Het HondenForum

Wat een ophef weer!

Ik begrijp dat TS geschrokken is van wat er is gebeurd. Als de hond in de bench zit hoop je toch dat het even goed gaat. Dit blijkt niet het geval, er moet dus een andere oplossing worden bedacht, want je kunt idd niet van het kind verwachten dat hij zijn daden al geheel kan overzien en het dus nooit meer zal doen.
Er wordt altijd heel makkelijk gezegd dat je kinderen en honden nooit alleen mag laten en ik zelf roep dat ook altijd, maar ik kan me best heel goed voorstellen dat dat in praktijk soms toch wat moeilijk is en dan vind ik het helemaal niet raar bedacht om de hond even in de bench te doen .

TS; succes ermee

Slotje op de bench lijkt me een goed idee van @freskin
Gelukkig dat de moeder ook goed begreep dat het kindje dat niet moest doen.

Carma schreef:!

Ik begrijp dat TS geschrokken is van wat er is gebeurd.

ik begrijp juist van niet ze wil alleen horen hoe flink ze het wel niet aangepakt heeft met dit kind


en dan nu de hond in een bench waar het beest nog getreiterd kan worden als ts zonodig weer billen moet afvegen of een kind uit bed halen of whatever en arme beest geen kant op kan en dus vingertjes kan gaan bijten en ja dan is het drama compleet :M:

Hoezo heeft ze het kind dan niet goed aangepakt?
Ik had hem zelf aan zijn armpje de kamer doorgesleurd en gevraagd "en vind je dat fijn?" en als hij dan nee had gezegd, had ik gezegd "de hond ook niet, zo voelt dat nou!". Duiderlijker en eerlijker kun je niet wezen.

Ik geloof dat je voor het gemak even vergeet dat ze voor het oppassen op de kinderen betaald wordt en dus "professioneel" daarmee bezig is? Dan wordt fysiek straffen toch echt iets minder op prijs gesteld! (lees : helemaal niet)

josefientje schreef:Ik geloof dat je voor het gemak even vergeet dat ze voor het oppassen op de kinderen betaald wordt en dus "professioneel" daarmee bezig is? Dan wordt fysiek straffen toch echt iets minder op prijs gesteld! (lees : helemaal niet)

Ik zie het als opvoeden. Ik heb het niet over rukken aan het armpje, maar hem er aan vast houden en optillen. Het zal niet direct pijn doen maar hij zal het niet prettig vinden. Het is niet echt een fysieke straf. Ik vind dat men veel te mild met kinderen om gaat, ze worden behandeld als eieren.

fenneke schreef:

Carma schreef:!

Ik begrijp dat TS geschrokken is van wat er is gebeurd.

ik begrijp juist van niet ze wil alleen horen hoe flink ze het wel niet aangepakt heeft met dit kind


en dan nu de hond in een bench waar het beest nog getreiterd kan worden als ts zonodig weer billen moet afvegen of een kind uit bed halen of whatever en arme beest geen kant op kan en dus vingertjes kan gaan bijten en ja dan is het drama compleet :M:

Ik vind dat ze het nog netjes heeft aangepakt met dat kind......ik had hem een flinke draai om zijn oren gegeven. Maar ja, ik heb niets met kinderen en heb ook het geduld er niet voor om hem eerst eens netjes uit te leggen dat dit niet mag Ik heb gezien hoe wreed sommige kinderen met dieren om kunnen gaan. En als je dan ook nog een moeder hebt die er hard om gaat lachen schiet dat ook niet erg op. Ik zou dus ook voor de veiligheid en de rust van deze twee toch wel kwetsbare kleine honden kiezen en ze in onbewaakte ogenblikken in de bench zetten. En desnoods deze nog bekleden met een fijner gaas waardoor geen kleine vingertjes meer kunnen graaien of iets in de bench gegooid kan worden. Het wordt dan wel net een "Fort Knox" voor de honden, maar als er verder geen rustige ruimte in huis is waar ze kunnen zitten heb je niet veel keus......

Ik ben het eens met iones.

