Kijk je naar goedkopere alternatieven voor je hond nu alle de prijzen zo uit de bocht vliegen?
Ster topic! Klik hier om te reageren
Ben je nieuw en wil je een account maken? Klik hier!
Een (zeer) beknopte handleiding voor nieuwe leden vind je hier: Klik!
Het hondenforum team stelt zich hier voor: Klik!
Laatste wijziging 23-03-2022
Wil je deze forummededeling niet meer zien? klik dan rechtsboven in dit vak
Manuma schreef:
Hoewel ik misschien niet op zou tillen, maar uit volle overtuiging, zonder enige twijfel, vastpakken, klemzetten tegen me aan en hop lijn eraan.
Ow juist, ze heeft wel al een halsband aan . Dan beter niet optillen misschien, inderdaad. Want da's natuurlijk wel een extra 'ingreep'.
Everywhere I go, your shadow is my companion, your vigilance my protection. Just like the moon, you're always there, watching.
Je moet niet zo bang zijn dat ze het vertrouwen in je verliest. Als jij voorspelbaar bent in wat je doet maakt je dat ook iemand die ze kan vertrouwen. Zelfs met vervelende dingen. Naast het feit dat ze meesters zijn in ons lezen en verbanden leggen (en dus al moeilijk voor de gek te houden zijn en er "achterdochtig" van worden als jij iedere keer je routine veranderd) is het niet eerlijk naar de hond toe om vervelende dingen ineens te gaan doen. Ze voelen zich dan genaaid, net als wij.
Dat doe je door te benoemen wat je gaat doen en niet stiekem iets anders gaan doen. Dus in haar geval "aanlijnen" of hoe je het ook wilt noemen.
Met lichamelijke dingen die honden niet fijn vinden leer ik ze dat ze er invloed hebben. Als ze ontspannen laat ik ze gaan.
Daar zou ik mee beginnen met die halsband, pak hem gewoon vast (en zeg wat je doet) en laat haar gaan (ik zou daar ook een woord aan koppelen) als ze niet meer in haar achteruit/paniekmodus zit (ontspannen is nu niet haalbaar). Ik zou er zelf de eerste keer een kort lijntje aandoen zodat je gewoon kunt gaan wandelen straks.
Daarnaast zou ik met de methode van Diana haar leren zelf naar een lijn/halsband/tuig te komen. Dat kun je zelf eerst doen zonder dat jij het vasthoudt. Eerst beloon je voor alle interactie met de band door de brok weg te gooien. Het voordeel daarvan is dat de hond niet over grenzen gaat die ze zelf niet wil. Ze komt terug als ze er aan toe is. Dit herhaal je en zodra je ziet dat ze deze fase snapt (ik moet iets met die band) vraag je meer. Dan ga je belonen voor eraan snuffelen of echt aanraken. Dit moet je snel opbouwen. Later ga je de lijn vasthouden. Let op dat zij altijd naar het ding toe moet gaan, het ding nooit naar haar!
En ik ben het met Zamunda eens dat je gewoon eten in de gang moet gaan geven. Hoezo niet intrappen? Dat heeft dus te maken met niet eerlijk/voorspelbaar voor haar zijn. Ze krijgt eten op de gang. Daar komt voorlopig niks bij. Als je de deur dicht wil doen na een tijd zou ik hem dus dicht en weer meteen open doen. Dat doe ik met alles wat ze spannend/eng vinden. Je kan erin en eruit. Laat ze dat meteen zien.
Ik heb 0 ervaring met bange buitenlandse zwerfhondjes.
Maar ik word wel zenuwachtig van je verhaal. Van het moeten. Van het vangen. Van het foppen.
Honden zijn niet gek, die hebben alles feilloos door (zouden wij wat van kunnen leren). Ik zou zelf doorpakken, denk ik. Eenmaal die halsband vast, dan lijn eraan klikken. Geen gepaai. Onderweg de lange lijn eraan. En maar feestje bouwen, alleen jullie twee.
