Het HondenForum

Met binnen doelde ik op een vreemde woning o.i.d. trouwens. In huis is het een draak

Misschien kun je snoepjes strooien en dan de klep dicht doen. Vervolgens weer snoepjes strooien. Uma pakt er meestal maar eentje uit maar ze raakt toch even gefocust op die snoepjes i.p.v. op het starten (dat vindt ze ook eng). Fijn dat ze zoveel aan Vriend heeft trouwens, zal uiteindelijk ook schelen.
Uma vond/vindt de auto ook eng maar die verstijft dus die rent niet zo snel weg Ook zielig natuurlijk, die bibbert en zet zich heel erg schrap. Maar ik merk dat ze nu sinds een aantal weken echt heel erg verbetert. Ze zit soms rechtop met haar kop op de achterbank naar buiten te kijken.
Wat bij haar juist helpt is ook een lang stuk in de auto. Dan gaat ze uiteindelijk ontspannen en zelfs even liggen. Ik denk er ook aan om een mand in de achterbak te zetten, dan heeft ze net even wat meer houvast tijdens de rit. Nu rijd ik niet als een gek hoor maar toch, bochten, remmen, dan zie je haar weer bibberen met die grote oren.
Wij gaan dagelijks wel met de auto weg en altijd naar iets leuks, losloopveld, mijn vriend of naar Agnes haar honden. Ik schenk niet al te veel aandacht aan die angst en doe zo normaal mogelijk op die snoepjes na. Veel kletsen. En ik zie toch wel verbetering.

Frolic schreef:Pippi is natuurlijk gisteren wel in een vreemd huis geweest. Ze was niet bij de fotoshoot, maar leek wel op haar gemak bij de moeder van Sanne. Genoeg in elk geval om lekker te eten.
Snoepjes strooien in de auto heeft alleen zin als er geen Vriend bij is En die wil ik er dan juist wel weer bij als we gaan rijden. Maar voor het oefenen is het een goed idee.
Het zal vast goedkomen, ik gebruik de auto nog niet zoveel. Ik zal hem wat vaker pakken om te oefenen.

Manu eet ook alles op hoor Maar daardoor wordt ze juist wat fanatieker.
Ze heeft ook geen interesse in haar snoepje totdat Manu het wil hebben, dan pakt ze het en eet ze het gauw op

Ik hoef Uma ook niet in haar eentje in de auto te stoppen geloof ik. Ideaal dat je dan een hond erbij hebt die het allemaal al 1000x gedaan heeft en zelfs leuk vindt.

Uma heeft nog nauwelijks last van haar oren. Ik spray 2x per dag haar oren met Audispray en dan gaat ze flink klapperen. Er is echt heel veel vuil verdwenen.
De haat duurt niet lang want na 5 minuten durft ze alweer om knuffels te vragen.

Ze is gek op kipkarkas, ze vindt vlees echt een feestje.
Ze heeft wel eerder honger dan Manu. Ik voer eigenlijk maar eens per dag, 's avonds rond 21:00u.
Uma heeft eerder al honger dus ik ga ze nu maar 2x per dag geven. Vanochtend lekker karkasje gegeten, net als gisteravond dus ze zullen wel krijtjes kakken vanavond.
Vanochtend ook nog een klein rondje op de fiets geweest, ze gaat steeds harder en loopt nu in Manu zijn tempo mee. Ze is ook heel blij met het tuigje heb ik het idee, dat zit haar echt lekker.
Ik ben benieuwd wat ze van de step vindt Vanavond wil ik haar even alleen meenemen.

Wat gaan jullie goed, Manu!

Frolic schreef:Huh? Heb ik iets gemist? Kipo?
.

Nee hoor, wat denk je gemist te hebben?

Aura blijft, dat was sowieso de bedoeling, alleen zorgden de monsters in mijn hoofd ervoor dat ik dat niet zomaar zondermeer aandurfde. Diana kwam met de oplossing, zij heeft gezorgd voor een opvangadres voor als, maar ik kan me niet voorstellen dat we dat nog nodig gaan hebben. Trouwens, daar heb ik niks meer over te zeggen, want Aura is dochters hond, ik moet het met Pol doen.