TS heeft een fout gemaakt door de vierjarige even alleen te laten met de hond, in een afgesloten bench. Wat op zich al niet zo'n enorme grove fout is, aangezien de hond afgesloten zit. (Sommigen stellen voor de hond helemaal afgesloten te zetten, maar als je de hond opsluit in een andere kamer en de vierjarige gaat naar die andere kamer, krijg je hetzelfde effect. )

TS geeft ook aan dit in de toekomst anders te doen (dmv een slot op de bench).

Wat is dan het probleem?

Sommigen lijken het blijkbaar een probleem te vinden dat TS het kind gestraft heeft, maar komààn? Ze heeft eerst proberen te praten met het kind, dat ging daar niet op in en antwoordde alleen met "nou en". Daarom heeft ze hem even op de gang gezet, achteraf kon hij wél vertellen wat hij fout gedaan had.
Wat is er verkeerd aan de straf? Het kind heeft toch weeral bijgeleerd, en weet nu wat hij verkeerd heeft gedaan?
Ik vind ook dat ze het nog heel fatsoenlijk heeft aangepakt, want ik was veel harder uitgevlogen (maar dat kan een oppasouder waarschijnlijk niet maken).

iones schreef:Hoezo heeft ze het kind dan niet goed aangepakt?
Ik had hem zelf aan zijn armpje de kamer doorgesleurd en gevraagd "en vind je dat fijn?" en als hij dan nee had gezegd, had ik gezegd "de hond ook niet, zo voelt dat nou!". Duiderlijker en eerlijker kun je niet wezen.

om vervolgens naar de eerste hulp te kunnen omdat zijn spaakbeentje uit de kom is. (Komt regelmatig voor bij kleine kinderen)

zoals ik al zei, het zijn geen eieren! je hoeft er niet aan te schudden!

Ben het wel met Iones eens. Hard hoef je het niet te doen, het kind hoeft geen pijn te lijden, maar het niet fijn voelen mag heus wel. Kinderen kunnen wel wat hebben..

Saarah schreef:Ik ben het eens met iones.

TS heeft een fout gemaakt door de vierjarige even alleen te laten met de hond, in een afgesloten bench. Wat op zich al niet zo'n enorme grove fout is, aangezien de hond afgesloten zit. (Sommigen stellen voor de hond helemaal afgesloten te zetten, maar als je de hond opsluit in een andere kamer en de vierjarige gaat naar die andere kamer, krijg je hetzelfde effect. )

TS geeft ook aan dit in de toekomst anders te doen (dmv een slot op de bench).

Wat is dan het probleem?

Sommigen lijken het blijkbaar een probleem te vinden dat TS het kind gestraft heeft, maar komààn? Ze heeft eerst proberen te praten met het kind, dat ging daar niet op in en antwoordde alleen met "nou en". Daarom heeft ze hem even op de gang gezet, achteraf kon hij wél vertellen wat hij fout gedaan had.
Wat is er verkeerd aan de straf? Het kind heeft toch weeral bijgeleerd, en weet nu wat hij verkeerd heeft gedaan?
Ik vind ook dat ze het nog heel fatsoenlijk heeft aangepakt, want ik was veel harder uitgevlogen (maar dat kan een oppasouder waarschijnlijk niet maken).

Ben het hier dus helemaal mee eens.

Jeannettebo schreef:

iones schreef:Hoezo heeft ze het kind dan niet goed aangepakt?
Ik had hem zelf aan zijn armpje de kamer doorgesleurd en gevraagd "en vind je dat fijn?" en als hij dan nee had gezegd, had ik gezegd "de hond ook niet, zo voelt dat nou!". Duiderlijker en eerlijker kun je niet wezen.

om vervolgens naar de eerste hulp te kunnen omdat zijn spaakbeentje uit de kom is. (Komt regelmatig voor bij kleine kinderen)

Precies, 'weekend-armpje' heet dat

TS is voor een corrigerende tik op de vingers. Dat is bij wet verboden.
Ze zal haar vergunning dan wel gauw kwijt zijn

iones schreef:zoals ik al zei, het zijn geen eieren! je hoeft er niet aan te schudden!