Ik zou ook gewoon doorpakken, op een hele rustige maar duidelijke manier. En dan niet alleen zodat ze eindelijk eens naar buiten kan, maar zodat ze leert dat de wereld niet vergaat als je haar aanraakt in de nek of vasthoud, je kan het zomaar onverwacht nodig hebben namelijk. Ze kan en laten we het afkloppen, morgen ineens oorontsteking hebben of een hotspot of noem maar wat, dan moet ze of mee naar de DA en/of je moet haar behandelen en dat zou nu dus ook niet kunnen.
Ik heb heel veel geduld met honden, maar wat moet dat moet, helaas het is niet anders
Je weet niet hoe sterk je bent tot het moment dat sterk zijn de enige keuze is die je hebt!
Dank voor de vele reacties en adviezen, het is een beetje veel om op te reageren, maar ik vind het heel fijn dat zoveel mensen meedenken. (I.t.t. de stichting. Zonder heel akelig te willen doen vind ik het wel bijzonder dat er een hele rits mensen betrokken waren bij de adoptie, en dat het nu alsmaar akelig stil blijft. Toto komt van dezelfde stichting maar was helemaal probleemloos dus dat weinige contact viel me amper op, maar over Jack en Lilo had ik de eerste tijd ongeveer dagelijks contact met de stichtingen, ik vind het verschil nu wel pijnlijk duidelijk.)
Ik ga vanaf morgen Diana's methode van kleine stapjes en belonen uitproberen. En wordt dat niks, dan ga ik in hemelsnaam maar voor de grove aanpak en charter ik 4 man om haar in een hoek te drijven. Want hoe raar het ook klinkt, ik kan haar niet 'terloops' tijdens spel of aaien bij dat halsbandje pakken. Ik probeerde het vandaag weer, pakte mis en kreeg ook nog eens een heel venijnige knauw in mijn hand. Geen bloed, wel flink pijnlijk. Tien minuten later stond ze me weer uit te dagen voor een trekspelletje, en toen ik vanavond achter de pc zat en chips ging eten lag ze weer half op mijn schoot. Het is een bijzonder hondje. En ik weet niet meer wie zei dat ze oogcontact moest maken, maar dat doet ze continu.
Ik vind het niet gek dat ze knauwt. Die hond kan al weken precies doen waar ze zin in heeft en wordt op haar wenken bediend. Wil ze spelen, speel je mee, wil ze geaaid worden, krijgt ze haar zin, en al weken hoeft ze niets te doen waar ze geen zin in heeft. Als ik dat met mijn pup zo doe verklaart iedereen me voor gek, maar omdat het een rescue is is het de beste aanpak? Ik denk het niet.. Ik had haar al veel eerder gevangen en aangelijnd.
Verstuurd vanaf mijn CLT-L09 met Tapatalk
"All animals are equal, but some are more equal than others." George Orwell
Ik had het over oogcontact als voorbeeld van iets kleins om mee te beginnen van haar te vragen voor ze iets krijgt/mag doen dat ze leuk vindt. En ik heb het over van daaruit verder uitbouwen. Mooi als ze al oogcontact maakt voor alles, dan kun je dus al hogere voorwaarden gaan stellen: even wachten, een pootje geven, even achteruit gaan, een zit, een af. En als ze het principe begrijpt kun je waarschijnlijk al vrij snel vanuit dezelfde houding(!) die halsband gaan aanraken, vinger achter de halsband, halsband even ronddraaien, halsband even vast blijven houden, aanlijnen. Ik zou daarin niet te kleine stapjes nemen, want dat heeft ze veel te goed door, wat ik er zo van lees. Jij bent bang het vertrouwen te beschadigen. Dat is een verkeerde houding om vanuit verder te gaan. Heb vertrouwen dat ze je vertrouwt en ga dingen van haar eisen. Ze is jou wel mooi aan het leren omgaan met haar op haar voorwaarden. Dat moet je echt gaan omdraaien. Ze is minder zielig dan jij denkt, ze maakt daar misbruik van, wat ik zo uit je verhalen haal
Als je er niet raakt met de huidige plannen:
Geen hinderlaag met vier mensen doen. Hooguit twee, en doe even werkhandschoenen aan. Vooruit met de geit!
