Het HondenForum

Madison schreef:Zo, echt super bedankt voor al jullie reacties, had echt niet verwacht dat het er zoveel zouden zijn!!
Maar even voor de duidelijkheid: dat neefje komt dus nooit bij MIJ thuis en dat zal hij ook nooit komen als hij Lara zo blijft schoppen. Ik kom altijd bij mijn schoonmoeder en het is het kindje van mijn schoonzus en die zijn daar ook vaak. Maar ik vind mijn schoonzus niet echt een goede opvoeder. Het ventje mag alles. Hij slaat haar ook in het gezicht en dan zegt ze: "ga maar even in de hoek staan". Maar ze blijft dan heel rustig en het ventje lacht zich een ongeluk en zij lacht dan lekker vrolijk mee. Ik kan dit niet begrijpen.

Maar na jullie reacties heb ik toch wat meer moed gekregen en vanmiddag is hij bij mijn schoonmoeder, daar ga ik dan ook even heen en als hij het flikt, dan kan hij een uitbrander krijgen. Niet dat ik hem ga slaan ofzo, maar als hij Lara echt hard schopt, kan hij wel een tik(je) van me krijgen, want ik ben het zo zat. Ik vind het vooral niet eerlijk dat hij gewoon niet onder de indruk ergens van is... Als ik hem heel boos toespreek of mijn stem verhef dan lacht hij er gewoon om. Ik kan me daar zo kwaad over maken

waarom laat je je hond niet lekker thuis?
of kan hij niet alleen?

ik zou gewoon die hele situatie vermijden.
de hond thuis, kan jij gewoon heen (naar je familie) en hoeft je nergens druk om te maken.
voor alle partijen toch het best?
je hond kan zo ook niet bang worden voor kinderen.

Lara doet *gelukkig voor het jochie* niets terug, maar vergeet niet dat zij hierdoor wel een hekel aan kinderen kan krijgen en angstig kan worden.
Het zou jammer zijn als Lara niet meer lief is tegen kinderen, doordat 1 jonchie zoiets doet. Ik zou zeker mijn mond open doen en boos worden tegen hem en de ouders ook eens vertellen wat je ervan vind, hoe moeilijk het is.

Whoopi heeft dus een angst voor kinderen (en andere mensen eigenlijk ook wel, maar wat minder) doordat er een kindje op straat dus Whoopi aan de oren heeft opgetild toen ze een week of 13 was. Ik stond andere kinderen uit te leggen hoe ze op een goede manier met honden om moeten gaan en waar ze kunnen aaien enz. Zegt een meisje dat ik om moet kijken, stond dat kind met Whoopi aan de oren met de pootjes van de grond. Ik ben giga uit mijn pan gegaan, kindje zei dat ze dat thuis ook altijd deed met het konijn. Maar het is nooit meer goed gekomen met Whoopi. Andere kinderen hebben me giga geholpen door heel rustig en lief te zijn en haar voertjes te geven en ze valt niet meer uit tegen kinderen, maar ze zal zich nooit laten aaien door een vreemde en wedstrijden kan ik niet met haar lopen, omdat ze nog steeds niet iemand achter haar vertrouwd.

Zoiets moet je verbaal prima kunnen afhandelen Mijn hond sprong een keer zo de eettafel op toen ik, mijn zus en haar zoon (11 jaar oid) erbij stonden. Hij geeft haar zo een mep van tafel. Ik schrok mij halfdood, en heb een verbale reactie gegeven waardoor het bloed uit hun gezicht trok. Het is ook nooit meer voorgekomen, hij kan hardstikke goed met haar omgaan alleen dit soort corrigeren is bij hun normaal terwijl ik het echtttt niet wil hebben.
Het is jouw hond en jij zorgt voor de veiligheid dus kan jij best corrigeren als jij vind dat het niet goed zit. Juist familie moet hier respect voor hebben.

pooh schreef:je kunt het proberen natuurlijk maar ik zou mijn hond niet meer blootstellen aan zijn rotjoch. Als zijn ouders hem niet leren dat dit niet normaal is dan is er weinig hoop , gok ik zo.

