Kijk! Hier kan ik wat mee. Dankjewel Martijn
Hoewel ik denk dat het met haar spieren wel goed zit (of zat in elk geval)
Martijn schreef:Als ik jou was zou ik vooral gaan focussen op het opbouwen van spieren.
Als ze zo weinig of niet afvalt van weinig eten heeft ze kennelijk een gebrekkige stofwisseling en verbrand ze weinig.
Lopen is voor een hond fysiek gezien niet zo bijster zwaar. Het is niet voor niets dat wolven een kudde uren en urenlang achterna kunnen zitten. Dat kan alleen als lopen je makkelijk af gaat en het je relatief weinig energie kost.
Zwemmen is een veel betere manier om spieren op te bouwen en het is ook nog eens heel veilig voor de gewrichten. Veel en lang zwemmen dan..niet af en toe een balletje apporteren.
Dat doet ze Martijn. Ze is gelukkig van de "baantjes trekken". Als we hier om een meer lopen, dat kan als je doorloopt in een half uur. Wij doen er meestal meer dan een uur over. De extra tijd die we erover doen kun je tellen als echte zwemtijd voor Saar. Dan ligt ze in het water achter fuutjes aan te zwemmen.
Ook bij een beek. Dan trekt ze gewoon baantjes in de lengte zeg maar. Hier zie je dat ze zich weer omdraait:
En dat wordt dan afgewisseld met dit soort fanatiek gedoe

Dit rondje is als je doorloopt misschien 20 minuten ofzo. Hier moeten we haar na een uur wortelschieten op de kant echt dwingen om het water uit te komen.
Martijn schreef:Lopen in mul zand en op ruw terrein doet ook al meer dan een verhard pad in een platte polder.
Ik gok dat ze dagelijks zo'n twee uur op omgeploegde maisvelden, zeer drassige weilanden en braakliggende velden lopen. Of lopen... ondertussen samen oprennend en spelend. Overigens is dat ook als we een lange wandeling doen. Dit 20 km lang voor ons zien is ons helemaal niet vreemd:
Martijn schreef:IK heb ook weleens gelezen dat honden die savonds gevoerd worden meer energie in het o[pbouwen van de spieren stoppen en honden die vroeger op de dag eten meer energie in vetweefsel stoppen maar hoeveel daar van waar is weet ik niet.
Ze krijgen meestal 's avonds het eten. Maar goed, dit is weer zo'n vaag iets waar iedereen andere verhalen over heeft. Net zoals kleine porties geven, zodat de spijsvertering aan de gang blijft. Of 1 grote portie geven, zodat de spijsvertering hard aan het werk moet. Ik weet het niet
Martijn schreef:
Een dag in de week vasten is de beste tip die ik heb. Dat werkt echt heel goed maar dat wil niet iedereen.
Dat doen we. Of ik in elk geval. Pieter kan dat niet, maar regelmatig is hij weg en dan zorg ik voor het eten. Niet dus
Martijn schreef:
Het controleren van de insulinespiegel schijnt ook van groot belang te zijn
bij het opbouwen van spierweefsel. Dat doe je door koolhydraten te geven na het werken.
http://www.k9power.com/dog_muscle_insulin.php
Deze ga ik straks eens even uitgebreid lezen. Zo'n lange wandeling is voor beiden, met name door het spelen en zwemmen tussendoor, wel inspannend. Ik vind alleen koolhydraten heel eng klinken voor Saar, maar goed
Martijn schreef:Spieren opbouwen is het beste, zelfs als je er geen vet af krijgt heeft ze nog steeds heel veel belang bij extra spieropbouw in verband met haar (nu gelukkig nog matige) artrose.
Ik denk wel dat ze wat aan spieren heeft moeten inleveren, sinds ze mankt. Maar als ik haar weer snel krijg naar het modelletje op de 2e foto vind ik het helemaal goed. De 2e foto is van juli vorig jaar trouwens. De laatste foto is van de laatste lange wandeling. Na deze wandeling is het manken begonnen.
Martijn schreef:PS: Ik moet er eerlijk bij zeggen dat ik tot nu zelf erg in het verminderen van het voer zat te denken maar dat was niet juist. Ik las net dat honden inderdaad hun stofwisseling zodanig kunnen vertragen dat je met minder voeren bij sommige honden zo goed als geen effect hoeft te verwachten.
Ik verzin er zelf bij dat veel van dat soort honden goldens en labradors zijn.
Of dat laatste zo is weet ik niet. Wat ik bedoelde met het ras en de schijn tegen hebben, is dat er natuurlijk wèl heel veel goldens en labjes als haardkleedjes zijn
Neemt niet weg dat er uit het nestje van Saar een heleboel hondjes waren die niets aten en toch stevig waren.