Everywhere I go, your shadow is my companion, your vigilance my protection. Just like the moon, you're always there, watching.
Vier man dan weet je zeker dat ze flipt ja
Laat haar gewoon weten dat niet de hele wereld op haar voorwaarden werkt, zet haar klem in een hoek en gooi dat lijntje erom. Volgens mij wordt het tijd voor nieuwe uitdagingen voor haar, want ‘de baas africhten’ is haar al veel te goed gelukt.
Hanneke2 schreef:Dank voor de vele reacties en adviezen, het is een beetje veel om op te reageren, maar ik vind het heel fijn dat zoveel mensen meedenken. (I.t.t. de stichting. Zonder heel akelig te willen doen vind ik het wel bijzonder dat er een hele rits mensen betrokken waren bij de adoptie, en dat het nu alsmaar akelig stil blijft. Toto komt van dezelfde stichting maar was helemaal probleemloos dus dat weinige contact viel me amper op, maar over Jack en Lilo had ik de eerste tijd ongeveer dagelijks contact met de stichtingen, ik vind het verschil nu wel pijnlijk duidelijk.)
Ik ga vanaf morgen Diana's methode van kleine stapjes en belonen uitproberen. En wordt dat niks, dan ga ik in hemelsnaam maar voor de grove aanpak en charter ik 4 man om haar in een hoek te drijven. Want hoe raar het ook klinkt, ik kan haar niet 'terloops' tijdens spel of aaien bij dat halsbandje pakken. Ik probeerde het vandaag weer, pakte mis en kreeg ook nog eens een heel venijnige knauw in mijn hand. Geen bloed, wel flink pijnlijk. Tien minuten later stond ze me weer uit te dagen voor een trekspelletje, en toen ik vanavond achter de pc zat en chips ging eten lag ze weer half op mijn schoot. Het is een bijzonder hondje. En ik weet niet meer wie zei dat ze oogcontact moest maken, maar dat doet ze continu.
Overdrijf je nou niet gigantisch? Het is je eigen hond en ze is geen onhandelbaar monster, dit kun je toch gewoon zelf? Gewoon in een kleinere ruimte (de gang) en dan doorpakken.
Oh en maak nou niet de fout er een heel kort lijntje aan te hangen 'want dan heeft ze daar geen last van', voor hetzelfde geld komt ze voorlopig niet meer in je buurt en heb je nog geen zak aan dat minilijntje. Gewoon een lange lijn eraan en maak ook werk van een goed passend veiligheidstuig.
Zamunda schreef:
Overdrijf je nou niet gigantisch? Het is je eigen hond en ze is geen onhandelbaar monster, dit kun je toch gewoon zelf? Gewoon in een kleinere ruimte (de gang) en dan doorpakken.
Van dattum.
Eten op de gang moet toch prima lukken. Anders geen eten gewoon daar neerzetten en weglopen. Ik zou wel "eten" zeggen. Als dat goed gaat ga je bij de deur staan. En als dat goed gaat zeg je dat je deur sluit en dan doe je dat rustig. Dan maak je hem meteen weer open. Als ze er uit vlucht kun je dat ook nog gewoon laten. Maak er geen ding van. Als je haar een paar keer per dag wat eten geeft daar heb je dit zo voor elkaar.
Hanneke2 schreef:Dank voor de vele reacties en adviezen, het is een beetje veel om op te reageren, maar ik vind het heel fijn dat zoveel mensen meedenken. (I.t.t. de stichting. Zonder heel akelig te willen doen vind ik het wel bijzonder dat er een hele rits mensen betrokken waren bij de adoptie, en dat het nu alsmaar akelig stil blijft. Toto komt van dezelfde stichting maar was helemaal probleemloos dus dat weinige contact viel me amper op, maar over Jack en Lilo had ik de eerste tijd ongeveer dagelijks contact met de stichtingen, ik vind het verschil nu wel pijnlijk duidelijk.)