Oh en van mij kreeg ie geen preek, maar een flinke draai om zijn oren

Ik denk dat het ook weinig zin heeft om de hond weer mee te nemen. Als zijn moeder al een softie is en alles goedkeurt (want dat doe je als je ergens om lacht en zijn verkeerde gedrag niet duidelijk corrigeert) dan betwijfel ik ook of een preek gaat werken.
Als de hond alleen kan zijn, dan zou ik hem thuislaten.

Ik zou het ab-so-luut niet pikken wanneer iemand(familie of niet) mijn hond gaat lopen slaan.
Mooi dat ik hem/haar zelf een klap voor de bakkus geef.
Ik zou echt giftig zijn mocht dat gebeuren.

Jullie hebben natuurlijk helemaal gelijk, ik heb er echt niets tegen in te brengen. Lara kan makkelijk alleen blijven, maar ik vind het fijner als ze bij me is. En ik hou haar ook zeker uit de buurt bij mijn neefje. Ik zet haar gewoon naast mij op de bank of zet haar even in de slaapkamer met het hondje van mijn schoonmoeder (die spelen dan lekker samen).

Maar één ding: dat joch is zoo snel en is bij Lara voordat ik hem te pakken heb. En het hele gedrag van hem is gewoon niet echt normaal. Het is een heel verwend kind ('over het paard getild') dat alles mag. Want: 'Het is toch zo een leuk, knap ventje'.

Maar!!! Ik kom net van mijn schoonouders, en mijn neefje was er ook. Toch Lara meegenomen. Het eerste wat hij doet is heel schijnheilig Lara aaien. Ik zit er natuurlijk tussen want ik laat het niet meer gebeuren.
In het speelboxje van mijn neefje ligt Lara's bot (wat doet dat daar ??) En mijn neefje gaat gewoon op zijn gemakje Lara achterna met dat bot!! Nu werd het me teveel. Ik heb hem in zijn kraag gepakt, dat bot uit zijn handen gerukt en ik heb met mijn vinger voor zijn neus gestaan en ben zo verschrikkelijk boos geworden. En voor het eerst!! ging hij huilend de kamer uit. (Normaal lachtte hij me gewoon uit). Dus wie weet is het nu wel duidelijk? Maar ach, je weet natuurlijk maar nooit met zulke ouders

Dus: conclusie is: niet meer naar mijn schoonouders gaan als mijn neefje er is. Ik was zo naïef te denken dat ik hem wel kon leren lief te zijn voor hondjes, maar ja.... Niet dus.

Madison schreef:Dus: conclusie is: niet meer naar mijn schoonouders gaan als mijn neefje er is. Ik was zo naïef te denken dat ik hem wel kon leren lief te zijn voor hondjes, maar ja.... Niet dus.

Nou misschien is er nu wel iets doorgedrongen
Wat zei zijn moeder van jouw preek?

Zijn moeder was er niet bij, want hij is op woensdagsmiddags altijd bij oma en opa, want zijn moeder is aan het werk (als peuterleidster nog wel).....

Ik heb even alle reacties op mijn gemakje gelezen en het is inderdaad stom dat ik het steeds zo ver heb laten komen. Het is ook niet 20 keer voorgekomen ofzo, maar zeker wel 5 a 6 keer. Ik was weer zo dom dat ik niets durfde te doen.... Dat komt omdat ik wel vaker over mij heen laat lopen (ook met andere facetten in het dagelijks leven). Heb ook problemen met 'nee' zeggen. Dus ik vind jullie reactie wel logisch, maar voor mij best een beetje 'eng' om echt een discussie te beginnen met die mensen.... Maar ik neem Lara nu sowieso niet meer mee, maar mocht het nog een keer voorkomen dat ik er ben als mijn neefje zijn ouders er zijn, trek ik echt de stoute schoenen aan en ga het proberen uit te leggen. Ik werd zo de mond gesnoerd toen hij zei dat Lara dan maar het raam uitging. Ik ben toen ook snel weggegaan.

Madison schreef:Zijn moeder was er niet bij, want hij is op woensdagsmiddags altijd bij oma en opa, want zijn moeder is aan het werk (als peuterleidster nog wel).....