dat is daar ook niet voor nodig, als jij een kind aan ineens zijn arm optilt dan kan het stukje spaakbeen bij de elleboog heel makkelijk uit het bandje schieten omdat het kopje van het spaakbeen nog niet voldiende is ontwikkeld om er in te blijven

http://books.google.com/books?id=z93oR3 ... og&f=false" onclick="window.open(this.href);return false;

Jeannettebo schreef:

iones schreef:Hoezo heeft ze het kind dan niet goed aangepakt?
Ik had hem zelf aan zijn armpje de kamer doorgesleurd en gevraagd "en vind je dat fijn?" en als hij dan nee had gezegd, had ik gezegd "de hond ook niet, zo voelt dat nou!". Duiderlijker en eerlijker kun je niet wezen.

om vervolgens naar de eerste hulp te kunnen omdat zijn spaakbeentje uit de kom is. (Komt regelmatig voor bij kleine kinderen)

inderdaad--het zondagarmpje

daar is niet veel voor nodig en dan kun je je oppassen wel vergeten

waarom moet je pijn met pijn vergelden?
leert een kind daarvan

fenneke schreef:

Jeannettebo schreef:

iones schreef:Hoezo heeft ze het kind dan niet goed aangepakt?
Ik had hem zelf aan zijn armpje de kamer doorgesleurd en gevraagd "en vind je dat fijn?" en als hij dan nee had gezegd, had ik gezegd "de hond ook niet, zo voelt dat nou!". Duiderlijker en eerlijker kun je niet wezen.

om vervolgens naar de eerste hulp te kunnen omdat zijn spaakbeentje uit de kom is. (Komt regelmatig voor bij kleine kinderen)

inderdaad--het zondagarmpje

daar is niet veel voor nodig en dan kun je je oppassen wel vergeten

waarom moet je pijn met pijn vergelden?
leert een kind daarvan

Iones bedoelde niet pijn, maar een niet fijn gevoel. Hij voelt het, geen pijn waarbij de halve arm eraf ligt.

@ leonie, daar hoef je dus geen moeite voor te doen, zie mijn link het lijkt niks maar als hij uit de kom schiet doet het wel degelijk behoorlijk zeer daar is echt heel weinig voor nodig

http://books.google.com/books?id=z93oR3 ... og&f=false" onclick="window.open(this.href);return false;

Jeannettebo schreef:@ leonie, daar hoef je dus geen moeite voor te doen, zie mijn link het lijkt niks maar als hij uit de kom schiet doet het wel degelijk behoorlijk zeer daar is echt heel weinig voor nodig

http://books.google.com/books?id=z93oR3 ... og&f=false" onclick="window.open(this.href);return false;

Ja zal ongetwijfeld pijn doen, ziet er pijnlijk zat uit. Zou ook niet mijn methode zijn (zeker niet als oppasouder) maar het idee vind ik niet verkeerd. Ik trok ook altijd mijn broertje aan zijn haren toen ik klein was, deden mijn ouders bij mij - niet al te hard natuurlijk - en uitgelegd dat mensen dit niet fijn vonden.
Mij ging het om het idee. Vind het ook wel weer zo wat om een kind door de huiskamer mee te sleuren aan z'n arm.

LéonieHonden schreef:

Jeannettebo schreef:

iones schreef:Hoezo heeft ze het kind dan niet goed aangepakt?
Ik had hem zelf aan zijn armpje de kamer doorgesleurd en gevraagd "en vind je dat fijn?" en als hij dan nee had gezegd, had ik gezegd "de hond ook niet, zo voelt dat nou!". Duiderlijker en eerlijker kun je niet wezen.

om vervolgens naar de eerste hulp te kunnen omdat zijn spaakbeentje uit de kom is. (Komt regelmatig voor bij kleine kinderen)

Iones bedoelde niet pijn, maar een niet fijn gevoel. Hij voelt het, geen pijn waarbij de halve arm eraf ligt.