Frolic schreef: Hier gaat het nog elke dag vooruit met Pippi. Gisteren heeft ze even een terugval gehad. Vriend mocht naar een fotoshoot bij Sanne en ik had besloten Pippi mee te nemen, omdat ze anders veel te lang alleen zou zijn. Bij Sanne was ze best op haar gemak, ze heeft een konijnenoor gejat en heeft dat heerlijk op de bank opgegeten.
Toen we weer terug bij huis waren vloog ze met de staart tussen de poten de auto uit en wist niet hoe snel ze naar de voordeur moest rennen. Eenmaal binnen wist ze niet hoe snel ze op haar kussen moest gaan liggen en daar heeft ze de rest van de middag geslapen. Staart is niet meer tussen haar poten vandaan gekomen. Ik twijfel nu dus ook over de groepswandeling. Misschien is dat echt nog teveel voor haar. Vanmorgen was er niks meer aan de hand.

Oh joh, echt?

Ze was zo rustig, open en knuffelig. Ze leek echt wel op haar gemak. Maar het is natuurlijk wel heel spannend, dus heel gek is het misschien niet. Autorijden vindt ze al niet leuk, is ze in een vreemd huis etc en dan weer autorijden. Niet heel gek dat ze dat even spannend en vermoeiend vindt lijkt me?

Gelukkig is het weer over! Het is echt een lief dametje.

Frolic schreef:

sjm schreef:

Frolic schreef: Hier gaat het nog elke dag vooruit met Pippi. Gisteren heeft ze even een terugval gehad. Vriend mocht naar een fotoshoot bij Sanne en ik had besloten Pippi mee te nemen, omdat ze anders veel te lang alleen zou zijn. Bij Sanne was ze best op haar gemak, ze heeft een konijnenoor gejat en heeft dat heerlijk op de bank opgegeten.
Toen we weer terug bij huis waren vloog ze met de staart tussen de poten de auto uit en wist niet hoe snel ze naar de voordeur moest rennen. Eenmaal binnen wist ze niet hoe snel ze op haar kussen moest gaan liggen en daar heeft ze de rest van de middag geslapen. Staart is niet meer tussen haar poten vandaan gekomen. Ik twijfel nu dus ook over de groepswandeling. Misschien is dat echt nog teveel voor haar. Vanmorgen was er niks meer aan de hand.

Oh joh, echt?

Ze was zo rustig, open en knuffelig. Ze leek echt wel op haar gemak. Maar het is natuurlijk wel heel spannend, dus heel gek is het misschien niet. Autorijden vindt ze al niet leuk, is ze in een vreemd huis etc en dan weer autorijden. Niet heel gek dat ze dat even spannend en vermoeiend vindt lijkt me?

Gelukkig is het weer over! Het is echt een lief dametje.

Ik zag toch ook zelf dat het goed ging bij jullie? Dat was het vast niet, maar daarom vond ik het juist zo vreemd.We zijn natuurlijk wel lang weggeweest, dus misschien gewoon alles bij elkaar teveel prikkels.'

Ja, dat bedoel ik ook
Sorry, ik bedoelde het niet verkeerd. Ik weet dat jij zelf ook zag dat ze op haar gemak was, jij kent Pippi.
Maar ik bedoelde het meer als verbazing Omdat ze zo op haar gemak was.

Frolic schreef:

sjm schreef:

Frolic schreef:

sjm schreef: Oh joh, echt?

Ze was zo rustig, open en knuffelig. Ze leek echt wel op haar gemak. Maar het is natuurlijk wel heel spannend, dus heel gek is het misschien niet. Autorijden vindt ze al niet leuk, is ze in een vreemd huis etc en dan weer autorijden. Niet heel gek dat ze dat even spannend en vermoeiend vindt lijkt me?

Gelukkig is het weer over! Het is echt een lief dametje.

Ik zag toch ook zelf dat het goed ging bij jullie? Dat was het vast niet, maar daarom vond ik het juist zo vreemd.We zijn natuurlijk wel lang weggeweest, dus misschien gewoon alles bij elkaar teveel prikkels.'