Ik heb even alle reacties op mijn gemakje gelezen en het is inderdaad stom dat ik het steeds zo ver heb laten komen. Het is ook niet 20 keer voorgekomen ofzo, maar zeker wel 5 a 6 keer. Ik was weer zo dom dat ik niets durfde te doen.... Dat komt omdat ik wel vaker over mij heen laat lopen (ook met andere facetten in het dagelijks leven). Heb ook problemen met 'nee' zeggen. Dus ik vind jullie reactie wel logisch, maar voor mij best een beetje 'eng' om echt een discussie te beginnen met die mensen.... Maar ik neem Lara nu sowieso niet meer mee, maar mocht het nog een keer voorkomen dat ik er ben als mijn neefje zijn ouders er zijn, trek ik echt de stoute schoenen aan en ga het proberen uit te leggen. Ik werd zo de mond gesnoerd toen hij zei dat Lara dan maar het raam uitging. Ik ben toen ook snel weggegaan.

Zou het niet voor een deel zo kunnen zijn dat dit de manier is voor jouw schoonfamilie om jou duidelijk te maken dat jij er echt nog niet bij hoort?

En wees even eerlijk tegen jezelf - neem je Lara steeds mee voor morele ondersteuning? Je zegt zelf dat ze goed alleen kan blijven.

Omgaan met schoonfamilie is een verhaal apart, je zult echt je gevechten moeten kiezen, en ook op welk terrein. het lijkt mij beter om de situatie te vermijden maar daarnaast wel een keer duidelijk optreden als schoonzus en neefje een keer bij jou op bezoek zijn.

Madison schreef:Zijn moeder was er niet bij, want hij is op woensdagsmiddags altijd bij oma en opa, want zijn moeder is aan het werk (als peuterleidster nog wel).....

Jammer dat ze er niet bij was, maar wat zeiden opa en oma dan?

Ik zou haar ook niet meer meenemen en je hoeft niets uit te leggen hoor.
Jouw beslissing.
Als er een vraag over komt is het ruim voldoende om te zeggen dat je niet wilt dat ze verder nog ooit geschopt wordt

Goed dat dat kindje niet bij jullie thuis komt

Hopelijk heeft hij zijn lesje geleerd!

Wel raar dat een moeder zo haar eigen kidn opvoed terwijl ze peuterleidster is?

zou ik mun kind niet bij willen achter laten in de peuterspeelzaal

ik heb mijn buurjongentje een keer aan zijn oor getrokken omdat hij dit bij zijn eigen hond deed!
hij heeft het nooit meer gedaan.

ik zou 1 van de ouders een schop geven, of het kind hij schopt jou kind toch ook.

dat is knap aan een oog trekken

Sonnie1983 schreef:dat is knap aan een oog trekken

oeps moest oor zijn hihi

Goed dat je er wat van hebt gezegd.
Je hebt kans dat zijn moeder jou nu boos opbelt of wat dan ook, maar ook die moet je dan maar eens goed de waarheid zeggen.

Ik zou toch je hond nooit meer meenemen als je neefje erbij is, want dit zorgt alleen voor meer stress (voor jou, je hond en wie weet ook de rest van de familie). En natuurlijk niet meer dat kind (en liefst ook nog de ouders) nooit meer bij jou thuis laten komen.

Ari@ne schreef:
Dat moeten ze toch ook?
Als mensen bang, allergisch of wat dan ook voor honden zijn is het andere koek, maar om je honden ergens anders heen te brengen voor mensen die er zulke ideeën op na houden.
Hoe leuk ze het ook hebben bij "opa en oma", dat zou ik nooit doen.

Als ze allergisch zijn zullen ze het hier echt niet uit houden. Ik heb drie honden en die komen overal. Dus ze even naar buiten doen zal geen zak voor ze uit maken. En zijn ze bang? Pech gehad. In heel de maatschappij wordt het laatst rekening gehouden met mij en mijn honden. MAar in mijn eigen huis gaan ik en mijn honden voor! En we wijken hier voor niemand!

Madison schreef: Dus: conclusie is: niet meer naar mijn schoonouders gaan als mijn neefje er is. Ik was zo naïef te denken dat ik hem wel kon leren lief te zijn voor hondjes, maar ja.... Niet dus.