ze zegt toch zelf dat ze hem aan zijn arm zal sleuren

oh is dat niet pijnlijk?
ga eens de dagje op de spoed zitten

fenneke schreef:
ze zegt toch zelf dat ze hem aan zijn arm zal sleuren

oh is dat niet pijnlijk?
ga eens de dagje op de spoed zitten

Nou, ik val al bijna flauw bij bloed dus nee, spoed laat ik wel even zitten haha.
Maar ik geloof niet meteen dat Iones alles meteen letterlijk neerpleurt, mag ik toch hopen. Niemand sleurt een kind mega hard door de kamer heen als een lappenpop. Maar ik zeg ook dingen wel heel lomp en bedoel het meestal wat minder lomp. En geloof gewoon dat Iones dat ook heeft nu. Ze bedoelde vast niet dat ze het kind meteen mishandeld met de bedoeling het kind heel erg opzettelijk pijn te doen. Maar ik vind best dat een kind wel eens wat mag voelen, zéker na een paar waarschuwingen. Wat mag je tegenwoordig dan nog wel doen? Een corrigerende tik ook niet, zelfs als je kind na 3x waarschuwingen alsnog bijv. een ander kind slaat?
Als oppasouder vind ik trouwens de situatie anders hoor.

wat ik probeer te zeggen dat je het helemaal niet hard hoeft te doen om voor elkaar te krijgen dat het luxeert. Het onverwachte zorgt voor de luxatie, als het kind niet direct met zijn eigen spieren kracht tegen zet.

denk aan een kind dat bij de eendjes word weggetrokken omdat hij plotseling toch wel erg dicht bij het water is. dat gaat ook niet hard, maar wel genoeg om de elleboogje te luxeren

Jeannettebo schreef:wat ik probeer te zeggen dat je het helemaal niet hard hoeft te doen om voor elkaar te krijgen dat het luxeert. Het onverwachte zorgt voor de luxatie, als het kind niet direct met zijn eigen spieren kracht tegen zet.

denk aan een kind dat bij de eendjes word weggetrokken omdat hij plotseling toch wel erg dicht bij het water is. dat gaat ook niet hard, maar wel genoeg om de elleboogje te luxeren

Oh maar dat geloof ik ook wel haha! Ben al niet van de medische dingen dus dat neem ik meteen aan.
Snap je punt.

Maar had met dit kind ook niet meteen haar iets laten voelen, was niet nodig. Eerst uitleggen, en stel dat het kind het na 3x nog doet dan mag je heus wel iets actie ondernemen lijkt me. Voor als het niet duidelijk was.

fenneke schreef:

Carma schreef:!

Ik begrijp dat TS geschrokken is van wat er is gebeurd.

ik begrijp juist van niet ze wil alleen horen hoe flink ze het wel niet aangepakt heeft met dit kind


en dan nu de hond in een bench waar het beest nog getreiterd kan worden als ts zonodig weer billen moet afvegen of een kind uit bed halen of whatever en arme beest geen kant op kan en dus vingertjes kan gaan bijten en ja dan is het drama compleet :M:

Ik heb eerder al eens neer geschreven dat ik niet voor elk wisselwasje mij honden apart ga zetten. Wanneer ik de post wil pakken, of een deur open moet doen of even dis billetjes af moet vegen ga ik mijn hondjes niet apart zetten.
Dus ik snap je antwoordt niet

En daarbij heeft het niets te maken met hoe ik het kind heb aangepakt want daar draaide dus juist het hele verhaal niet om. Dat hebben ze hier er zelf van gemaakt. Het draaide om de hond anders zet ik het niet op dit forum neer

Super rot voor je puppie trouwens en kan me voorstellen dat je er van baalde want wie weet wat dat jochie eerder heeft uitgespookt.

wat een gedoe met die kabouters je mag niet aan een armpje trekken want dan trek je het los, niet aan het oortje worden ze doof van, op de vingertjes tikken zal ook wel luxatie van de vingerkootjes teweegbrengen en streng toespreken of op de gang zetten een groot emotioneel trauma.

Wat een gedoe zeg kinderen zijn gewoon kleine mensen en geen kleine goden of zo.