Ja, dat bedoel ik ook
Sorry, ik bedoelde het niet verkeerd. Ik weet dat jij zelf ook zag dat ze op haar gemak was, jij kent Pippi.
Maar ik bedoelde het meer als verbazing Omdat ze zo op haar gemak was.

Je hoeft geen sorry te zeggen hoor. We bedoelen allebei hetzelfde, we zagen hetzelfde en zijn allebei verbaasd.
That's it

Haha Gelukkig!

Irmimi schreef:

Frolic schreef:
En Irmimi? Ook gemist. IK neem aan dat Sep tijdelijk bij Diana is?

Sep is inderdaad tijdelijk bij Diana. Ik ben voor mij werk in Roemenië, dus Sep heeft een weekje vakantie (en heropvoedingskamp) bij Diana

Sep logeert hier een week ja. Hij doet het supergoed!
Kijkt niet naar de katten, is uiterst beleefd en conflictvermijdend naar Mila (van wie ik helaas niet hetzelfde kan zeggen), is heel makkelijk te corrigeren met een 'nee' als hij iets van plan is wat ik liever niet heb, eet goed, poept en plast goed, gaat in de bench liggen als ik dat zeg, is rustig als ik even naar buiten ga of snel een boodschapje ga doen ...
O, en de wasbeurt heeft hem blijkbaar veel goed gegaan, want hij lijkt helemaal geen jeuk meer te hebben; ik heb hem niet zien krabben in ieder geval. Er kwam ook wel héél vies water vanaf
Vandaag mocht hij loslopen en dat vond hij fantastisch



Ook meteen geoefend met hierkomen, en dat deed hij perfect: elke keer als ik riep kwam hij direct als een blije malloot op me af stormen In voertjes is hij buiten maar matig geïnteresseerd, maar voor een knuffel en een 'goed zo, Seppie!' doet hij alles.

Wat heb ik toch een geweldige hond

Ben echt superblij om te horen dat Sep het bij jou ook zo goed doet

Manu schreef:Hoe gaat het nu met Amy, Diana?

Met haar huid gaat het stúkken beter. Die is grotendeels genezen nu - ik heb nu wel een naakthond.
Ze is ook iets aangekomen, eet nog steeds goed en laat wat meer van haar karakter zien. Ze kan af en toe heerlijk eigenwijs zijn, maar is ook altijd zo vrolijk als ik thuiskom of haar roep Ik wandel nog niet met haar, maar ze scharrelt steeds langer in de tuin rond en geeft dan vaak ook aan dat ze nog niet naar binnen wil. Dus ik denk dat we binnenkort kunnen beginnen met korte wandelingetjes, zodat ze ook buiten aan alles kan gaan wennen en wat meer beweging krijgt.
Ze drinkt wel vrij veel de laatste tijd en daar maak ik me wel wat zorgen over (aangezien Leishmania vaak samengaat met nierproblemen). Morgen dus even wat urine naar de dierenarts brengen.

Wow dat klinkt al een heel stuk beter dan de laatste update zeg. Dat is hoopvol!
Nu duimen dat het vele drinken niets met die Leishmania te maken heeft.

Even een vraagje (ik probeer te begrijpen, niet te veroordelen)

Waarom halen we honden uit Spanje (en andere landen) als er hier al duizenden en duizenden hondje in het asiel zitten?

remarelo schreef:Even een vraagje (ik probeer te begrijpen, niet te veroordelen)

Waarom halen we honden uit Spanje (en andere landen) als er hier al duizenden en duizenden hondje in het asiel zitten?

Ik zocht een hond uit het asiel, voornamelijk een Mechel of Husky. Maar hier in NL waren de honden die in mijn lijstje pasten qua leeftijd, geslacht en grootte ook degenen die niet alleen konden, niet met kinderen konden, niet met andere honden of uitvallen aan de riem.
Ik heb daar geen zin in.
En ik heb 2x gereageerd op honden die wel zouden passen maar die waren al binnen een dag weg.
Oh en ik ben blijkbaar een heel ongeschikte hondenbaas omdat ik fulltime werk. Nou deel ik die mening wel als het om probleemhonden gaat maar goed, daar heb ik sowieso de ervaring niet voor.