Juist wel doen. Jij bent de enige immers die hem opvoedt! Bovendien begreep ik uit jouw verhaal dat jouw schoonmoeder ook een hond heeft. Wat doet hij daar dan mee?

heel knap dat je dit keer je neefje hebt kunnen corrigeren. hopelijk vergeet hij dat niet meer.
maar als zijn ouders erbij zijn dan voelt hij zich misschien sterker. zou dus zeker op mijn hoede blijven.

vraagje:
ik ga eigenlijk alleen naar mij schoonouders als mijn vriend ook meegaat.of er al is. (hebben goede relatie met schoonouders).
de hond blijft dan ook thuis want hun hebben twee katten. en die respecteer ik dus laat ik dan de hond thuis. de hond doet niet zo snel wat, maar de katten blijven dan buiten omdat ze het eng vinden.

ga je alleen naar je schoonouders, of gaat je vriend/man mee? en wat vind hij ervan?

iones schreef:En zijn ze bang? Pech gehad. In heel de maatschappij wordt het laatst rekening gehouden met mij en mijn honden. MAar in mijn eigen huis gaan ik en mijn honden voor! En we wijken hier voor niemand!

Gezellig

Nanna schreef:

Frenk schreef:

iones schreef:En zijn ze bang? Pech gehad. In heel de maatschappij wordt het laatst rekening gehouden met mij en mijn honden. MAar in mijn eigen huis gaan ik en mijn honden voor! En we wijken hier voor niemand!

Gezellig

Vind het ook een wat star en rigide standpunt
Om niet te zeggen ongastvrij en egoïstisch.
Als ik hier een gast krijg waarvan ik weet dat die heel bang voor honden zou zijn, dan gaan de honden even op de slaapkamer. Daar slapen ze net zo lekker als in de huiskamer op de bank.
Om tegen zo'n gast te zeggen: als het je niet bevalt dan donder je maar op want die honden gaan voor, dan zat er in je opvoeding ergens toch iets niet goed.

Ik heb in de voorgaande pagina's al gezien dat er meer mensen een andere invulling geven aan het begrip gastvrijheid (of gast-zijn (is dat een woord )) dan jij en ik

Madison schreef:Jullie hebben natuurlijk helemaal gelijk, ik heb er echt niets tegen in te brengen. Lara kan makkelijk alleen blijven, maar ik vind het fijner als ze bij me is. En ik hou haar ook zeker uit de buurt bij mijn neefje. Ik zet haar gewoon naast mij op de bank of zet haar even in de slaapkamer met het hondje van mijn schoonmoeder (die spelen dan lekker samen).

Maar één ding: dat joch is zoo snel en is bij Lara voordat ik hem te pakken heb. En het hele gedrag van hem is gewoon niet echt normaal. Het is een heel verwend kind ('over het paard getild') dat alles mag. Want: 'Het is toch zo een leuk, knap ventje'.

Maar!!! Ik kom net van mijn schoonouders, en mijn neefje was er ook. Toch Lara meegenomen. Het eerste wat hij doet is heel schijnheilig Lara aaien. Ik zit er natuurlijk tussen want ik laat het niet meer gebeuren.
In het speelboxje van mijn neefje ligt Lara's bot (wat doet dat daar ??) En mijn neefje gaat gewoon op zijn gemakje Lara achterna met dat bot!! Nu werd het me teveel. Ik heb hem in zijn kraag gepakt, dat bot uit zijn handen gerukt en ik heb met mijn vinger voor zijn neus gestaan en ben zo verschrikkelijk boos geworden. En voor het eerst!! ging hij huilend de kamer uit. (Normaal lachtte hij me gewoon uit). Dus wie weet is het nu wel duidelijk? Maar ach, je weet natuurlijk maar nooit met zulke ouders

Dus: conclusie is: niet meer naar mijn schoonouders gaan als mijn neefje er is. Ik was zo naïef te denken dat ik hem wel kon leren lief te zijn voor hondjes, maar ja.... Niet dus.

goed dat je er wat van gezegd hebt
ik zou er persoonlijk voor kiezen hem helemaal niet in de buurt van de hond te laten, ook niet om te aaien, en om geen botten /speeltjes van de hond mee te nemen. kinderen van twee hebben toch echt de neiging om overal op af te gaan en alles te pakken wat er boeiend uitziet, dat kan je ze ook niet helemaal kwalijk nemen, dus beter voorkomen. en kinderen van die leeftijd hebben nog geen echt moreel besef (snappen nog niet dat ze een ander mens of dier pijn doen) dus blijven onvoorspelbaar.
je kan een kind ook vervangend gedrag aanleren, ik heb mijn oppaspeuter in samenwerking met zijn moeder geleerd om 'weg' te zeggen ipv te slaan naar de hond of kat als hij wilde dat de hond of kat wegging. niet dat ze daarnaar luisterden, maar dan wist ik tenminste dat ik even een dier of kind moest verplaatsen.