Ik ga vanaf morgen Diana's methode van kleine stapjes en belonen uitproberen. En wordt dat niks, dan ga ik in hemelsnaam maar voor de grove aanpak en charter ik 4 man om haar in een hoek te drijven. Want hoe raar het ook klinkt, ik kan haar niet 'terloops' tijdens spel of aaien bij dat halsbandje pakken. Ik probeerde het vandaag weer, pakte mis en kreeg ook nog eens een heel venijnige knauw in mijn hand. Geen bloed, wel flink pijnlijk. Tien minuten later stond ze me weer uit te dagen voor een trekspelletje, en toen ik vanavond achter de pc zat en chips ging eten lag ze weer half op mijn schoot. Het is een bijzonder hondje. En ik weet niet meer wie zei dat ze oogcontact moest maken, maar dat doet ze continu.
Overdrijf je nou niet gigantisch? Het is je eigen hond en ze is geen onhandelbaar monster, dit kun je toch gewoon zelf? Gewoon in een kleinere ruimte (de gang) en dan doorpakken.
Oh en maak nou niet de fout er een heel kort lijntje aan te hangen 'want dan heeft ze daar geen last van', voor hetzelfde geld komt ze voorlopig niet meer in je buurt en heb je nog geen zak aan dat minilijntje. Gewoon een lange lijn eraan en maak ook werk van een goed passend veiligheidstuig.
Nou idd
Als ik het zo lees krijg ik de neiging om er heen te gaan en het zelf even te doen...pfff hoe moeilijk kan het zijn
Je weet niet hoe sterk je bent tot het moment dat sterk zijn de enige keuze is die je hebt!
fes/lou schreef:Ik vind het niet gek dat ze knauwt. Die hond kan al weken precies doen waar ze zin in heeft en wordt op haar wenken bediend. Wil ze spelen, speel je mee, wil ze geaaid worden, krijgt ze haar zin, en al weken hoeft ze niets te doen waar ze geen zin in heeft. Als ik dat met mijn pup zo doe verklaart iedereen me voor gek, maar omdat het een rescue is is het de beste aanpak? Ik denk het niet.. Ik had haar al veel eerder gevangen en aangelijnd.
Nou. Ik zit het allemaal met verbazing te lezen. Waarom was het een verrassing dat ze het niet leuk vond dat haar luilekkere leventje mogelijk in gevaar ging komen, en dat ze daarop een knauw op gaf. Ze komt nota bene wél half op schoot liggen als er wat te vreten te halen valt, valt er geen kwartje? Bange hond?! Nog niet misschien
En met 4 man in een hoek drijven? Als je zo bang bent voor haar reactie (en dus ook die onzekerheid uitstraalt) snap ik prima dat ze een spelletje met je speelt.
Laat je nu niet gek maken. De reden dat ze beet was angst. En een hond verwennen maakt echt niet dat ze jou ineens gaan bijten hoor. Wij verwennen de honden ook en Bas is nog steeds super lief en betrouwbaar. Guus idem. Alleen bij de dierenarts bijt Bas me. Maar dat is dus angst. Ze schrok van je. En dat is niet erg. Pas als ze tegen je gaat grommen en gek gedrag gaat vertonen waar je het gevoel bij krijgt dat ze je probeert te domineren moet je aan problemen denken. Dit is puur een primaire reactie op jouw graai naar haar nek.
Ga door met wat je doet en wacht tot ze zover is is mijn advies. Het komt goed.
laeken schreef:Laat je nu niet gek maken. De reden dat ze beet was angst. En een hond verwennen maakt echt niet dat ze jou ineens gaan bijten hoor. Wij verwennen de honden ook en Bas is nog steeds super lief en betrouwbaar. Guus idem. Alleen bij de dierenarts bijt Bas me. Maar dat is dus angst. Ze schrok van je. En dat is niet erg. Pas als ze tegen je gaat grommen en gek gedrag gaat vertonen waar je het gevoel bij krijgt dat ze je probeert te domineren moet je aan problemen denken. Dit is puur een primaire reactie op jouw graai naar haar nek.
Ga door met wat je doet en wacht tot ze zover is is mijn advies. Het komt goed.
Wachten tot de hond zover is? Dan kan je lang wachten, die vind het wel prima zo en weet niet dat er een hele leuke wereld aan de andere kant van de voordeur ligt, dus dat mist ze ook niet.