Toen zag ik een topic van DeDiana waar ze om opvangadressen vroeg. Ik wilde al testen hoe ik een tweede hond zou vinden dus vond het wel leuk om te proberen.
En ik heb nu een voorbeeldhondje, er zit werkelijk geen kwaad in. Ik ben blij dat ik dit gedaan heb, ze is vreselijk makkelijk en als ik zo de andere verhalen lees denk ik dat dit voor iedereen wel geldt.

Wat voor hond heb jij en hoe kom jij eraan?

Als je een niet-verknoeide, niet al te oude, niet al te grote hond wilt, kun je in de Nederlandse asiels nauwelijks iets vinden. Wat je wel kunt vinden, is vaak alweer geplaatst ook. Ook voor onze eerste hond, een labrador, had het erg weinig gescheeld of hij was weggeweest voor wij voor hem kwamen. Zijn enige problemen: flink overgewicht en kon niet met katten. Hij was een ideale hond voor beginnende baasjes.
Dergelijke, goed plaatsbare, honden vind je niet veel in Nederlandse asiels, wel via rescue-organisaties uit het buitenland. Rashonden worden meestal niet via asiels herplaatst, maar via de fokker of rasvereniging.

Even met alle drie de meiden naar de DA geweest om ze te wegen.
Dos is 2,2 kg aangekomen in een week tijd! Oeps! Dus maar even iets rustiger aan doen, haha.
Het is in ieder geval een goed teken dat ze aankomt.

moosje schreef:Even met alle drie de meiden naar de DA geweest om ze te wegen.
Dos is 2,2 kg aangekomen in een week tijd! Oeps! Dus maar even iets rustiger aan doen, haha.
Het is in ieder geval een goed teken dat ze aankomt.

Wow! Dat is veel!
Wat goed zeg

Ik heb Uma trouwens gemeten en gewogen.
17,8 kg en 59 cm hoog.
Ze lijkt altijd zo klein omdat ze zich opvouwt maar thuis en tijdens onze eenzame rondjes is ze echt een grote trotse hond

Voor mezelf sprekend, ik herken de vraag wel, ik heb hem ook wel eens gesteld. Maar inderdaad, als je verder gaat kijken, dan valt dat allemaal wel mee, met die aantallen.
Ik vind het nog steeds geen oplossing voor de problemen met ongewenste honden in landen als Spanje, Griekenland, Bulgarije etc, maar ik hoef dat probleem niet op te lossen, ik wil gewoon een leuke hond.
Ik zocht ook helemaal niet naar een buitenlandse hond, maar naar een leuke hond, die lief is voor mijn (kleine) kinderen. Vast ook in Nederland te vinden, maar je moet ook maar durven vertrouwen op degene die de hond aanbiedt.
Omdat er al verschillende honden uit dit asiel bij hf-ers zaten, had ik al een beetje beeld bij het beleid en Aura sprak me enorm aan. Diana kon me genoeg vertellen over haar en meedenken voor een oplossing als het toch niet met de kinderen had gegaan en daarom durfde ik het aan.

O, Manu, dan zat ik er best flink naast met mijn 'ruim 55 cm'
Maar ze oogt ook gewoon kleiner.

DeDiana schreef:O, Manu, dan zat ik er best flink naast met mijn 'ruim 55 cm'
Maar ze oogt ook gewoon kleiner.

Nouja het is ruim
Ik schrok ook hoor. Manu is 68 cm, bij haar zat ik zo op 59/60 schofthoogte.
Ik zal proberen een goede standfoto te maken vanavond, dat is lastig met een beenplakker Ze krijgt echt gespierde billen en ook een steeds strakker buikje.

Het is alweer een tijdje geleden dat ik echt een update heb gegeven. Het gaat allemaal wat anders dan verwacht. Robin had toen hij naar mij kwam al een eigen thuis gevonden, bij een stel met een meisje van 5.
Aangezien ze nog op vakantie gingen zou hij bij mij blijven tot eind april.