Frenk schreef:

Nanna schreef:

Frenk schreef:

iones schreef:En zijn ze bang? Pech gehad. In heel de maatschappij wordt het laatst rekening gehouden met mij en mijn honden. MAar in mijn eigen huis gaan ik en mijn honden voor! En we wijken hier voor niemand!

Gezellig

Vind het ook een wat star en rigide standpunt
Om niet te zeggen ongastvrij en egoïstisch.
Als ik hier een gast krijg waarvan ik weet dat die heel bang voor honden zou zijn, dan gaan de honden even op de slaapkamer. Daar slapen ze net zo lekker als in de huiskamer op de bank.
Om tegen zo'n gast te zeggen: als het je niet bevalt dan donder je maar op want die honden gaan voor, dan zat er in je opvoeding ergens toch iets niet goed.

Ik heb in de voorgaande pagina's al gezien dat er meer mensen een andere invulling geven aan het begrip gastvrijheid (of gast-zijn (is dat een woord )) dan jij en ik

Ik moet wel zeggen, als je bij mij op bezoek bent dan heb je wel mij en mijn dieren met respect te bejegenen. Aan mij de taak om van te voren na te gaan hoe mijn gast zal reageren op de honden en daarop in te spelen, maar éénmaal met de voet over mijn drempel zijn knietjes of klappen beslist niet aan de orde.

christo schreef:

Frenk schreef:

Nanna schreef:

Frenk schreef: Gezellig

Vind het ook een wat star en rigide standpunt
Om niet te zeggen ongastvrij en egoïstisch.
Als ik hier een gast krijg waarvan ik weet dat die heel bang voor honden zou zijn, dan gaan de honden even op de slaapkamer. Daar slapen ze net zo lekker als in de huiskamer op de bank.
Om tegen zo'n gast te zeggen: als het je niet bevalt dan donder je maar op want die honden gaan voor, dan zat er in je opvoeding ergens toch iets niet goed.

Ik heb in de voorgaande pagina's al gezien dat er meer mensen een andere invulling geven aan het begrip gastvrijheid (of gast-zijn (is dat een woord )) dan jij en ik

Ik moet wel zeggen, als je bij mij op bezoek bent dan heb je wel mij en mijn dieren met respect te bejegenen. Aan mij de taak om van te voren na te gaan hoe mijn gast zal reageren op de honden en daarop in te spelen, maar éénmaal met de voet over mijn drempel zijn knietjes of klappen beslist niet aan de orde.

Als jouw hond niet onuitgenodigd tegen mij opspringt, dan is van een knietje mijnerzijds geen sprake
Ik zeg ook nergens dat iemand z'n hond maar moet laten mishandelen he

Punt is dat als zo'n zelfde peuter mijn tv een schop zou geven, het zelfs voor deze ouders duidelijk zou zijn dat dat niet kan. Schoonmoeder die op bezoek komt zet ook de bank niet even op een andere plek omdat dat beter zit. En schoonvader maakt niet even mijn bankenveloppen open. Die grenzen gelden altijd.

Dat je in andermans huis van andermans spullen af hebt te blijven is duidelijk. Daar vallen dus ook mijn honden en katten onder. En die grens geldt ook altijd.

Madison schreef:Zo, echt super bedankt voor al jullie reacties, had echt niet verwacht dat het er zoveel zouden zijn!!
Maar even voor de duidelijkheid: dat neefje komt dus nooit bij MIJ thuis en dat zal hij ook nooit komen als hij Lara zo blijft schoppen. Ik kom altijd bij mijn schoonmoeder en het is het kindje van mijn schoonzus en die zijn daar ook vaak. Maar ik vind mijn schoonzus niet echt een goede opvoeder. Het ventje mag alles. Hij slaat haar ook in het gezicht en dan zegt ze: "ga maar even in de hoek staan". Maar ze blijft dan heel rustig en het ventje lacht zich een ongeluk en zij lacht dan lekker vrolijk mee. Ik kan dit niet begrijpen.