Van het weekend het kleintje van mijn schoonzusje die continue met de armen op de buik van de baby van 4 weken drukte waardoor de melk er zo leuk weer uitkwam, ik heb drie keer gezegd niet doen je zusje moet er van overgeven, ouders zaten er bij en keken schaapachtig en zeiden dat ze haar niet de hele tijd bij de baby weg wilden houden, zelfs geprobeert de kleine lichamelijk weg te houden van de baby want die had ik op de arm maar ze klom gewoon over de bank en ging rustig verder aan de andere kant met een gluiperig blikje...dus heb het maar gelaten...want ja een kleine van 4 kan nog niet genoeg denken en de ouders vonden het niet erg genoeg waarschijnlijk. Vingers werden er in de baby gestopt en kusjes vol op het mondje..baby was al verkouden


@iones teringtubbies haha

nana schreef:Super rot voor je puppie trouwens en kan me voorstellen dat je er van baalde want wie weet wat dat jochie eerder heeft uitgespookt.

wat een gedoe met die kabouters je mag niet aan een armpje trekken want dan trek je het los, niet aan het oortje worden ze doof van, op de vingertjes tikken zal ook wel luxatie van de vingerkootjes teweegbrengen en streng toespreken of op de gang zetten een groot emotioneel trauma.

Wat een gedoe zeg kinderen zijn gewoon kleine mensen en geen kleine goden of zo.

Van het weekend het kleintje van mijn schoonzusje die continue met de armen op de buik van de baby van 4 weken drukte waardoor de melk er zo leuk weer uitkwam, ik heb drie keer gezegd niet doen je zusje moet er van overgeven, ouders zaten er bij en keken schaapachtig en zeiden dat ze haar niet de hele tijd bij de baby weg wilden houden, zelfs geprobeert de kleine lichamelijk weg te houden van de baby want die had ik op de arm maar ze klom gewoon over de bank en ging rustig verder aan de andere kant met een gluiperig blikje...dus heb het maar gelaten...want ja een kleine van 4 kan nog niet genoeg denken en de ouders vonden het niet erg genoeg waarschijnlijk. Vingers werden er in de baby gestopt en kusjes vol op het mondje..baby was al verkouden


@iones teringtubbies haha

die gluiperd was bij mij aan de beurt geweest

Toen mijn oudste 4 was, was mijn jongste 1,5 en no way dat ik één van hun alleen liet bij mijn (super kindvriendelijke) hond (geen bench). Als ik de kamer uit moest voor de jongste (uit bed halen bv) dan ging de oudste met mij mee. De hond had de keuze om mee te gaan, mijn kind niet.

Waar de meesten tegen ageren is het gegeven dat TS (een deel van) de verantwoordelijkheid bij een kleuter van 3 jaar neerlegt. Ik iig wél, hoe haal je het in je hoofd.
Een kind, van die leeftijd (en ook nog wel ouder), begrijpt hooguit dat hij/zij straf krijgt als hij de 'fout' ingaat. Wat de dieper liggende gedachte achter een verbod inhoud beseft een kind onder de 20 vaak niet eens (onderontwikkelde voorhoofdskwab).

Liesbeth schreef:Toen mijn oudste 4 was, was mijn jongste 1,5 en no way dat ik één van hun alleen liet bij mijn (super kindvriendelijke) hond (geen bench). Als ik de kamer uit moest voor de jongste (uit bed halen bv) dan ging de oudste met mij mee. De hond had de keuze om mee te gaan, mijn kind niet.

Waar de meesten tegen ageren is het gegeven dat TS (een deel van) de verantwoordelijkheid bij een kleuter van 3 jaar neerlegt. Ik iig wél, hoe haal je het in je hoofd.
Een kind, van die leeftijd (en ook nog wel ouder), begrijpt hooguit dat hij/zij straf krijgt als hij de 'fout' ingaat. Wat de dieper liggende gedachte achter een verbod inhoud beseft een kind onder de 20 vaak niet eens (onderontwikkelde voorhoofdskwab).

Ik had de moed al opgegeven wat betreft dit topic, maar bedankt Liesbeth, daar ging het inderdaad om!