En zoals ik hierboven al zei, het gaat niet alleen om het uitlaten, wat als ze straks onverwacht naar de DA moet of iets mankeert aan haar oren of in haar nek en ze kan niet behandeld worden omdat ze “zo bang” is?
Je weet niet hoe sterk je bent tot het moment dat sterk zijn de enige keuze is die je hebt!
laeken schreef:Laat je nu niet gek maken. De reden dat ze beet was angst. En een hond verwennen maakt echt niet dat ze jou ineens gaan bijten hoor. Wij verwennen de honden ook en Bas is nog steeds super lief en betrouwbaar. Guus idem. Alleen bij de dierenarts bijt Bas me. Maar dat is dus angst. Ze schrok van je. En dat is niet erg. Pas als ze tegen je gaat grommen en gek gedrag gaat vertonen waar je het gevoel bij krijgt dat ze je probeert te domineren moet je aan problemen denken. Dit is puur een primaire reactie op jouw graai naar haar nek.
Ga door met wat je doet en wacht tot ze zover is is mijn advies. Het komt goed.
Wachten tot de hond zover is? Dan kan je lang wachten, die vind het wel prima zo en weet niet dat er een hele leuke wereld aan de andere kant van de voordeur ligt, dus dat mist ze ook niet.
En zoals ik hierboven al zei, het gaat niet alleen om het uitlaten, wat als ze straks onverwacht naar de DA moet of iets mankeert aan haar oren of in haar nek en ze kan niet behandeld worden omdat ze “zo bang” is?
Ze ligt half op schoot en speelt met mensen. Dat was de eerste dagen wel anders. Dus er zit voortgang in. Als er iets ernstigs is kan je altijd nog door pakken. Zo'n beest heeft tijd nodig. Mijn honden hadden ook tijd nodig.
Ik snap je wel maar ik denk dat deze hond niet direct naar heeft bij wederom een vertrouwenscrisis.
laeken schreef:Laat je nu niet gek maken. De reden dat ze beet was angst. En een hond verwennen maakt echt niet dat ze jou ineens gaan bijten hoor. Wij verwennen de honden ook en Bas is nog steeds super lief en betrouwbaar. Guus idem. Alleen bij de dierenarts bijt Bas me. Maar dat is dus angst. Ze schrok van je. En dat is niet erg. Pas als ze tegen je gaat grommen en gek gedrag gaat vertonen waar je het gevoel bij krijgt dat ze je probeert te domineren moet je aan problemen denken. Dit is puur een primaire reactie op jouw graai naar haar nek.
Ga door met wat je doet en wacht tot ze zover is is mijn advies. Het komt goed.
Wachten tot de hond zover is? Dan kan je lang wachten, die vind het wel prima zo en weet niet dat er een hele leuke wereld aan de andere kant van de voordeur ligt, dus dat mist ze ook niet.
En zoals ik hierboven al zei, het gaat niet alleen om het uitlaten, wat als ze straks onverwacht naar de DA moet of iets mankeert aan haar oren of in haar nek en ze kan niet behandeld worden omdat ze “zo bang” is?
Ze ligt half op schoot en speelt met mensen. Dat was de eerste dagen wel anders. Dus er zit voortgang in. Als er iets ernstigs is kan je altijd nog door pakken. Zo'n beest heeft tijd nodig. Mijn honden hadden ook tijd nodig.
Ik snap je wel maar ik denk dat deze hond niet direct naar heeft bij wederom een vertrouwenscrisis.
Precies, ze ligt op schoot dus bang is ze helemaal niet, ze vind dat onzekere gedoe rond die halsband spannend, dat kan ik me voorstellen, maar even doorzetten heeft zoveel voordelen, zowel voor de hond als TS
Je weet niet hoe sterk je bent tot het moment dat sterk zijn de enige keuze is die je hebt!
Hangt er vanaf. Want eerder heeft het bij de halsband pakken haar in een bench gedaan, in een asiel gedaan. Naar de dierenarts gedaan. Op transport gedaan. Dus die hond heeft hele goede redenen om zich niet vast te laten pakken. Dan bijt ze dus zelfs.