Ze zijn nu 2x langsgeweest en er was ook echt een klik tussen ze. Helaas is het al een paar keer voorgevallen dat Robin bijt. Hij claimde zijn plek op de bank en was daar niet meer vanaf te krijgen. Of als iets te snel gaat voor hem, bijvoorbeeld als ik even weg moet en hij moet naar een andere ruimte, dan is het paniek.

Afgelopen zaterdag waren ze hier en heb ik dit moeten vertellen. Ze zijn toch nog met Robin gaan wandelen en we hebben erna nog even gesproken erover.

Aangezien ze een meisje van 5 jaar hebben hebben ze gisteren toch besloten dit niet aan te gaan, het risico is te groot.

Robin is dus weer beschikbaar voor adoptie. Hij is hartstikke lief, houd van knuffelen, vind Zara leuk. Soms reageert hij wat onzeker als we andere honden tegen komen, vooral de reutjes. Hij kan ook met de katten overweg, maar ik laat ze nog niet alleen.
Kan *alleen* thuis zijn, vooral met Zara dan is hij rustig. Hij is ook al eens echt alleen geweest en dat vind hij minder. Vorige week heeft hij de deur van de wc opengemaakt en de wc rollen versnippert

Wat jammer voor Robin. Dan is het maar fijn dat hij eerst even bij jou kan zijn
En goed dat je het eerlijk verteld hebt.

Mijn vriend zit al weken te azen op Robin
En ik heb verzamelwoede, ik wil een Nila

Hahaha ik ben dus niet de enige.

Als alle honden nou zo gemakkelijk gaan als Uma dan wil ik er wel echt nog één
Pas over 2 jaar ofzo hoor. Maar dan wil ik uiteindelijk toch echt die Mechel. Zeg ik. Nu.
Dat zei ik vorig jaar ook

Uma is net zo waaks als een Mechel, dat wel.

Ja, het is erg jammer van Robin, maar wel een keuze waar ik helemaal achter sta. Hadden we iets van dit gedrag opgemerkt in het asiel, dan hadden we hem nooit in een gezin met een jong kind geplaatst. Al met al dus maar goed dat hij eerst naar Marloes is gegaan.

Marloes is nu flink met hem aan het trainen door hem veel duidelijkheid en structuur te geven en te leren dat het leuk is om commando's op te volgen (zonder druk, zodat hij niet in paniek raakt) en dat pakt hij goed op. Hij vindt het ook leuk om te leren, dus dat is een goed teken. Bij een wat meer ervaren baas verwachten we dan ook dat dit gedrag niet voor problemen gaat zorgen. Robin wordt uiteraard niet bij kinderen geplaatst en ook niet bij totaal onervaren baasjes.

Frolic schreef:Ach wat verdrietig voor alle partijen Marloes, daar zullen ze best even kapot van zijn denk ik.

Manu schreef: Mijn vriend zit al weken te azen op Robin
En ik heb verzamelwoede, ik wil een Nila

Ik heb ook verzamelwoede, ik wil Dos. Die zou zo mooi hier in de ruwharenbende passen

Ik vond juist Armada wel wat voor je

Jammer van Robin zeg, ook voor de nieuwe baasjes die nu geen nieuwe baasjes worden.
Ik moet zeggen dat er zoveel reactie op Robin kwam dat ik denk dat hij wel snel een nieuw huisje zal vinden. Mocht je een uitgebreide omschrijving hebben + foto's dan zet ik hem op de website

Valerie schreef:Jammer van Robin zeg, ook voor de nieuwe baasjes die nu geen nieuwe baasjes worden.
Ik moet zeggen dat er zoveel reactie op Robin kwam dat ik denk dat hij wel snel een nieuw huisje zal vinden. Mocht je een uitgebreide omschrijving hebben + foto's dan zet ik hem op de website

Daar gaan we snel mee aan de slag

Ach, wat jammer van Robin. Wel een begrijpelijke en wijze keuze, maar het zal een flinke teleurstelling zijn voor de mensen die zich al zo hadden verheugd op de komst van een hond.

Wat een leuke updates en foto's weer.
Jammer dat het zo met Robin gelopen is maar dat komt vast snel goed