Lijkt me een moeilijke combinatie, gastouder zijn en honden hebben.
Je kan er op rekenen dat de kinderen de honden niet met rust laten.
Eerlijk gezegd, als ik kinderen had van die leeftijd, dan zou ik ze niet bij een gastouder brengen die honden heeft.
Ik vertrouw kleine kinderen niet met dieren.

*Ellen* schreef:Lijkt me een moeilijke combinatie, gastouder zijn en honden hebben.
Je kan er op rekenen dat de kinderen de honden niet met rust laten.
Eerlijk gezegd, als ik kinderen had van die leeftijd, dan zou ik ze niet bij een gastouder brengen die honden heeft.
Ik vertrouw kleine kinderen niet met dieren.

Tja dat is de keus van de ouders. Ze weten allemaal van te voren dat wij 2 hondjes hebben.
De kinderen die hier komen hebben geen van allen huisdieren en de ouders hebben gezegd dat ze het belangrijk vinden dat kinderen met dieren leren omgaan en ik vind het ook zeker wel een meerwaarde hebben wanneer kinderen met dieren opgroeien.

Wanneer wij eens weggaan bv weekendje of op vakantie dan gaan mijn hondjes ook altijd naar een gastkindje van mij. Het kan ook echt wel anders hoor

LéonieHonden schreef:en stel dat het kind het na 3x nog doet dan mag je heus wel iets actie ondernemen lijkt me. Voor als het niet duidelijk was.

Nog eens 3 x? waardeloos.Als het nog 3x gebeurd heb je al gefaald.

Saarah schreef:Ik ben het eens met iones.

TS heeft een fout gemaakt door de vierjarige even alleen te laten met de hond, in een afgesloten bench. Wat op zich al niet zo'n enorme grove fout is, aangezien de hond afgesloten zit. (Sommigen stellen voor de hond helemaal afgesloten te zetten, maar als je de hond opsluit in een andere kamer en de vierjarige gaat naar die andere kamer, krijg je hetzelfde effect. )

TS geeft ook aan dit in de toekomst anders te doen (dmv een slot op de bench).

Wat is dan het probleem?

Sommigen lijken het blijkbaar een probleem te vinden dat TS het kind gestraft heeft, maar komààn? Ze heeft eerst proberen te praten met het kind, dat ging daar niet op in en antwoordde alleen met "nou en". Daarom heeft ze hem even op de gang gezet, achteraf kon hij wél vertellen wat hij fout gedaan had.
Wat is er verkeerd aan de straf? Het kind heeft toch weeral bijgeleerd, en weet nu wat hij verkeerd heeft gedaan?
Ik vind ook dat ze het nog heel fatsoenlijk heeft aangepakt, want ik was veel harder uitgevlogen (maar dat kan een oppasouder waarschijnlijk niet maken).

Een kind straffen voor het feit dat die de hond uit de bench heeft gehaald vind ik niet zo'n probleem. Ik zou daar zeker ook wat van gezegt hebben.
Maar om naar het 'waarom' te gaan vragen is volkomen zinloos. Je kan idd verwachten dat een kind van die leeftijd daar geen antwoord op heeft. Kwalijk vind IK dan wel dat je een kind van 3 gaat straffen voor het feit dat die geen (gepast) antwoord g(h)eeft. Dat die dat zgn wel kan als hij van de gang af mag, zegt mij weinig. Kan me zomaar voorstellen dat TS in haar kwaadheid, het jochie al een aantal antwoorden in de mond gelegd heeft .
Voor kinderen van die leeftijd geldt een verbod alleen als er iemand anders bij is, het koppelt het verbod aan de fysieke aanwezigheid van een ander. Zo gauw je een kind alleen laat is die koppeling en het verbod verdwenen.

Ik zou het kind zelfs niet alleen laten met een hond in de bench. Neem het kind gewoon mee en laat hem eventueel helpen, maar hou ten alle tijden dat kind in de gaten. Honden zijn over het algemeen nogal ondernemend, maar kinderen gaan echt van alles uit proberen.