Ik denk dat in stapjes werken wel werkt, maar dan moet je inderdaad veel geduld hebben en niet gefrustreerd raken als het niet op jouw tempo gaat.
Ik zou er dan echt trainingsmomenten van maken en waarschijnlijk Kan Toto je dan zelfs helpen. Diana had ergens zulke interessante filmpjes geplaatst waarop ze ik meen Arlo traint. 'State of mind' is dan iets doen voor een voertje en aandacht op jou.
Dus niet ontspannen knuffelen op de bank en dan opeens de halsband grijpen. Dat wekt wantrouwen en dan kun je volgens mij nog beter de botte bijlmethode toepassen.
alfillilo (1) by [url=https://www.flickr.com/photos/157306925@N05/]
laeken schreef:Hangt er vanaf. Want eerder heeft het bij de halsband pakken haar in een bench gedaan, in een asiel gedaan. Naar de dierenarts gedaan. Op transport gedaan. Dus die hond heeft hele goede redenen om zich niet vast te laten pakken. Dan bijt ze dus zelfs.
Dat snap ik, maar nu heeft ze de kans om die associatie te veranderen in iets positiefs. Ze zal misschien even van slag zijn, maar zodra ze doorheeft dat die riem hele leuke dingen oplevert is het leed geleden en kan ze als normale hond door het leven, genietend en al
Oh en dat bijten was de eerste keer, dus dat is ongetwijfeld een schrikreactie geweest, anders zou ze altijd bijten als ze in de buurt van de halsband kwam.
Je weet niet hoe sterk je bent tot het moment dat sterk zijn de enige keuze is die je hebt!
het levert voor die hond minder stress op als je even door pakt. dat halfzachte gedoe geeft meer onrust en meer stress. gewoon pakken aanlijnen en geen gezeik. ze is niet van suikergoed.
Hanneke2 schreef:
Ik ga vanaf morgen Diana's methode van kleine stapjes en belonen uitproberen. En wordt dat niks, dan ga ik in hemelsnaam maar voor de grove aanpak en charter ik 4 man om haar in een hoek te drijven.
Ik denk niet dat de stapjes-methode voor jou gaat werken. Dat Diana is begiftigd met het geduld, het opmerkingsvermogen en de perfecte timing die daarvoor nodig is, wil niet zeggen dat jij dat ook hebt, ik denk dat je dat mist. Ik ook hoor, maar daar gaat het in dit geval even niet over.
Zoals je plan B beschrijft hou ik eerlijk gezegd ook mijn hart vast...
Kun je niet gewoon een gedragsdeskundige inschakelen die je even op weg kan helpen? Dat de stichting niet thuis geeft wil toch niet zeggen dat je niet een andere kenner om hulp kunt vragen?
Ik denk dat je me wat (veel) te veel krediet geeft Dit is best een rechttoe-rechtaan methode die in principe iedereen kan toepassen als je je hond een beetje kunt lezen (zien wanneer iets spannend wordt/je een stapje terug moet doen). Ik denk dat het eerder lastig gaat worden omdat het nu al te beladen is en er al te veel wantrouwen is rondom halsband en riem. Zoiets moet je eigenlijk meteen doen bij het kleinste beetje spanning dat je detecteert, dan hoef je niet met weerstand te werken.
Heb je al eens aan de stichting gevraagd hoe ze haar in het asiel hebben aangelijnd en opgepakt (voor de foto's)? Daar lukte het blijkbaar ook, en ik kan me eigenlijk niet voorstellen dat ze er daar geen problemen mee had?
We zeggen altijd dat honden in het nu leven.. Waarom zou een hond zich in de vrede moeten herinneren wat er allemaal gebeurd is met die halsband?
Ik denk dat ze bijt omdat Hanneke aarzelt, dan is die hand eng en bijt ze. Als je een keer flink doorpKt en desnoods een brul geeft als ze denkt te moeten bijten. Ik denk oprecht dat de goede bedoelingen en de zachte aanpak van Hanneke een deelvan het probleem zijn. Doorpakken, de hond duidelijk maken wat de bedoeling is en wat niet, en dat hoeft helemaal niet ruw, ik den dat dat voor zowel Hanneke als Tika rust en duidelijkheid geeft.
