouw
Het fotograferen zit haar in haar bloed
En het mooiste model volgt haar iedere dag trouw
Als zij er is, is het leven voor hem gewoon goed

Het kleine meisje vervolgd haar weg door het leven
Maar haar grote vriend wordt een beetje moe
Al die jaren hebben ze elkaar liefde en trouw gegeven
Maar hij is aan zijn laatste beetje toe.

Nog een keer , zijn oude blonde poot in haar hand
Dag lieve lieve Buddy , er was geen weg terug
De Liefde van je vrouwtje heeft ervoor gezorgd
Dat je pijnvrij en heel rustig op pad mocht naar de regenboogbrug

En deze onderstaande foto is gemaakt toen Buddy was overleden. Buddy ging zo vredig en lag er zo vredig bij dat ik zelf het gevoel kreeg dat ik er goed aan heb gedaan ondanks dat het erg moeilijk was om deze beslissing te maken.


Moet weer wat traantjes laten gaan. Heb de foto's en het gedicht weer een tijdje niet meer gelezen/bekeken.

hele mooie aandenk foto's en een prachtig gedichtje. echt heel prachtig

[_Leonie]

Mooi gedicht van Aileen!

[AnneMarie]

Pfff tranen biggelen hier over mijn wangen, wat een prachtige foto's Aileen. Wat kun je toch verschrikkelijk veel van zo'n hond houden. Ik moet er niet aan denken, het moment dat ik afscheid moet nemen van Bo....
Prachtige herinnering.

[Angelique.]

3 dagen voordat ze ingeslapen werd......nog geen 1,5 jaar oud....kan deze foto nog steeds niet met droge ogen bekijken

[Angelique.]

deze blijf ik ook geweldig vinden....

[Naima]

Ondanks dat ik jullie nog helemaal niet goed ken, veel foto`s spreken voor zich. Ontzettend ontroerend!

[josefiep]

Wat een prachtige foto's. Degene die het hier droog houd, is echt een bikkel!!


Deze foto vind ik erg mooi van mijn hondje Kathie en mijn zusje Rineke van 14, die vandaag precies 6 jaar in een pleeggezin woont.



Gewoon een mooi moment, samen stoeiend op de bank.

[Marieta]

Mijn Dizzy was 11 jaar. Hij had het aan de nieren en waarschijnlijk een tumor in zijn koppie. 2 dagen hiervoor kon hij 's ochtends niet meer opstaan van de pijn. Het echt uitgillen, wat hij nooit deed als hij pijn had. Nooit. Ik kwam, want het ging al niet zo best met hem, en wat doet hij, opstaan en zijn bal halen. Dus dachten we, laat maar misschien gaat het toch weer goed.
2 dagen later belde mijn moeder 's ochtends op. Hij wilde opstaan toen mn moeder beneden kwam en gilde het weer uit van de pijn. Uiteindelijk heeft mn moeder hem op schoot genomen en hij heeft 2 uur niet kunnen bewegen zonder het uit te gillen. Ik dus in paniek die kant op, want ze hadden een afspraak bij de dierenarts om hem uit zijn lijden te verlossen. Ik kom binnen. Hij springt van de schoot af en gaat zijn bal weer halen.
Bij de eerste foto zaten alle diertjes bij elkaar. Het hele roedeltje bij ons thuis. Ik zit erbij, was al afscheid aan het nemen. Toen ging Dizzy zijn bal weer halen. Balletjes was hij zoooooooo verzot op. We hebben nog even met hem gespeeld. Hij ging zijn bal met plezier halen, maar niet zoals hij anders deed. Hij was op, kon niet meer. Dus zijn we naar de dierenarts gegaan en hebben hem in laten slapen op 11 jarige leeftijd. 4 maanden later zou hij 12 zijn geworden. 19 mei. We hebben Dizzy mee terug naar huis genomen.
Gizmo (Dizzy was Gizmo's papa) en Mushu (de zwart witte) gingen bij hem liggen. We hebben hem een kistje gemaakt (mijn vader) voor als ze hem van het crematorium op kwamen halen. Toen die man er eenmaal was, wilde Gizmo niet bij hem weg. We hebben hem echt weg moeten halen. Dat was echt heel moeilijk. Die laatste foto was dus het afscheid van papa en vriendje.
God, de tranen rollen weer over mijn wangen. Het is nu bijna 2 jaar geleden alweer.

[Felix]

Jeetje ja, dat is echt heel ontroerend. Aan zo'n man zou ik mijn laatste tientje geven als er wat met zijn hond was.

Zou ik niet doen. Ik heb het idee dat hij niet zo goed met geld om kan gaan.

Waar dit vooroordeel nou weer vandaan komt, dat ontgaat mij eventjes. Oké, er zullen mischien zwervers erbij zijn die niet zo handig met geld en overige financien zijn .. Echter, ik kan je ook zwerfers laten zien, die een bankrekening hebben waar jij en ik (of wie niet!) jaloers op zouden zijn

Ik moet je wel nageven, dat de man op zich er wel wat slonsig eruit ziet, maar voor de rest op zich té netjes voor een zwerver

[lianne05]

Ow...die laatste foto...wat geweldig zijn die honden toch, ik vind het zo mooi dat ze erbij gaan liggen...

[M@scha]

femke die niet meer mee kon lopen tijdens wandelingen.



zo, nu ga ik even huilen...

gvd meid, ik doe lekker even met je mee

[Zeeuwse labjes]

Deze is van Ixor toen hij de lange wandeling niet meer haalde. Als het kwartje op was, was daar de baas met limousine service:


Bij deze van Bailiff krijg ik ook altijd even een warm gevoel van binnen:


En dit was één van de eerste apporten van Saar (hoezo showlijn.....) met koud wild in plaats van een dummy. Het is jammer dat je de trotse blik in haar ogen hier niet kunt zien:

[wendy71]

Basco de dag voor z'n dood zoekt troost bij de baas omdat hij zo benauwd en ziek is. En de liefde van een baas die niet weet hoe hij z'n maatje moet helpen

Nou, hier krijg ik dus een dikke strot van..
Dat was erg aangrijpend toen met Basco.
Er straalt heel veel liefde én machteloosheid uit.

[Lin&Noa]

Basco de dag voor z'n dood zoekt troost bij de baas omdat hij zo benauwd en ziek is. En de liefde van een baas die niet weet hoe hij z'n maatje moet helpen

Nou, hier krijg ik dus een dikke strot van..
Dat was erg aangrijpend toen met Basco.
Er straalt heel veel liefde én machteloosheid uit.

Dit is een prachtige foto. Hoe zielig ook. Krijg er een brok van in mijn keel.

[Sas]

ow joh, ik ben gewoon aan het werk, ik had hier heul niet moeten kijken....

Prachtige foto`s en verhalen mensen, heb een hele dikke strot nu.

[Kristina]

ow joh, ik ben gewoon aan het werk, ik had hier heul niet moeten kijken....

Prachtige foto`s en verhalen mensen, heb een hele dikke strot nu.

Hier precies hetzelfde!