Maar na jullie reacties heb ik toch wat meer moed gekregen en vanmiddag is hij bij mijn schoonmoeder, daar ga ik dan ook even heen en als hij het flikt, dan kan hij een uitbrander krijgen. Niet dat ik hem ga slaan ofzo, maar als hij Lara echt hard schopt, kan hij wel een tik(je) van me krijgen, want ik ben het zo zat. Ik vind het vooral niet eerlijk dat hij gewoon niet onder de indruk ergens van is... Als ik hem heel boos toespreek of mijn stem verhef dan lacht hij er gewoon om. Ik kan me daar zo kwaad over maken

Juist goed van je schoonzus dat zo zo rustig blijft als haar zoontje streken heeft.
Persoonlijk denk ik dat je wat onzeker bent en daarom neem ik je verhaal met een korreltje zout.
n
Neemt niet weg dat je vast een heel goed baasje bent voor je hondje

Frenk schreef:Als jouw hond niet onuitgenodigd tegen mij opspringt, dan is van een knietje mijnerzijds geen sprake
Ik zeg ook nergens dat iemand z'n hond maar moet laten mishandelen he

Geef jij dan een knietje bij een opspringende hond als je bij iemand te gast bent?
Mocht bezoek dat bij mijn hond doen (die dan gelukkig niet springt) dan mogen ze direct rechtsomkeert maken. In mijn huis worden geen knietjes gegeven.

Muk schreef:

Frenk schreef:Als jouw hond niet onuitgenodigd tegen mij opspringt, dan is van een knietje mijnerzijds geen sprake
Ik zeg ook nergens dat iemand z'n hond maar moet laten mishandelen he

Geef jij dan een knietje bij een opspringende hond als je bij iemand te gast bent?
Mocht bezoek dat bij mijn hond doen (die dan gelukkig niet springt) dan mogen ze direct rechtsomkeert maken. In mijn huis worden geen knietjes gegeven.

Nee, ik zei in een eerdere post (waar nu steeds aan gerefereerd wordt met 'knietje') dat een wild opspringende hond van mij ook een knietje kan verwachten. En daarmee bedoel ik in een situatie dat ik me bedreigd voelt. Ik hou niet van hele grote honden die tegen me opspringen en ik vind ook niet dat ik me ondersteboven hoef te laten springen. Een knie optrekken is daarbij een probaat middel. Zo simpel is het gewoon

En ik mag dan een klein hondje hebben, maar in mijn huis wordt niet tegen de gasten opgesprongen.

christo schreef:Punt is dat als zo'n zelfde peuter mijn tv een schop zou geven, het zelfs voor deze ouders duidelijk zou zijn dat dat niet kan. Schoonmoeder die op bezoek komt zet ook de bank niet even op een andere plek omdat dat beter zit. En schoonvader maakt niet even mijn bankenveloppen open. Die grenzen gelden altijd.

Dat je in andermans huis van andermans spullen af hebt te blijven is duidelijk. Daar vallen dus ook mijn honden en katten onder. En die grens geldt ook altijd.

Maar niemand praat toch het schoppen van honden goed?

Dat moeten ze toch ook?
Als mensen bang, allergisch of wat dan ook voor honden zijn is het andere koek, maar om je honden ergens anders heen te brengen voor mensen die er zulke ideeën op na houden.
Hoe leuk ze het ook hebben bij "opa en oma", dat zou ik nooit doen.

Ik doe dat dus wel; enerzijds om mijn honden tegen rotervaringen te beschermen (Rhodi kan er sowieso al niet bij, Branco wil ik niet wéér aan mensen die hem niet leuk vinden blootstellen) en anderzijds uit respect voor mijn vriend, zodat zijn schoonfamilie hier 1x per jaar over de vloer kan komen.

Ik voel me er rot bij. Voor de honden, en voor mijn vriend, is het beter.
Mijn ouders zien er al naar uit, gelukkig. Die vinden het heerlijk om de hondjes een dagje lekker te vertroetelen.


Madison; Heel verstandig om je hondje hier niet langer aan bloot te stellen!! Goed ook dat je er iets van gezegd hebt. Heel verstandig en dapper... wat zeiden opa en oma?