Verstuurd vanaf mijn CLT-L09 met Tapatalk
"All animals are equal, but some are more equal than others." George Orwell
fes/lou schreef:We zeggen altijd dat honden in het nu leven.. Waarom zou een hond zich in de vrede moeten herinneren wat er allemaal gebeurd is met die halsband?
Klopt, maar zoals Laeken dat beschrijft zal ze zich dat niet herinneren. Wel dat er wat niet leuks gebeurde, niet dat ze in het asiel gebracht werd. Maar het niet leuk zijn van de halsband wordt nu alleen versterkt door allerlei door spanning omgeven pogingen om de halsband te grijpen
Verstuurd vanaf mijn CLT-L09 met Tapatalk
"All animals are equal, but some are more equal than others." George Orwell
fes/lou schreef:Klopt, maar zoals Laeken dat beschrijft zal ze zich dat niet herinneren. Wel dat er wat niet leuks gebeurde, niet dat ze in het asiel gebracht werd. Maar het niet leuk zijn van de halsband wordt nu alleen versterkt door allerlei door spanning omgeven pogingen om de halsband te grijpen
Dat zegt hij ook niet. Hij zegt dat er steeds nare dingen gebeurden als die halsband werd gepakt, oftewel: die hond heeft waarschijnlijk vervelende associatie met het grijpen van die band.
Hanneke2 schreef:Dank voor de vele reacties en adviezen, het is een beetje veel om op te reageren, maar ik vind het heel fijn dat zoveel mensen meedenken. (I.t.t. de stichting. Zonder heel akelig te willen doen vind ik het wel bijzonder dat er een hele rits mensen betrokken waren bij de adoptie, en dat het nu alsmaar akelig stil blijft. Toto komt van dezelfde stichting maar was helemaal probleemloos dus dat weinige contact viel me amper op, maar over Jack en Lilo had ik de eerste tijd ongeveer dagelijks contact met de stichtingen, ik vind het verschil nu wel pijnlijk duidelijk.)
Ik ga vanaf morgen Diana's methode van kleine stapjes en belonen uitproberen. En wordt dat niks, dan ga ik in hemelsnaam maar voor de grove aanpak en charter ik 4 man om haar in een hoek te drijven. Want hoe raar het ook klinkt, ik kan haar niet 'terloops' tijdens spel of aaien bij dat halsbandje pakken. Ik probeerde het vandaag weer, pakte mis en kreeg ook nog eens een heel venijnige knauw in mijn hand. Geen bloed, wel flink pijnlijk. Tien minuten later stond ze me weer uit te dagen voor een trekspelletje, en toen ik vanavond achter de pc zat en chips ging eten lag ze weer half op mijn schoot. Het is een bijzonder hondje. En ik weet niet meer wie zei dat ze oogcontact moest maken, maar dat doet ze continu.
En als je dan overal een lijntje met jeton hebt liggen had je dat zo vast kunnen klikken en de chips vervolgens over de grond kunnen strooien.
(Niet) Aanlijnen is een spelletje geworden dat ze altijd wint.
"The perfection of a life with a gundog, like the perfection of an autumn, is disturbing because you know, even as it begins, that it must end.
Time bestows the gift and steals it in the process."
(citaat van George Evans)
. Dan beter niet optillen misschien, inderdaad. Want da's natuurlijk wel een extra 'ingreep'.
dan weet je zeker dat ze flipt ja 
Dit is best een rechttoe-rechtaan methode die in principe iedereen kan toepassen als je je hond een beetje kunt lezen (zien wanneer iets spannend wordt/je een stapje terug moet doen). Ik denk dat het eerder lastig gaat worden omdat het nu al te beladen is en er al te veel wantrouwen is rondom halsband en riem. Zoiets moet je eigenlijk meteen doen bij het kleinste beetje spanning dat je detecteert, dan hoef je niet met weerstand te werken. 
